ΤΟ «ΘΑΥΜΑ» ΤΗΣ ΚΑΙΟΜΕΝΗΣ ΒΑΤΟΥ

   Για χιλιετίες τώρα το αρχαίο κόλπο της «θεοπτίας» (θεοφάνειας), δημιούργησε σοβαρές ιστορικές εξελίξεις, πείθοντας με τον πλέον ισχυρό τρόπο, ανθρώπους που έγραψαν ιστορία, να δράσουν υπέρ των συμφερόντων των κατασκευαστών του θαύματος. Μια ολόκληρη σειρά από τέτοια απατηλά θαύματα με φωτιές που δεν καίνε παρά μόνο τους απίστους, περιγράφονται στην βίβλο.

Στην περίπτωση του Μωϋσή, η "θεϊκή" φωνή μέσα από  φωτιά της μη κατακαιόμενης βάτου, έκανε τον Μωϋσή να αναλάβει αποστολή διάσωσης των Ιουδαίων από την Αίγυπτο, όπου όμως τελικά "έκαψε" (σκότωσε) χιλιάδες αθώους Αιγυπτίους.

          Ο Μωϋσής ανυπόδητος ακούει τη φωνή του βιβλικού "θεού" μέσα από την φλεγόμενη βάτο.

Η επόμενη αναφορά, είναι αυτή της περιβόητης καιόμενης βάτου, για την οποία διαβάζουμε: «βάτος[1] εκαίετο υπό του πυρός και δεν κατεκαίετο». Έξοδος 3.2. Ένα παράξενο (θεϊκό) πυρ λοιπόν, έκαιγε στο Σινά χωρίς να κατακαίει μια βάτο!

Η θρησκευόμενη ανθρωπότητα, αιώνες τώρα παραληρεί γοητευμένη από την περιγραφή αυτού του θαύματος, χωρίς "κανείς" να αποτολμά την οποιαδήποτε απομυθοποίησή του! Ενώ τα τεχνικά χαρακτηριστικά του "θαύματος" δεν είναι τελικά τόσο περίπλοκα.

Η προσεκτικότερη έρευνα έδειξε, ότι η πιθανότερη εκδοχή για την ερμηνεία του γοητευτικού αυτού θεάματος, δεν ήταν παρά μια εντυπωσιακή θαμνοειδής κατασκευή (δημιούργημα του πεθερού του Μωϋσή και χαρισματικού απόγονου του Αβραάμ, του Μαδιανίτη[2] «ιερέα Ιοθόρ»), από πυρίμαχο υλικό (πήλινη), τοποθετημένη πάνω σε μια φυσική έξοδο εύφλεκτων αερίων, (ατμίδα), από τις πολλές που πρέπει να υπήρχαν τότε στην περιοχή!

Το ενδιαφέρον αυτό συμπέρασμα ενισχύεται από το γεγονός, ότι το υπέδαφος του Σινά, διαθέτει ταυτόχρονα γεωθερμία, (π.χ. θερμές πηγές Μωϋσέως) και πετρέλαια, ο συνδυασμός των οποίων είναι ιδανικός, για τον σχηματισμό ατμίδων εύφλεκτου αερίου.

Βάσιμες δε υποψίες, για την ανάμιξη εύφλεκτου αεριού στο "θαύμα" της καιομένης βάτου, έδωσε το γεγονός, ότι στην βιβλική περιγραφή το "θαύμα" της υποτιθέμενης θεοφάνειας στο Σινά, περιλαμβάνει «δάπεδο στρωμένο με σαπφείρους» (Έξοδος 24.10) δηλαδή, από κρυσταλλικό υλικό, ή «κορούνδια» όπως γενικά ονομάζονται, που όμως, σχηματίζονται ακριβώς στο εσωτερικό τέτοιων εξόδων αερίου.[3] Ας σημειωθεί μάλιστα ότι το Σινά διαθέτει ακόμα, αφθονία τέτοιων κορουνδιακών πετρωμάτων.

    Το πρωτότυπο της "Καιομένης Βάτου" σε λειτουργία.

    Κατασκεύασα σε μικρογραφία μια τέτοια καιγόμενη και μη κατακαιόμενη "βάτο" και αξίζει νομίζω να σας περιγράψω τον απλό τρόπο με τον οποίο κατασκευάζεται! Αφού έδωσα σε έναν μικρό δενδρόσχημο θάμνο το κατάλληλο σχήμα, τον βούτηξα πρώτα σε κερί.[4] και στην συνέχεια, αλλεπάλληλες φορές σε αραιό πηλό (λάσπη). Έκανα πάνω στον νωπό πηλό, τις απαραίτητες πολλές μικρές εξόδους (τρυπούλες) του αερίου. Αφού ξεράθηκε, έβαλα το πήλινο "δενδρύλλιο" μέσα σε μια απλή φωτιά, όπου επέβαλε το κερί και ελευθερώθηκαν εσωτερικά οι περίπλοκες διαδρομές του αεριού. Συνέδεσα στην βάση του παροχή υγραερίου και το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα καιγόμενο και μη αναλισκόμενο δενδρύλλιο.

 Μάλιστα σε μια απλούστερη ακόμα εκδοχή, μπορούμε να υποθέσουμε πως το ίδιο αποτέλεσμα θα ήταν εφικτό και χωρίς κερί, αφού τα λεπτά ξύλινα κλαδάκια, με την σταδιακή καύση καταρρέουν σε στάχτη και στην θέση τους, αφήνουν ένα δενδρόσχημο πήλινο αγωγό αερίου! Είναι θέμα επιμονής και φαντασίας και με ελάχιστη προσπάθεια και επιδεξιότητα, το "θαύμα" είναι έτοιμο! 


Απόσπασμα από το βιβλίο του Μιχάλη Καλόπουλου "Θαύμα ή Απάτη; Το "΄Αγιο" Φως της Ιερουσαλήμ". Εκδόσεις Χαμένη Βιβλιοθήκη Τηλ 2310 770 100