Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕ ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΕΣ

1 Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού, υιού Δαυίδ, υιού Αβραάμ. 2 Αβραάμ εγέννησεν τον Ισαάκ, Ισαάκ δε εγέννησεν τον Ιακώβ, Ιακώβ δε εγέννησεν τον Ιούδαν και τους αδελφούς αυτού, 3 Ιούδας δε εγέννησεν τον Φαρές και τον Ζαρά εκ της Θάμαρ, Φαρές δε εγέννησεν τον Εσρώμ, Εσρώμ δε εγέννησεν τον Αράμ, 4 Αράμ δε εγέννησεν τον Αμιναδάβ, Αμιναδάβ δε εγέννησεν τον Ναασσών, Ναασσών δε εγέννησεν τον Σαλμών, 5 Σαλμών δε εγέννησεν τον Βοόζ εκ της Ραχάβ, Βοόζ δε εγέννησεν τον Ωβήδ εκ της Ρούθ, Ωβήδ δε εγέννησεν τον Ιεσσαί, 6 Ιεσσαί δε εγέννησεν τον Δαυίδ τον βασιλέα. Δαυίδ δε εγέννησεν τον Σολομώντα εκ της τού Ουρίου, 7 Σολομών δε εγέννησεν τον Ροβοάμ, Ροβοάμ δε εγέννησεν τον Αβιά, Αβιά δε εγέννησεν τον Ασά, 8 Ασά δε εγέννησεν τον Ιωσαφάτ, Ιωσαφάτ δε εγέννησεν τον Ιωράμ, Ιωράμ δε εγέννησεν τον Οζίαν, 9 Οζίας δε εγέννησεν τον Ιωάθαμ, Ιωάθαμ δε εγέννησεν τον Αχαζ, Αχαζ δε εγέννησεν τον Εζεκίαν,

10 Εζεκίας δε εγέννησεν τον Μανασσή, Μανασσής δε εγέννησεν τον Αμών, Αμών δε εγέννησεν τον Ιωσίαν, 11 Ιωσίας δε εγέννησεν τον Ιεχονίαν και τους αδελφούς αυτού επί της μετοικεσίας Βαβυλώνος. 12 Μετά δε την μετοικεσίαν Βαβυλώνος Ιεχονίας εγέννησεν τον Σαλαθιήλ, Σαλαθιήλ δε εγέννησεν τον Ζοροβάβελ, 13 Ζοροβάβελ δε εγέννησεν τον Αβιούδ, Αβιούδ δε εγέννησεν τον Ελιακείμ, Ελιακείμ δε εγέννησεν τον Αζώρ, 14 Αζώρ δε εγέννησεν τον Σαδώκ, Σαδώκ δε εγέννησεν τον Αχείμ, Αχείμ δε εγέννησεν τον Ελιούδ, 15 Ελιούδ δε εγέννησεν τον Ελεάζαρ, Ελεάζαρ δε εγέννησεν τον Ματθάν, Ματθάν δε εγέννησεν τον Ιακώβ, 16 Ιακώβ δε εγέννησεν τον Ιωσήφ τον άνδρα Μαρίας, εξ ής εγεννήθη Ιησούς ο λεγόμενος Χριστός. 17 Πάσαι ούν αι γενεαί από Αβραάμ έως Δαυίδ γενεαί δεκατέσσαρες, και από Δαυίδ έως της μετοικεσίας Βαβυλώνος γενεαί δεκατέσσαρες, και από της μετοικεσίας Βαβυλώνος έως τού Χριστού γενεαί δεκατέσσαρες. 18 Τού δε Ιησού Χριστού η γένεσις ούτως ήν· μνηστευθείσης της μητρός αυτού Μαρίας τώ Ιωσήφ, πριν ή συνελθείν αυτούς ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος αγίου. 19 Ιωσήφ δε ο ανήρ αυτής, δίκαιος ών και μη θέλων αυτήν παραδειγματίσαι, εβουλήθη λάθρα απολύσαι αυτήν.

20 ταύτα δε αυτού ενθυμηθέντος ιδού άγγελος Κυρίου κατ' όναρ εφάνη αυτώ λέγων· Ιωσήφ υιός Δαυίδ, μη φοβηθής παραλαβείν Μαριάμ την γυναίκά σου, το γάρ εν αυτή γεννηθέν εκ πνεύματός εστιν αγίου· 21 τέξεται δε υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν, αυτός γάρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών. 22 Τούτο δε όλον γέγονεν ίνα πληρωθή το ρηθέν υπό τού Κυρίου διά τού προφήτου λέγοντος· 23 Ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ό εστιν μεθερμηνευόμενον Μεθ' ημών ο Θεός. 24 Διεγερθείς δε ο Ιωσήφ από τού ύπνου εποίησεν ως προσέταξεν αυτώ ο άγγελος Κυρίου και παρέλαβε την γυναίκα αυτού, 25 και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ού έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.

Κεφάλαιο β΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Τού δε Ιησού γεννηθέντος εν Βηθλέεμ της Ιουδαίας εν ημέραις Ηρώδου τού βασιλέως, ιδού μάγοι από ανατολών παρεγένοντο εις Ιεροσόλυμα 2 λέγοντες· Πού εστιν ο τεχθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; είδομεν γάρ αυτού τον αστέρα εν τή ανατολή και ήλθομεν προσκυνήσαι αυτώ. 3 ακούσας δε Ηρώδης ο βασιλεύς εταράχθη και πάσα Ιεροσόλυμα μετ' αυτού, 4 και συναγαγών πάντας τους αρχιερείς και γραμματείς τού λαού επυνθάνετο παρ' αυτών που ο Χριστός γεννάται. 5 οι δε είπον αυτώ· Εν Βηθλέεμ της Ιουδαίας· ούτως γάρ γέγραπται διά τού προφήτου· 6 Καί σύ Βηθλέεμ, γη Ιούδα, ουδαμώς ελαχίστη εί εν τοίς ηγεμόσιν Ιούδα· εκ σού γάρ εξελεύσεται ηγούμενος, όστις ποιμανεί τον λαόν μου τον Ισραήλ. 7 Τότε Ηρώδης λάθρα καλέσας τους μάγους ηκρίβωσεν παρ' αυτών τον χρόνον τού φαινομένου αστέρος, 8 και πέμψας αυτούς εις Βηθλέεμ είπε· Πορευθέντες εξετάσατε ακριβώς περί τού παιδίου· επάν δε εύρητε απαγγείλατέ μοι, όπως καγώ ελθών προσκυνήσω αυτώ. 9 οι δε ακούσαντες τού βασιλέως επορεύθησαν· και ιδού ο αστήρ ον είδον εν τή ανατολή προήγεν αυτούς έως ελθών εστάθη επάνω ού ήν το παιδίον·

10 ιδόντες δε τον αστέρα εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα. 11 και ελθόντες εις την οικίαν είδον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού, και πεσόντες προσεκύνησαν αυτώ, και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν· 12 και χρηματισθέντες κατ' όναρ μη ανακάμψαι προς Ηρώδην, δι' άλλης οδού ανεχώρησαν εις την χώραν αυτών. 13 Αναχωρησάντων δε αυτών ιδού άγγελος Κυρίου φαίνεται κατ' όναρ τώ Ιωσήφ λέγων· Εγερθείς παράλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού και φεύγε εις Αίγυπτον, και ίσθι εκεί έως αν είπω σοι· μέλλει γάρ Ηρώδης ζητείν το παιδίον τού απολέσαι αυτό. 14 ο δε εγερθείς παρέλαβεν το παιδίον και την μητέρα αυτού νυκτός και ανεχώρησεν εις Αίγυπτον, 15 και ήν εκεί έως της τελευτής Ηρώδου· ίνα πληρωθή το ρηθέν υπό Κυρίου διά τού προφήτου λέγοντος· Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου. 16 Τότε Ηρώδης ιδών ότι ενεπαίχθη υπό των μάγων εθυμώθη λίαν, και αποστείλας ανείλεν πάντας τους παίδας τους εν Βηθλέεμ και εν πάσι τοίς ορίοις αυτής από διετούς και κατωτέρω, κατά τον χρόνον ον ηκρίβωσεν παρά των μάγων. 17 τότε επληρώθη το ρηθέν διά Ιερεμίου τού προφήτου λέγοντος· 18 Φωνή εν Ραμά ηκούσθη, κλαυθμός και οδυρμός πολύς· Ραχήλ κλαίουσα τα τέκνα αυτής, και ουκ ήθελεν παρακληθήναι, ότι ουκ εισί. 19 Τελευτήσαντος δε τού Ηρώδου ιδού άγγελος Κυρίου φαίνεται κατ' όναρ τώ Ιωσήφ εν Αιγύπτω

20 λέγων· Εγερθείς παράλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού και πορεύου εις γήν Ισραήλ, τεθνήκασιν γάρ οι ζητούντες την ψυχήν τού παιδίου. 21 ο δε εγερθείς παρέλαβεν το παιδίον και την μητέρα αυτού και εισήλθεν εις γήν Ισραήλ. 22 ακούσας δε ότι Αρχέλαος βασιλεύει της Ιουδαίας αντί τού πατρός αυτού Ηρώδου εφοβήθη εκεί απελθείν· χρηματισθείς δε κατ' όναρ ανεχώρησεν εις τα μέρη της Γαλιλαίας, 23 και ελθών κατώκησεν εις πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, όπως πληρωθή το ρηθέν διά των προφητών ότι Ναζωραίος κληθήσεται.

Κεφάλαιο γ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Εν δε ταίς ημέραις εκείναις παραγίνεται Ιωάννης ο βαπτιστής κηρύσσων εν τή ερήμω της Ιουδαίας 2 και λέγων· Μετανοείτε· ήγγικεν γάρ η βασιλεία των ουρανών. 3 ούτος γάρ εστιν ο ρηθείς διά Ησαίου τού προφήτου λέγοντος· Φωνή βοώντος εν τή ερήμω, Ετοιμάσατε την οδόν Κυρίου, ευθείας ποιείτε τας τρίβους αυτού. 4 Αυτός δε ο Ιωάννης είχεν το ένδυμα αυτού από τριχών καμήλου και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού, η δε τροφή ήν αυτού ακρίδες και μέλι άγριον. 5 τότε εξεπορεύετο προς αυτόν Ιεροσόλυμα και πάσα η Ιουδαία και πάσα η περίχωρος τού Ιορδάνου, 6 και εβαπτίζοντο εν τώ Ιορδάνη ποταμώ υπ' αυτού εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτών. 7 Ιδών δε πολλούς των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων ερχομένους επί το βάπτισμα αυτού είπεν αυτοίς· Γεννήματα εχιδνών, τις υπέδειξεν υμίν φυγείν από της μελλούσης οργής; 8 ποιήσατε ούν καρπόν άξιον της μετανοίας· 9 και μη δόξητε λέγειν εν εαυτοίς, Πατέρα έχομεν τον Αβραάμ· λέγω γάρ υμίν ότι δύναται ο Θεός εκ των λίθων τούτων εγείραι τέκνα τώ Αβραάμ.

10 ήδη δε η αξίνη προς την ρίζαν των δένδρων κείται· πάν ούν δένδρον μη ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πύρ βάλλεται. 11 εγώ μέν υμάς βαπτίζω εν ύδατι εις μετάνοιαν· ο δε οπίσω μου ερχόμενος ισχυρότερός μου εστιν, ού ουκ ειμί ικανός τα υποδήματα βαστάσαι· αυτός υμάς βαπτίσει εν Πνεύματι αγίω και πυρί· 12 ού το πτύον εν τή χειρί αυτού, και διακαθαριεί την άλωνα αυτού, και συνάξει τον σίτον αυτού εις την αποθήκην, το δε άχυρον κατακαύσει πυρί ασβέστω. 13 Τότε παραγίνεται ο Ιησούς από της Γαλιλαίας επί τον Ιορδάνην προς τον Ιωάννην τού βαπτισθήναι υπ' αυτού. 14 ο δε Ιωάννης διεκώλυεν αυτόν λέγων· Εγώ χρείαν έχω υπό σού βαπτισθήναι, και σύ έρχη προς με; 15 αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν προς αυτόν· Άφες άρτι· ούτω γάρ πρέπον εστίν ημίν πληρώσαι πάσαν δικαιοσύνην. τότε αφίησιν αυτόν· 16 και βαπτισθείς ο Ιησούς ανέβη ευθύς από τού ύδατος· και ιδού ανεώχθησαν αυτώ οι ουρανοί, και είδεν το Πνεύμα τού Θεού καταβαίνον ωσεί περιστεράν και ερχόμενον επ' αυτόν· 17 και ιδού φωνή εκ των ουρανών λέγουσα· Ούτός εστιν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ώ ευδόκησα.

Κεφάλαιο δ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Τότε ο Ιησούς ανήχθη εις την έρημον υπό τού Πνεύματος, πειρασθήναι υπό τού διαβόλου. 2 και νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα ύστερον επείνασεν. 3 Καί προσελθών αυτώ ο πειράζων είπεν· Ει υιός εί τού Θεού, ειπέ ίνα οι λίθοι ούτοι άρτοι γένωνται. 4 ο δε αποκριθείς είπε· Γέγραπται, Ουκ επ' άρτω μόνω ζήσεται ο άνθρωπος, αλλ' επί παντί ρήματι εκπορευομένω διά στόματος Θεού. 5 Τότε παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις την αγίαν πόλιν, και ίστησιν αυτόν επί το πτερύγιον τού ιερού, 6 και λέγει αυτώ· Ει υιός εί τού Θεού, βάλε σεαυτόν κάτω· γέγραπται γάρ ότι Τοίς αγγέλοις αυτού εντελείται περί σού και επί χειρών αρούσίν σε, μήποτε προσκόψης προς λίθον τον πόδα σου. 7 έφη αυτώ ο Ιησούς· Πάλιν γέγραπται, Ουκ εκπειράσεις Κύριον τον Θεόν σου. 8 Πάλιν παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις όρος υψηλόν λίαν, και δείκνυσιν αυτώ πάσας τας βασιλείας τού κόσμου και την δόξαν αυτών, 9 και λέγει αυτώ· Ταύτά σοι πάντα δώσω εάν πεσών προσκυνήσης μοι.

10 τότε λέγει αυτώ ο Ιησούς· Ύπαγε οπίσω μου, σατανά· γέγραπται γάρ, Κύριον τον Θεόν σου προσκυνήσεις και αυτώ μόνω λατρεύσεις. 11 Τότε αφίησιν αυτόν ο διάβολος, και ιδού άγγελοι προσήλθον και διηκόνουν αυτώ. 12 Ακούσας δε ότι Ιωάννης παρεδόθη ανεχώρησεν εις την Γαλιλαίαν. 13 και καταλιπών την Ναζαρέτ ελθών κατώκησεν εις Καπερναούμ την παραθαλασσίαν εν ορίοις Ζαβουλών και Νεφθαλείμ· 14 ίνα πληρωθή το ρηθέν διά Ησαίου τού προφήτου λέγοντος· 15 Γή Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, οδόν θαλάσσης, πέραν τού Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών, 16 ο λαός ο καθήμενος εν σκότει φώς είδεν μέγα, και τοίς καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου φώς ανέτειλεν αυτοίς. 17 Από τότε ήρξατο ο Ιησούς κηρύσσειν και λέγειν· Μετανοείτε· ήγγικεν γάρ η βασιλεία των ουρανών. 18 Περιπατών δε παρά την θάλασσαν της Γαλιλαίας είδεν δύο αδελφούς, Σίμωνα τον λεγόμενον Πέτρον και Ανδρέαν τον αδελφόν αυτού, βάλλοντας αμφίβληστρον εις την θάλασσαν· ήσαν γάρ αλιείς. 19 και λέγει αυτοίς· Δεύτε οπίσω μου, και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων.

20 οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ. 21 Καί προβάς εκείθεν είδεν άλλους δύο αδελφούς, Ιάκωβον τον τού Ζεβεδαίου και Ιωάννην τον αδελφόν αυτού, εν τώ πλοίω μετά Ζεβεδαίου τού πατρός αυτών καταρτίζοντας τα δίκτυα αυτών· και εκάλεσεν αυτούς. 22 οι δε ευθέως αφέντες το πλοίον και τον πατέρα αυτών ηκολούθησαν αυτώ. 23 Καί περιήγεν όλην την Γαλιλαίαν ο Ιησούς, διδάσκων εν ταίς συναγωγαίς αυτών και κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν εν τώ λαώ. 24 και απήλθεν η ακοή αυτού εις όλην την Συρίαν· και προσήνεγκαν αυτώ πάντας τους κακώς έχοντας ποικίλαις νόσοις και βασάνοις συνεχομένους και δαιμονιζομένους και σεληνιαζομένους και παραλυτικούς, και εθεράπευσεν αυτούς· 25 και ηκολούθησαν αυτώ όχλοι πολλοί από της Γαλιλαίας και Δεκαπόλεως και Ιεροσολύμων και Ιουδαίας και πέραν τού Ιορδάνου.

Κεφάλαιο ε΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Ιδών δε τους όχλους ανέβη εις το όρος· και καθίσαντος αυτού προσήλθαν αυτώ οι μαθηταί αυτού· 2 και ανοίξας το στόμα αυτού εδίδασκεν αυτούς λέγων· 3 Μακάριοι οι πτωχοί τώ πνεύματι, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών. 4 μακάριοι οι πενθούντες, ότι αυτοί παρακληθήσονται. 5 μακάριοι οι πραείς, ότι αυτοί κληρονομήσουσιν την γήν. 6 μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, ότι αυτοί χορτασθήσονται. 7 μακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί ελεηθήσονται. 8 μακάριοι οι καθαροί τή καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται. 9 μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται.

10 μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών. 11 μακάριοί εστε όταν ονειδίσωσιν υμάς και διώξωσιν και είπωσιν πάν πονηρόν καθ' υμών ψευδόμενοι ένεκεν εμού· 12 χαίρετε και αγαλλιάσθε, ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοίς ουρανοίς· ούτω γάρ εδίωξαν τους προφήτας τους πρό υμών. 13 Υμείς εστε το άλας της γής· εάν δε το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται; εις ουδέν ισχύει έτι ει μη βληθήναι έξω και καταπατείσθαι υπό των ανθρώπων. 14 Υμείς εστε το φώς τού κόσμου. ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη· 15 ουδέ καίουσι λύχνον και τιθέασιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ' επί την λυχνίαν, και λάμπει πάσι τοίς εν τή οικία. 16 ούτως λαμψάτω το φώς υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσιν τον πατέρα υμών τον εν τοίς ουρανοίς. 17 Μή νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας· ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι. 18 αμήν γάρ λέγω υμίν, έως αν παρέλθη ο ουρανός και η γη, ιώτα έν ή μία κεραία ου μη παρέλθη από τού νόμου έως αν πάντα γένηται. 19 ός εάν ούν λύση μίαν των εντολών τούτων των ελαχίστων και διδάξη ούτως τους ανθρώπους, ελάχιστος κληθήσεται εν τή βασιλεία των ουρανών· ός δ' αν ποιήση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τή βασιλεία των ουρανών.

20 λέγω γάρ υμίν ότι εάν μη περισσεύση η δικαιοσύνη υμών πλείον των γραμματέων και Φαρισαίων, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών. 21 Ηκούσατε ότι ερρέθη τοίς αρχαίοις, Ου φονεύσεις· ός δ' αν φονεύση, ένοχος έσται τή κρίσει. 22 εγώ δε λέγω υμίν ότι πάς ο οργιζόμενος τώ αδελφώ αυτού εική ένοχος έσται τή κρίσει· ός δ' αν είπη τώ αδελφώ αυτού, Ρακά, ένοχος έσται τώ συνεδρίω· ός δ' αν είπη, Μωρέ, ένοχος έσται εις την γέενναν τού πυρός. 23 εάν ούν προσφέρης το δώρόν σου επί το θυσιαστήριον κακεί μνησθής ότι ο αδελφός σου έχει τι κατά σού, 24 άφες εκεί το δώρόν σου έμπροσθεν τού θυσιαστηρίου, και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι τώ αδελφώ σου, και τότε ελθών πρόσφερε το δώρόν σου. 25 ίσθι ευνοών τώ αντιδίκω σου ταχύ έως ότου εί εν τή οδώ μετ' αυτού, μήποτέ σε παραδώ ο αντίδικος τώ κριτή, και ο κριτής σε παραδώ τώ υπηρέτη, και εις φυλακήν βληθήση· 26 αμήν λέγω σοι, ου μη εξέλθης εκείθεν έως αν αποδώς τον έσχατον κοδράντην. 27 Ηκούσατε ότι ερρέθη τοίς αρχαίοις, Ου μοιχεύσεις. 28 εγώ δε λέγω υμίν ότι πάς ο βλέπων γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτήν ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τή καρδία αυτού. 29 ει δε ο οφθαλμός σου ο δεξιός σκανδαλίζει σε, έξελε αυτόν και βάλε από σού· συμφέρει γάρ σοι ίνα απόληται έν των μελών σου και μη όλον το σώμά σου βληθή εις γέενναν.

30 και ει η δεξιά σου χείρ σκανδαλίζει σε, έκκοψον αυτήν και βάλε από σού· συμφέρει γάρ σοι ίνα απόληται έν των μελών σου και μη όλον το σώμά σου βληθή εις γέενναν. 31 Ερρέθη δε· Ός αν απολύση την γυναίκα αυτού, δότω αυτή αποστάσιον. 32 εγώ δε λέγω υμίν ότι ός αν απολύση την γυναίκα αυτού παρεκτός λόγου πορνείας, ποιεί αυτήν μοιχάσθαι, και ός εάν απολελυμένην γαμήση μοιχάται. 33 Πάλιν ηκούσατε ότι ερρέθη τοίς αρχαίοις, Ουκ επιορκήσεις, αποδώσεις δε τώ Κυρίω τους όρκους σου. 34 εγώ δε λέγω υμίν μη ομόσαι όλως· μήτε εν τώ ουρανώ, ότι θρόνος εστίν τού Θεού· 35 μήτε εν τή γη, ότι υποπόδιόν εστιν των ποδών αυτού· μήτε εις Ιεροσόλυμα, ότι πόλις εστίν τού μεγάλου βασιλέως· 36 μήτε εν τή κεφαλή σου ομόσης, ότι ου δύνασαι μίαν τρίχα λευκήν ή μέλαιναν ποιήσαι. 37 έστω δε ο λόγος υμών ναί ναί, ού ού· το δε περισσόν τούτων εκ τού πονηρού εστιν. 38 Ηκούσατε ότι ερρέθη, Οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος. 39 εγώ δε λέγω υμίν μη αντιστήναι τώ πονηρώ· αλλ' όστις σε ραπίζει εις την δεξιάν σιαγόνα, στρέψον αυτώ και την άλλην·

40 και τώ θέλοντί σοι κριθήναι και τον χιτώνά σου λαβείν, άφες αυτώ και το ιμάτιον· 41 και όστις σε αγγαρεύσει μίλιον έν, ύπαγε μετ' αυτού δύο. 42 τώ αιτούντί σε δίδου, και τον θέλοντα από σού δανείσασθαι μη αποστραφής. 43 Ηκούσατε ότι ερρέθη, Αγαπήσεις τον πλησίον σου και μισήσεις τον εχθρόν σου. 44 εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοίς μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς, 45 όπως γένησθε υιοί τού πατρός υμών τού εν ουρανοίς, ότι τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους. 46 εάν γάρ αγαπήσητε τους αγαπώντας υμάς, τίνα μισθόν έχετε; ουχί και οι τελώναι το αυτό ποιούσι; 47 και εάν ασπάσησθε τους φίλους υμών μόνον, τι περισσόν ποιείτε; ουχί και οι τελώναι ούτω ποιούσιν; 48 Έσεσθε ούν υμείς τέλειοι, ως ο πατήρ υμών ο εν τοίς ουρανοίς τέλειός εστιν.

Κεφάλαιο στ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Προσέχετε την ελεημοσύνην υμών μη ποιείν έμπροσθεν των ανθρώπων προς το θεαθήναι αυτοίς· ει δε μήγε, μισθόν ουκ έχετε παρά τώ πατρί υμών τώ εν τοίς ουρανοίς. 2 Όταν ούν ποιής ελεημοσύνην, μη σαλπίσης έμπροσθέν σου, ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταίς συναγωγαίς και εν ταίς ρύμαις, όπως δοξασθώσιν υπό των ανθρώπων· αμήν λέγω υμίν, απέχουσι τον μισθόν αυτών. 3 σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου, 4 όπως ή σου η ελεημοσύνη εν τώ κρυπτώ· και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τώ κρυπτώ αποδώσει σοι εν τώ φανερώ. 5 Καί όταν προσεύχη, ουκ έση ως οι υποκριταί· ότι φιλούσιν εν ταίς συναγωγαίς και εν ταίς γωνίαις των πλατειών εστώτες προσεύχεσθαι, όπως αν φανώσι τοίς ανθρώποις· αμήν λέγω υμίν, ότι απέχουσι τον μισθόν αυτών. 6 σύ δε όταν προσεύχη, είσελθε εις το ταμιείόν σου και κλείσας την θύραν σου πρόσευξαι τώ πατρί σου τώ εν τώ κρυπτώ· και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τώ κρυπτώ αποδώσει σοι εν τώ φανερώ. 7 Προσευχόμενοι δε μη βαττολογήσητε ώσπερ οι εθνικοί, δοκούσι γάρ ότι εν τή πολυλογία αυτών εισακουσθήσονται. 8 μη ούν ομοιωθήτε αυτοίς· οίδε γάρ ο πατήρ υμών ών χρείαν έχετε πρό τού υμάς αιτήσαι αυτόν. 9 Ούτως ούν προσεύχεσθε υμείς· Πάτερ ημών ο εν τοίς ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου·

10 ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γής. 11 τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον· 12 και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοίς οφειλέταις ημών· 13 και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από τού πονηρού. ότι σού εστιν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα εις τους αιώνας· αμήν. 14 Εάν γάρ αφήτε τοίς ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ο πατήρ υμών ο ουράνιος· 15 εάν δε μη αφήτε τοίς ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών. 16 Όταν δε νηστεύητε, μη γίνεσθε ώσπερ οι υποκριταί σκυθρωποί, αφανίζουσι γάρ τα πρόσωπα αυτών όπως φανώσι τοίς ανθρώποις νηστεύοντες· αμήν λέγω υμίν, ότι απέχουσιν τον μισθόν αυτών. 17 σύ δε νηστεύων άλειψαί σου την κεφαλήν και το πρόσωπόν σου νίψαι, 18 όπως μη φανής τοίς ανθρώποις νηστεύων αλλά τώ πατρί σου τώ εν τώ κρυπτώ· και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τώ κρυπτώ αποδώσει σοι εν τώ φανερώ. 19 Μή θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γής, όπου σής και βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται διορύσσουσιν και κλέπτουσιν·

20 θησαυρίζετε δε υμίν θησαυρούς εν ουρανώ, όπου ούτε σής ούτε βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται ου διορύσσουσιν ουδέ κλέπτουσιν· 21 όπου γάρ εστιν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών. 22 Ο λύχνος τού σώματός εστιν ο οφθαλμός. εάν ούν ο οφθαλμός σου απλούς ή, όλον το σώμά σου φωτεινόν έσται· 23 εάν δε ο οφθαλμός σου πονηρός ή, όλον το σώμά σου σκοτεινόν έσται. ει ούν το φώς το εν σοί σκότος εστί, το σκότος πόσον; 24 Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν· ή γάρ τον ένα μισήσει και τον έτερον αγαπήσει, ή ενός ανθέξεται και τού ετέρου καταφρονήσει· ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά. 25 Διά τούτο λέγω υμίν, μη μεριμνάτε τή ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τώ σώματι υμών τι ενδύσησθε· ουχί η ψυχή πλείόν εστιν της τροφής και το σώμα τού ενδύματος; 26 εμβλέψατε εις τα πετεινά τού ουρανού, ότι ου σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας, και ο πατήρ υμών ο ουράνιος τρέφει αυτά· ουχ υμείς μάλλον διαφέρετε αυτών; 27 τις δε εξ υμών μεριμνών δύναται προσθείναι επί την ηλικίαν αυτού πήχυν ένα; 28 και περί ενδύματος τι μεριμνάτε; καταμάθετε τα κρίνα τού αγρού πώς αυξάνει· ου κοπιά ουδέ νήθει· 29 λέγω δε υμίν ότι ουδέ Σολομών εν πάση τή δόξη αυτού περιεβάλετο ως έν τούτων.

30 Ει δε τον χόρτον τού αγρού, σήμερον όντα και αύριον εις κλίβανον βαλλόμενον, ο Θεός ούτως αμφιέννυσιν, ου πολλώ μάλλον υμάς, ολιγόπιστοι; 31 μη ούν μεριμνήσητε λέγοντες, τι φάγωμεν ή τι πίωμεν ή τι περιβαλώμεθα; 32 πάντα γάρ ταύτα τα έθνη επιζητεί· οίδεν γάρ ο πατήρ υμών ο ουράνιος ότι χρήζετε τούτων απάντων. 33 ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν τού Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν. 34 Μή ούν μεριμνήσητε εις την αύριον, η γάρ αύριον μεριμνήσει τα εαυτής· αρκετόν τή ημέρα η κακία αυτής.

Κεφάλαιο ζ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Μή κρίνετε, ίνα μη κριθήτε· 2 εν ώ γάρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ώ μέτρω μετρείτε μετρηθήσεται υμίν. 3 τι δε βλέπεις το κάρφος το εν τώ οφθαλμώ τού αδελφού σου, την δε εν τώ σώ οφθαλμώ δοκόν ου κατανοείς; 4 ή πώς ερείς τώ αδελφώ σου, Άφες εκβάλω το κάρφος από τού οφθαλμού σου, και ιδού η δοκός εν τώ οφθαλμώ σού; 5 υποκριτά, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ τού οφθαλμού σού, και τότε διαβλέψεις εκβαλείν το κάρφος εκ τού οφθαλμού τού αδελφού σου. 6 Μή δώτε το άγιον τοίς κυσίν, μηδέ βάλητε τους μαργαρίτας υμών έμπροσθεν των χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αυτούς εν τοίς ποσίν αυτών και στραφέντες ρήξωσιν υμάς. 7 Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν· ζητείτε, και ευρήσετε· κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν. 8 πάς γάρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τώ κρούοντι ανοιγήσεται. 9 ή τις εστιν εξ υμών άνθρωπος, ον εάν αιτήση ο υιός αυτού άρτον, μη λίθον επιδώσει αυτώ;

10 και εάν ιχθύν αιτήση, μη όφιν επιδώσει αυτώ; 11 ει ούν υμείς, πονηροί όντες, οίδατε δόματα αγαθά διδόναι τοίς τέκνοις υμών, πόσω μάλλον ο πατήρ υμών ο εν τοίς ουρανοίς δώσει αγαθά τοίς αιτούσιν αυτόν; 12 Πάντα ούν όσα αν θέλητε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, ούτω και υμείς ποιείτε αυτοίς· ούτος γάρ εστιν ο νόμος και οι προφήται. 13 Εισέλθατε διά της στενής πύλης· ότι πλατεία η πύλη και ευρύχωρος η οδός η απάγουσα εις την απώλειαν, και πολλοί εισιν οι εισερχόμενοι δι' αυτής· 14 τι στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν, και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες αυτήν! 15 Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς υμάς εν ενδύμασι προβάτων, έσωθεν δε εισιν λύκοι άρπαγες. 16 από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς· μήτι συλλέγουσιν από ακανθών σταφυλήν ή από τριβόλων σύκα; 17 ούτω πάν δένδρον αγαθόν καρπούς καλούς ποιεί, το δε σαπρόν δένδρον καρπούς πονηρούς ποιεί· 18 ου δύναται δένδρον αγαθόν καρπούς πονηρούς ποιείν, ουδέ δένδρον σαπρόν καρπούς καλούς ποιείν. 19 πάν δένδρον μη ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πύρ βάλλεται.

20 άρα γε από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς. 21 Ου πάς ο λέγων μοι, Κύριε Κύριε, εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών, αλλ' ο ποιών το θέλημα τού πατρός μου τού εν τοίς ουρανοίς. 22 πολλοί ερούσίν μοι εν εκείνη τή ημέρα, Κύριε Κύριε, ου τώ σώ ονόματι προεφητεύσαμεν, και τώ σώ ονόματι δαιμόνια εξεβάλομεν, και τώ σώ ονόματι δυνάμεις πολλάς εποιήσαμεν; 23 και τότε ομολογήσω αυτοίς ότι Ουδέποτε έγνων υμάς· αποχωρείτε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν. 24 Πάς ούν όστις ακούει μου τους λόγους τούτους και ποιεί αυτούς, ομοιώσω αυτόν ανδρί φρονίμω, όστις ωκοδόμησεν την οικίαν αυτού επί την πέτραν· 25 και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τή οικία εκείνη, και ουκ έπεσε· τεθεμελίωτο γάρ επί την πέτραν. 26 και πάς ο ακούων μου τους λόγους τούτους και μη ποιών αυτούς ομοιωθήσεται ανδρί μωρώ, όστις ωκοδόμησεν την οικίαν αυτού επί την άμμον· 27 και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέκοψαν τή οικία εκείνη, και έπεσεν, και ήν η πτώσις αυτής μεγάλη. 28 Καί εγένετο ότε ετέλεσεν ο Ιησούς τους λόγους τούτους, εξεπλήσσοντο οι όχλοι επί τή διδαχή αυτού· 29 ήν γάρ διδάσκων αυτούς ως εξουσίαν έχων και ουχ ως οι γραμματείς.

Κεφάλαιο η΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καταβάντι δε αυτώ από τού όρους ηκολούθησαν αυτώ όχλοι πολλοί. 2 και ιδού λεπρός ελθών προσεκύνει αυτώ λέγων· Κύριε, εάν θέλης δύνασαί με καθαρίσαι. 3 και εκτείνας την χείρα ήψατο αυτού ο Ιησούς λέγων· Θέλω, καθαρίσθητι· και ευθέως εκαθαρίσθη αυτού η λέπρα. 4 και λέγει αυτώ ο Ιησούς· Όρα μηδενί είπης, αλλά ύπαγε σεαυτόν δείξον τώ ιερεί, και προσένεγκε το δώρον ό προσέταξεν Μωσής, εις μαρτύριον αυτοίς. 5 Εισελθόντι δε αυτώ εις Καπερναούμ προσήλθεν αυτώ εκατόνταρχος παρακαλών αυτόν και λέγων· 6 Κύριε, ο παίς μου βέβληται εν τή οικία παραλυτικός, δεινώς βασανιζόμενος. 7 και λέγει αυτώ ο Ιησούς· Εγώ ελθών θεραπεύσω αυτόν. 8 και αποκριθείς ο εκατόνταρχος έφη· Κύριε, ουκ ειμί ικανός ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης· αλλά μόνον ειπέ λόγω, και ιαθήσεται ο παίς μου. 9 και γάρ εγώ άνθρωπός ειμι υπό εξουσίαν, έχων υπ' εμαυτόν στρατιώτας, και λέγω τούτω, πορεύθητι, και πορεύεται, και άλλω, έρχου, και έρχεται, και τώ δούλω μου, ποίησον τούτο, και ποιεί.

10 ακούσας δε ο Ιησούς εθαύμασε και είπε τοίς ακολουθούσιν· Αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τώ Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον. 11 λέγω δε υμίν ότι πολλοί από ανατολών και δυσμών ήξουσιν και ανακλιθήσονται μετά Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ εν τή βασιλεία των ουρανών, 12 οι δε υιοί της βασιλείας εκβληθήσονται εις το σκότος το εξώτερον· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων. 13 και είπεν ο Ιησούς τώ εκατοντάρχώ· Ύπαγε, και ως επίστευσας γενηθήτω σοι. και ιάθη ο παίς αυτού εν τή ώρα εκείνη. 14 Καί ελθών ο Ιησούς εις την οικίαν Πέτρου είδεν την πενθεράν αυτού βεβλημένην και πυρέσσουσαν· 15 και ήψατο της χειρός αυτής, και αφήκεν αυτήν ο πυρετός· και ηγέρθη και διηκόνει αυτώ. 16 Οψίας δε γενομένης προσήνεγκαν αυτώ δαιμονιζομένους πολλούς, και εξέβαλεν τα πνεύματα λόγω, και πάντας τους κακώς έχοντας εθεράπευσεν, 17 όπως πληρωθή το ρηθέν διά Ησαίου τού προφήτου λέγοντος· Αυτός τας ασθενείας ημών έλαβε και τας νόσους εβάστασεν. 18 Ιδών δε ο Ιησούς πολλούς όχλους περί αυτόν εκέλευσεν απελθείν εις το πέραν. 19 Καί προσελθών είς γραμματεύς είπεν αυτώ· Διδάσκαλε, ακολουθήσω σοι όπου εάν απέρχη.

20 και λέγει αυτώ ο Ιησούς· Αι αλώπεκες φωλεούς έχουσι και τα πετεινά τού ουρανού κατασκηνώσεις, ο δε υιός τού ανθρώπου ουκ έχει που την κεφαλήν κλίνη. 21 έτερος δε των μαθητών αυτού είπεν αυτώ· Κύριε, επίτρεψόν μοι πρώτον απελθείν και θάψαι τον πατέρα μου. 22 ο δε Ιησούς είπεν αυτώ· Ακολούθει μοι, και άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς. 23 Καί εμβάντι αυτώ εις το πλοίον ηκολούθησαν αυτώ οι μαθηταί αυτού. 24 και ιδού σεισμός μέγας εγένετο εν τή θαλάσση, ώστε το πλοίον καλύπτεσθαι υπό των κυμάτων· αυτός δε εκάθευδε. 25 και προσελθόντες οι μαθηταί αυτού ήγειραν αυτόν λέγοντες· Κύριε, σώσον ημάς, απολλύμεθα. 26 και λέγει αυτοίς· Τί δειλοί εστε, ολιγόπιστοι; τότε εγερθείς επετίμησε τοίς ανέμοις και τή θαλάσση, και εγένετο γαλήνη μεγάλη. 27 οι δε άνθρωποι εθαύμασαν λέγοντες· Ποταπός εστιν ούτος, ότι και οι άνεμοι και η θάλασσα υπακούουσιν αυτώ; 28 Καί ελθόντι αυτώ εις το πέραν εις την χώραν των Γεργεσηνών υπήντησαν αυτώ δύο δαιμονιζόμενοι εκ των μνημείων εξερχόμενοι, χαλεποί λίαν, ώστε μη ισχύειν τινά παρελθείν διά της οδού εκείνης. 29 και ιδού έκραξαν λέγοντες· Τί ημίν και σοί, Ιησού υιέ τού Θεού; ήλθες ώδε πρό καιρού βασανίσαι ημάς;

30 ήν δε μακράν απ' αυτών αγέλη χοίρων πολλών βοσκομένη. 31 οι δε δαίμονες παρεκάλουν αυτόν λέγοντες· Ει εκβάλλεις ημάς, επίτρεψον ημίν απελθείν εις την αγέλην των χοίρων. 32 και είπεν αυτοίς· Υπάγετε. οι δε εξελθόντες απήλθον εις την αγέλην των χοίρων · και ιδού ώρμησεν πάσα η αγέλη των χοίρων κατά τού κρημνού εις την θάλασσαν, και απέθανον εν τοίς ύδασιν. 33 οι δε βόσκοντες έφυγον, και απελθόντες εις την πόλιν απήγγειλαν πάντα και τα των δαιμονιζομένων. 34 και ιδού πάσα η πόλις εξήλθεν εις συνάντησιν τώ Ιησού, και ιδόντες αυτόν παρεκάλεσαν όπως μεταβή από των ορίων αυτών.

Κεφάλαιο θ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καί εμβάς εις πλοίον διεπέρασεν και ήλθεν εις την ιδίαν πόλιν. 2 Καί ιδού προσέφερον αυτώ παραλυτικόν επί κλίνης βεβλημένον. και ιδών ο Ιησούς την πίστιν αυτών είπεν τώ παραλυτικώ· Θάρσει, τέκνον· αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου. 3 και ιδού τινες των γραμματέων είπον εν εαυτοίς· Ούτος βλασφημεί. 4 και ειδώς ο Ιησούς τας ενθυμήσεις αυτών είπεν· Ίνα τι υμείς ενθυμείσθε πονηρά εν ταίς καρδίαις υμών; 5 τι γάρ εστιν ευκοπώτερον, ειπείν, αφέωνταί σου αι αμαρτίαι, ή ειπείν, έγειρε και περιπάτει; 6 ίνα δε ειδήτε ότι εξουσίαν έχει ο υιός τού ανθρώπου επί της γής αφιέναι αμαρτίας – τότε λέγει τώ παραλυτικώ· Εγερθείς άρόν σου την κλίνην και ύπαγε εις τον οίκόν σου. 7 και εγερθείς απήλθεν εις τον οίκον αυτού. 8 ιδόντες δε οι όχλοι εθαύμασαν και εδόξασαν τον Θεόν τον δόντα εξουσίαν τοιαύτην τοίς ανθρώποις. 9 Καί παράγων ο Ιησούς εκείθεν είδεν άνθρωπον καθήμενον επί το τελώνιον, Ματθαίον λεγόμενον, και λέγει αυτώ· Ακολούθει μοι. και αναστάς ηκολούθησεν αυτώ.

10 Καί εγένετο αυτού ανακειμένου εν τή οικία, και ιδού πολλοί τελώναι και αμαρτωλοί ελθόντες συνανέκειντο τώ Ιησού και τοίς μαθηταίς αυτού. 11 και ιδόντες οι Φαρισαίοι είπον τοίς μαθηταίς αυτού· Διατί μετά των τελωνών και αμαρτωλών εσθίει ο διδάσκαλος υμών; 12 ο δε Ιησούς ακούσας είπεν αυτοίς· Ου χρείαν έχουσιν οι ισχύοντες ιατρού, αλλ' οι κακώς έχοντες. 13 πορευθέντες δε μάθετε τι εστιν, Έλεον θέλω και ου θυσίαν· ου γάρ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν. 14 Τότε προσέρχονται αυτώ οι μαθηταί Ιωάννου λέγοντες· Διά τι ημείς και οι Φαρισαίοι νηστεύομεν πολλά, οι δε μαθηταί σου ου νηστεύουσι; 15 και είπεν αυτοίς ο Ιησούς· Μή δύνανται οι υιοί τού νυμφώνος πενθείν εφ' όσον μετ' αυτών εστιν ο νυμφίος; ελεύσονται δε ημέραι, όταν απαρθή απ' αυτών ο νυμφίος, και τότε νηστεύσουσιν. 16 ουδείς δε επιβάλλει επίβλημα ράκους αγνάφου επί ιματίω παλαιώ· αίρει γάρ το πλήρωμα αυτού από τού ιματίου, και χείρον σχίσμα γίνεται. 17 ουδέ βάλλουσιν οίνον νέον εις ασκούς παλαιούς· ει δε μήγε, ρήγνυνται οι ασκοί, και ο οίνος εκχείται και οι ασκοί απολλούνται· αλλά οίνον νέον εις ασκούς βάλλουσι καινούς, και αμφότεροι συντηρούνται. 18 Ταύτα αυτού λαλούντος αυτοίς ιδού άρχων είς προσελθών προσεκύνει αυτώ λέγων ότι Η θυγάτηρ μου άρτι ετελεύτησεν· αλλά ελθών επίθες την χείρά σου επ' αυτήν και ζήσεται. 19 και εγερθείς ο Ιησούς ηκολούθησεν αυτώ και οι μαθηταί αυτού.

20 Καί ιδού γυνή, αιμορροούσα δώδεκα έτη, προσελθούσα όπισθεν ήψατο τού κρασπέδου τού ιματίου αυτού· 21 έλεγεν γάρ εν εαυτή, Εάν μόνον άψωμαι τού ιματίου αυτού, σωθήσομαι. 22 ο δε Ιησούς επιστραφείς και ιδών αυτήν είπε· Θάρσει, θύγατερ· η πίστις σου σέσωκέ σε. και εσώθη η γυνή από της ώρας εκείνης. 23 Καί ελθών ο Ιησούς εις την οικίαν τού άρχοντος και ιδών τους αυλητάς και τον όχλον θορυβούμενον λέγει αυτοίς· 24 Αναχωρείτε· ου γάρ απέθανε το κοράσιον αλλά καθεύδει· και κατεγέλων αυτού. 25 ότε δε εξεβλήθη ο όχλος, εισελθών εκράτησε της χειρός αυτής, και ηγέρθη το κοράσιον. 26 και εξήλθεν η φήμη αύτη εις όλην την γήν εκείνην. 27 Καί παράγοντι εκείθεν τώ Ιησού ηκολούθησαν αυτώ δύο τυφλοί κράζοντες και λέγοντες· Ελέησον ημάς, υιέ Δαυίδ. 28 ελθόντι δε εις την οικίαν προσήλθον αυτώ οι τυφλοί, και λέγει αυτοίς ο Ιησούς· Πιστεύετε ότι δύναμαι τούτο ποιήσαι; λέγουσιν αυτώ· Ναί, Κύριε. 29 τότε ήψατο των οφθαλμών αυτών λέγων· Κατά την πίστιν υμών γενηθήτω υμίν.

30 και ανεώχθησαν αυτών οι οφθαλμοί· και ενεβριμήσατο αυτοίς ο Ιησούς λέγων· Οράτε μηδείς γινωσκέτω. 31 οι δε εξελθόντες διεφήμισαν αυτόν εν όλη τή γη εκείνη. 32 Αυτών δε εξερχομένων ιδού προσήνεγκαν αυτώ άνθρωπον κωφόν δαιμονιζόμενον· 33 και εκβληθέντος τού δαιμονίου ελάλησεν ο κωφός. και εθαύμασαν οι όχλοι λέγοντες, Ουδέποτε εφάνη ούτως εν τώ Ισραήλ. 34 οι δε Φαρισαίοι έλεγον· Εν τώ άρχοντι των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια. 35 Καί περιήγεν ο Ιησούς τας πόλεις πάσας και τας κώμας, διδάσκων εν ταίς συναγωγαίς αυτών και κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν εν τώ λαώ. 36 Ιδών δε τους όχλους εσπλαγχνίσθη περί αυτών ότι ήσαν εκλελυμένοι και ερριμμένοι ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα. 37 τότε λέγει τοίς μαθηταίς αυτού· Ο μέν θερισμός πολύς, οι δε εργάται ολίγοι· 38 δεήθητε ούν τού κυρίου τού θερισμού όπως εκβάλη εργάτας εις τον θερισμόν αυτού.

Κεφάλαιο Ι΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καί προσκαλεσάμενος τους δώδεκα μαθητάς αυτού έδωκεν αυτοίς εξουσίαν πνευμάτων ακαθάρτων ώστε εκβάλλειν αυτά και θεραπεύειν πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν. 2 Τών δε δώδεκα αποστόλων τα ονόματά εισι ταύτα· πρώτος Σίμων ο λεγόμενος Πέτρος και Ανδρέας ο αδελφός αυτού, Ιάκωβος ο τού Ζεβεδαίου και Ιωάννης ο αδελφός αυτού, 3 Φίλιππος και Βαρθολομαίος, Θωμάς και Ματθαίος ο τελώνης, Ιάκωβος ο τού Αλφαίου και Λεββαίος ο επικληθείς Θαδδαίος, 4 Σίμων ο Κανανίτης και Ιούδας ο Ισκαριώτης ο και παραδούς αυτόν. 5 Τούτους τους δώδεκα απέστειλεν ο Ιησούς παραγγείλας αυτοίς λέγων· Εις οδόν εθνών μη απέλθητε, και εις πόλιν Σαμαριτών μη εισέλθητε· 6 πορεύεσθε δε μάλλον προς τα πρόβατα τα απολωλότα οίκου Ισραήλ. 7 πορευόμενοι δε κηρύσσετε λέγοντες ότι Ήγγικεν η βασιλεία των ουρανών. 8 ασθενούντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς εγείρετε, δαιμόνια εκβάλλετε· δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε. 9 Μή κτήσησθε χρυσόν μηδέ άργυρον μηδέ χαλκόν εις τας ζώνας υμών,

10 μη πήραν εις οδόν μηδέ δύο χιτώνας μηδέ υποδήματα μηδέ ράβδον· άξιος γάρ εστιν ο εργάτης της τροφής αυτού. 11 εις ήν δ' αν πόλιν ή κώμην εισέλθητε, εξετάσατε τις εν αυτή άξιός εστι· κακεί μείνατε έως αν εξέλθητε. 12 εισερχόμενοι δε εις την οικίαν ασπάσασθε αυτήν λέγοντες· ειρήνη τώ οικω τούτω. 13 και εάν μέν ή η οικία αξία, ελέθτω η ειρήνη υμών επ' αυτήν· εάν δε μη ή αξία, η ειρήνη υμών προς υμάς επιστραφήτω. 14 και ός εάν μη δέξηται υμάς μηδέ ακούση τους λόγους υμών, εξερχόμενοι έξω της οικίας ή της πόλεως εκείνης εκτινάξατε τον κονιορτόν των ποδών υμών. 15 αμήν λέγω υμίν, ανεκτότερον έσται γη Σοδόμων και Γομόρρας εν ημέρα κρίσεως ή τή πόλει εκείνη. 16 Ιδού εγώ αποστέλλω υμάς ως πρόβατα εν μέσω λύκων· γίνεσθε ούν φρόνιμοι ως οι όφεις και ακέραιοι ως αι περιστεραί. 17 προσέχετε δε από των ανθρώπων· παραδώσουσι γάρ υμάς εις συνέδρια, και εν ταίς συναγωγαίς αυτών μαστιγώσουσιν υμάς· 18 και επί ηγεμόνας δε και βασιλείς αχθήσεσθε ένεκεν εμού εις μαρτύριον αυτοίς και τοίς έθνεσιν. 19 όταν δε παραδώσωσιν υμάς, μη μεριμνήσητε πώς ή τι λαλήσητε· δοθήσεται γάρ υμίν εν εκείνη τή ώρα τι λαλήσητε·

20 ου γάρ υμείς εστε οι λαλούντες αλλά το Πνεύμα τού πατρός υμών το λαλούν εν υμίν. 21 παραδώσει δε αδελφός αδελφόν εις θάνατον και πατήρ τέκνον, και επαναστήσονται τέκνα επί γονείς και θανατώσουσιν αυτούς· 22 και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων διά το όνομά μου· ο δε υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται. 23 όταν δε διώκωσιν υμάς εν τή πόλει ταύτη, φεύγετε εις την άλλην· αμήν γάρ λέγω υμίν, ου μη τελέσητε τας πόλεις τού Ισραήλ έως αν έλθη ο υιός τού ανθρώπου. 24 Ουκ έστι μαθητής υπέρ τον διδάσκαλον ουδέ δούλος υπέρ τον κύριον αυτού. 25 αρκετόν τώ μαθητή ίνα γένηται ως ο διδάσκαλος αυτού, και ο δούλος ως ο κύριος αυτού. ει τον οικοδεσπότην Βεελζεβούλ εκάλεσαν, πόσω μάλλον τους οικιακούς αυτού; 26 Μή ούν φοβηθήτε αυτούς· ουδέν γάρ εστι κεκαλυμμένον ό ουκ αποκαλυφθήσεται, και κρυπτόν ό ου γνωσθήσεται. 27 ό λέγω υμίν εν τή σκοτία, είπατε εν τώ φωτί· και ό εις το ούς ακούετε, κηρύξατε επί των δωμάτων. 28 και μη φοβείσθε από των αποκτεννόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων αποκτείναι· φοβήθητε δε μάλλον τον δυνάμενον και ψυχήν και σώμα απολέσαι εν γεέννη. 29 ουχί δύο στρουθία ασσαρίου πωλείται; και έν εξ αυτών ου πεσείται επί την γήν άνευ τού πατρός υμών.

30 υμών δε και αι τρίχες της κεφαλής πάσαι ηριθμημέναι εισί. 31 μη ούν φοβηθήτε· πολλών στρουθίων διαφέρετε υμείς. 32 Πάς ούν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν τού πατρός μου τού εν ουρανοίς· 33 όστις δ' αν αρνήσηταί με έμπροσθεν των ανθρώπων, αρνήσομαι αυτόν καγώ έμπροσθεν τού πατρός μου τού εν ουρανοίς. 34 Μή νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γήν· ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν. 35 ήλθον γάρ διχάσαι άνθρωπον κατά τού πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής· 36 και εχθροί τού ανθρώπου οι οικιακοί αυτού. 37 Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· 38 και ός ου λαμβάνει τον σταυρόν αυτού και ακολουθεί οπίσω μου, ουκ έστι μου άξιος. 39 ο ευρών την ψυχήν αυτού απολέσει αυτήν, και ο απολέσας την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού ευρήσει αυτήν.

40 Ο δεχόμενος υμάς εμέ δέχεται, και ο εμέ δεχόμενος δέχεται τον αποστείλαντά με. 41 ο δεχόμενος προφήτην εις όνομα προφήτου μισθόν προφήτου λήψεται, και ο δεχόμενος δίκαιον εις όνομα δικαίου μισθόν δικαίου λήψεται. 42 και ός εάν ποτίση ένα των μικρών τούτων ποτήριον ψυχρού μόνον εις όνομα μαθητού, αμήν λέγω υμίν, ου μη απολέση τον μισθόν αυτού.

Κεφάλαιο Ια΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Καί εγένετο ότε ετέλεσεν ο Ιησούς διατάσσων τοίς δώδεκα μαθηταίς αυτού, μετέβη εκείθεν τού διδάσκειν και κηρύσσειν εν ταίς πόλεσιν αυτών. 2 Ο δε Ιωάννης ακούσας εν τώ δεσμωτηρίω τα έργα τού Χριστού, πέμψας δύο των μαθητών αυτού 3 είπεν αυτώ· Σύ εί ο ερχόμενος ή έτερον προσδοκώμεν; 4 και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτοίς· Πορευθέντες απαγγείλατε Ιωάννη ά ακούετε και βλέπετε· 5 τυφλοί αναβλέπουσι και χωλοί περιπατούσι, λεπροί καθαρίζονται και κωφοί ακούουσι, νεκροί εγείρονται και πτωχοί ευαγγελίζονται· 6 και μακάριός εστιν ός εάν μη σκανδαλισθή εν εμοί. 7 Τούτων δε πορευομένων ήρξατο ο Ιησούς λέγειν τοίς όχλοις περί Ιωάννου· Τί εξήλθετε εις την έρημον θεάσασθαι; κάλαμον υπό ανέμου σαλευόμενον; 8 αλλά τι εξήλθετε ιδείν; άνθρωπον εν μαλακοίς ημφιεσμένον; ιδού οι τα μαλακά φορούντες εν τοίς οίκοις των βασιλέων εισίν. 9 αλλά τι εξήλθετε ιδείν; προφήτην; ναί λέγω υμίν, και περισσότερον προφήτου.

10 ούτος γάρ εστι περί ού γέγραπται· ιδού εγώ αποστέλλω τον άγγελόν μου πρό προσώπου σου, ός κατασκευάσει την οδόν σου έμπροσθέν σου. 11 αμήν λέγω υμίν, ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου τού βαπτιστού· ο δε μικρότερος εν τή βασιλεία των ουρανών μείζων αυτού εστιν. 12 από δε των ημερών Ιωάννου τού βαπτιστού έως άρτι η βασιλεία των ουρανών βιάζεται, και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν. 13 πάντες γάρ οι προφήται και ο νόμος έως Ιωάννου επροφήτευσαν· 14 και ει θέλετε δέξασθαι, αυτός εστιν Ηλίας ο μέλλων έρχεσθαι. 15 ο έχων ώτα ακουέτω. 16 Τίνι δε ομοιώσω την γενεάν ταύτην; ομοία εστί παιδίοις καθημένοις εν αγοραίς ά προσφωνούντα τοίς ετέροις αυτών λέγουσιν· 17 ηυλήσαμεν υμίν, και ουκ ωρχήσασθε, εθρηνήσαμεν υμίν, και ουκ εκόψασθε. 18 ήλθεν γάρ Ιωάννης μήτε εσθίων μήτε πίνων, και λέγουσι· δαιμόνιον έχει· 19 ήλθεν ο υιός τού ανθρώπου εσθίων και πίνων, και λέγουσιν· ιδού άνθρωπος φάγος και οινοπότης, τελωνών φίλος και αμαρτωλών. και εδικαιώθη η σοφία από των τέκνων αυτής!

20 Τότε ήρξατο ονειδίζειν τας πόλεις εν αίς εγένοντο αι πλείσται δυνάμεις αυτού, ότι ου μετενόησαν· 21 Ουαί σοι, Χοραζίν, ουαί σοι, Βηθσαϊδά· ότι ει εν Τύρω και Σιδώνι εγενήθησαν αι δυνάμεις αι γενόμεναι εν υμίν, πάλαι αν εν σάκκω και σποδώ καθήμεναι μετενόησαν. 22 πλήν λέγω υμίν, Τύρω και Σιδώνι ανεκτότερον έσται εν ημέρα κρίσεως ή υμίν. 23 και σύ Καπερναούμ, η έως τού ουρανού υψωθείσα έως άδου καταβιβασθήση· ότι ει εν Σοδόμοις εγενήθησαν αι δυνάμεις αι γενόμεναι εν σοί, έμειναν αν μέχρι της σήμερον. 24 πλήν λέγω υμίν ότι γη Σοδόμων ανεκτότερον έσται εν ημέρα κρίσεως ή σοί. 25 Εν εκείνω τώ καιρώ αποκριθείς ο Ιησούς είπεν· Εξομολογούμαί σοι, πάτερ, Κύριε τού ουρανού και της γής, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών, και απεκάλυψας αυτά νηπίοις· 26 ναί, ο πατήρ, ότι ούτως εγένετο ευδοκία έμπροσθέν σου. 27 Πάντα μοι παρεδόθη υπό τού πατρός μου· και ουδείς επιγινώσκει τον υιόν ει μη ο πατήρ, ουδέ τον πατέρα τις επιγινώσκει ει μη ο υιός και ώ εάν βούληται ο υιός αποκαλύψαι. 28 Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς. 29 άρατε τον ζυγόν μου εφ' υμάς και μάθετε απ' εμού, ότι πράός ειμι και ταπεινός τή καρδία, και ευρήσετε ανάπαυσιν ταίς ψυχαίς υμών·

30 ο γάρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν.

Κεφάλαιο Ιβ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Εν εκείνω τώ καιρώ επορεύθη ο Ιησούς τοίς σάββασιν διά των σπορίμων· οι δε μαθηταί αυτού επείνασαν, και ήρξαντο τίλλειν στάχυας και εσθίειν. 2 οι δε Φαρισαίοι ιδόντες είπον αυτώ· Ιδού οι μαθηταί σου ποιούσιν ό ουκ έξεστι ποιείν εν σαββάτω. 3 ο δε είπεν αυτοίς· Ουκ ανέγνωτε τι εποίησε Δαυίδ ότε επείνασεν αυτός και οι μετ' αυτού; 4 πώς εισήλθεν εις τον οίκον τού Θεού και τους άρτους της προθέσεως έφαγεν, ούς ουκ εξόν ήν αυτώ φαγείν ουδέ τοίς μετ' αυτού, ει μη μόνοις τοίς ιερεύσιν; 5 ή ουκ ανέγνωτε εν τώ νόμω ότι τοίς σάββασιν οι ιερείς εν τώ ιερώ το σάββατον βεβηλούσι και αναίτιοί εισι; 6 λέγω δε υμίν ότι τού ιερού μείζόν εστιν ώδε. 7 ει δε εγνώκειτε τι εστιν, έλεον θέλω και ου θυσίαν, ουκ αν κατεδικάσατε τους αναιτίους. 8 κύριος γάρ εστιν ο υιός τού ανθρώπου και τού σαββάτου. 9 Καί μεταβάς εκείθεν ήλθεν εις την συναγωγήν αυτών·

10 και ιδού άνθρωπος ήν εκεί την χείρα έχων ξηράν· και επηρώτησαν αυτόν λέγοντες· Ει έξεστι τοίς σάββασι θεραπεύειν; ίνα κατηγορήσωσιν αυτού. 11 ο δε είπεν αυτοίς· Τίς έσται εξ υμών άνθρωπος ός έξει πρόβατον έν, και εάν εμπέση τούτο τοίς σάββασιν εις βόθυνον, ουχί κρατήσει αυτό και εγερεί; 12 πόσω ούν διαφέρει άνθρωπος προβάτου; ώστε έξεστι τοίς σάββασι καλώς ποιείν. 13 τότε λέγει τώ ανθρώπω· Έκτεινόν σου την χείρα· και εξέτεινε, και αποκατεστάθη υγιής ως η άλλη. 14 εξελθόντες δε οι Φαρισαίοι συμβούλιον έλαβον κατ' αυτού, όπως αυτόν απολέσωσιν. 15 Ο δε Ιησούς γνούς ανεχώρησεν εκείθεν· και ηκολούθησαν αυτώ όχλοι πολλοί, και εθεράπευσεν αυτούς πάντας, 16 και επετίμησεν αυτοίς ίνα μη φανερόν ποιήσωσιν αυτόν, 17 όπως πληρωθή το ρηθέν διά Ησαίου τού προφήτου λέγοντος· 18 Ιδού ο παίς μου, ον ηρέτισα, ο αγαπητός μου, εις ον ευδόκησεν η ψυχή μου· θήσω το Πνεύμά μου επ' αυτόν, και κρίσιν τοίς έθνεσιν απαγγελεί· 19 ουκ ερίσει ουδέ κραυγάσει ουδέ ακούσει τις εν ταίς πλατείαις την φωνήν αυτού.

20 κάλαμον συντετριμμένον ου κατεάξει και λίνον τυφόμενον ου σβέσει, έως αν εκβάλη εις νίκος την κρίσιν· 21 και τώ ονόματι αυτού έθνη ελπιούσι. 22 Τότε προσηνέχθη αυτώ δαιμονιζόμενος τυφλός και κωφός, και εθεράπευσεν αυτόν, ώστε τον τυφλόν και κωφόν και λαλείν και βλέπειν. 23 και εξίσταντο πάντες οι όχλοι και έλεγον· Μήτι ούτός εστιν ο Χριστός ο υιός Δαυίδ; 24 οι δε Φαρισαίοι ακούσαντες είπον· Ούτος ουκ εκβάλλει τα δαιμόνια ει μη εν τώ Βεελζεβούλ, άρχοντι των δαιμονίων. 25 ειδώς δε ο Ιησούς τας ενθυμήσεις αυτών είπεν αυτοίς· Πάσα βασιλεία μερισθείσα καθ' εαυτήν ερημούται, και πάσα πόλις ή οικία μερισθείσα καθ' εαυτήν ου σταθήσεται. 26 και ει ο σατανάς τον σατανάν εκβάλλει, εφ' εαυτόν εμερίσθη· πώς ούν σταθήσεται η βασιλεία αυτού; 27 και ει εγώ εν Βεελζεβούλ εκβάλλω τα δαιμόνια, οι υιοί υμών εν τίνι εκβάλλουσι; διά τούτο αυτοί κριταί έσονται υμών. 28 ει δε εγώ εν Πνεύματι Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ' υμάς η βασιλεία τού Θεού. 29 ή πώς δύναταί τις εισελθείν εις την οικίαν τού ισχυρού και τα σκεύη αυτού αρπάσαι, εάν μη πρώτον δήση τον ισχυρόν; και τότε την οικίαν αυτού διαρπάσει.

30 ο μη ών μετ' εμού κατ' εμού εστι, και ο μη συνάγων μετ' εμού σκορπίζει. 31 Διά τούτο λέγω υμίν, πάσα αμαρτία και βλασφημία αφεθήσεται τοίς ανθρώποις, η δε τού Πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται τοίς ανθρώποις· 32 και ός εάν είπη λόγον κατά τού υιού τού ανθρώπου, αφεθήσεται αυτώ· ός δ' αν είπη κατά τού Πνεύματος τού αγίου, ουκ αφεθήσεται αυτώ ούτε εν τώ νύν αιώνι ούτε εν τώ μέλλοντι. 33 Ή ποιήσατε το δένδρον καλόν, και τον καρπόν αυτού καλόν, ή ποιήσατε το δένδρον σαπρόν και τον καρπόν αυτού σαπρόν· εκ γάρ τού καρπού το δένδρον γινώσκεται. 34 γεννήματα εχιδνών, πώς δύνασθε αγαθά λαλείν πονηροί όντες; εκ γάρ τού περισσεύματος της καρδίας το στόμα λαλεί. 35 ο αγαθός άνθρωπος εκ τού αγαθού θησαυρού εκβάλλει αγαθά, και ο πονηρός άνθρωπος εκ τού πονηρού θησαυρού εκβάλλει πονηρά. 36 λέγω δε υμίν ότι πάν ρήμα αργόν ό εάν λαλήσωσιν οι άνθρωποι, αποδώσουσι περί αυτού λόγον εν ημέρα κρίσεως· 37 εκ γάρ των λόγων σου δικαιωθήση, και εκ των λόγων σου καταδικασθήση. 38 Τότε απεκρίθησάν τινες των γραμματέων και Φαρισαίων λέγοντες· Διδάσκαλε, θέλομεν από σού σημείον ιδείν. 39 ο δε αποκριθείς είπεν αυτοίς· Γενεά πονηρά και μοιχαλίς σημείον επιζητεί, και σημείον ου δοθήσεται αυτή ειμή το σημείον Ιωνά τού προφήτου.

40 ώσπερ γάρ εγένετο Ιωνάς ο προφήτης εν τή κοιλία τού κήτους τρεις ημέρας και τρεις νύκτας, ούτως έσται ο υιός τού ανθρώπου εν τή καρδία της γής τρεις ημέρας και τρεις νύκτας. 41 άνδρες Νινευίται αναστήσονται εν τή κρίσει μετά της γενεάς ταύτης και κατακρινούσιν αυτήν· ότι μετενόησαν εις το κήρυγμα Ιωνά, και ιδού πλείον Ιωνά ώδε. 42 βασίλισσα νότου εγερθήσεται εν τή κρίσει μετά της γενεάς ταύτης και κατακρινεί αυτήν· ότι ήλθεν εκ των περάτων της γής ακούσαι την σοφίαν Σολομώντος, και ιδού πλείον Σολομώντος ώδε. 43 Όταν δε το ακάθαρτον πνεύμα εξέλθη από τού ανθρώπου, διέρχεται δι' ανύδρων τόπων ζητούν ανάπαυσιν, και ουχ ευρίσκει. 44 τότε λέγει· εις τον οίκόν μου επιστρέψω όθεν εξήλθον· και ελθόν ευρίσκει σχολάζοντα και σεσαρωμένον και κεκοσμημένον. 45 τότε πορεύεται και παραλαμβάνει μεθ' εαυτού επτά έτερα πνεύματα πονηρότερα εαυτού, και εισελθόντα κατοικεί εκεί· και γίνεται τα έσχατα τού ανθρώπου εκείνου χείρονα των πρώτων. ούτως έσται και τή γενεά τή πονηρά ταύτη. 46 Έτι δε αυτού λαλούντος τοίς όχλοις ιδού η μήτηρ και οι αδελφοί αυτού ειστήκεισαν έξω, ζητούντες λαλήσαι αυτώ. 47 είπεν δε τις αυτώ· Ιδού η μήτηρ σου και οι αδελφοί σου εστήκασιν έξω ζητούντές σε ιδείν. 48 ο δε αποκριθείς είπε τώ λέγοντι αυτώ· Τίς εστιν η μήτηρ μου, και τίνες εισίν οι αδελφοί μου; 49 και εκτείνας την χείρα αυτού επί τους μαθητάς αυτού έφη· Ιδού η μήτηρ μου και οι αδελφοί μου·

50 όστις γάρ αν ποιήση το θέλημα τού πατρός μου τού εν ουρανοίς αυτός μου αδελφός και αδελφή και μήτηρ εστίν.

Κεφάλαιο Ιγ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Εν δε τή ημέρα εκείνη εξελθών ο Ιησούς της οικίας εκάθητο παρά την θάλασσαν· 2 και συνήχθησαν προς αυτόν όχλοι πολλοί, ώστε αυτόν εις πλοίον εμβάντα καθήσθαι, και πάς ο όχλος επί τον αιγιαλόν ειστήκει. 3 και ελάλησεν αυτοίς πολλά εν παραβολαίς λέγων· 4 Ιδού εξήλθεν ο σπείρων τού σπείραι. και εν τώ σπείρειν αυτόν ά μέν έπεσεν παρά την οδόν, και ελθόντα τα πετεινά κατέφαγεν αυτά· 5 άλλα δε έπεσεν επί τα πετρώδη όπου ουκ είχε γήν πολλήν, και ευθέως εξανέτειλε διά το μη έχειν βάθος γής. 6 ηλίου δε ανατείλαντος εκαυματίσθη, και διά το μη έχειν ρίζαν εξηράνθη· 7 άλλα δε έπεσεν επί τας ακάνθας, και ανέβησαν αι άκανθαι και απέπνιξαν αυτά· 8 άλλα δε έπεσεν επί την γήν την καλήν και εδίδου καρπόν ό μέν εκατόν, ό δε εξήκοντα, ό δε τριάκοντα. 9 ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω.

10 Καί προσελθόντες οι μαθηταί είπον αυτώ· Διά τι εν παραβολαίς λαλείς αυτοίς; 11 ο δε αποκριθείς είπεν αυτοίς· Ότι υμίν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, εκείνοις δε ου δέδοται. 12 όστις γάρ έχει, δοθήσεται αυτώ και περισσευθήσεται· όστις δε ουκ έχει, και ό έχει αρθήσεται απ' αυτού. 13 διά τούτο εν παραβολαίς αυτοίς λαλώ, ότι βλέποντες ου βλέπουσι και ακούοντες ουκ ακούουσι ουδέ συνιούσι, 14 μήποτε επιστρέψωσι· και τότε πληρωθήσεται αυτοίς η προφητεία Ησαίου η λέγουσα· ακοή ακούσετε και ου μη συνήτε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ίδητε· 15 επαχύνθη γάρ η καρδία τού λαού τούτου, και τοίς ωσί βαρέως ήκουσαν, και τους οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν, μήποτε ίδωσι τοίς οφθαλμοίς και τοίς ωσίν ακούσωσι και τή καρδία συνώσι και επιστρέψωσι, και ιάσομαι αυτούς. 16 υμών δε μακάριοι οι οφθαλμοί ότι βλέπουσι, και τα ώτα υμών ότι ακούουσιν. 17 αμήν γάρ λέγω υμίν ότι πολλοί προφήται και δίκαιοι επεθύμησαν ιδείν ά βλέπετε, και ουκ είδον, και ακούσαι ά ακούετε, και ουκ ήκουσαν. 18 Υμείς ούν ακούσατε την παραβολήν τού σπείραντος. 19 παντός ακούοντος τον λόγον της βασιλείας και μη συνιέντος, έρχεται ο πονηρός και αίρει το εσπαρμένον εν τή καρδία αυτού· ούτός εστιν ο παρά την οδόν σπαρείς.

20 ο δε επί τα πετρώδη σπαρείς, ούτός εστιν ο τον λόγον ακούων και ευθέως μετά χαράς λαμβάνων αυτόν· 21 ουκ έχει δε ρίζαν εν εαυτώ, αλλά πρόσκαιρός εστι, γενομένης δε θλίψεως ή διωγμού διά τον λόγον ευθύς σκανδαλίζεται. 22 ο δε εις τας ακάνθας σπαρείς, ούτός εστιν ο τον λόγον ακούων, και η μέριμνα τού αιώνος τούτου και η απάτη τού πλούτου συμπνίγει τον λόγον, και άκαρπος γίνεται. 23 ο δε επί την γήν την καλήν σπαρείς, ούτός εστιν ο τον λόγον ακούων και συνιών, ός δή καρποφορεί και ποιεί ό μέν εκατόν, ό δε εξήκοντα, ό δε τριάκοντα. 24 Άλλην παραβολήν παρέθηκεν αυτοίς λέγων· Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών ανθρώπω σπείραντι καλόν σπέρμα εν τώ αγρώ αυτού· 25 εν δε τώ καθεύδειν τους ανθρώπους ήλθεν αυτού ο εχθρός και έσπειρε ζιζάνια ανά μέσον τού σίτου και απήλθεν. 26 ότε δε εβλάστησεν ο χόρτος και καρπόν εποίησε, τότε εφάνη και τα ζιζάνια. 27 προσελθόντες δε οι δούλοι τού οικοδεσπότου είπον αυτώ· κύριε, ουχί καλόν σπέρμα έσπειρας εν τώ σώ αγρώ; πόθεν ούν έχει ζιζάνια; 28 ο δε έφη αυτοίς· εχθρός άνθρωπος τούτο εποίησεν. οι δε δούλοι είπον αυτώ· θέλεις ούν απελθόντες συλλέξωμεν αυτά; 29 ο δε έφη· ού, μήποτε συλλέγοντες τα ζιζάνια εκριζώσητε άμα αυτοίς τον σίτον·

30 άφετε συναυξάνεσθαι αμφότερα μέχρι τού θερισμού, και εν καιρώ τού θερισμού ερώ τοίς θερισταίς· συλλέξατε πρώτον τα ζιζάνια και δήσατε αυτά εις δέσμας προς το κατακαύσαι αυτά, τον δε σίτον συναγάγετε εις την αποθήκην μου. 31 Άλλην παραβολήν παρέθηκεν αυτοίς λέγων· Ομοία εστίν η βασιλεία των ουρανών κόκκω σινάπεως, ον λαβών άνθρωπος έσπειρεν εν τώ αγρώ αυτού· 32 ό μικρότερον μέν εστι πάντων των σπερμάτων, όταν δε αυξηθή μείζον των λαχάνων εστί και γίνεται δένδρον, ώστε ελθείν τα πετεινά τού ουρανού και κατασκηνούν εν τοίς κλάδοις αυτού. 33 Άλλην παραβολήν ελάλησεν αυτοίς· Ομοία εστίν η βασιλεία των ουρανών ζύμη, ήν λαβούσα γυνή ενέκρυψεν εις αλεύρου σάτα τρία, έως ού εζυμώθη όλον. 34 Ταύτα πάντα ελάλησεν ο Ιησούς εν παραβολαίς τοίς όχλοις, και χωρίς παραβολής ουδέν ελάλει αυτοίς· 35 όπως πληρωθή το ρηθέν διά τού προφήτου λέγοντος· ανοίξω εν παραβολαίς το στόμα μου, ερεύξομαι κεκρυμμένα από καταβολής κόσμου. 36 Τότε αφείς τους όχλους ήλθεν εις την οικίαν αυτού. Καί προσήλθον αυτώ οι μαθηταί αυτού λέγοντες· Φράσον ημίν την παραβολήν των ζιζανίων τού αγρού. 37 ο δε αποκριθείς είπεν αυτοίς· Ο σπείρων το καλόν σπέρμα εστίν ο υιός τού ανθρώπου· 38 ο δε αγρός εστιν ο κόσμος· το δε καλόν σπέρμα, ούτοί εισιν οι υιοί της βασιλείας· τα δε ζιζάνιά εισιν οι υιοί τού πονηρού· 39 ο δε εχθρός ο σπείρας αυτά εστιν ο διάβολος· ο δε θερισμός συντέλεια τού αιώνός εστιν· οι δε θερισταί άγγελοί εισιν.

40 ώσπερ ούν συλλέγεται τα ζιζάνια και πυρί καίεται, ούτως έσται εν τή συντελεία τού αιώνος· 41 αποστελεί ο υιός τού ανθρώπου τους αγγέλους αυτού, και συλλέξουσιν εκ της βασιλείας αυτού πάντα τα σκάνδαλα και τους ποιούντας την ανομίαν, 42 και βαλούσιν αυτούς εις την κάμινον τού πυρός· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων. 43 Τότε οι δίκαιοι εκλάμψουσιν ως ο ήλιος εν τή βασιλεία τού πατρός αυτών. ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω. 44 Πάλιν ομοία εστίν η βασιλεία των ουρανών θησαυρώ κεκρυμμένω εν τώ αγρώ, ον ευρών άνθρωπος έκρυψε, και από της χαράς αυτού υπάγει και πάντα όσα έχει πωλεί και αγοράζει τον αγρόν εκείνον. 45 Πάλιν ομοία εστίν η βασιλεία των ουρανών ανθρώπω εμπόρω ζητούντι καλούς μαργαρίτας· 46 ός ευρών ένα πολύτιμον μαργαρίτην απελθών πέπρακε πάντα όσα είχε και ηγόρασεν αυτόν. 47 Πάλιν ομοία εστίν η βασιλεία των ουρανών σαγήνη βληθείση εις την θάλασσαν και εκ παντός γένους συναγαγούση· 48 ήν, ότε επληρώθη, αναβιβάσαντες αυτήν επί τον αιγιαλόν και καθίσαντες συνέλεξαν τα καλά εις αγγεία, τα δε σαπρά έξω έβαλον. 49 ούτως έσται εν τή συντελεία τού αιώνος. εξελεύσονται οι άγγελοι και αφοριούσι τους πονηρούς εκ μέσου των δικαίων

50 και βαλούσιν αυτούς εις την κάμινον τού πυρός· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων. 51 Λέγει αυτοίς ο Ιησούς· Συνήκατε ταύτα πάντα; λέγουσιν αυτώ, Ναί Κύριε. 52 ο δε είπεν αυτοίς· Διά τούτο πάς γραμματεύς μαθητευθείς εις την βασιλείαν των ουρανών όμοιός εστιν ανθρώπω οικοδεσπότη όστις εκβάλλει εκ τού θησαυρού αυτού καινά και παλαιά. 53 Καί εγένετο ότε ετέλεσεν ο Ιησούς τας παραβολάς ταύτας, μετήρεν εκείθεν. 54 και ελθών εις την πατρίδα αυτού εδίδασκεν αυτούς εν τή συναγωγή αυτών, ώστε εκπλήττεσθαι αυτούς και λέγειν· Πόθεν τούτω η σοφία αύτη και αι δυνάμεις; 55 ουχ ούτός εστιν ο τού τέκτονος υιός; ουχί η μήτηρ αυτού λέγεται Μαριάμ και οι αδελφοί αυτού Ιάκωβος και Ιωσήφ και Σίμων και Ιούδας; 56 και αι αδελφαί αυτού ουχί πάσαι προς ημάς εισι; πόθεν ούν τούτω ταύτα πάντα; 57 και εσκανδαλίζοντο εν αυτώ. ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς· Ουκ έστι προφήτης άτιμος ει μη εν τή πατρίδι και εν τή οικία αυτού. 58 και ουκ εποίησεν εκεί δυνάμεις πολλάς διά την απιστίαν αυτών.

Κεφάλαιο Ιδ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Εν εκείνω τώ καιρώ ήκουσεν Ηρώδης ο τετράρχης την ακοήν Ιησού, 2 και είπεν τοίς παισίν αυτού· Ούτός εστιν Ιωάννης ο βαπτιστής· αυτός ηγέρθη από των νεκρών, και διά τούτο αι δυνάμεις ενεργούσιν εν αυτώ. 3 Ο γάρ Ηρώδης κρατήσας τον Ιωάννην έδησεν αυτόν και έθετο εν φυλακή διά Ηρωδιάδα την γυναίκα Φιλίππου τού αδελφού αυτού· 4 έλεγεν γάρ αυτώ ο Ιωάννης· Ουκ έξεστί σοι έχειν αυτήν. 5 και θέλων αυτόν αποκτείναι εφοβήθη τον όχλον, ότι ως προφήτην αυτόν είχον. 6 γενεσίων δε αγομένων τού Ηρώδου ωρχήσατο η θυγάτηρ της Ηρωδιάδος εν τώ μέσω και ήρεσε τώ Ηρώδη, 7 όθεν μεθ' όρκου ωμολόγησεν αυτή δούναι ό εάν αιτήσηται. 8 η δε προβιβασθείσα υπό της μητρός αυτής, Δός μοι, φησίν, ώδε επί πίνακι την κεφαλήν Ιωάννου τού βαπτιστού. 9 και ελυπήθη ο βασιλεύς, διά δε τους όρκους και τους συνανακειμένους εκέλευσε δοθήναι,

10 και πέμψας απεκεφάλισε τον Ιωάννην εν τή φυλακή· 11 και ηνέχθη η κεφαλή αυτού επί πίνακι και εδόθη τώ κορασίω, και ήνεγκε τή μητρί αυτής. 12 και προσελθόντες οι μαθηταί αυτού ήραν το σώμα και έθαψαν αυτό, και ελθόντες απήγγειλαν τώ Ιησού. 13 Ακούσας δε ο Ιησούς ανεχώρησεν εκείθεν εν πλοίω εις έρημον τόπον κατ' ιδίαν· και ακούσαντες οι όχλοι ηκολούθησαν αυτώ πεζή από των πόλεων. 14 Καί εξελθών είδε πολύν όχλον, και εσπλαγχνίσθη επ' αυτοίς και εθεράπευσε τους αρρώστους αυτών. 15 οψίας δε γενομένης προσήλθον αυτώ οι μαθηταί αυτού λέγοντες· Έρημός εστιν ο τόπος και η ώρα ήδη παρήλθεν· απόλυσον τους όχλους, ίνα απελθόντες εις τας κώμας αγοράσωσιν εαυτοίς βρώματα. 16 ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς· Ου χρείαν έχουσιν απελθείν· δότε αυτοίς υμείς φαγείν. 17 οι δε λέγουσιν αυτώ· Ουκ έχομεν ώδε ει μη πέντε άρτους και δύο ιχθύας. 18 ο δε είπε· Φέρετέ μοι αυτούς ώδε. 19 και κελεύσας τους όχλους ανακλιθήναι επί τους χόρτους, λαβών τους πέντε άρτους και τους δύο ιχθύας, αναβλέψας εις τον ουρανόν ευλόγησε, και κλάσας έδωκε τοίς μαθηταίς τους άρτους οι δε μαθηταί τοίς όχλοις.

20 και έφαγον πάντες και εχορτάσθησαν, και ήραν το περισσεύον των κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις. 21 οι δε εσθίοντες ήσαν άνδρες ωσεί πεντακισχίλιοι χωρίς γυναικών και παιδίων. 22 Καί ευθέως ηνάγκασεν ο Ιησούς τους μαθητάς αυτού εμβήναι εις το πλοίον και προάγειν αυτόν εις το πέραν, έως ού απολύση τους όχλους. 23 και απολύσας τους όχλους ανέβη εις το όρος κατ' ιδίαν προσεύξασθαι. οψίας δε γενομένης μόνος ήν εκεί. 24 το δε πλοίον ήδη μέσον της θαλάσσης ήν, βασανιζόμενον υπό των κυμάτων· ήν γάρ εναντίος ο άνεμος. 25 τετάρτη δε φυλακή της νυκτός απήλθε προς αυτούς ο Ιησούς περιπατών επί της θαλάσσης. 26 και ιδόντες αυτόν οι δε μαθηταί επί την θάλασσαν περιπατούντα εταράχθησαν λέγοντες ότι φάντασμά εστι, και από τού φόβου έκραξαν. 27 ευθέως δε ελάλησεν αυτοίς ο Ιησούς λέγων· Θαρσείτε, εγώ ειμι· μη φοβείσθε. 28 αποκριθείς δε αυτώ ο Πέτρος είπε· Κύριε, ει σύ εί, κέλευσόν με προς σε ελθείν επί τα ύδατα· 29 ο δε είπεν, Ελθέ. και καταβάς από τού πλοίου ο Πέτρος περιεπάτησεν επί τα ύδατα ελθείν προς τον Ιησούν.

30 βλέπων δε τον άνεμον ισχυρόν εφοβήθη, και αρξάμενος καταποντίζεσθαι έκραξε λέγων· Κύριε, σώσόν με. 31 ευθέως δε ο Ιησούς εκτείνας την χείρα επελάβετο αυτού και λέγει αυτώ· Ολιγόπιστε! εις τι εδίστασας; 32 και εμβάντων αυτών εις το πλοίον εκόπασεν ο άνεμος. 33 οι δε εν τώ πλοίω ελθόντες προσεκύνησαν αυτώ λέγοντες· Αληθώς Θεού υιός εί. 34 Καί διαπεράσαντες ήλθον εις την γήν Γεννησαρέτ. 35 και επιγνόντες αυτόν οι άνδρες τού τόπου εκείνου απέστειλαν εις όλην την περίχωρον εκείνην, και προσήνεγκαν αυτώ πάντας τους κακώς έχοντας, 36 και παρεκάλουν αυτόν ίνα κάν μόνον άψωνται τού κρασπέδου τού ιματίου αυτού· και όσοι ήψαντο διεσώθησαν.

Κεφάλαιο Ιε΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Τότε προσέρχονται τώ Ιησού οι από Ιεροσολύμων γραμματείς και Φαρισαίοι λέγοντες· 2 Διατί οι μαθηταί σου παραβαίνουσι την παράδοσιν των πρεσβυτέρων; ου γάρ νίπτονται τας χείρας αυτών όταν άρτον εσθίωσιν. 3 ο δε αποκριθείς είπεν αυτοίς· Διατί και υμείς παραβαίνετε την εντολήν τού Θεού διά την παράδοσιν υμών; 4 ο γάρ Θεός ενετείλατο λέγων· τίμα τον πατέρα και την μητέρα· και· ο κακολογών πατέρα ή μητέρα θανάτω τελευτάτω· 5 υμείς δε λέγετε· ός αν είπη τώ πατρί ή τή μητρί, δώρον ό εάν εξ εμού ωφεληθής, και ου μη τιμήσει τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού· 6 και ηκυρώσατε την εντολήν τού Θεού διά την παράδοσιν υμών. 7 υποκριταί! καλώς προεφήτευσε περί υμών Ησαίας λέγων· 8 εγγίζει μοι λαός ούτος τώ στόματι αυτών και τοίς χείλεσίν με τιμά, η δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού· 9 μάτην δε σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας εντάλματα ανθρώπων.

10 Καί προσκαλεσάμενος τον όχλον είπεν αυτοίς· Ακούετε και συνίετε· 11 ου το εισερχόμενον εις το στόμα κοινοί τον άνθρωπον, αλλά το εκπορευόμενον εκ τού στόματος τούτο κοινοί τον άνθρωπον. 12 Τότε προσελθόντες οι μαθηταί αυτού είπον αυτώ· Οίδας ότι οι Φαρισαίοι εσκανδαλίσθησαν ακούσαντες τον λόγον; 13 ο δε αποκριθείς είπε· Πάσα φυτεία ήν ουκ εφύτευσεν ο πατήρ μου ο ουράνιος εκριζωθήσεται. 14 άφετε αυτούς· οδηγοί εισι τυφλοί τυφλών· τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται. 15 Αποκριθείς δε ο Πέτρος είπεν αυτώ· Φράσον ημίν την παραβολήν ταύτην. 16 ο δε Ιησούς είπεν· Ακμήν και υμείς ασύνετοί εστε; 17 ου νοείτε ότι πάν το εισπορευόμενον εις το στόμα εις την κοιλίαν χωρεί και εις αφεδρώνα εκβάλλεται; 18 τα δε εκπορευόμενα εκ τού στόματος εκ της καρδίας εξέρχεται, κακείνα κοινοί τον άνθρωπον. 19 εκ γάρ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι.

20 ταύτά εστι τα κοινούντα τον άνθρωπον· το δε ανίπτοις χερσί φαγείν ου κοινοί τον άνθρωπον. 21 Καί εξελθών εκείθεν ο Ιησούς ανεχώρησεν εις τα μέρη Τύρου και Σιδώνος. 22 και ιδού γυνή Χαναναία από των ορίων εκείνων εξελθούσα εκραύγασεν αυτώ λέγουσα· Ελέησόν με, Κύριε, υιέ Δαυίδ· η θυγάτηρ μου κακώς δαιμονίζεται. 23 ο δε ουκ απεκρίθη αυτή λόγον. και προσελθόντες οι μαθηταί αυτού ηρώτουν αυτόν λέγοντες· Απόλυσον αυτήν, ότι κράζει όπισθεν ημών. 24 ο δε αποκριθείς είπεν· Ουκ απεστάλην ει μη εις τα πρόβατα τα απολωλότα οίκου Ισραήλ. 25 η δε ελθούσα προσεκύνησεν αυτώ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι. 26 ο δε αποκριθείς είπεν· Ουκ έστι καλόν λαβείν τον άρτον των τέκνων και βαλείν τοίς κυναρίοις. 27 η δε είπε· Ναί, Κύριε, και γάρ τα κυνάρια εσθίει από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης των κυρίων αυτών. 28 τότε αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτή· Ώ γύναι, μεγάλη σου η πίστις! γενηθήτω σοι ως θέλεις. και ιάθη η θυγάτηρ αυτής από της ώρας εκείνης. 29 Καί μεταβάς εκείθεν ο Ιησούς ήλθεν παρά την θάλασσαν της Γαλιλαίας, και αναβάς εις το όρος εκάθητο εκεί.

30 και προσήλθον αυτώ όχλοι πολλοί έχοντες μεθ' εαυτών χωλούς, τυφλούς, κωφούς, κυλλούς, και ετέρους πολλούς, και έρριψαν αυτούς παρά τους πόδας τού Ιησού, και εθεράπευσεν αυτούς· 31 ώστε τους όχλους θαυμάσαι βλέποντες κωφούς ακούοντας, αλάλους λαλούντας, κυλλούς υγιείς, χωλούς περιπατούντας και τυφλούς βλέποντας· και εδόξασαν τον Θεόν Ισραήλ. 32 Ο δε Ιησούς προσκαλεσάμενος τους μαθητάς αυτού είπε· Σπλαγχνίζομαι επί τον όχλον, ότι ήδη ημέραι τρεις προσμένουσί μοι και ουκ έχουσι τι φάγωσι· και απολύσαι αυτούς νήστεις ου θέλω, μήποτε εκλυθώσιν εν τή οδώ. 33 και λέγουσιν αυτώ οι μαθηταί αυτού· Πόθεν ημίν εν ερημία άρτοι τοσούτοι ώστε χορτάσαι όχλον τοσούτον; 34 και λέγει αυτοίς ο Ιησούς· Πόσους άρτους έχετε; οι δε είπον· Επτά, και ολίγα ιχθύδια. 35 και εκέλευσε τοίς όχλοις αναπεσείν επί την γήν. 36 και λαβών τους επτά άρτους και τους ιχθύας, ευχαριστήσας έκλασε και εδίδου τοίς μαθηταίς αυτού, οι δε μαθηταί τοίς όχλοις. 37 και έφαγον πάντες και εχορτάσθησαν, και ήραν το περισσεύον των κλασμάτων, επτά σπυρίδας πλήρεις. 38 οι δε εσθίοντες ήσαν τετρακισχίλιοι άνδρες χωρίς γυναικών και παιδίων. 39 Καί απολύσας τους όχλους ανέβη εις το πλοίον, και ήλθεν εις τα όρια Μαγδαλά.

Κεφάλαιο Ιστ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καί προσελθόντες οι Φαρισαίοι και Σαδδουκαίοι πειράζοντες επηρώτησαν αυτόν σημείον εκ τού ουρανού επιδείξαι αυτοίς. 2 ο δε αποκριθείς είπεν αυτοίς· Οψίας γενομένης λέγετε· ευδία· πυρράζει γάρ ο ουρανός· 3 και πρωί· σήμερον χειμών· πυρράζει γάρ στυγνάζων ο ουρανός· υποκριταί, το μέν πρόσωπον τού ουρανού γινώσκετε διακρίνειν, τα δε σημεία των καιρών ου δύνασθε γνώναι; 4 γενεά πονηρά και μοιχαλίς σημείον επιζητεί, και σημείον ου δοθήσεται αυτή ει μη το σημείον Ιωνά τού προφήτου. και καταλιπών αυτούς απήλθεν. 5 Καί ελθόντες οι μαθηταί αυτού εις το πέραν επελάθοντο άρτους λαβείν. 6 ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς· Οράτε και προσέχετε από της ζύμης των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων. 7 οι δε διελογίζοντο εν εαυτοίς λέγοντες ότι Άρτους ουκ ελάβομεν. 8 γνούς δε ο Ιησούς είπεν αυτοίς· Τί διαλογίζεσθε εν εαυτοίς, ολιγόπιστοι, ότι άρτους ουκ ελάβετε; 9 ούπω νοείτε, ουδέ μνημονεύετε τους άρτους των πεντακισχιλίων και πόσους κοφίνους ελάβετε;

10 ουδέ τους επτά άρτους των τετρακισχιλίων και πόσας σπυρίδας ελάβετε; 11 πώς ου νοείτε ότι ου περί άρτων είπον υμίν προσέχειν από της ζύμης των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων; 12 τότε συνήκαν ότι ουκ είπε προσέχειν από της ζύμης τού άρτου, αλλ' από της διδαχής των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων. 13 Ελθών δε ο Ιησούς εις τα μέρη Καισαρείας της Φιλίππου ηρώτα τους μαθητάς αυτού λέγων· Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι τον υιόν τού ανθρώπου; 14 οι δε είπον· Οι μέν Ιωάννην τον βαπτιστήν, άλλοι δε Ηλίαν, έτεροι δε Ιερεμίαν ή ένα των προφητών. 15 λέγει αυτοίς· Υμείς δε τίνα με λέγετε είναι; 16 αποκριθείς δε Σίμων Πέτρος είπε· Σύ εί ο Χριστός ο υιός τού Θεού τού ζώντος. 17 και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτώ· Μακάριος εί, Σίμων Βαριωνά, ότι σάρξ και αίμα ουκ απεκάλυψέ σοι, αλλ' ο πατήρ μου ο εν τοίς ουρανοίς. 18 καγώ δε σοι λέγω ότι σύ εί Πέτρος, και επί ταύτη τή πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής. 19 και δώσω σοι τας κλείς της βασιλείας των ουρανών, και ό εάν δήσης επί της γής, έσται δεδεμένον εν τοίς ουρανοίς, και ό εάν λύσης επί της γής, έσται λελυμένον εν τοίς ουρανοίς.

20 τότε διεστείλατο τοίς μαθηταίς αυτού ίνα μηδενί είπωσιν ότι αυτός εστιν Ιησούς ο Χριστός. 21 Από τότε ήρξατο ο Ιησούς δεικνύειν τοίς μαθηταίς αυτού ότι δεί αυτόν απελθείν εις Ιεροσόλυμα και πολλά παθείν από των πρεσβυτέρων και αρχιερέων και γραμματέων και αποκτανθήναι, και τή τρίτη ημέρα εγερθήναι. 22 και προσλαβόμενος αυτόν ο Πέτρος ήρξατο επιτιμάν αυτώ λέγων· Ίλεώς σοι, Κύριε· ου μη έσται σοι τούτο. 23 ο δε στραφείς είπε τώ Πέτρω· Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά· σκάνδαλόν μου εί· ότι ου φρονείς τα τού Θεού αλλά τα των ανθρώπων. 24 Τότε ο Ιησούς είπεν τοίς μαθηταίς αυτού· Εί τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι. 25 ός γάρ αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν· ός δ' αν απολέση την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού, ευρήσει αυτήν. 26 τι γάρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού; 27 μέλλει γάρ ο υιός τού ανθρώπου έρχεσθαι εν τή δόξη τού πατρός αυτού μετά των αγγέλων αυτού, και τότε αποδώσει εκάστω κατά την πράξιν αυτού. 28 αμήν λέγω υμίν, εισί τινες των ώδε εστηκότων, οίτινες ου μη γεύσωνται θανάτου έως αν ίδωσι τον υιόν τού ανθρώπου ερχόμενον εν τή βασιλεία αυτού.

Κεφάλαιο Ιζ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καί μεθ' ημέρας έξ παραλαμβάνει ο Ιησούς τον Πέτρον και Ιάκωβον και Ιωάννην τον αδελφόν αυτού, και αναφέρει αυτούς εις όρος υψηλόν κατ' ιδίαν· 2 και μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών, και έλαμψε το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, τα δε ιμάτια αυτού εγένετο λευκά ως το φώς. 3 και ιδού ώφθησαν αυτοίς Μωϋσής και Ηλίας μετ' αυτού συλλαλούντες. 4 αποκριθείς δε ο Πέτρος είπε τώ Ιησού· Κύριε, καλόν εστιν ημάς ώδε είναι· ει θέλεις, ποιήσωμεν ώδε τρεις σκηνάς, σοί μίαν και Μωσεί μίαν και μίαν Ηλία. 5 έτι αυτού λαλούντος ιδού νεφέλη φωτεινή επεσκίασεν αυτούς, και ιδού φωνή εκ της νεφέλης λέγουσα· Ούτός εστιν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ώ ευδόκησα· αυτού ακούετε· 6 και ακούσαντες οι μαθηταί έπεσαν επί πρόσωπον αυτών και εφοβήθησαν σφόδρα. 7 και προσελθών ο Ιησούς ήψατο αυτών και είπεν· Εγέρθητε και μη φοβείσθε. 8 επάραντες δε τους οφθαλμούς αυτών ουδένα είδον ει μη τον Ιησούν μόνον. 9 και καταβαινόντων αυτών από τού όρους ενετείλατο αυτοίς ο Ιησούς λέγων· Μηδενί είπητε το όραμα έως ού ο υιός τού ανθρώπου εκ νεκρών αναστή.

10 Καί επηρώτησαν αυτόν οι μαθηταί αυτού λέγοντες· Τί ούν οι γραμματείς λέγουσιν ότι Ηλίαν δεί ελθείν πρώτον; 11 ο δε αποκριθείς είπεν αυτοίς· Ηλίας μέν έρχεται πρώτον και αποκαταστήσει πάντα· 12 λέγω δε υμίν ότι Ηλίας ήδη ήλθε, και ουκ επέγνωσαν αυτόν, αλλ' εποίησαν εν αυτώ όσα ηθέλησαν· ούτω και ο υιός τού ανθρώπου μέλλει πάσχειν υπ' αυτών. 13 τότε συνήκαν οι μαθηταί ότι περί Ιωάννου τού βαπτιστού είπεν αυτοίς. 14 Καί ελθόντων αυτών προς τον όχλον προσήλθεν αυτώ άνθρωπος γονυπετών αυτόν και λέγων· 15 Κύριε, ελέησόν μου τον υιόν, ότι σεληνιάζεται και κακώς πάσχει· πολλάκις γάρ πίπτει εις το πύρ και πολλάκις εις το ύδωρ. 16 και προσήνεγκα αυτόν τοίς μαθηταίς σου, και ουκ ηδυνήθησαν αυτόν θεραπεύσαι. 17 αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν· Ώ γενεά άπιστος και διεστραμμένη! έως πότε έσομαι μεθ' υμών; έως πότε ανέξομαι υμών; φέρετέ μοι αυτόν ώδε. 18 και επετίμησεν αυτώ ο Ιησούς, και εξήλθεν απ' αυτού το δαιμόνιον και εθεραπεύθη ο παίς από της ώρας εκείνης. 19 Τότε προσελθόντες οι μαθηταί τώ Ιησού κατ' ιδίαν είπον· Διατί ημείς ουκ ηδυνήθημεν εκβαλείν αυτό;

20 ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς· Διά την απιστίαν υμών. αμήν γάρ λέγω υμίν, εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, ερείτε τώ όρει τούτω, μετάβηθι εντεύθεν εκεί, και μεταβήσεται· και ουδέν αδυνατήσει υμίν. 21 τούτο δε το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη εν προσευχή και νηστεία. 22 Αναστρεφομένων δε αυτών εις την Γαλιλαίαν είπεν αυτοίς ο Ιησούς· Μέλλει ο υιός τού ανθρώπου παραδίδοσθαι εις χείρας ανθρώπων 23 και αποκτενούσιν αυτόν, και τή τρίτη ημέρα εγερθήσεται. και ελυπήθησαν σφόδρα. 24 Ελθόντων δε αυτών εις Καπερναούμ προσήλθον οι τα δίδραχμα λαμβάνοντες τώ Πέτρω και είπον· Ο διδάσκαλος υμών ου τελεί τα δίδραχμα; 25 λέγει, Ναί. και ότε εισήλθον εις την οικίαν, προέφθασεν αυτόν ο Ιησούς λέγων· Τί σοι δοκεί, Σίμων; οι βασιλείς της γής από τίνων λαμβάνουσι τέλη ή κήνσον; από των υιών αυτών ή από των αλλοτρίων; 26 λέγει αυτώ ο Πέτρος· Από των αλλοτρίων, έφη αυτώ ο Ιησούς· Άρα γε ελεύθεροί εισιν οι υιοί. 27 ίνα δε μη σκανδαλίσωμεν αυτούς, πορευθείς εις την θάλασσαν βάλε άγκιστρον και τον αναβάντα πρώτον ιχθύν άρον, και ανοίξας το στόμα αυτού ευρήσεις στατήρα· εκείνον λαβών δός αυτοίς αντί εμού και σού.

Κεφάλαιο Ιη΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Εν εκείνη τή ώρα προσήλθον οι μαθηταί τώ Ιησού λέγοντες· Τίς άρα μείζων εστίν εν τή βασιλεία των ουρανών; 2 και προσκαλεσάμενος ο Ιησούς παιδίον έστησεν αυτό εν μέσω αυτών και είπεν· 3 Αμήν λέγω υμίν, εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών. 4 όστις ούν ταπεινώσει εαυτόν ως το παιδίον τούτο, ούτός εστιν ο μείζων εν τή βασιλεία των ουρανών. 5 και ός εάν δέξηται παιδίον τοιούτον έν επί τώ ονόματί μου, εμέ δέχεται· 6 Ός δ' αν σκανδαλίση ένα των μικρών τούτων των πιστευόντων εις εμέ, συμφέρει αυτώ ίνα κρεμασθή μύλος ονικός εις τον τράχηλον αυτού και καταποντισθή εν τώ πελάγει της θαλάσσης. 7 Ουαί τώ κόσμω από των σκανδάλων· ανάγκη γάρ εστιν ελθείν τα σκάνδαλα· πλήν ουαί τώ ανθρώπω εκείνω δι' ού το σκάνδαλον έρχεται. 8 ει δε η χείρ σου ή ο πούς σου σκανδαλίζει σε, έκκοψον αυτά και βάλε από σού· καλόν σοί εστιν εισελθείν εις την ζωήν χωλόν ή κυλλόν, ή δύο χείρας ή δύο πόδας έχοντα βληθήναι εις το πύρ το αιώνιον. 9 και ει ο οφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, έξελε αυτόν και βάλε από σού· καλόν σοί εστι μονόφθαλμον εις την ζωήν εισελθείν, ή δύο οφθαλμούς έχοντα βληθήναι εις την γέενναν τού πυρός.

10 Οράτε μη καταφρονήσητε ενός των μικρών τούτων· λέγω γάρ υμίν ότι οι άγγελοι αυτών εν ουρανοίς διά παντός βλέπουσι το πρόσωπον τού πατρός μου τού εν ουρανοίς. 11 ήλθε γάρ ο υιός τού ανθρώπου σώσαι το απολωλός. 12 Τί υμίν δοκεί; εάν γένηταί τινι ανθρώπω εκατόν πρόβατα και πλανηθή έν εξ αυτών, ουχί αφείς τα ενενήκοντα εννέα επί τα όρη πορευθείς ζητεί το πλανώμενον; 13 και εάν γένηται ευρείν αυτό, αμήν λέγω υμίν ότι χαίρει επ' αυτώ μάλλον ή επί τοίς ενενήκοντα εννέα τοίς μη πεπλανημένοις. 14 ούτως ουκ έστι θέλημα έμπροσθεν τού πατρός υμών τού εν ουρανοίς ίνα απόληται είς των μικρών τούτων. 15 Εάν δε αμαρτήση εις σε ο αδελφός σου, ύπαγε έλεγξον αυτόν μεταξύ σού και αυτού μόνου· εάν σου ακούση, εκέρδησας τον αδελφόν σου· 16 εάν δε μη ακούση, παράλαβε μετά σού έτι ένα ή δύο, ίνα επί στόματος δύο μαρτύρων ή τριών σταθή πάν ρήμα. 17 εάν δε παρακούση αυτών, ειπέ τή εκκλησία· εάν δε και της εκκλησίας παρακούση, έστω σοι ώσπερ ο εθνικός και ο τελώνης. 18 Αμήν λέγω υμίν, όσα εάν δήσητε επί της γής, έσται δεδεμένα εν τώ ουρανώ, και όσα εάν λύσητε επί της γής, έσται λελυμένα εν τώ ουρανώ. 19 Πάλιν αμήν λέγω υμίν ότι εάν δύο υμών συμφωνήσωσιν επί της γής περί παντός πράγματος ού εάν αιτήσωνται, γενήσεται αυτοίς παρά τού πατρός μου τού εν ουρανοίς.

20 ού γάρ εισι δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί ειμι εν μέσω αυτών. 21 Τότε προσελθών αυτώ ο Πέτρος είπε· Κύριε, ποσάκις αμαρτήσει εις εμέ ο αδελφός μου και αφήσω αυτώ; έως επτάκις; 22 λέγει αυτώ ο Ιησούς· Ου λέγω σοι έως επτάκις αλλ' έως εβδομηκοντάκις επτά. 23 Διά τούτο ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών ανθρώπω βασιλεί ός ηθέλησεν συνάραι λόγον μετά των δούλων αυτού. 24 αρξαμένου δε αυτού συναίρειν προσηνέχθη αυτώ είς οφειλέτης μυρίων ταλάντων. 25 μη έχοντος δε αυτού αποδούναι εκέλευσεν αυτόν ο κύριος αυτού πραθήναι και την γυναίκα αυτού και τα τέκνα και πάντα όσα είχε, και αποδοθήναι. 26 πεσών ούν ο δούλος προσεκύνει αυτώ λέγων· κύριε μακροθύμησον επ' εμοί, και πάντα σοι αποδώσω. 27 σπλαγχνισθείς δε ο κύριος τού δούλου εκείνου απέλυσεν αυτόν, και το δάνειον αφήκεν αυτώ. 28 εξελθών δε ο δούλος εκείνος εύρεν ένα των συνδούλων αυτού, ός ώφειλεν αυτώ εκατόν δηνάρια, και κρατήσας αυτόν έπνιγεν λέγων· απόδος μοι εί τι οφείλεις. 29 πεσών ούν ο σύνδουλος αυτού εις τους πόδας αυτού παρεκάλει αυτόν λέγων· μακροθύμησον επ' εμοί, και αποδώσω σοι·

30 ο δε ουκ ήθελεν, αλλά απελθών έβαλεν αυτόν εις φυλακήν έως ού αποδώ το οφειλόμενον. 31 ιδόντες δε οι σύνδουλοι αυτού τα γενόμενα ελυπήθησαν σφόδρα, και ελθόντες διεσάφησαν τώ κυρίω εαυτών πάντα τα γενόμενα. 32 τότε προσκαλεσάμενος αυτόν ο κύριος αυτού λέγει αυτώ· δούλε πονηρέ, πάσαν την οφειλήν εκείνην αφήκά σοι, επεί παρεκάλεσάς με· 33 ουκ έδει και σε ελεήσαι τον σύνδουλόν σου, ως και εγώ σε ηλέησα; 34 και οργισθείς ο κύριος αυτού παρέδωκεν αυτόν τοίς βασανισταίς έως ού αποδώ πάν το οφειλόμενον αυτώ. 35 Ούτω και ο πατήρ μου ο επουράνιος ποιήσει υμίν εάν μη αφήτε έκαστος τώ αδελφώ αυτού από των καρδιών υμών τα παραπτώματα αυτών.

Κεφάλαιο Ιθ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καί εγένετο ότε ετέλεσεν ο Ιησούς τους λόγους τούτους, μετήρεν από της Γαλιλαίας και ήλθεν εις τα όρια της Ιουδαίας πέραν τού Ιορδάνου. 2 και ηκολούθησαν αυτώ όχλοι πολλοί, και εθεράπευσεν αυτούς εκεί. 3 Καί προσήλθον αυτώ οι Φαρισαίοι πειράζοντες αυτόν και λέγοντες αυτώ· Ει έξεστιν ανθρώπω απολύσαι την γυναίκα αυτού κατά πάσαν αιτίαν; 4 ο δε αποκριθείς είπεν αυτοίς· Ουκ ανέγνωτε ότι ο ποιήσας απ' αρχής άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς και είπεν, 5 ένεκεν τούτου καταλείψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα και κολληθήσεται τή γυναικί αυτού, και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν; 6 ώστε ουκέτι εισί δύο, αλλά σάρξ μία. ό ούν ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω. 7 λέγουσιν αυτώ· Τί ούν Μωσής ενετείλατο δούναι βιβλίον αποστασίου και απολύσαι αυτήν; 8 λέγει αυτοίς ότι Μωσής προς την σκληροκαρδίαν υμών επέτρεψεν υμίν απολύσαι τας γυναίκας υμών· απ' αρχής δε ου γέγονεν ούτω. 9 λέγω δε υμίν ότι ός αν απολύση την γυναίκα αυτού μη επί πορνεία και γαμήση άλλην, μοιχάται· και ο απολελυμένην γαμήσας μοιχάται.

10 λέγουσιν αυτώ οι μαθηταί αυτού· Ει ούτως εστίν η αιτία τού ανθρώπου μετά της γυναικός, ου συμφέρει γαμήσαι. 11 ο δε είπεν αυτοίς· Ου πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον, αλλ' οίς δέδοται· 12 εισί γάρ ευνούχοι οίτινες εκ κοιλίας μητρός εγεννήθησαν ούτω· και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνουχίσθησαν υπό των ανθρώπων, και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνούχισαν εαυτούς διά την βασιλείαν των ουρανών. ο δυνάμενος χωρείν χωρείτω. 13 Τότε προσηνέχθη αυτώ παιδία, ίνα επιθή αυτοίς τας χείρας και προσεύξηται· οι δε μαθηταί επετίμησαν αυτοίς. 14 ο δε Ιησούς είπεν· Άφετε τα παιδία και μη κωλύετε αυτά ελθείν προς με· των γάρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών. 15 και επιθείς τας χείρας αυτοίς επορεύθη εκείθεν. 16 Καί ιδού είς προσελθών είπεν αυτώ· Διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αιώνιον; 17 ο δε είπεν αυτώ· Τί με λέγεις αγαθόν; ουδείς αγαθός ει μη είς ο Θεός. ει δε θέλεις εισελθείν εις την ζωήν, τήρησον τας εντολάς. 18 λέγει αυτώ· Ποίας; ο δε Ιησούς είπε· Τό ου φονεύσεις, ου μοιχεύσεις, ου κλέψεις, ου ψευδομαρτυρήσεις, 19 τίμα τον πατέρα και την μητέρα, και, αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν.

20 λέγει αυτώ ο νεανίσκος· Πάντα ταύτα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου· τι έτι υστερώ; 21 έφη αυτώ ο Ιησούς· Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δός πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι. 22 ακούσας δε ο νεανίσκος τον λόγον απήλθε λυπούμενος· ήν γάρ έχων κτήματα πολλά. 23 Ο δε Ιησούς είπε τοίς μαθηταίς αυτού· Αμήν λέγω υμίν ότι δυσκόλως πλούσιος εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών. 24 πάλιν δε λέγω υμίν, ευκοπώτερόν εστι κάμηλον διά τρυπήματος ραφίδος διελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν τού Θεού εισελθείν. 25 ακούσαντες δε οι μαθηταί αυτού εξεπλήσσοντο σφόδρα λέγοντες· Τίς άρα δύναται σωθήναι; 26 εμβλέψας δε ο Ιησούς είπεν αυτοίς· Παρά ανθρώποις τούτο αδύνατόν εστι, παρά δε Θεώ πάντα δυνατά εστι. 27 Τότε αποκριθείς ο Πέτρος είπεν αυτώ· Ιδού ημείς αφήκαμεν πάντα και ηκολουθήσαμέν σοι· τι άρα έσται ημίν; 28 ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς· Αμήν λέγω υμίν ότι υμείς οι ακολουθήσαντές μοι, εν τή παλιγγενεσία, όταν καθίση ο υιός τού ανθρώπου επί θρόνου δόξης αυτού, καθίσεσθε και υμείς επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς τού Ισραήλ. 29 και πάς ός αφήκεν οικίας ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν τού ονόματός μου, εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει.

30 Πολλοί δε έσονται πρώτοι έσχατοι και έσχατοι πρώτοι.

Κεφάλαιο Κ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Ομοία γάρ εστιν η βασιλεία των ουρανών ανθρώπω οικοδεσπότη, όστις εξήλθεν άμα πρωί μισθώσασθαι εργάτας εις τον αμπελώνα αυτού· 2 και συμφωνήσας μετά των εργατών εκ δηναρίου την ημέραν απέστειλεν αυτούς εις τον αμπελώνα αυτού. 3 και εξελθών περί τρίτην ώραν είδεν άλλους εστώτας εν τή αγορά αργούς, 4 και εκείνοις είπεν· υπάγετε και υμείς εις τον αμπελώνα, και ό εάν ή δίκαιον δώσω υμίν. οι δε απήλθον. 5 πάλιν εξελθών περί έκτην και ενάτην ώραν εποίησεν ωσαύτως. 6 περί δε την ενδεκάτην εξελθών εύρεν άλλους εστώτας αργούς, και λέγει αυτοίς· τι ώδε εστήκατε όλην την ημέραν αργοί; 7 λέγουσιν αυτώ· ότι ουδείς ημάς εμισθώσατο. λέγει αυτοίς· υπάγετε και υμείς εις τον αμπελώνα, και ό εάν ή δίκαιον λήψεσθε. 8 οψίας δε γενομένης λέγει ο κύριος τού αμπελώνος τώ επιτρόπω αυτού· κάλεσον τους εργάτας και απόδος αυτοίς τον μισθόν αρξάμενος από των εσχάτων έως των πρώτων. 9 και ελθόντες οι περί την ενδεκάτην ώραν έλαβον ανά δηνάριον.

10 ελθόντες δε οι πρώτοι ενόμισαν ότι πλείονα λήψονται, και έλαβον και αυτοί ανά δηνάριον. 11 λαβόντες δε εγόγγυζον κατά τού οικοδεσπότου 12 λέγοντες ότι ούτοι οι έσχατοι μίαν ώραν εποίησαν, και ίσους ημίν αυτούς εποίησας τοίς βαστάσασι το βάρος της ημέρας και τον καύσωνα. 13 ο δε αποκριθείς είπεν ενί αυτών· εταίρε, ουκ αδικώ σε· ουχί δηναρίου συνεφώνησάς μοι; 14 άρον το σόν και ύπαγε· θέλω δε τούτω τώ εσχάτω δούναι ως και σοί. 15 ή ουκ έξεστί μοι ποιήσαι ό θέλω εν τοίς εμοίς, ει ο οφθαλμός σου πονηρός εστιν ότι εγώ αγαθός ειμι; 16 Ούτως έσονται οι έσχατοι πρώτοι και οι πρώτοι έσχατοι· πολλοί γάρ εισι κλητοί, ολίγοι δε εκλεκτοί.17 Καί αναβαίνων ο Ιησούς εις Ιεροσόλυμα παρέλαβε τους δώδεκα μαθητάς κατ' ιδίαν εν τή οδώ και είπεν αυτοίς· 18 Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα, και ο υιός τού ανθρώπου παραδοθήσεται τοίς αρχιερεύσι και γραμματεύσι, και κατακρινούσιν αυτόν θανάτω, 19 και παραδώσουσιν αυτόν τοίς έθνεσιν εις το εμπαίξαι και μαστιγώσαι και σταυρώσαι, και τή τρίτη ημέρα αναστήσεται.

20 Τότε προσήλθεν αυτώ η μήτηρ των υιών Ζεβεδαίου μετά των υιών αυτής προσκυνούσα και αιτούσά τι παρ' αυτού. 21 ο δε είπεν αυτή· Τί θέλεις; λέγει αυτώ· Ειπέ ίνα καθίσωσιν ούτοι οι δύο υιοί μου είς εκ δεξιών σου και είς εξ ευωνύμων σου εν τή βασιλεία σου. 22 αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν· Ουκ οίδατε τι αιτείσθε. δύνασθε πιείν το ποτήριον ό εγώ μέλλω πίνειν ή το βάπτισμα ό εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήναι; λέγουσιν αυτώ· Δυνάμεθα. 23 και λέγει αυτοίς· Τό μέν ποτήριόν μου πίεσθε, και το βάπτισμα ό εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· το δε καθίσαι εκ δεξιών μου και εξ ευωνύμων μου ουκ έστιν εμόν δούναι, αλλ' οίς ητοίμασται υπό τού πατρός μου. 24 Καί ακούσαντες οι δέκα ηγανάκτησαν περί των δύο αδελφών. 25 ο δε Ιησούς προσκαλεσάμενος αυτούς είπεν· Οίδατε ότι οι άρχοντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αυτών. 26 ουχ ούτως έσται εν υμίν, αλλ' ός εάν θέλη εν υμίν μέγας γενέσθαι, έσται υμών διάκονος, 27 και ός αν θέλη εν υμίν είναι πρώτος, έσται υμών δούλος· 28 ώσπερ ο υιός τού ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών. 29 Καί εκπορευομένων αυτών από Ιεριχώ ηκολούθησεν αυτώ όχλος πολύς.

30 και ιδού δύο τυφλοί καθήμενοι παρά την οδόν, ακούσαντες ότι Ιησούς παράγει, έκραξαν λέγοντες· ελέησον ημάς, Κύριε, υιός Δαυίδ. 31 ο δε όχλος επετίμησεν αυτοίς ίνα σιωπήσωσιν· οι δε μείζον έκραζον λέγοντες· ελέησον ημάς, Κύριε, υιός Δαυίδ. 32 και στάς ο Ιησούς εφώνησεν αυτούς και είπε· Τί θέλετε ποιήσω υμίν; 33 λέγουσιν αυτώ· Κύριε, ίνα ανοιχθώσιν ημών οι οφθαλμοί. 34 σπλαγχνισθείς δε ο Ιησούς ήψατο των οφθαλμών αυτών, και ευθέως ανέβλεψαν αυτών οι οφθαλμοί, και ηκολούθησαν αυτώ.

Κεφάλαιο Κα΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καί ότε ήγγισαν εις Ιεροσόλυμα και ήλθον εις Βηθσφαγή εις το όρος των ελαιών, τότε ο Ιησούς απέστειλε δύο μαθητάς 2 λέγων αυτοίς· Πορεύεθητε εις την κώμην την απέναντι υμών, και ευθέως ευρήσετε όνον δεδεμένην και πώλον μετ' αυτής· λύσαντες αγάγετέ μοι. 3 και εάν τις υμίν είπη τι, ερείτε ότι ο Κύριος αυτών χρείαν έχει· ευθέως δε αποστελεί αυτούς. 4 Τούτο δε όλον γέγονεν ίνα πληρωθή το ρηθέν διά τού προφήτου λέγοντος· 5 είπατε τή θυγατρί Σιών, ιδού ο βασιλεύς σου έρχεταί σοι, πραύς και επιβεβηκώς επί όνον και πώλον υιόν υποζυγίου. 6 πορευθέντες δε οι μαθηταί και ποιήσαντες καθώς προσέταξεν αυτοίς ο Ιησούς, 7 ήγαγον την όνον και τον πώλον, και επέθηκαν επάνω αυτών τα ιμάτια αυτών, και επεκάθισεν επάνω αυτών. 8 ο δε πλείστος όχλος έστρωσαν εαυτών τα ιμάτια εν τή οδώ, άλλοι δε έκοπτον κλάδους από των δένδρων και εστρώννυον εν τή οδώ. 9 οι δε όχλοι οι προάγοντες (αυτόν) και οι ακολουθούντες έκραζον λέγοντες· Ωσαννά τώ υιώ Δαυίδ· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου· Ωσαννά εν τοίς υψίστοις.

10 και εισελθόντος αυτού εις Ιεροσόλυμα εσείσθη πάσα η πόλις λέγουσα· Τίς εστιν ούτος; 11 οι δε όχλοι έλεγον· Ούτός εστιν Ιησούς ο προφήτης ο από Ναζαρέτ της Γαλιλαίας. 12 Καί εισήλθεν ο Ιησούς εις το ιερόν τού Θεού, και εξέβαλε πάντας τους πωλούντας και αγοράζοντας εν τώ ιερώ, και τας τραπέζας των κολλυβιστών κατέστρεψε και τας καθέδρας των πωλούντων τας περιστεράς, 13 και λέγει αυτοίς· Γέγραπται, ο οίκός μου οίκος προσευχής κληθήσεται· υμείς δε αυτόν εποιήσατε σπήλαιον ληστών. 14 Καί προσήλθον αυτώ χωλοί και τυφλοί εν τώ ιερώ και εθεράπευσεν αυτούς. 15 ιδόντες δε οι αρχιερείς και οι γραμματείς τα θαυμάσια ά εποίησε και τους παίδας κράζοντας εν τώ ιερώ και λέγοντας, ωσαννά τώ υιώ Δαυίδ, ηγανάκτησαν 16 και είπον αυτώ· Ακούεις τι ούτοι λέγουσιν; ο δε Ιησούς λέγει αυτοίς· Ναί· ουδέποτε ανέγνωτε ότι εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων κατηρτίσω αίνον; 17 και καταλιπών αυτούς εξήλθεν έξω της πόλεως εις Βηθανίαν και ηυλίσθη εκεί. 18 Πρωίας δε επανάγων εις την πόλιν επείνασε· 19 και ιδών συκήν μίαν επί της οδού ήλθεν επ' αυτήν, και ουδέν εύρεν εν αυτή ει μη φύλλα μόνον, και λέγει αυτή· Μηκέτι εκ σού καρπός γένηται εις τον αιώνα. και εξηράνθη παραχρήμα η συκή.

20 και ιδόντες οι μαθηταί εθαύμασαν λέγοντες· Πώς παραχρήμα εξηράνθη η συκή; 21 αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν αυτοίς· Αμήν λέγω υμίν, εάν έχητε πίστιν και μη διακριθήτε, ου μόνον το της συκής ποιήσετε, αλλά κάν τώ όρει τούτω είπητε, άρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν, γενήσεται· 22 και πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τή προσευχή πιστεύοντες, λήψεσθε. 23 Καί ελθόντι αυτώ εις το ιερόν προσήλθον αυτώ διδάσκοντι οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι τού λαού λέγοντες· Εν ποία εξουσία ταύτα ποιείς; και τις σοι έδωκεν την εξουσίαν ταύτην; 24 αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν αυτοίς· Ερωτήσω υμάς καγώ λόγον ένα, ον εάν είπητέ μοι, καγώ υμίν ερώ εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ. 25 το βάπτισμα το Ιωάννου πόθεν ήν, εξ ουρανού ή εξ ανθρώπων; οι δε διελογίζοντο παρ' εαυτοίς λέγοντες· Εάν είπωμεν, εξ ουρανού, ερεί ημίν, διατί ούν ουκ επιστεύσατε αυτώ· 26 εάν δε είπωμεν, εξ ανθρώπων, φοβούμεθα τον όχλον, πάντες γάρ έχουσι τον Ιωάννην ως προφήτην. 27 και αποκριθέντες τώ Ιησού είπον· Ουκ οίδαμεν. έφη αυτοίς και αυτός· Ουδέ εγώ λέγω υμίν εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ. 28 Τί δε υμίν δοκεί; άνθρωπος τις είχε τέκνα δύο, και προσελθών τώ πρώτω είπεν· τέκνον, ύπαγε σήμερον εργάζου εν τώ αμπελώνί μου. 29 ο δε αποκριθείς είπεν· ου θέλω· ύστερον δε μεταμεληθείς απήλθε.

30 και προσελθών τώ δευτέρω είπεν ωσαύτως. ο δε αποκριθείς είπεν· εγώ, κύριε· και ουκ απήλθε. 31 τις εκ των δύο εποίησε το θέλημα τού πατρός; λέγουσιν αυτώ· Ο πρώτος. λέγει αυτοίς ο Ιησούς· Αμήν λέγω υμίν ότι οι τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν τού Θεού. 32 ήλθε γάρ προς υμάς Ιωάννης εν οδώ δικαιοσύνης, και ουκ επιστεύσατε αυτώ· οι δε τελώναι και αι πόρναι επίστευσαν αυτώ· υμείς δε ιδόντες ουδέ μετεμελήθητε ύστερον τού πιστεύσαι αυτώ. 33 Άλλην παραβολήν ακούσατε. άνθρωπος τις ήν οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και φραγμόν αυτώ περιέθηκε και ώρυξεν εν αυτώ ληνόν και ωκοδόμησεν πύργον, και εξέδοτο αυτόν γεωργοίς, και απεδήμησεν. 34 ότε δε ήγγισεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους αυτού προς τους γεωργούς λαβείν τους καρπούς αυτού. 35 και λαβόντες οι γεωργοί τους δούλους αυτού ον μέν έδειραν, ον δε απέκτειναν, ον δε ελιθοβόλησαν. 36 πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλείονας των πρώτων, και εποίησαν αυτοίς ωσαύτως. 37 ύστερον δε απέστειλε προς αυτούς τον υιόν αυτού λέγων· εντραπήσονται τον υιόν μου. 38 οι δε γεωργοί ιδόντες τον υιόν είπον εν εαυτοίς· ούτός εστιν ο κληρονόμος· δεύτε αποκτείνωμεν αυτόν και κατάσχωμεν την κληρονομίαν αυτού. 39 και λαβόντες αυτόν εξέβαλον έξω τού αμπελώνος και απέκτειναν.

40 όταν ούν έλθη ο κύριος τού αμπελώνος, τι ποιήσει τοίς γεωργοίς εκείνοις; 41 λέγουσιν αυτώ· Κακούς κακώς απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα εκδώσεται άλλοις γεωργοίς, οίτινες αποδώσουσιν αυτώ τους καρπούς εν τοίς καιροίς αυτών. 42 λέγει αυτοίς ο Ιησούς· Ουδέποτε ανέγνωτε εν ταίς γραφαίς, λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας· παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και έστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών; 43 διά τούτο λέγω υμίν ότι αρθήσεται αφ' υμών η βασιλεία τού Θεού και δοθήσεται έθνει ποιούντι τους καρπούς αυτής· 44 και ο πεσών επί τον λίθον τούτον συνθλασθήσεται· εφ' ον δ' αν πέση λικμήσει αυτόν. 45 και ακούσαντες οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι τας παραβολάς αυτού έγνωσαν ότι περί αυτών λέγει· 46 και ζητούντες αυτόν κρατήσαι εφοβήθησαν τους όχλους, επειδή ως προφήτην αυτόν είχον.

Κεφάλαιο Κβ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καί αποκριθείς ο Ιησούς πάλιν είπεν αυτοίς εν παραβολαίς λέγων· 2 Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών ανθρώπω βασιλεί, όστις εποίησε γάμους τώ υιώ αυτού. 3 και απέστειλε τους δούλους αυτού καλέσαι τους κεκλημένους εις τους γάμους, και ουκ ήθελον ελθείν. 4 πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους λέγων· είπατε τοίς κεκλημένοις· ιδού το άριστόν μου ητοίμασα, οι ταύροί μου και τα σιτιστά τεθυμένα, και πάντα έτοιμα· δεύτε εις τους γάμους. 5 οι δε αμελήσαντες απήλθον, ός μέν εις τον ίδιον αγρόν, ός δε εις την εμπορίαν αυτού· 6 οι δε λοιποί κρατήσαντες τους δούλους αυτού ύβρισαν και απέκτειναν. 7 ακούσας δε ο βασιλεύς εκείνος ωργίσθη, και πέμψας τα στρατεύματα αυτού απώλεσε τους φονείς εκείνους και την πόλιν αυτών ενέπρησε. 8 τότε λέγει τοίς δούλοις αυτού· ο μέν γάμος έτοιμός εστιν, οι δε κεκλημένοι ουκ ήσαν άξιοι· 9 πορεύεσθε ούν επί τας διεξόδους των οδών, και όσους εάν εύρητε καλέσατε εις τους γάμους.

10 και εξελθόντες οι δούλοι εκείνοι εις τας οδούς συνήγαγον πάντας όσους εύρον, πονηρούς τε και αγαθούς· και επλήσθη ο γάμος ανακειμένων. 11 εισελθών δε ο βασιλεύς θεάσασθαι τους ανακειμένους είδεν εκεί άνθρωπον ουκ ενδεδυμένον ένδυμα γάμου· 12 και λέγει αυτώ· εταίρε, πώς εισήλθες ώδε μη έχων ένδυμα γάμου; ο δε εφιμώθη. 13 τότε είπεν ο βασιλεύς τοίς διακόνοις· δήσαντες αυτού πόδας και χείρας άρατε αυτόν και εκβάλετε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων. 14 πολλοί γάρ εισι κλητοί, ολίγοι δε εκλεκτοί. 15 Τότε πορευθέντες οι Φαρισαίοι συμβούλιον έλαβον όπως αυτόν παγιδεύσωσιν εν λόγω. 16 και αποστέλλουσιν αυτώ τους μαθητάς αυτών μετά των Ηρωδιανών λέγοντες· Διδάσκαλε, οίδαμεν ότι αληθής εί και την οδόν τού Θεού εν αληθεία διδάσκεις, και ου μέλει σοι περί ουδενός· ου γάρ βλέπεις εις πρόσωπον ανθρώπου· 17 ειπέ ούν ημίν, τι σοι δοκεί; έξεστι δούναι κήνσον Καίσαρι ή ού· 18 γνούς δε ο Ιησούς την πονηρίαν αυτών είπε· Τί με πειράζετε, υποκριταί; 19 επιδείξατέ μοι το νόμισμα τού κήνσου. οι δε προσήνεγκαν αυτώ δηνάριον.

20 και λέγει αυτοίς· Τίνος η εικών αύτη και η επιγραφή; 21 λέγουσιν αυτώ· Καίσαρος· τότε λέγει αυτοίς· Απόδοτε ούν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα τού Θεού τώ Θεώ. 22 και ακούσαντες εθαύμασαν, και αφέντες αυτόν απήλθον. 23 Εν εκείνη τή ημέρα προσήλθον αυτώ Σαδδουκαίοι, οι λέγοντες μη είναι ανάστασιν, και επηρώτησαν αυτόν 24 λέγοντες· Διδάσκαλε, Μωσής είπεν, εάν τις αποθάνη μη έχων τέκνα, επιγαμβρεύσει ο αδελφός αυτού την γυναίκα αυτού και αναστήσει σπέρμα τώ αδελφώ αυτού. 25 ήσαν δε παρ' ημίν επτά αδελφοί· και ο πρώτος γαμήσας ετελεύτησε, και μη έχων σπέρμα αφήκε την γυναίκα αυτού τώ αδελφώ αυτού· 26 ομοίως και ο δεύτερος και ο τρίτος, έως των επτά. 27 ύστερον δε πάντων απέθανε και η γυνή. 28 εν τή ούν αναστάσει τίνος των επτά έσται η γυνή; πάντες γάρ έσχον αυτήν. 29 αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν αυτοίς· Πλανάσθε μη ειδότες τας γραφάς μηδέ την δύναμιν τού Θεού·

30 εν γάρ τή αναστάσει ούτε γαμούσιν ούτε εκγαμίζονται, αλλ' ως άγγελοι Θεού εν ουρανώ εισι. 31 περί δε της αναστάσεως των νεκρών ουκ ανέγνωτε το ρηθέν υμίν υπό τού Θεού λέγοντος, 32 εγώ ειμι ο Θεός Αβραάμ και ο Θεός Ισαάκ και ο Θεός Ιακώβ; ουκ έστιν ο Θεός Θεός νεκρών, αλλά ζώντων. 33 και ακούσαντες οι όχλοι εξεπλήσσοντο επί τή διδαχή αυτού. 34 Οι δε Φαρισαίοι ακούσαντες ότι εφίμωσε τους Σαδδουκαίους, συνήχθησαν επί το αυτό, 35 και επηρώτησεν είς εξ αυτών, νομικός, πειράζων αυτόν και λέγων· 36 Διδάσκαλε, ποία εντολή μεγάλη εν τώ νόμω; 37 ο δε Ιησούς έφη αυτώ· Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εν όλη τή καρδία σου και εν όλη τή ψυχή σου και εν όλη τή διανοία σου· 38 αύτη εστί πρώτη και μεγάλη εντολή. 39 δευτέρα δε ομοία αυτή· αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν.

40 εν ταύταις ταίς δυσίν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται. 41 Συνηγμένων δε των Φαρισαίων επηρώτησεν αυτούς ο Ιησούς 42 λέγων· Τί υμίν δοκεί περί τού Χριστού; τίνος υιός εστι; λέγουσιν αυτώ· Τού Δαυίδ. 43 λέγει αυτοίς· Πώς ούν Δαυίδ εν Πνεύματι Κύριον καλεί αυτόν λέγων, 44 είπεν ο Κύριος τώ Κυρίω μου, κάθου εκ δεξιών μου έως αν θώ τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου; 45 ει ούν Δαυίδ καλεί αυτόν Κύριον, πώς υιός αυτού εστι; 46 και ουδείς εδύνατο αυτώ αποκριθήναι λόγον, ουδέ ετόλμησέ τις απ' εκείνης της ημέρας επερωτήσαι αυτόν ουκέτι.

Κεφάλαιο Κγ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Τότε ο Ιησούς ελάλησε τοίς όχλοις και τοίς μαθηταίς αυτού 2 λέγων· Επί της Μωσέως καθέδρας εκάθισαν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι. 3 πάντα ούν όσα εάν είπωσιν υμίν τηρείν, τηρείτε και ποιείτε, κατά δε τα έργα αυτών μη ποιείτε· λέγουσι γάρ, και ου ποιούσι. 4 δεσμεύουσιν γάρ φορτία βαρέα και επιτιθέασιν επί τους ώμους των ανθρώπων, τώ δε δακτύλω αυτών ου θέλουσι κινήσαι αυτά. 5 πάντα δε τα έργα αυτών ποιούσι προς το θεαθήναι τοίς ανθρώποις, πλατύνουσι γάρ τα φυλακτήρια αυτών και μεγαλύνουσι τα κράσπεδα των ιματίων αυτών, 6 φιλούσι δε την πρωτοκλισίαν εν τοίς δείπνοις και τας πρωτοκαθεδρίας εν ταίς συναγωγαίς 7 και τους ασπασμούς εν ταίς αγοραίς και καλείσθαι υπό των ανθρώπων, ραββί ραββί. 8 υμείς δε μη κληθήτε ραββί· είς γάρ υμών εστιν ο διδάσκαλος, ο Χριστός· πάντες δε υμείς αδελφοί εστε. 9 και πατέρα μη καλέσητε υμών επί της γής· είς γάρ εστιν ο πατήρ υμών, ο εν τοίς ουρανοίς.

10 μηδέ κληθήτε καθηγηταί· είς γάρ υμών εστιν ο καθηγητής, ο Χριστός. 11 ο δε μείζων υμών έσται υμών διάκονος. 12 όστις δε υψώσει εαυτόν ταπεινωθήσεται, και όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται. 13 Ουαί δε υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι κατεσθίετε τας οικίας των χηρών και προφάσει μακρά προσευχόμενοι· διά τούτο λήψεσθε περισσότερον κρίμα. 14 Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων· υμείς γάρ ουκ εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφίετε εισελθείν. 15 Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι περιάγετε την θάλασσαν και την ξηράν ποιήσαι ένα προσήλυτον, και όταν γένηται, ποιείτε αυτόν υιόν γεέννης διπλότερον υμών. 16 Ουαί υμίν, οδηγοί τυφλοί, οι λέγοντες· ός αν ομόση εν τώ ναώ, ουδέν εστιν, ός δ' αν ομόση εν τώ χρυσώ τού ναού οφείλει. 17 μωροί και τυφλοί! τις γάρ μείζων εστίν, ο χρυσός ή ο ναός ο αγιάζων τον χρυσόν; 18 και· ός αν ομόση εν τώ θυσιαστηρίω, ουδέν εστιν, ός δ' αν ομόση εν τώ δώρω τώ επάνω αυτού, οφείλει. 19 μωροί και τυφλοί! τι γάρ μείζον, το δώρον ή το θυσιαστήριον το αγιάζον το δώρον;

20 ο ούν ομόσας εν τώ θυσιαστηρίω ομνύει εν αυτώ και εν πάσι τοίς επάνω αυτού· 21 και ο ομόσας εν τώ ναώ ομνύει εν αυτώ και εν τώ κατοικήσαντι αυτόν· 22 και ο ομόσας εν τώ ουρανώ ομνύει εν τώ θρόνω τού Θεού και εν τώ καθημένω επάνω αυτού. 23 Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι αποδεκατούτε το ηδύοσμον και το άνηθον και το κύμινον, και αφήκατε τα βαρύτερα τού νόμου, την κρίσιν και τον έλεον και την πίστιν· ταύτα δε έδει ποιήσαι κακείνα μη αφιέναι. 24 οδηγοί τυφλοί, οι διυλίζοντες τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνοντες! 25 Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι καθαρίζετε το έξωθεν τού ποτηρίου και της παροψίδος, έσωθεν δε γέμουσιν εξ αρπαγής και αδικίας. 26 Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισον πρώτον το εντός τού ποτηρίου και της παροψίδος, ίνα γένηται και το εκτός αυτών καθαρόν. 27 Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οίτινες έξωθεν μέν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν δε γέμουσιν οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας. 28 ούτω και υμείς έξωθεν μέν φαίνεσθε τοίς ανθρώποις δίκαιοι, έσωθεν δε μεστοί εστε υποκρίσεως και ανομίας. 29 Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και κοσμείτε τα μνημεία των δικαίων,

30 και λέγετε· ει ήμεν εν ταίς ημέραις των πατέρων ημών, ουκ αν ήμεν κοινωνοί αυτών εν τώ αίματι των προφητών. 31 ώστε μαρτυρείτε εαυτοίς ότι υιοί εστε των φονευσάντων τους προφήτας. 32 και υμείς πληρώσατε το μέτρον των πατέρων υμών. 33 όφεις, γεννήματα εχιδνών! πώς φύγητε από της κρίσεως της γεέννης; 34 διά τούτο ιδού εγώ αποστέλλω προς υμάς προφήτας και σοφούς και γραμματείς, και εξ αυτών αποκτενείτε και σταυρώσετε, και εξ αυτών μαστιγώσετε εν ταίς συναγωγαίς υμών και διώξετε από πόλεως εις πόλιν, 35 όπως έλθη εφ' υμάς πάν αίμα δίκαιον εκχυνόμενον επί της γής από τού αίματος Άβελ τού δικαίου έως τού αίματος Ζαχαρίου υιού Βαραχίου, ον εφονεύσατε μεταξύ τού ναού και τού θυσιαστηρίου. 36 αμήν λέγω υμίν ότι ήξει ταύτα πάντα επί την γενεάν ταύτην. 37 Ιερουσαλήμ Ιερουσαλήμ, η αποκτέννουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς αυτήν! ποσάκις ηθέλησα επισυναγαγείν τα τέκνα σου ον τρόπον όρνις επισυνάγει τα νοσσία εαυτής υπό τας πτέρυγας, και ουκ ηθελήσατε. 38 ιδού αφίεται υμίν ο οίκος υμών έρημος. 39 λέγω γάρ υμίν, ου μη με ίδητε απ' άρτι έως αν είπητε, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Κεφάλαιο Κδ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καί εξελθών ο Ιησούς επορεύετο από τού ιερού· και προσήλθον οι μαθηταί αυτού επιδείξαι αυτώ τας οικοδομάς τού ιερού. 2 ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς· Ου βλέπετε ταύτα πάντα; αμήν λέγω υμίν, ου μη αφεθή ώδε λίθος επί λίθον ός ου καταλυθήσεται. 3 Καθημένου δε αυτού επί τού όρους των ελαιών προσήλθον αυτώ οι μαθηταί κατ' ιδίαν λέγοντες· Ειπέ ημίν πότε ταύτα έσται, και τι το σημείον της σής παρουσίας και της συντελείας τού αιώνος; 4 και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτοίς· Βλέπετε μη τις υμάς πλανήση. 5 πολλοί γάρ ελεύσονται επί τώ ονόματί μου λέγοντες, εγώ ειμι ο Χριστός, και πολλούς πλανήσουσι. 6 μελλήσετε δε ακούειν πολέμους και ακοάς πολέμων· οράτε, μη θροείσθε· δεί γάρ πάντα γενέσθαι, αλλ' ούπω εστί το τέλος. 7 εγερθήσεται γάρ έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, και έσονται λιμοί και σεισμοί κατά τόπους· 8 πάντα δε ταύτα αρχή ωδίνων. 9 τότε παραδώσουσιν υμάς εις θλίψιν και αποκτενούσιν υμάς, και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων των εθνών διά το όνομά μου.

10 και τότε σκανδαλισθήσονται πολλοί και αλλήλους παραδώσουσι και μισήσουσιν αλλήλους. 11 και πολλοί ψευδοπροφήται εγερθήσονται και πλανήσουσι πολλούς, 12 και διά το πληθυνθήναι την ανομίαν ψυγήσεται η αγάπη των πολλών. 13 ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται. 14 και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τή οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοίς έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος. 15 Όταν ούν ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως το ρηθέν διά Δανιήλ τού προφήτου εστώς εν τόπω αγίω - ο αναγινώσκων νοείτω - 16 τότε οι εν τή Ιουδαία φευγέτωσαν επί τα όρη, 17 ο επί τού δώματος μη καταβαινέτω άραι τα εκ της οικίας αυτού, 18 και ο εν τώ αγρώ μη επιστρεψάτω οπίσω άραι τα ιμάτια αυτού. 19 ουαί δε ταίς εν γαστρί εχούσαις και ταίς θηλαζούσαις εν εκείναις ταίς ημέραις.

20 προσεύχεσθε δε ίνα μη γένηται η φυγή υμών χειμώνος μηδέ σαββάτω. 21 έσται γάρ τότε θλίψις μεγάλη, οία ου γέγονεν απ' αρχής κόσμου έως τού νύν ουδ' ου μη γένηται. 22 και ει μη εκολοβώθησαν αι ημέραι εκείναι, ουκ αν εσώθη πάσα σάρξ· διά δε τους εκλεκτούς κολοβωθήσονται αι ημέραι εκείναι. 23 τότε εάν τις υμίν είπη, ιδού ώδε ο Χριστός ή ώδε, μη πιστεύσητε· 24 εγερθήσονται γάρ ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και δώσουσι σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε πλανήσαι, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς. 25 ιδού προείρηκα υμίν. 26 εάν ούν είπωσιν υμίν, ιδού εν τή ερήμω εστί, μη εξέλθητε, ιδού εν τοίς ταμείοις, μη πιστεύσητε· 27 ώσπερ γάρ η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών, ούτως έσται και η παρουσία τού υιού τού ανθρώπου· 28 όπου γάρ εάν ή το πτώμα, εκεί συναχθήσονται οι αετοί. 29 Ευθέως δε μετά την θλίψιν των ημερών εκείνων ο ήλιος σκοτισθήσεται και η σελήνη ου δώσει το φέγγος αυτής, και οι αστέρες πεσούνται από τού ουρανού, και αι δυνάμεις των ουρανών σαλευθήσονται.

30 και τότε φανήσεται το σημείον τού υιού τού ανθρώπου εν τώ ουρανώ, και τότε κόψονται πάσαι αι φυλαί της γής και όψονται τον υιόν τού ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών τού ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής. 31 και αποστελεί τους αγγέλους αυτού μετά σάλπιγγος φωνής μεγάλης, και επισυνάξουσι τους εκλεκτούς αυτού εκ των τεσσάρων ανέμων απ' άκρων ουρανών έως άκρων αυτών. 32 Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν. όταν ήδη ο κλάδος αυτής γένηται απαλός και τα φύλλα εκφύη, γινώσκετε ότι εγγύς το θέρος· 33 ούτω και υμείς όταν ίδητε ταύτα πάντα, γινώσκετε ότι εγγύς εστιν επί θύραις. 34 αμήν λέγω υμίν, ου μη παρέλθη η γενεά αύτη έως αν πάντα ταύτα γένηται. 35 ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσι. 36 Περί δε της ημέρας εκείνης και ώρας ουδείς οίδεν, ουδέ οι άγγελοι των ουρανών, ει μη ο πατήρ μου μόνος. 37 ώσπερ δε αι ημέραι τού Νώε, ούτως έσται και η παρουσία τού υιού τού ανθρώπου. 38 ώσπερ γάρ ήσαν εν ταίς ημέραις ταίς πρό τού κατακλυσμού τρώγοντες και πίνοντες, γαμούντες και εκγαμίζοντες, άχρι ής ημέρας εισήλθε Νώε εις την κιβωτόν, 39 και ουκ έγνωσαν έως ήλθεν ο κατακλυσμός και ήρεν άπαντας, ούτως έσται και η παρουσία τού υιού τού ανθρώπου.

40 τότε δύο έσονται εν τώ αγρώ, ο είς παραλαμβάνεται και ο είς αφίεται· 41 δύο αλήθουσαι εν τώ μυλώνι, μία παραλαμβάνεται και μία αφίεται. 42 γρηγορείτε ούν, ότι ουκ οίδατε ποία ώρα ο Κύριος υμών έρχεται. 43 Εκείνο δε γινώσκετε ότι ει ήδει ο οικοδεσπότης ποία φυλακή ο κλέπτης έρχεται, εγρηγόρησεν αν και ουκ αν είασε διορυγήναι την οικίαν αυτού. 44 διά τούτο και υμείς γίνεσθε έτοιμοι, ότι ή ώρα ου δοκείτε ο υιός τού ανθρώπου έρχεται. 45 Τίς άρα εστίν ο πιστός δούλος και φρόνιμος, ον κατέστησεν ο κύριος αυτού επί της θεραπείας αυτού τού διδόναι αυτοίς την τροφήν εν καιρώ; 46 μακάριος ο δούλος εκείνος ον ελθών ο κύριος αυτού ευρήσει ποιούντα ούτως. 47 αμήν λέγω υμίν ότι επί πάσι τοίς υπάρχουσιν αυτού καταστήσει αυτόν. 48 εάν δε είπη ο κακός δούλος εκείνος εν τή καρδία αυτού, χρονίζει ο κύριός μου ελθείν, 49 και άρξηται τύπτειν τους συνδούλους αυτού, εσθίη δε και πίνη μετά των μεθυόντων,

50 ήξει ο κύριος τού δούλου εκείνου εν ημέρα ή ου προσδοκά και εν ώρα ή ου γινώσκει, 51 και διχοτομήσει αυτόν, και το μέρος αυτού μετά των υποκριτών θήσει· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων.

Κεφάλαιο Κε΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Τότε ομοιωθήσεται η βασιλεία των ουρανών δέκα παρθένοις, αίτινες λαβούσαι τας λαμπάδας εαυτών εξήλθον εις απάντησιν τού νυμφίου. 2 πέντε δε ήσαν εξ αυτών φρόνιμοι και αι πέντε μωραί. 3 αίτινες μωραί λαβούσαι τας λαμπάδας εαυτών ουκ έλαβον μεθ' εαυτών έλαιον· 4 αι δε φρόνιμοι έλαβον έλαιον εν τοίς αγγείοις αυτών μετά των λαμπάδων αυτών. 5 χρονίζοντος δε τού νυμφίου ενύσταξαν πάσαι και εκάθευδον. 6 μέσης δε νυκτός κραυγή γέγονεν· ιδού ο νυμφίος έρχεται, εξέρχεσθε εις απάντησιν αυτού. 7 τότε ηγέρθησαν πάσαι αι παρθένοι εκείναι και εκόσμησαν τας λαμπάδας αυτών. 8 αι δε μωραί ταίς φρονίμοις είπον· δότε ημίν εκ τού ελαίου υμών, ότι αι λαμπάδες ημών σβέννυνται. 9 απεκρίθησαν δε αι φρόνιμοι λέγουσαι· μήποτε ουκ αρκέση ημίν και υμίν· πορεύεσθε δε μάλλον προς τους πωλούντας και αγοράσατε εαυταίς.

10 απερχομένων δε αυτών αγοράσαι ήλθεν ο νυμφίος, και αι έτοιμοι εισήλθον μετ' αυτού εις τους γάμους, και εκλείσθη η θύρα. 11 ύστερον δε έρχονται και αι λοιπαί παρθένοι λέγουσαι· κύριε κύριε, άνοιξον ημίν. 12 ο δε αποκριθείς είπεν· αμήν λέγω υμίν, ουκ οίδα υμάς. 13 γρηγορείτε ούν, ότι ουκ οίδατε την ημέραν ουδέ την ώραν εν ή ο υιός τού ανθρώπου έρχεται. 14 Ώσπερ γάρ άνθρωπος αποδημών εκάλεσε τους ιδίους δούλους και παρέδωκεν αυτοίς τα υπάρχοντα αυτού, 15 και ώ μέν έδωκε πέντε τάλαντα, ώ δε δύο, ώ δε έν, εκάστω κατά την ιδίαν δύναμιν, και απεδήμησεν ευθέως. 16 πορευθείς δε ο τα πέντε τάλαντα λαβών ειργάσατο εν αυτοίς και εποίησεν άλλα πέντε τάλαντα· 17 ωσαύτως και ο τα δύο εκέρδησε και αυτός άλλα δύο. 18 ο δε το έν λαβών απελθών ώρυξεν εν τή γη και απέκρυψε το αργύριον τού κυρίου αυτού. 19 μετά δε χρόνον πολύν έρχεται ο κύριος των δούλων εκείνων και συναίρει μετ' αυτών λόγον.

20 και προσελθών ο τα πέντε τάλαντα λαβών προσήνεγκεν άλλα πέντε τάλαντα λέγων· κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας· ίδε άλλα πέντε τάλαντα εκέρδησα επ' αυτοίς. 21 έφη αυτώ ο κύριος αυτού· εύ, δούλε αγαθέ και πιστέ! επί ολίγα ής πιστός, επί πολλών σε καταστήσω· είσελθε εις την χαράν τού κυρίου σου. 22 προσελθών δε και ο τα δύο τάλαντα λαβών είπε· κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας· ίδε άλλα δύο τάλαντα εκέρδησα επ' αυτοίς. 23 έφη αυτώ ο κύριος αυτού· εύ, δούλε αγαθέ και πιστέ! επί ολίγα ής πιστός, επί πολλών σε καταστήσω· είσελθε εις την χαράν τού κυρίου σου. 24 προσελθών δε και ο το έν τάλαντον ειληφώς είπε· κύριε, έγνων σε ότι σκληρός εί άνθρωπος, θερίζων όπου ουκ έσπειρας και συνάγων όθεν ου διεσκόρπισας· 25 και φοβηθείς απελθών έκρυψα το τάλαντόν σου εν τή γη· ίδε έχεις το σόν. 26 αποκριθείς δε ο κύριος αυτού είπεν αυτώ· πονηρέ δούλε και οκνηρέ! ήδεις ότι θερίζω όπου ουκ έσπειρα και συνάγω όθεν ου διεσκόρπισα! 27 έδει ούν σε βαλείν το αργύριόν μου τοίς τραπεζίταις, και ελθών εγώ εκομισάμην αν το εμόν σύν τόκω. 28 άρατε ούν απ' αυτού το τάλαντον και δότε τώ έχοντι τα δέκα τάλαντα· 29 τώ γάρ έχοντι παντί δοθήσεται και περισσευθήσεται· από δε τού μη έχοντος και ό έχει αρθήσεται απ' αυτού.

30 και τον αχρείον δούλον εκβάλετε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων. 31 Όταν δε έλθη ο υιός τού ανθρώπου εν τή δόξη αυτού και πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ' αυτού, τότε καθίσει επί θρόνου δόξης αυτού· 32 και συναχθήσεται έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη, και αφοριεί αυτούς απ' αλλήλων, ώσπερ ο ποιμήν αφορίζει τα πρόβατα από των ερίφων, 33 και στήσει τα μέν πρόβατα εκ δεξιών αυτού τα δε ερίφια εξ ευωνύμων. 34 τότε ερεί ο βασιλεύς τοίς εκ δεξιών αυτού· δεύτε, οι ευλογημένοι τού πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου· 35 επείνασα γάρ και εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα και εποτίσατέ με, ξένος ήμην και συνηγάγετέ με, 36 γυμνός και περιεβάλετέ με, ησθένησα και επεσκέψασθέ με, εν φυλακή ήμην και ήλθετε προς με. 37 τότε αποκριθήσονται αυτώ οι δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα και εθρέψαμεν, ή διψώντα και εποτίσαμεν; 38 πότε δε σε είδομεν ξένον και συνηγάγομεν, ή γυμνόν και περιεβάλομεν; 39 πότε δε σε είδομεν ασθενή ή εν φυλακή και ήλθομεν προς σε;

40 και αποκριθείς ο βασιλεύς ερεί αυτοίς· αμήν λέγω υμίν, εφ' όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε. 41 Τότε ερεί και τοίς εξ ευωνύμων· πορεύεσθε απ' εμού οι κατηραμένοι εις το πύρ το αιώνιον το ητοιμασμένον τώ διαβόλω και τοίς αγγέλοις αυτού· 42 επείνασα γάρ και ουκ εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα και ουκ εποτίσατέ με, 43 ξένος ήμην και ου συνηγάγετέ με, γυμνός και ου περιεβάλετέ με, ασθενής και εν φυλακή και ουκ επεσκέψασθέ με. 44 τότε αποκριθήσονται αυτώ και αυτοί λέγοντες· κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα ή διψώντα ή ξένον ή γυμνόν ή ασθενή ή εν φυλακή και ου διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε αποκριθήσεται αυτοίς λέγων· αμήν λέγω υμίν, εφ' όσον ουκ εποιήσατε ενί τούτων των ελαχίστων, ουδέ εμοί εποιήσατε. 46 και απελεύσονται ούτοι εις κόλασιν αιώνιον, οι δε δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον.

Κεφάλαιο Κστ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

1 Καί εγένετο ότε ετέλεσεν ο Ιησούς πάντας τους λόγους τούτους, είπε τοίς μαθηταίς αυτού· 2 Οίδατε ότι μετά δύο ημέρας το πάσχα γίνεται, και ο υιός τού ανθρώπου παραδίδοται εις το σταυρωθήναι. 3 Τότε συνήχθησαν οι αρχιερείς και οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι τού λαού εις την αυλήν τού αρχιερέως τού λεγομένου Καϊάφα, 4 και συνεβουλεύσαντο ίνα τον Ιησούν δόλω κρατήσωσι και αποκτείνωσιν. 5 έλεγον δε· Μή εν τή εορτή, ίνα μη θόρυβος γένηται εν τώ λαώ. 6 Τού δε Ιησού γενομένου εν Βηθανία εν οικία Σίμωνος τού λεπρού, 7 προσήλθεν αυτώ γυνή αλάβαστρον μύρου έχουσα βαρυτίμου, και κατέχεεν επί την κεφαλήν αυτού ανακειμένου. 8 ιδόντες δε οι μαθηταί αυτού ηγανάκτησαν λέγοντες· Εις τι η απώλεια αύτη; 9 ηδύνατο γάρ τούτο το μύρον πραθήναι πολλού και δοθήναι τοίς πτωχοίς.

10 γνούς δε ο Ιησούς είπεν αυτοίς· Τί κόπους παρέχετε τή γυναικί; έργον γάρ καλόν ειργάσατο εις εμέ. 11 τους πτωχούς γάρ πάντοτε έχετε μεθ' εαυτών, εμέ δε ου πάντοτε έχετε. 12 βαλούσα γάρ αύτη το μύρον τούτο επί τού σώματός μου, προς το ενταφιάσαι με εποίησεν. 13 αμήν λέγω υμίν, όπου εάν κηρυχθή το ευαγγέλιον τούτο εν όλω τώ κόσμω, λαληθήσεται και ό εποίησεν αύτη εις μνημόσυνον αυτής. 14 Τότε πορευθείς είς των δώδεκα, ο λεγόμενος Ιούδας Ισκαριώτης, προς τους αρχιερείς είπε· 15 Τί θέλετέ μοι δούναι, και εγώ υμίν παραδώσω αυτόν; οι δε έστησαν αυτώ τριάκοντα αργύρια. 16 και από τότε εζήτει ευκαιρίαν ίνα αυτόν παραδώ. 17 Τή δε πρώτη των αζύμων προσήλθον οι μαθηταί τώ Ιησού λέγοντες αυτώ· Πού θέλεις ετοιμάσωμέν σοι φαγείν το πάσχα; 18 ο δε είπεν· Υπάγετε εις την πόλιν προς τον δείνα και είπατε αυτώ· ο διδάσκαλος λέγει, ο καιρός μου εγγύς εστ

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕ ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ

Κείμενο: «http://users.otenet.gr/~gmcr/bible/Contents.htm»

Κατασκευή για «http://www.apologitis.com/»

Βασιλεύς Αλκίνοος, Νήσος Φαιάκων, © 1999 - 2004

Η Καινή Διαθήκη σε πολυτονικούς χαρακτήρες

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1.

Κατά ΜΑΤΘΑΙΟΝ

α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι΄,ια΄,ιβ΄,ιγ΄,ιδ΄,ιε΄,ιστ΄,ιζ΄,ιη΄,ιθ΄,κ΄,κα΄,κβ΄,κγ΄,κδ΄,κε΄,κστ΄,κζ΄,κη΄

2.

Κατά ΜΑΡΚΟΝ

α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι΄, ια΄,ιβ΄,ιγ΄,ιδ΄,ιε΄,ιστ΄

3.

Κατά ΛΟΥΚΑΝ

α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι΄,ια΄,ιβ΄,ιγ΄,ιδ΄,ιε΄,ιστ΄,ιζ΄,ιη΄,ιθ΄,κ΄,κα΄,κβ΄,κγ΄,κδ΄

4.

Κατά ΙΩΑΝΝΗΝ

α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι΄,ια΄,ιβ΄,ιγ΄,ιδ΄,ιε΄,ιστ΄,ιζ΄,ιη΄,ιθ΄,κ΄,κα΄

5.

Πράξεις των ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι΄,ια΄,ιβ΄,ιγ΄,ιδ΄,ιε΄,ιστ΄,ιζ΄,ιη΄,ιθ΄,κ΄,κα΄,κβ΄,κγ΄,κδ΄,κε΄,κστ΄,κζ΄,κη΄

6.

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΠΑΥΛΟΥ

Προς Ρωμαίους α΄,β΄΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι΄, ια΄,ιβ΄,ιγ΄,ιδ΄,ιε΄,ιστ΄

Προς Κορινθίους Α΄ α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι΄, ια΄,ιβ΄,ιγ΄,ιδ΄,ιε΄,ιστ΄

Προς Κορινθίους Β΄ α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι΄,ια΄,ιβ΄,ιγ΄

Προς Γαλάτας α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄

Προς Εφεσίους α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄

Προς Φιλιππησίους α΄,β΄,γ΄,δ΄

Προς Κολοσσαείς α΄,β΄,γ΄,δ΄

Προς Θεσσαλονικείς Α΄ α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄

Προς Θεσσαλονικείς Β΄ α΄,β΄,γ΄

Προς Τιμόθεον Α΄ α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄

Προς Τιμόθεον Β΄ α΄,β΄,γ΄,δ΄

Προς Φιλήμονα

Προς Τίτον α΄,β΄,γ΄

Προς Εβραίους α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι΄, ια΄,ιβ΄,ιγ΄

7.

7 ΚΑΘΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Ιακώβου, α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄

Πέτρου Α΄ α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄

Πέτρου Β΄ α΄,β΄,γ΄

Ιωάννου Α΄ α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄

Ιωάννου Β΄

Ιωάννου Γ΄

Ιούδα

8.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

α΄,β΄,γ΄,δ΄,ε΄,στ΄,ζ΄,η΄,θ΄,ι,ια΄,ιβ΄,ιγ΄,ιδ΄,ιε΄,ιστ΄,ιζ΄,ιη΄,ιθ΄,κ΄,κα΄,κβ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο α΄

Κεφάλαιο β΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο γ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο δ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο ε΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο στ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο ζ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο η΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο θ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο Ι΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο Ια΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο Ιβ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο Ιγ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο Ιδ΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο Ιε΄

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

Κεφάλαιο Ιστ΄