|
|
Βίντεο. Μέγεθος: 72Kb - Διάρκεια: 39΄΄
-Κείνο που είναι το μεγάλο λάθος είναι ότι δεν υπάρχει... (Γεώργιος Τσαγκρινός, Φυσικός διευθυντής του περιοδικού Ιχώρ)
-Μα με διακόπτεις...(Άδωνις Γεωργιάδης)
-Μα σε διακόπτω επειδή λέω αλήθειες...
-Ε πώς θα ολοκληρώσω;
-Δεν υπάρχει ευαγγέλιο του 1ου αιώνα, δεν υπάρχει ευαγγέλιο γραμμένο στον 1ο αιώνα. Υπάρχει κ. Άδωνη;
-Βεβαίως όχι.
-Υπάρχει; βεβαίως όχι! Πού ’ ντο λοιπόν;
-Αν με αφήσεις να ολοκληρώσω θα απαντήσω. Αλλά αν με διακόπτεις...
-Και θα σε διακόψω...πες μας λοιπόν ποιος ευαγγελιστής...
-Θέλω να μιλήσω 3 λεπτά...
-Στο συγκεκριμένο όμως, στο συγκεκριμένο. Ποιος ευαγγελιστής έγραψε τα ευαγγέλια.
-Θα πω αυτά που θέλω εγώ.
-Ποιος ευαγγελιστής έγραψε τα ευαγγέλια. Δεν θα ξεφεύγετε. Δεν θα ξεφεύγετε μια ζωή. Ποιος ευαγγελιστής έγραψε τα ευαγγέλια.
-Επανέρχομαι
-Ποιος ευαγγελιστής έγραψε τα ευαγγέλια.
-Θα απαντήσει (Δημοσιογράφος)
-Ξεφεύγουνε. Ποιος ευαγγελιστής έγραψε τα ευαγγέλια. (Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Alter, εκπομπή οι Πύλες του Ανεξήγητου, Σάββατο 06/05/2006)
Μυθοπλάστης: Γεώργιος Τσαγκρινός
Απάντηση: Εδώ
Βίντεο. Μέγεθος: 77Kb - Διάρκεια: 28΄΄ : Γιατί βλέπουμε ότι επιτέλους ξεκίνησε η συζήτηση. Δεν είμαστε αντιχριστιανοί, και όπως πολύ σωστά είπες ούτε άπιστοι, ούτε άθεοι. (Δημήτριος Ιατρόπουλος, ποιητής - δημοσιογράφος)
-Ναι είναι ανόητο. (Χαρδαβέλλας, Δημοσιογράφος)
-Όμως πρέπει κάποτε να μιλήσουμε για την ταμπακέρα, δηλαδή όλα αυτά που συζητάμε, κάθονται πάνω στα περίφημα 4 ευαγγέλια. Οτιδήποτε συζητάμε. Είτε μιλάμε για ιστορικά στοιχεία, εντός εισαγωγικών, είτε για θεολογικά, είτε για οποιαδήποτε... έτσι; όλα είναι πάνω κει, μα η ταμπακέρα είναι κει. (Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Alter, εκπομπή οι Πύλες του Ανεξήγητου, 06/05/2006)
Μυθοπλάστης: Δημήτριος Ιατρόπουλος
Απάντηση: Εδώ
Βίντεο. Μέγεθος: 56Kb - Διάρκεια: 19΄΄ : Γιατί ο Ιωάννης και ο Μάρκος δεν το αναφέρουν. Πέστε μου γιατί; Ποια είναι η Ναζαρέτ; Είναι υπαρκτή η Ναζαρέτ; (Δημήτριος Ιατρόπουλος, ποιητής - δημοσιογράφος)
-Η Ναζαρέτ καταστράφηκε...
(Ευστάθιος Θεοδόσης, Οικονομολόγος Εκπρόσωπος Ελ. Ινστιτούτου Βιβλικής Έρευνας)
-Τι ήταν η Ναζαρέτ; Ποια καταστράφηκε! (ειρωνεία)
-...κατά την εξέγερση του 70 (μ.Χ.). Όταν λοιπόν ξαναχτίσθηκε...
-Ξέρετε τι σημαίνει Ναζήρ;
-...βγήκαν οι «έξυπνοι» και είπαν ότι δεν υπάρχει Ναζαρέτ. Αν είναι ποτέ δυνατόν!
-Ποιοι έξυπνοι; (αμφιβολία-ειρωνεία). Απ’ το λάθος που έκαναν ...(ακατανόητο)
-Είμαστε εκτός θέματος. (Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Alter, εκπομπή οι Πύλες του Ανεξήγητου, 06/05/2006)
Μυθοπλάστης: Δημήτριος Ιατρόπουλος
Απάντηση: Εδώ
Βίντεο. Μέγεθος: 153Kb - Διάρκεια: 39΄΄
-Να ολοκληρώσει και θα απαντήσει στο ερώτημα. Θα βάλω εγώ το ερώτημα. Θα βάλω το ερώτημα του κ. Τσαγκρινού (Χαρδαβέλλας Δημοσιογράφος)
-Για να επανέλθω. Όλη η ιστορία με τα απόκρυφα ευαγγέλια και τα κανονικά ευαγγέλια, για όσους πιστεύουν στον Χριστιανισμό, έχει λυθεί στην πρώτη Οικουμενική Σύνοδο. Εκείνη την εποχή, ακριβώς γιατί ο χριστιανισμός έβγαινε από μια πορεία των πρώτων αιώνων, που το χριστιανικό δόγμα δεν είχε διαμορφωθεί, και δεν είχε διαμορφωθεί για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων και οι διωγμοί, κάθισαν οι πρώτοι αυτοί χριστιανοί στην Νίκαια της Βιθυνίας και συναποφάσισαν ποιο είναι το κανονικό ευαγγέλιο και ποιο ήταν το μη κανονικό. (Άδωνις Γεωργιάδης, Ιστορικός Φιλόλογος)
-Άρα δεν ήταν θείο, άρα δεν ήταν θείο...
-Για όσους πιστεύουν...
-... άρα δεν ήταν θείο, άρα δεν ήταν θείο.
-...να ολοκληρώσω; Για μας που πιστεύουμε κ. Τσαγκρινέ
-Άρα δεν ήταν θείο.
-... έγινε τη θείη βουλήση.
-Α πιστός είστε; είστε πιστός; Γιατί προηγουμένως είπατε ότι είστε επιστήμων...
-Εγώ σας είπα και σας ξαναλέω....
-Είπατε «ερευνάτε τας γραφάς». Τώρα είστε πιστός;
-Φυσικά ερευνώ.
-Πιστός ή ερευνάτε τας γραφάς;
-Φυσικά ερευνούμε.
-Πιστός ή ερευνάτε τας γραφάς;
-Φυσικά ερευνούμε.
-Πιστός ή ερευνάτε τας γραφάς;
-Μα δεν αποκλείει το ένα το άλλο.
-Πιστός ή ερευνάτε τας γραφάς;
-Δεν αποκλείει το ένα το άλλο.
-Πιστός .. αλήθεια;
-Βεβαίως!
-Δεν υπάρχει στην έρευνα πιστός. Πιστός και έρευνα δεν υπάρχει. (Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Alter, εκπομπή οι Πύλες του Ανεξήγητου, Σάββατο 06/05/2006)
Μυθοπλάστης: Γεώργιος Τσαγκρινός
Απάντηση: Εδώ
Βίντεο: Μέγεθος: 218 Kb - Διάρκεια: 2΄ 26΄΄. Να πω δυο λόγια. Εεε, τα Ευαγγέλια όπως τα ξέρουμε σήμερα διαμορφώθηκαν από την Θεοδώρα και τον Ιουστινιανό το 526 με 27. Περιελήφθη, περιελήφθησαν θέματα, εεε τα οποία δεν τα συναντάμε στα προηγούμενα Ευαγγέλια. Κατ’ αρχήν η γλώσσα. Η γλώσσα των σημερινών Ευαγγελίων είναι η γλώσσα των Ελλήνων τον 6ο αιώνα. Και για τον λόγο αυτό, παρά τις όποιες αντιθέσεις θεωρούμε πολλές φορές το Ευαγγέλιο σαν πηγή γλωσσική, και δεν θέλουμε τις μεταφράσεις. Επίσης, εεε... θέματα φιλοσοφικά, όπως η ίππευση του όνου. Ένας εθνεγέρτης, ένας λαοπρόβλητος άνθρωπος, ή και θεός, όπως θέλετε πέστε το, εγώ δεν θέτω τέτοια θέματα τώρα, εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα καβάλα σε έναν όνο. Γιατί; και δεν είναι σε μια καμήλα και δεν είναι σε ένα μουλάρι, δεδομένου του ότι, βρισκόμαστε σε μια περιοχή, όπου ο όνος δεν είναι το κατάλληλο υποζύγιο. Εδώ έχουμε μια άλλου είδους... (Βασίλης Μισύρης, «Ιστορικός - Βυζαντινολόγος»)
-Συμβολίζεται η ταπεινότητά του... (Δημοσιογράφος)
-Όχι
-Υπάρχει προφητεία γι’ αυτό... (Φώτης Τσίτας, Θεολόγος - Συγγραφέας)
-Καβαλάει την ύλη, τον ελληνισμό, δεν τον σκοτώνει...
-Ποιος το λέει, από πού βγήκε αυτό;
-Αφήστε με σας παρακαλώ...
-(Ποιος κάνει την ερμηνεία αυτή;)
-(Προσωπική του ερμηνεία.)
-Βασίζεται που η ερμηνεία σας, έτσι στον αέρα;
-Αφήστε με...
-Πείτε μας, τι αφήστε με;
-Αφήστε με παρακαλώ και παρακολουθείστε με να μάθετε, εγώ δεν...
-Να μάθω θέλω και ρωτάω που βασίζεται η ερμηνεία σας.
-Δεν αμφισβητώ την πίστη σας..
-Ότι θέλετε λέτε απόψε. Απόψε θα ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε.
-Λοιπόν, ο όνος είναι η προσωποποίηση της ύλης σε ότι αφορά την ελληνική φιλοσοφία. Τον όνο αυτό τον παρέλαβε ο Ιησούς, με εντολή που έδωσε προς τους μαθητές του, από Έλληνες. Η ύλη λοιπόν έρχεται σε σχέση άμεση με την ιδεολογία.
-Εγώ φταίω τώρα, εγώ φταίω; Πού τα μάθατε αυτά κύριε; Ποιος σας τα είπε; (Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Alter εκπομπή οι Πύλες του Ανεξήγητου, Σάββατο 9 Απριλίου 2005)
Βίντεο: Μέγεθος: 121 Kb - Διάρκεια: 2΄ 26΄΄.
-Κείμενα δεν υπάρχουν έτσι; (Νίκος Ζαρκαντζάς, Ιστορικός πρωίμου Χριστιανισμού Κοπτικής Γραμματείας)
-Δυο λεπτά σας παρακαλώ πάρα πολύ. (Κώστας Χαρδαβέλλας, δημοσιογράφος)
-Αν σκεφτούμε, μισό λεπτό με συγχωρείτε ... (Γεώργιος Τσαγκρινός, Φυσικός Διευθυντής περιοδικού Ιχώρ)
-Ναι
-Είναι σημαντικό. Αν σκεφτούμε ότι ο Σεθ είχε σαν σύμβολο τον γάιδαρο, τον όνο, τότε μπορούμε να καταλάβουμε ότι εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα ο Χριστός πάνω στο γάιδαρο, το σύμβολο του Σεθ. Λοιπόν, καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι οι συμβολισμοί...
-[ακατανόητο]... προφητεία. (Ευστάθιος Θεοδόσης, Οικονομολόγος Εκπρόσωπος Ελ. Ινστιτούτου Βιβλικής Έρευνας)
-...ποια προφητεία μωρέ, εδώ παίζονται κόντρες πολιτικο-θρησκευτικές...
-...είναι η προφητεία του Ζαχαρία.
-... τα ιερατεία, γιατί σου είπε κανείς ότι δεν την έγραψε ο παππούς του; Προφητεία του... δηλαδή...
-Ήτανε γραμμένη στα Εβραϊκά.
-Δηλαδή μιλάμε για κείμενα. Ο Χριστός λοιπόν ε, πεθαίνει στον σταυρό και γυρίζει και σείεται η γη. Γιατί δεν σείεται όλος ο πλανήτης, να εμφανιστεί σε όλο τον πλανήτη, να τελειώνουμε να πιστέψουν και στην ζούγκλα του Αμαζονίου να πιστέψουν παντού. Δηλαδή ήταν τοπικής χρήσης (ειρωνεία). (Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Alter, εκπομπή οι Πύλες του Ανεξήγητου, Σάββατο 06/05/2006)
Μυθοπλάστες: Βασίλης Μισύρης & Γεώργιος Τσαγκρινός
Απάντηση: Εδώ
Βίντεο. Μέγεθος: 174Kb - Διάρκεια: 1΄14΄΄
-Τέσσερα λεπτά μόνο. Επειδή μεγαλώσαμε από μικρά παιδιά με τον Ιούδα προδότη που φίλησε τον Χριστό και που απελθών απήγξατο και κρεμάστηκε. Και αυτό ξέρουμε όλοι και δεν υπάρχει χριστιανός Ορθόδοξος και γενικά που να μην ξέρει αυτό. Θέλω μόνο να θυμίσω, μιλώντας για το μπάχαλο των Ευαγγελίων που είναι εντελώς αναξιόπιστες πηγές και όμως διαμόρφωσαν μια ολόκληρη ανθρωπότητα και πρέπει όλα αυτά σιγά σιγά να αρχίσουμε να τα βλέπουμε με καθαρή ματιά και με αγάπη προς το αντικείμενο αν θέλεις. Το πως πέθανε ο Ιούδας. Ο Ματθαίος στο 27,5 μας λέει ότι ο Ιούδας κρεμάστηκε. Από κει λοιπόν το ξέρουμε...(Δημήτριος Ιατρόπουλος, ποιητής συγγραφέας)
-Μετά είμαι εγώ έχω την απάντηση. (Ευστάθιος Θεοδόσης, Οικονομολόγος Εκπρόσωπος Ελ. Ινστιτούτου Βιβλικής Έρευνας)
-Σε παρακαλώ καταντάς αγενής.
-Πάμε σας παρακαλώ πάρα πολύ. (Χαρδαβέλλας, Δημοσιογράφος)
-Αμέσως λοιπόν, στις πράξεις των Αποστόλων, στο 1,18, μαθαίνουμε ότι ο Ιούδας άνοιξε τα εντόσθια του δεν κρεμάστηκε και χύθηκαν έξω τα άντερά του. Ο Μάρκος μας λέει ότι ο Ιούδας ήταν παρόν μετά την Ανάσταση ανάμεσα στους 12 μαθητές και ο Παύλος ο μέγας απόστολος των Εθνών μας λέει ότι τίποτα από όλα αυτά δεν αληθεύει.
-Μάλιστα...
-Πες μου σε παρακαλώ...
-Υπάρχουν αυτές οι αντιφάσεις, το ξέρω...
-Δεν υπάρχει αντίφαση.
-Υπάρχουν αντιφάσεις τα οποία...
-Έχω την απάντηση...
-Θα τα δούμε. Πάμε σε ένα διαφημιστικό... (Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Alter, εκπομπή οι Πύλες του Ανεξήγητου, 06/05/2006)
Μυθοπλάστης: Δημήτριος Ιατρόπουλος
Απάντηση: Εδώ
Βίντεο. Μέγεθος: 90Kb - Διάρκεια: 32΄΄ :
-...οι Ινδοί μας έχουνε γραμμένους. (Δημήτριος Ιατρόπουλος, ποιητής)
-Όποιοι θέλουν να βρουν στα απόκρυφα ευαγγέλια στοιχεία για να αμφισβητήσουν τον Χριστιανισμό, βεβαίως και θα τα βρουν, όπως και σε πολλά άλλα κείμενα. Όσοι από την άλλη πλευρά είναι Χριστιανοί πιστοί και θεωρούν ότι αυτή τους η πίστη δεν βάλλεται από τίποτα, είναι απολύτως βέβαιο ότι θα βρουν απαντήσεις στα κανονικά ευαγγέλια και σε αυτά που λέγονται στα απόκρυφα...(Άδωνις Γεωργιάδης, Ιστορικός - Φιλόλογος)
-Σαν τον απολογητή στο Ιντερνέτ.
-Λοιπόν, εντάξει, ο καθένας...εγώ δεν θα μπω σε προσωπικούς χαρακτηρισμούς ...
-Εσύ άλλο (εννοείς;).
-
Εσείς γιατί... [ακατανόητο]. Σας είπα εγώ τίποτα;
-Όχι για σένα.
-Αλλά τι μου λες;
-Εσύ είσαι ο Απολογητής;
-Λέω ποια είναι η θέση.
-Ψάχνω να βρω ποιοι είναι!
-Μα μου λες ψάχνεις αν είναι απολογητής. Λέω ποια είναι η θέση.(Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Alter, εκπομπή οι Πύλες του Ανεξήγητου, 06/05/2006)
Μυθοπλάστης: Δ. Ιατρόπουλος
Απάντηση: Εδώ
Παναγιώτης Μαρίνης, Πρ. Ελληνικής Εταιρίας Αρχαιοφίλων και μέλος της Επιτροπής για την αναγνώριση της Ελληνικής θρησκείας του 12θέου (Πηγή: Τηλεοπτικός σταθμός Alter, εκπομπή «Χωρίς Μοντάζ ΙΙ», Σάββατο 07/02/2004)
Ο Χριστιανισμός αποδέχεται κατά τρόπο απόλυτο την ανάσταση των σωμάτων που θα γίνει, εάν γίνει κατά την έσχατη μέρα. Και γιατί λέγομε, εάν γίνει; Διότι το να εκφράζουμε κατά τρόπο νομοτελειακό την εσχάτη κρίση θίγει καιρίως και πάλι το Απόλυτο του Θεού. Όμως τι θα γίνει μετά την εσχάτη κρίση; Η αιώνια ευδαιμονία και ο αιώνιος «τριγμός των οδόντων» στην «γέενα του πυρός!». Είναι δυνατόν ένας δίκαιος άνθρωπος να δεχθεί ότι είναι δυνατόν για οποιοδήποτε αδικήματα να υπάρξει η ποινή των άνευ τέλους φρικτών βασανιστηρίων; Πώς θα χαρακτηρίζαμε ένα δικαστήριο που θα επέβαλε τέτοιες ποινές;
Όσοι τα λέγουν αυτά μόνο Χριστιανοί δεν είναι. Το Α και το Ω του Χριστιανισμού είναι το «πιστεύω Χριστόν ανεστημένον» και «προσδοκώ ανάσταση νεκρών…
Ο Μονοθεϊστής δεν έχει και πολλές δυνατότητες δικής του παρεμβάσεως στην σωτηρία του διότι υπάρχει και το δόγμα του προκαθορισμού….
Σκοπός του Κόσμου είναι η εξέλιξη και η παραγωγή της Ανωτέρας Συνειδήσεως. Δια του θείου νόμου της εξελίξεως και με επανειλημμένες μετεμψυχώσεις οι ατομικότητες που γεννιούνται μέσα στον Κόσμο κατακτούν την Ανωτέρα Συνείδηση και γίνονται Θεοί αθάνατοι που φροντίζουν για την εύρυθμη λειτουργία της Φύσεως… Η ψυχή εξελίσσεται, δέχεται εγγραφές και αποκτά την συνείδηση δια επανειλημμένων μετεμψυχώσεων που αρχίζουν από το ορυκτό βασίλειο για να περάσουν στα φυτά, στα ζώα και τέλος στον άνθρωπο. Όταν ο κύκλος αυτός κλείσει επιτυχώς, τότε η ψυχή έχει αποκτήσει την Ανωτέρα Συνείδηση οπότε και εισέρχεται στους Ανωτέρους Κόσμους όπου και συνεχίζει διηνεκώς την εξέλιξή της καθισταμένη, ήρως, δαίμων, Θεός, Θεός Ολύμπιος, κ.ο.κ.» (Πηγή: Περιοδικό «Τρίτο Μάτι», τεύχος 95, άρθρο «Τι πιστεύει η Ελληνική μας Θρησκεία», Παναγιώτης Μαρίνης [Μέλος της Επιτροπής για την Αναγνώρισης της Ελληνικής Θρησκείας του Δωδεκαθέου] σελίδα 27 - 28)
Μυθοπλάστης: Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ
Η αναβίωση της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας, Γιάννης Σπυρόπουλος, Ρ. Αναστασάκης, Μ. Βερέττας, Μ. Δημόπουλος, Μ. Καλόπουλος. Μ. Κιουλαφά, Π. Μαρίνης, Χ. Μήνη, Στ. Μυτιληναίος, Γ. Σπυρόπουλος, Ο. Τουτουνζή, Γ. Τσαγκρινός, Εισαγωγή Εύα Αυλίδου, Εκδόσεις Αρχέτυπο, Έκδοση Α΄ Απρίλιος 2002, Θεσσαλονίκη
Μυθοπλάστες: Γιάννης Σπυρόπουλος, Ρ. Αναστασάκης, Μ. Βερέττας, Μ. Δημόπουλος, Μ. Καλόπουλος. Μ. Κιουλαφά, Π. Μαρίνης, Χ. Μήνη, Στ. Μυτιληναίος, Γ. Σπυρόπουλος, Ο. Τουτουνζή, Γ. Τσαγκρινός
Απάντηση: Εδώ
Μελετώντας λοιπόν την θεογονία με τις Τιτανομαχίες, τις Γιγαντομαχίες, από εκείνη όμως την θέση που επιτρέπουν τα σύγχρονα τεχνολογικά και επιστημονικά κριτήρια, θα δούμε ότι είναι σχεδόν αδύνατον, να παραβλέψουμε ότι η πανάρχαια πληροφορία η οποία έφτασε σε εμάς ως μύθος, μας διηγείται ουσιαστικά γεγονότα και καταστάσεις όπως εκείνοι οι πόλεμοι, οι οποίοι δεν συνέβησαν μέσα στην φαντασία του συγγραφέα, αλλά συνέβησαν πραγματικά και αφορούν γιγαντιαίες συγκρούσεις δυνάμεων, τις οποίες σήμερα εμείς θα τολμούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως παγκόσμιες, πυρηνικές ή και διαστημικές!
Στην αρχαία ιστορία λοιπόν πολλών λαών, είναι καταγεγραμμένη με τον ανάλογο τρόπο πάντα, η ίδια πληροφορία η οποία δηλώνει την τότε ύπαρξη ενός τουλάχιστον πολιτισμού που περιγράφεται με υπερτεχνολογικές δυνατότητες, ίχνη του οποίου ίσως να μην υπάρχουν σήμερα μόνο μέσα στον γραπτό ή τον προφορικό λόγο, αλλά και σε εκείνον τον τόπο, όπου η πολιτισμική διάβρωση δεν μπόρεσε να εξαφανίσει. Δηλαδή στο διάστημα!
Παρακολουθώντας λοιπόν τις παρακάτω περιγραφές, ως σημαντική πληροφορία, μπορούμε να αντιληφθούμε την ύπαρξη εκείνου του πολιτισμού, με όλα τα τεχνολογικά του θαύματα, τα οποία μέχρι σήμερα διεκδικούσαν την ταυτότητα της φαντασίας και του παραμυθιού, επειδή οι καταγραφείς της ιστορίας τους στερούνταν το συγκριτικό μέγεθος το οποίο παρέχει η σημερινή εποχή. (Πηγή: Ελευθέριος Σαραγάς, περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 14, άρθρο «Ο Γίγας Παλλάς το Παλλάδιον και η Παλλάς Αθηνά», σσ. 71-72)
ΗΣΙΟΔΟΥ ΘΕΟΓΟΝΙΑ
Σήμερα μεταξύ των αρχαίων αγαλμάτων της Αθηνάς συμπεριλαμβάνονται και εκείνα τα αγάλματα της τα οποία αποκαλούνται Παλλάδια...
Πίστευαν ότι τα Παλλάδια έπεφταν από τον ουρανό, και ότι το αληθινό ήταν ένα, το οποίο κατασκεύασαν και φιλοτέχνησαν η ίδια η Αθηνά μαζί με τον Δία, ενώ όλα τα άλλα ήταν αντίγραφα παρά το γεγονός ότι διατηρούσαν τις ιδιότητες του αυθεντικού. Πάντα γίνονταν πολύς αγώνας ώστε να αποκτηθεί κάποια πόλη Παλλάδιο, έτσι λοιπόν τα τιμούσαν ιδιαίτερα.
Ο Οδυσσέας και ο Διομήδης άρπαξαν κρυφά το Παλλάδιο το οποίο υπήρχε στην Τροία, δώρο που έριξε ο Ζευς σ’ αυτήν ώστε να έχει την προστασία του, κάνοντας τους Τρώες να ανησυχούν για την τύχη τους...
...Η πεποίθηση ότι το Παλλάδιο το έστελνε ο Δίας από τον ουρανό, δηλαδή ότι αυτό έπεφτε από τον ουρανό, κατ’ επέκταση ότι αυτό ερχόνταν από το πουθενά, δηλώνει σε εμάς ότι αυτό είχε την ιδιότητα να εμφανίζεται και να υλοποιείται εκ του μηδενός!
Φαίνεται πάλι ότι δεν είναι τυχαίο ότι η θεά Παλλάδα Αθηνά είχε την ιδιότητα να παρουσιάζεται!
...η ιδιότητα αυτή της Παλλάδος Αθηνάς, να παρουσιάζεται, έχει άμεση σχέση με την ιδιότητα που είχε το Παλλάδιο να εμφανίζεται εκ του μηδενός, κάτι το οποίο καταγράφηκε στην ιστορία του μύθου, ως πτώση από τον ουρανό. (Πηγή: Ελευθέριος Σαραγάς, περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 14, άρθρο «Ο Γίγας Παλλάς το Παλλάδιον και η Παλλάς Αθηνά», σσ. 71-72)
Μυθοπλάστης: Ελευθέριος Σαραγάς
Απάντηση: Εδώ
.... ο ολοφάνερος αυτός μύθος του Γολιάθ δημιουργήθηκε εκείνη περίπου την εποχή, για να απαλλάξει τον Δαυίδ, τον βασιλικό πρόγονο του Ιησού, από την καυτή κατηγορία του μάγου-επαοιδού, ηρωοποιώντας και αναδεικνύοντας τον ως τον ενδοξότερο βασιλιά της Εβραϊκής ιστορίας.
Όμως, έστω και με καθυστέρηση αιώνων, ας διαγράψουμε επί τέλους την ολοφάνερα πλαστή αυτήν βιβλική εικόνα του γιγαντοκτόνου Δαυίδ, διότι, όπως όλα δείχνουν, η δήθεν πολυύμνητη αυτή νίκη του επί του Γολιάθ... απλώς ουδέποτε υπήρξε.
Ο Γολιάθ είναι ένα πρόχειρο αρχαίο θεολογικό καρτούν, που γεννήθηκε στην άκρη της πέννας των εξωραϊστών της Βίβλου. Ένα εβραϊκό κόμιξ (εκ του κωμικού), για να καλύψει ένα βαρύ ελάττωμα (ή κρυφό προτέρημα) στο προφίλ του αγαπημένου βασιλιά Δαυίδ. Μόνον η χρόνια θρησκευτική αποχαύνωση μας και η καθημερινά καλλιεργούμενη θεολογική παραμυθολαγνεία των πιστών μπορούσε να καταπιεί για τόσους αιώνες τόσα πολλά κακότεχνα και αυτοαναιρούμενα ψέματα.(Πηγή: Μιχάλης Καλόπουλος, περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 53, άρθρο «Ένα βιβλικό ψέμα. Δαβίδ και Γολιάθ. Ο μύθος καταρρέει», σελ. 56)
Μυθοπλάστης: Μιχάλης Καλόπουλος
Απάντηση: Εδώ
Βέβαια η ιστορία της επίθεσης εναντίον της Φύσης είναι πολύ παλαιότερη κι έχει διαβρώσει τον ψυχισμό δισεκατομμυρίων ανθρώπων εδώ και 16 τουλάχιστον αιώνες. Η ιστορία, δηλαδή, αυτή ξεκινά από την εποχή όπου μια συμμορία πραξικοπηματιών κατέλαβε την εξουσία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και επέβαλλε μια εχθρική προς την Φύση θρησκευτική ιδεολογία.
Οι φαιοφόροι αυτοί πραξικοπηματίες διακήρυξαν το μίσος εναντίον της Φύσης διαδίδοντας την ανεδαφική και απατηλή θεωρία ότι, δήθεν, κάπου «στον ουρανό» υπάρχει μια... «αιώνια ζωή», απείρως ανώτερη από τούτην εδώ που όλοι γνωρίζουμε. Διακήρυξαν, λοιπόν, την περιφροσύνη προς αυτήν την ζωή και ρποφήτεψαν το επερχόμενο καταστροφικό τέλος της. Κατατρομοκράτησαν δισεκατομμύρια ανθρώπων και επωφελήθηκαν ως τέλειοι απατεώνες του επιχειρήματος ότι εάν κανείς «πιστέψει» στα κυρήγματά τους θα αποκτήσει την «αιώνια ζωή».
Οι καταστροφολάγνοι αυτοί κύριοι κατάφεραν με τις σφαγές και την τρομοκρατία, να αναδειχθούν μέσα σε 15 αιώνες ως οι πολυποίκιλοι εκπρόσωποι της κυρίαρχης τρικέφαλης «θρησκείας» της Οικουμένης (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Ισλαμισμός) και σε όλη την διάρκεια της εγκληματικής δράσης τους καταπολέμησαν μετά μανίας κάθε φυσική λαϊκή θρησκεία, θεμελιωμένη στην αγάπη της Φύσης και της ζωής.
Το πρώτο και μέγιστο θύμα τους υπήρξε, ως γνωστόν, η αρχαία Ελληνική Θρησκεία και οι φορείς της, δηλαδή οι απλοί Έλληνες που συνήθιζαν να λατρεύουν την Φύση και την ζωή κατά τρόπο ποιητικό, καλαίσθητο, φιλοπάτριδα, φιλοσοφικό και απέραντα ανθρώπινο. (Πηγή: Η αναβίωση της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας, Ρ. Αναστασάκης, Μ. Βερέττας, Μ. Δημόπουλος, Μ. Καλόπουλος. Μ. Κιουλαφά, Π. Μαρίνης, Χ. Μήνη, Στ. Μυτιληναίος, Γ. Σπυρόπουλος, Ο. Τουτουνζή, Γ. Τσαγκρινός, Εισαγωγή Εύα Αυλίδου, Εκδόσεις Αρχέτυπο, Έκδοση Α΄ Απρίλιος 2002, Θεσσαλονίκη, σσ. 59 - 60)
Μυθοπλάστης: Μάριος Βερέττας
Απάντηση: Εδώ
Βίντεο, Μέγεθος: 55Kb - Διάρκεια: 1΄ 19΄΄. Να πω για ακόμη μια φορά, δεν είναι δυνατόν αυτοί οι αρχαίοι πρόγονοι να είναι, ασύγκριτοι στα μαθηματικά, αξεπέραστοι στις επιστήμες, ασύγκριτοι στις τέχνες και να είναι στα θρησκευτικά μπουμπούνες, δεν γίνεται. (Γεώργιος Τσαγκρινός)
-Μάλιστα (Δημοσιογράφος). (Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Alter, Οι Πύλες του Ανεξήγητου, 18/02/2006)
Μυθοπλάστης: Γεώργιος Τσαγκρινός
Απάντηση: Εδώ
Δεξιά: Kάλυψις σύγχρονου «άρματος» (πυραύλου) με «ομίχλη» πριν την απογείωση (Πηγή: Δαυλός, τεύχος 235, σελ. 15129, Iωάννης Λάζαρης, Mηχανολόγος μηχανικός E.M.Π., Αντισυνταγματάρχης Tεχνικού Σώματος, http://www.geocities.com/ilazaris/index.html)
Αυτό που καταφέρνει να επιτύχει ο ποιητής είναι η με αριστοτεχνικό τρόπο «σύγκληση» δύο εποχών: της εποχής που εξελίσσεται το έπος (2η χιλιετία ή κατ’ 4η χιλιετία π.Χ.) και της εποχής των θεών (10η περίπου χιλιετία π.Χ.) (Πηγή: Δαυλός, τεύχος 235, σελ. 15129)
H TEXNOΛOΓIA TΩN ΘEΩN. Τα σημερινά επιτεύγματα επιτρέπουν μια άλλη ερμηνεία των Ομηρικών περιγραφών της ισχύος των Ολυμπίων. ΤΑ ΙΠΤΑΜΕΝΑ «ΑΡΜΑΤΑ» της ΗΛΙΑΔΑΣ. (Πηγή: Δαυλός, τεύχος 235, σελ. 15129)
Εντύπωση προκαλεί η ανάγκη των θεών για την χρήση τεχνολογικού εξοπλισμού. Οι Έλληνες θεοί δεν έκαναν θαύματα. Παντού υπήρχαν οι θεοί, πουθενά δεν συνέβαινε όμως τίποτα το υπερφυσικό. Ότι και αν ήθελαν να κάνουν χρησιμοποιούσαν κάποια ανάλογη συσκευή. Ήθελαν να γίνουν αόρατοι, έπαιρναν την περικεφαλαία, ήθελαν να ταξιδέψουν έπαιρνα τα άρματά τους, κατά κανόνα ιπτάμενα. Ο Ποσειδώνας εκτός από άρμα χρησιμοποιούσε και θαλάσσιο σκάφος, ο δ’ Ερμής πέδιλο. Πάντα όμως εχρειάζοντο κάτι, πάντα είχαν ανάγκη από κάποιο μέσο. ...
Μια σημαντική παρατήρηση ακόμη, που πρέπει να γίνει, είναι ότι την τεχνολογία των θεών δεν την άγγιζαν ποτέ οι θνητοί. Στα άρματα για παράδειγμα, που χρησιμοποιούσαν οι θεοί για τις μετακινήσεις τους, δεν έμπαιναν θνητοί. Μπορεί να έχει επιτευχθεί στην Ιλιάδα η αρμονική συνεύρεση των δύο κόσμων, του κόσμου των θεών και του κόσμου των θνητών, αλλά η τεχνολογία των θεών αφορούσε μόνο σ’ αυτούς και ήταν μόνο για δική τους χρήση. (Πηγή: Δαυλός τεύχος 235, σελ. 15130)
Aν θεωρηθούν φαντασιώσεις τότε πρόκειται για αρρωστημένες φαντασιώσεις (Πηγή: Δαυλός τεύχος 235, σελ. 15130)
Στη ραψωδία E αναφέρεται, ότι η Αφροδίτη χρειάστηκε να ανεβεί στον Όλυμπο από το πεδίο της μάχης που ευρίσκετο. Εκεί κοντά «στο αριστερό μέρος της μάχης, βρήκε καθισμένο τον Άρη, ο οποίος είχε τους γρήγορους ίππους περικυκλωμένος από ομίχλη...» (Iλ. E 355). (Πηγή: Δαυλός τεύχος 235, σελ. 15133)
Aν οι ίπποι που περιγράφονται εδώ είναι τα συμπαθητικά τετράποδα, μπορεί καμιά φορά όταν τρέχουν, να σηκώνουν σκόνη, οπότε δικαιολογείται το «περικυκλωμένοι από ομίχλη», αλλά να σηκώνεται σκόνη πριν οι ίπποι ξεκινήσουν, αυτό είναι αδιανόητο. (Πηγή: Δαυλός, τεύχος 235, σελ. 15134)
Τους έδωσε αμβροσία. Και σε άλλα σημεία της Ιλιάδας δεν ξεχνά ο ποιητής να μας επισημάνει, ότι μετά το ταξίδι δόθηκε στους ίππους αμβροσία (Ιλ. Θ 435, Ιλ. Ε 776). Αυτό μας κάνει να υποθέσουμε, ότι πρόκειται μάλλον για ανεφοδιασμό του σκάφους... Kαι εδώ πάλι ισχύει η παρατήρηση, ότι ανεξάρτητα της χρήσης που έκαναν οι θεοί της αμβροσίας, ποτέ δεν έπιασε στα χέρια του αμβροσία κάποιος θνητός. (Πηγή: Δαυλός, τεύχος 235, σελ. 15134)
Στην αναφορά για τον Ήφαιστο δεν περιγράφεται κάποιος εξοπλισμός (Πηγή: Δαυλός, τεύχος 235, σελ. 15134)
Δεν θα πρωτοτυπήσουμε, αν κάνουμε πάλι την παρατήρηση, παρ’ όλο που ο Ερμής ήταν θεός, του χρειάζονταν κι αυτού κάποιος εξοπλισμός για να πετάξει· τα πέδιλα. (Πηγή: Δαυλός, τεύχος 235, σελ. 15134)
Ο Σιμόεις δε τους έβαλε αμβροσία, για να βόσκουν (Ιλιάδα Ε. 777) [Εδώ αναφέρεται και εξειδικευμένο προσωπικό για τον ανεφοδιασμό του άρματος] (Πηγή: Δαυλός, τεύχος 235, σελ. 15135)
Μυθοπλάστης: Ιωάννης Λάζαρης
Απάντηση: Εδώ
Και εφ’ όσον, όπως γράφει ο Όγκυ Ο Κάρυ στο βιβλίο του «Ήθη και έθιμα των αρχαίων Ιρλανδών», «ξεκίνησε από τη Μακεδονία ή Μέση Ελλάδα ο Παρθολών με μια μικρή ομάδα ανθρώπων, ανάμεσα στους οποίους ήταν τρεις Δρυΐδες ονομαζόμενοι Φίος, Αίολος και Φόμορος», συμπαιρένουμε ότι οι Δρυΐδες ήσαν αιγιακής προελεύσεως και οι γνώσεις τους ήταν αντλημένες από τα αρχαία ελληνικά ιερατεία. Ίσως γι’ αυτό και σύμφωνα με τον τον Ιούλιο Καίσαρα «θεωρούν απρέπεια να μεταφέρουν τις σπουδές τους σε γραπτό λόγο, αν και χρησιμοποιούν το ελληνικό αλφάβητο για σχεδόν οτιδήποτε άλλο.» Η απέχθειά τους αυτή πρέπει να συνδεθεί με την απέχθεια του Πλάτωνος, ανδρός μυημένου στα αρχαιοελληνικά μυστήρια, προς τον γραπτό λόγο, όπως ρητώς δηλώνει στον διάλογο «Φαίδρος». (Πηγή: Μάριος Δημόπουλος, Προϊστορικοί Έλληνες στην Βόρειο Ευρώπη, Κέλτες -Υπερβόρειοι και οι Πελασγοί της Φιλανδίας, Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 7, σελ.38)
Όσο για το όνομα της Βρεττανίας, αυτό κατά τις αρχαίες ελληνικές παραδόσεις οφείλεται στον Βρεττανό, πατέρα της Κελτούς ή Κελτίνης, ερωμένης του Ηρακλή, και μητέρας εξ αυτού του Κελτού επωνύμου των Κελτών. Είναι προφανές, ότι ο μύθος αυτός θέλει να δείξει την εγκατάσταση Κελτών, απογόνων του Ηρακλή, στην Βρεττανία. (Πηγή: Αθανάσιος Αγγελόπουλος, Οι προϊστορικοί Έλληνες των Βρετανικών Νήσων, περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 22, σελ. 28)
Μυθοπλάστες: Αθανάσιος Αγγελόπουλος & Μάριος Δημόπουλος
Απάντηση: Εδώ
Πηδάλιο, ως γνωστόν, είναι το εργαλείο-μηχανισμός, μέσω του οποίου οδηγούμε ένα πλοίο σε συγκεκριμένη πορεία. Η Ορθόδοξος Εκκλησία, ως «νοητή ναύς», έχει το «πηδάλιό» της, την επίσημη «Κανονική Συλλογή», η οποία περιέχει τους θείους και ιερούς κανόνες των Αγίων Αποστόλων, των Οικουμενικών Συνόδων και τοπικών συνόδων και των θείων Πατέρων, στους οποίους προσφεύγουν οι κληρικοί της για να ασκήσουν «κανονικά» τα ιερατικά τους καθήκοντα. Οι έρευνές μου σχετικά με τις σχέσεις Χριστιανισμού και Ελληνισμού με οδήγησαν στην «ανακάλυψη» των πιο κάτω θείων κανόνων, τους οποίους διατάσσονται να εφαρμόζουν οι Έλληνες κληρικοί σήμερα και τους οποίους αντιγράφω από το «Πηδάλιον» και σάς τους παραθέτω ασχολία στους:
“Καλάνδαι ὀνομάζονται αἱ πρῶται ἡμέραι τοῦ κάθε μηνός, εἰς τὰς ὁποίας οἱ Ἕλληνες ἐσυνήθιζον νὰ ἑορτάζουν, διὰ νὰ ἀπερνοῦν τάχα ὅλον τὸν μῆνα μὲ εὐθυμίαν (2) καὶ τὰ Βοτὰ δέ, καὶ Βρουμάλια, ἑλληνικαὶ ἦτον ἑορταί, τὰ μὲν Βοτά, ἤτοι βοσκήματα καὶ πρόβατα, εἰς τιμὴν τοῦ θεοῦ Πανός, ὅς τις ἐνομίζετο ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας ὅ τι εἶναι ἔφορος τῶν προβάτων καὶ τῶν λοιπῶν ζῴων· τὰ δὲ Βρουμάλια, εἰς τιμὴν τοῦ Διονύσου· Βρόμιος γὰρ ἦ το τοῦ Διονύ σου ἐπίθετον κοντὰ εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀπὸ τὸν βρόμον, ὁποῦ σημαίνει τὸν ἦχον καὶ τὴν βροντήν, ὀνομαζόμενος. Τοῦτο δὲ οἱ Ῥωμᾶνοι Βρουμάλιον ὠνόμαζον, ἤγουν τὸν βρόμον· καὶ τὴν ἑορτήν Βρουμάλια, πληθυντικῶς, ὁποῦ εἶναι τὸ ἴδιον, ὡσὰν τὰ Διονύσια, καθὼς τὰ ἔλεγαν οἱ Ἕλληνες. Προστάζει λοιπὸν ὁ παρὼν Κανών, ὅ τι τὰ τοιαῦτα Ἑλληνικά, ἀλλὰ δὴ καὶ ἡ κατὰ τὴν πρώτην Μαρτίου τελουμένη πανήγυρις, διὰ τὴν εὐκρασίαν τάχα τοῦ ἔαρος, νὰ ἀσηκωθοῦν ὁλοτελῶς ἀπὸ τὴν πολιτείαν τῶν Χριστιανῶν. Μήτε χοροὶ ἁπλῶς δημόσιοι γυναικῶν νὰ γίνωνται, οὔτε ἑορταὶ, καὶ χοροὶ ἀπὸ ἄνδρας ἤ γυναῖκας εἰς ὄνομα τῶν Ἑλλήνων ψευδοθεῶν. Ὁρίζει δὲ πρὸς τούτοις, ὅτι μήτε ἄνδρας νὰ φορῇ ῥοῦχα γυναικεῖα, οὔτε γυναῖκα ῥοῦχα ἀνδρίκια· ἀλλὰ μήτε νὰ μουρόνωνται μὲ μουτσούνας καὶ προσωπίδας Κωμικάς, ἤτοι παρακινούσας εἰς γέλωτας, ἢ Τραγικάς, ἤτοι παρακινούσας εἰς θρήνους καὶ δάκρυα, ἢ Σατυρικάς, ἤτοι ἰδίας τῶν Σατύρων καὶ Βάκχων, οἵτινες εἰς τιμὴν τοῦ Διονύσου, ὡς ἐκστατικοὶ καὶ δαιμονισμένοι, ἐχόρευον (1) καὶ ὅτι τινὰς νὰ μὴν ἐπικαλῆται τὸ ὄνομα τοῦ συγχαμεροῦ Διονύσου (ὅς τις ἐνομίζετο πῶς ἦτο δοτὴρ τοῦ οἴνου καὶ ἔφορος), ὅταν πατῶνται τὰ σταφύλια εἰς τοὺς ληνούς, μήτε νὰ γελᾷ καὶ νὰ καγχάζῃ, ὅταν βάλλεται ὁ νέος οἶνος εἰς τὰ πιθάρια. Λοιπὸν ὅποιος ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, ἀφ' οὗ ἔμαθε περὶ τούτων, ἐν γνώσει ἐπιχειρήσοι νὰ κάμῃ κἀνένα ἀπὸ τὰ προῤῥηθέντα ταῦτα δαιμονιώδη καὶ Ἐλληνικά, εἰμὲν εἶναι Κληρικός, ἂς καθαίρεται, εἰδὲ λαϊκός, ἂς ἀφορίζεται»
«Καθὼς οἱ ἀφρονέστεροι ἀπὸ τοὺς σοφοὺς τῶν Ἀθηναίων ἐσυνήθιζον, ὡς γράφει ὁ Θεολόγος Γρηγόριος εἰς τὸν ἐπιτάφιον τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, νὰ μάχωνται μὲ τοὺς ἐναντίους αὐτοῖς, καὶ νὰ καταπιάνουσι τὰς πόλεις καὶ τὰς ὁδούς, καὶ ἄλλα τοιαῦτα νὰ κάμουν συνήθη εἰς τοὺς νέους σοφιστάς· τοιουτοτρόπως καὶ οἱ τοὺς πολιτικοὺς νόμους διδασκόμενοι Χριστιανοὶ ἐμεταχειρίζοντο τὰ ἑλληνικὰ ταῦτα ἔθιμα, καὶ εἰς τὰ θέατρα ἐκρίνοντο, περὶ τοῦ τίς νὰ γένῃ τυχὸν πρῶτος ἐξ αὐτῶν, καὶ τὰς ὀνομαζομένας κυλίστρας ἔκαμνον (2) ἢ φορέματα ἔξω ἀπὸ τὴν κοινὴν τῶν πολλῶν συνήθειαν ἐφόρουν· ταῦτα δὲ πάντα προστάζει ὁ παρὼν Κανὼν νὰ μὴν κάμνουσιν, οὔτε ὅταν ἀρχινοῦν νὰ μανθάνουν τοὺς νόμους, οὔτε ὅταν εὑρίσκωνται εἰς τὸ μέσον τῆς μαθήσεως, οὔτε ὅταν φθάσουν εἰς τὸ τέλος αὐ τῆς. Ὅποιος δὲ εἰς τὸ ἑξῆς τοῦτο ἤθελε κάμνει, νὰ ἀφορίζεται»
Ἡ τῶν Ἑλλήνων συνήθειαις πρέπει νὰ μισοῦνται ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς, διὰ τοῦτο ὁ παρὼν Κανὼν ἀφορίζει ἐκείνους τοὺς χριστιανοὺς ὁποῦ κατὰ τὴν συνήθειαν τῶν Ἑλλήνων ὀμνύουν, ἢ εἰς τοὺς ψευδωνύμους θεοὺς ἐκείνων, λέγοντες μὰ Δία, ἢ εἰς τὰ στοιχεῖα, οἷον μὰ τὸν Ἥλιον, μὰ τὸν Οὐρανόν, καὶ ἄλλα παρόμοια, καθὼς καὶ ὁ ΠΑ΄ τοῦ Βασιλείου Κανὼν εἰς ἐπιτίμια ὑποβάλλει αὐτούς. Πλὴν ὁ μὲν Βασίλειος ἕνδεκα χρόνους κανονίζει ἐκείνους ὁποῦ χωρὶς μεγάλην ἀνάγκην βασάνων ἀρνηθοῦν τὴν πίστιν, καὶ φάγουν εἰδωλόθυτα, καὶ ὀμόσουν ὅρκους τῶν Ἑλλήνων, καθὼς αὐτοὶ δηλ. τοὺς πιστεύουσιν. Ὁ δὲ παρὼν Κανὼν τῆς Συνόδου ἀφορίζει, ὡς λέγει ὁ Βαλσαμών, ὄχι μόνον τούτους ἀλλὰ καὶ τοὺς μὴ ἀρνηθέντας τὴν πίστιν χριστιανούς, ὀμνύοντας δὲ ὅρκους κατὰ τὴν συνήθειαν τῶν Ἑλλήνων. Δι' ὃ καὶ ὁ τοιοῦτος ὅρκος, ἀλλὰ δὴ καὶ πᾶς ὁ κατὰ ἀδοκίμου θρησκείας ὀμοθείς, οὐ φυλάττεται, κατὰ τὸ ιθ΄ κεφ. τοῦ ιγ΄ τίτλ. Φωτίου»
Λοιπόν; Έλλην ή χριστιανός;
Ξεκάθαρα φαίνεται ότι σήμερα άνθρωπος με κοσμοαντίληψη «Ελληνοχριστιανισμού», δηλαδή «Ελληνοχριστιανός», δεν δικαιολογείται από τους πιο πάνω θείους Κανόνες. Και όσοι μιλούν περί τού ιδεολογήματος αυτού πρέπει... απλώς να αφορίζονται.
Νικόλαος Τσίτσος
Ναυπηγός Μηχανολόγος ΕΜΠ
ntsit@tee.gr (Πηγή: Νικόλαος Τσίτσος, Περιοδικό Δαυλός, άρθρο «Κάθε Ελληνικό να μισείται», τεύχος 274, σελ. 18081-18082)
Επίσης, κηρύσσει την απαξίαν της πολιτιστικής συνεισφοράς του ελληνισμού εις την ανθρωπότητα, καταδικάζουσα τας Τέχνας και τας Επιστήμας και τον Κλασσικόν Πολιτισμόν: «Ἡ τῶν Ἑλλήνων συνήθειαις πρέπει νὰ μισοῦνται ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς» λέγει η ζ΄ Σύνοδος. (Πηγή: Παναγιώτης Μαρίνης, Περιοδικό Τρίτο Μάτι, τεύχος 109, ένθετο «Θα αναγνωρισθεί επίσημα η Αρχαία Ελληνική Θρησκεία;», σελ.7)
Μυθοπλάστης: Νικόλαος Τσίτσος & Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ
Πάμε κατά διαβόλου ή μάλλον κατά Ισραήλ σύμφωνα με τον κ. Χριστόδουλο, ενώ οι συνεργάτες του (Κ. Χολέβας, Σαράντος Καργάκος, Α. Μαρίνος, Κ. Πυλαρινός, Κ. Δρακόπουλος και αρχιμανδρίτης Επιφάνειος Οικονόμου) εξηγούν στο «ΒΗΜΑ», ότι η «διεθνής Σιών» κρύβεται πίσω από τον διάβολο ή τον Ισραήλ, προς τους οποίους κατευθυνόμαστε.
Αλλά που βρίσκεται τώρα ο αρχιεπίσκοπος, για να πάη στό μέλλον εκεί που λέει ότι θα πάη; Πού είναι ο «διάβολος», ο «Ισραήλ» και η «Σιών»; Πόσες φορές την εβδομάδα ο κ. Χριστόδουλος και η λοιπή Ορθοδοξία ψάλλουν τις τρεις αυτές λέξεις, υμνολογώντας, ευλογώντας και δοξολογώντας τον «λαόν Ισραήλ» και την «Σιών» και αποτασσόμενοι τώ διαβόλω (Ελληνικώ Πολιτισμώ*); Από που φοβάται ότι θα απομακρυνθή ο κ. Χριστόδουλος; Από τον Ισραήλ, που χθες δόξαζε και την Σιών, που υμνούσε, στόν Ισραήλ και την Σιών, που τώρα εξορκίζει αφ’ ενός και στόν διάβολο, που και πριν και τώρα αποτάσσεται αφ’ ετέρου; Τρομερή παράκρουση λόγου μεσα σ’ έναν ανθρώπινο εγκέφαλο -μά την αλήθεια! Επέπρωτο μετά από τοσους αιώνες τερατώδους πνευματικής τυραννίας τού εβραιοχριστιανικού ιδεολογήματος ο «ευλογημενος Ισραήλ» να γίνη τρισκαταρατος και η πολυαγαπημένη «θυγάτηρ Σιών» να μεταβληθή σε καταδιώκουσα λάμια, που ετοιμάζεται να καταπιή τον κ. Χριστόδουλο.
Σ’ ένα λοιπόν είναι συνεπής ο αρχιεπίσκοπος: στον αποτροπιασμό του κατά του διαβόλου, προς τον οποίο ενέπτυε πάντοτε και εμπτύει και τώρα, από κηρύσσον τας τον ως απευκταίον προορισμόν, προς τον οποίον δεν θέλει να πορεύεται. Έτσι στην τραγικά παραληρηματική έκρηξή του ακούσια (;) αποκάλυψε, ότι ο σκληρότερος πυρήνας της Ορθοδοξίας είναι η αμετάκλητη, η ακλόνητη, η αδιάσειστη εχθρότητα κατά «παντός ειδωλολατρικού διαβολικού δαιμονίου», ή αλλιώς κατά παντός Σατανά στην εβραιοχριστιανική γλώσσα (κατά παντός Ελληνικού στην δική μας γλώσσα). Όλα τ’ άλλα αλλάζουν σαν εφήμεροι κυνέρωτες, ακόμη και ο «αιώνιος» έρωτάς του προς τον Ισραήλ και τη Σιών, που τώρα μεταβάλλεται σε μίσος.
Τί ήταν ο Χριστιανισμός στα 2.000 χρόνια της ιστορικής διαδρομής του; Τί άλλο από διώκτης -και μόνο- τού διαβολικού Ελληνικού Ορθού Λόγου; Τί άλλο από εξολοθρευτής της Ελληνικής Μανίας; Τί άλλο υπήρξε στην Ιστορία από το κατά 180 μοίρες αναποδογύρισμα της ελληνικής αντίληψης για τη Ζωή και τον Κόσμο; Και τι άλλο εξαφάνισε ολοκληρωτικά εκτός από τον Ελληνικό Πολιτισμό; Ποιός ήταν ο λόγος γεννήσεώς του και ο λόγος υπάρξεώς του έως σήμερα εκτός από την ζωτική του ανάγκη για δίωξη, και καταστολή και εξαφάνιση της ελληνικότητας με όλα τα μέσα και την αντικαταστασή της με τα τελείως αντιθετα προς αυτην βιο θεωρητικά στοιχεία; Δέν είναι βασικό πόρισμα της Παγκόσμιας Ιστορίας ό τι, όταν επεβλήθη ο Χριστιανισμός, ο Ελληνισμός έπαψε να υπάρχη ως ιστορικό μεγεθος -και κα τ’ αναλογίαν δεν είναι ηλίου φαεινότερο, ότι, όταν αναβιώση ο Ελληνισμός, ο Χριστιανισμός θα εξαφανισθή ως ιστορικό μεγεθος; Τί άλλο έκανε και κάνει στους 16 ½ αιώνες της παγκυριαρχίας του από το ν’ αντικαθιστά την ελληνική Επιστήμη με τή χριστιανική Πίστη, την ελληνική Έρευνα με το χριστιανικό Δόγμα, την ελληνική Φιλοσοφία με τή χριστιανική Θεολογία... -με μία φράση την ελληνική Αλήθεια με την εβραιοχριστιανική εξουσιαστική Δύναμη τού ασιατικού μορμολυκείου τού Παντοκράτορος και Παντοδυναμου Κυρίου των Δυναμεων;
Τραγικό το παραλήρημα τού Χριστιανισμού της εποχής μας. Σχιζοφρενική η θέαση των επί αιώνες ιερών και οσίων του αλλά και μανιακή εμμονή στόν φόβο τού ελληνικού διαβόλου. Μέ τον διχασμό του αυτον, αλλά και το σύμπτωμα τού διχασμού του, το σαικσπήριο αυτο παραλήρημα, κλείνει με τα από ατέλειωτους αιώνες η αυλαία της Ελληνικής Τραγωδίας. Μία άλλη αυλαία ανοίγει, η αυλαία της Σιωνιστικής Τραγωδίας. (Πηγή: Δ.Ι.Λ. Περιοδικό Δαυλός, τεύχος 288 )
Μυθοπλάστης: Δ.Ι.Λ.
Απάντηση: Εδώ
«...τους πραγματικούς Έλληνες, δηλαδή τους εθνικούς,» (Πηγή: Πόσο Έλληνες είμαστε; Ομιλία του Βλ. Ρασσιά στο Συνέδριο «Η Αρχαιοελληνική Παράδοση Στην 3η Χιλιετία», Αθήναι, Αίθουσα Εκδηλώσεων Πολεμικού Μουσείου, 24. 1. 1999, http://www.rassias.gr/9005.html, αποθηκεμένη εδώ)
Το Υ.Σ.Ε.Ε., ιδρύθηκε τον Ιούνιο του «1997» με σκοπό την ηθική και φυσική υποστήριξη, αλλά και παλινόρθωση της Εθνικής Πολυθεϊστικής, Ελληνικής Παραδόσεως, Θρησκείας και Καθημερινού Τρόπου στην σύγχρονη Ελληνική κοινωνία η οποία καταδυναστεύεται από την Χριστιανική Ορθόδοξη Εκκλησία και από έναν αδιάλλακτο Βυζαντινισμό ο οποίος καταστρέφει πνευματικά τους νεοέλληνες με δεισιδαιμονία, σκοταδισμό, θεομανία και σαφή απέχθεια για την ανθρώπινη ελευθεροπρέπεια, η οποία ωστόσο απετέλεσε το υπ’ αριθμόν ένα βιοτικό πρόταγμα των πολυθεϊστικών πραγματικών Ελλήνων προγόνων μας. (Πηγή: Υ.Σ.Ε.Ε.)
Μυθοπλάστης: Βλάσης Ρασσιάς & ΥΣΕΕ
Απάντηση: Εδώ
Στις μεταξύ τους συζητήσεις, μακριά από τα βλακωμένα πλήθη που χειρίζονται, αυτοί οι τοποτηρητές λένε και ξαναλένε ότι κανένας διάλογος δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει ανάμεσα στους χριστιανούς και τους πραγματικούς Έλληνες, δηλαδή τους εθνικούς, αφού η κάθε πλευρά εκπροσωπεί έναν κόσμο που ακυρώνει τον άλλον....
Ο πραγματικός Έλληνας λοιπόν, είχε πολύ συγκεκριμένες ιδιότητες πολλές των οποίων μάλιστα ταιριάζουν και σε άλλες Παραδόσεις των Εθνικών, ιδίως της Ευρώπης, όπου ανέτως μπορούμε να μιλήσουμε για ευρωπαϊκή ΟΜΟΕΘΝΙΑ. Ως σύνολο, αυτές οι ιδιότητες ή χαρακτηριστικά δομούν την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα στην ελευθεροπρέπεια και την δουλοφροσύνη, ανάμεσα στην ανθρώπινη ιδιότητα και την απλή ανθρωποσχημία (παρά το ότι αυτοί, όπως γυρίσαν και όλον τον κόσμο ανάποδα, το αντέστρεψαν και αυτό και έτσι εμείς οι Εθνικοί είμαστε «γκογίμ», δηλαδή «κτήνη»). [Περισσότερα]
Πηγή: «Πόσο Έλληνες είμαστε;». Ομιλία του Βλ. Ρασσιά στο Συνέδριο «Η Αρχαιοελληνική Παράδοση Στην 3η Χιλιετία», Αθήναι, Αίθουσα Εκδηλώσεων Πολεμικού Μουσείου, 24. 1. 1999, http://www.rassias.gr/9005.html, εδώ
Μυθοπλάστης: Βλάσης Ρασσιάς
Απάντηση: Εδώ
Οι Έλληνες της δόξας είχαν την Ελληνική θεογονία και οι θεοί, Έλληνες στην καταγωγή, κατοικούσαν εντός αυτού του ιερού χώρου, ώστε οι άγιοι τόποι τους να βρίσκονται μέσα στην Ελλάδα. Αυτό είχε τεράστια συνειδησιακή σημασία και προσέδιδε υπερηφάνεια στον Έλληνα. Οι Χριστιανοί εισαγαγόντες την Ιουδαϊκή θεογονία, ιεροποίησαν τη γη του Ισραήλ. Οι άγιοι τόποι τους δεν είναι πλέον ο Όλυμπος, οι Δελφοί, ο Παρθενών κ.α. αλλά ο Γολγοθάς, ο τάφος του Ιησού και η Αγία Ιερουσαλήμ, μ’ αποτέλεσμα να μην σέβονται την ίδια τους την χώρα το ίδιο. Όμως είναι παγκοσμίως γνωστό, ότι η ελληνική γη είναι η ιερωτέρα όλων και ότι αποτελεί τους άγιους τόπους του παγκοσμίου πολιτισμού. (Πηγή: Τρύφων Ολύμπιος, Ελληνισμός - Χριστιανισμός στο Βυζάντιο, εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις, σσ. 37-38)
Επιπροσθέτως, κηρύσσει την απαξίαν του εθνικού εδάφους χαρακτηρίζουσα αυτό κενόν αγιότητος και εξαιρούσα αλλοδαπούς «Αγίους Τόπους», όπου υποχρεούται και ο πρόεδρος τής Δημοκρατίας να μεταβαίνη διά προσκύνημα (Πηγή: Π. Μαρίνης, π. Τρίτο Μάτι, τ. 109, ένθ. «Θα αναγνωρισθεί επίσημα η Αρχαία Ελληνική Θρησκεία;»)
Μυθοπλάστες: Τρύφωνας Ολύμπιος (Κωστόπουλος) & Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ
Επιστολή υπ' αριθμ. 187 / 7.9.2006
Προς
Μαριέττα Γιαννάκου
Υπουργό Εθνικής Παιδείας και θρησκευμάτων
Κυρία Υπουργέ,
Νιώθουμε ως πολίτες πραγματική ευχαρίστηση όταν ενέργειες της πολιτείας, μάς φέρνουν στην ανάγκη να εκφράσουμε συγχαρητήρια από καρδιάς και όχι παράπονα ή αρνητικές επισημάνσεις.
Αφορμή για αυτή την επιστολή είναι η σχετική εγκύκλιος του υπουργείου σας, σύμφωνα με την οποία - επιτέλους - μπαίνει τέρμα στην παρουσία εξομολόγων ιερέων και στην εξομολογητική διαδικασία μέσα στα σχολεία.
Γιατί, όπως πολύ σωστά είναι τονισμένο και στην εγκύκλιο, η «εξομολόγηση» δεν διασταυρώνεται πουθενά με τη γνωστική διαδικασία, η οποία είναι και η αποστολή της συστηματικής Παιδείας.
Η γνωστική αποστολή του σχολείου, εάν γίνεται σωστά, τότε σίγουρα εξοπλίζει και τα παιδιά μας με το κατάλληλο ήθος αλλά και την παρρησία εκείνη που σημαίνει ευθύνη των πράξεών τους, χωρίς την ανάγκη εξομολόγων και ενοχικών διεργασιών, που τραυματίζουν το ελεύθερο πνεύμα κάθε ανθρώπου, πόσο μάλλον των μικρών παιδιών.
Η αγωνία που μας διακατέχει ως πολίτες και ως γονείς είναι αυτή που υποθέτουμε διακατέχει και εσάς για τους ίδιους ακριβώς λόγους: να δούμε από τα σχολεία να βγαίνουν παιδιά - συνειδητοί πολίτες, με ανεπτυγμένη κρίση, λογικό νου και απελευθερωμένη φαντασία, άνθρωποι δηλαδή που μεθαύριο, εντασσόμενοι στην παραγωγή, θα ανεβάσουν τον ποιοτικό πήχυ της Κοινωνίας των Πολιτών.
Χωρίς να εγκαταλείπουμε τα πάγια αιτήματά μας, ένα εκ των οποίων είναι και η αντικατάσταση του μαθήματος των Θρησκευτικών με εκείνο της Θρησκειολογίας και της Ιστορίας όλων των Θρησκειών (συμπεριλαμβανομένης και της Ελληνικής Εθνικής), οφείλουμε να σας συγχαρούμε για την απόφασή σας αυτή και να σας δηλώσουμε πως θα είμαστε ως φορέας και ως πολίτες στο πλευρό σας, για οποιαδήποτε απόφασή σας βρίσκεται στο δρόμο του Ορθού Λόγου και της Προόδου.
Με τιμή,
Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών (Πηγή: http://www.ysee.gr/index.php?type=deltia_typou&f=187, εδώ)
Μυθοπλάστης: Υ.Σ.Ε.Ε.
Απάντηση: Εδώ
Η καταδίκη της δεισιδαιμονίας από την αρχαία Ελληνική Σκέψη και η αναβίωσή της από τούς Ρωμιούς.
Σύμφωνα με αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους τα εξής τρία κοινωνικά φαινόμενα, α) η ειδωλολατρία, β) η φυσεοφοβία (παγανισμός) και γ) η μαγεία αποτελούσαν μέρη της πνευματικής μάστιγας πού ονομαζόταν γενικά δεισιδαιμονία. Ειδικά ή δεισιδαιμονία ήταν διαδεδομένη ανάμεσα στους απαίδευτους ανθρώπους ανεξάρτητα κοινωνικής τάξης και οικονομικής επιφάνειας, κυρίως στους Ανατολικούς λαούς (Αιγύπτιους, Φοίνικες κ.λπ.). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σήμερα.
Ο Πλούταρχος λέει σχετικά με όσους Θεοποιούν από τον φόβο του αγνώστου τις δυνάμεις της φύσης: «Όποιος όμως φοβάται τους θεούς φοβάται τα πάντα, τη γη, τη θάλασσα, τον ουρανό, το σκοτάδι, το φως, τον θόρυβο, τη σιωπή, το όνειρο» (Πλούταρχος, Ηθικά, «Περί δεισιδαιμονίας», 165Ε).
Είναι ξεκάθαρο, ότι ο Ελληνισμός δεν αποδέχεται την ειδωλολατρία, την φυσεοφοβία (παγανισμό) και την θεοποίηση των ζώων. Όλα αυτά θεωρούνταν στοιχεία δεισιδαιμονίας και αποτελούσαν ξένο σώμα στην Ελληνική Κοσμοθεωρία. (σελ. 14498)
Το κεντρικό συμπέρασμα πάντως είναι, ότι ο Ελληνισμός είναι ασυμβίβαστος με τη δεισιδαιμονία. Και τότε αλλά και τώρα! Και όσοι επιμένουν στην αναβίωση της δεισιδαιμονίας, δεν μετέχουν στην Ελληνική Παιδεία.(σελ. 14500)
Πηγή: Στέφανος Μυτιληναίος, η καταδίκη της δεισιδαιμονίας, Δαυλός, τεύχος 227, σσ. 14493-14500, http://www.davlos.gr/dissue.php?issue=227
Μυθοπλάστης: Στέφανος Μυτιληναίος
Απάντηση: Εδώ
...οξέως [η ΑΟΕΕ] διαρρηγνύει τον κοινωνικόν ιστόν καλούσα τους ελληνόπαιδας να προσχωρήσουν εις τον «μοναχικόν βίον» ...Καταδικάζεται η φυσιολογική ζωή και ο Γάμος: «Κατά μέν τήν ἁγνείαν, τοῖς Ἀγγέλοις ὁμοιοῦται ὁ ἄνθρωπος, κατὰ δὲ τόν γάμον τῶν θηρίων οὐδὲν διενήνοχεν». Το προβαλλόμενον εις τους νέους ιδεώδες δεν είναι αυτό της κοινωνικής προσφοράς και δράσεως, άλλα το μοναστικόν ιδεώδες αρνήσεως τής κοινωνίας και του πολιτισμού. (Πηγή: Παναγιώτης Μαρίνης, Περιοδικό Τρίτο Μάτι, τεύχος 109, ένθετο «Θα αναγνωρισθεί επίσημα η Αρχαία Ελληνική Θρησκεία;», σελ. 7)
Μυθοπλάστης: Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ
Νηπιοβαπτισμοί (Εξοχώτατε [Κύριον Υπουργόν Εθν. Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Πέτρον Ευθυμίου], είναι παράνομος ο νηπιοβαπτισμός διότι κατά δήλωσιν της ΑΟΕΕ, διακινούνται μεταφυσικαί δυνάμεις άνευ της ενηλίκου συγκαταθέσεώς μας), εκκλησιασμοί, αγιασμοί, εξομολογήσεις... (Πηγή: Παναγιώτης Μαρίνης, Περιοδικό Τρίτο Μάτι, τεύχος 109, ένθετο «Θα αναγνωρισθεί επίσημα η Αρχαία Ελληνική Θρησκεία;», σελ. 11)
Μυθοπλάστης: Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ
Άλλοτε, στην βυζαντινή εποχή απεκεφαλίζετο όποιος είχε βιβλία του Πορφυρίου, νυν εις τα κρατικά σχολεία ακόμη και οι δύο σελίδες από τους Κλασσικούς τελούν υπό χριστιανική λογοκρισία, «πετσοκομμένος» ο Φαίδων διότι δεν αρέσει στην Ορθοδοξία η Ιδέα της μετεμψυχώσεως και δεν πρέπει να μάθουν οι Ελληνόπαιδες περί αυτής «Ἐφιμώθη ὁ Πλάτων καὶ λαλεῖ σκυτεργάτης -Ρωμανός Μελωδός»! (Πηγή: Παναγιώτης Μαρίνης, Περιοδικό Τρίτο Μάτι, τεύχος 109, ένθετο «Θα αναγνωρισθεί επίσημα η Αρχαία Ελληνική Θρησκεία;», σελ. 11)
Μυθοπλάστης: Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ
Ουδέν στοιχείον του ελληνικού πολιτισμού θεωρείται πρωτότυπον ή άξιον λόγου, δια παράδειγμα, η λυρική ποίησις: «Ἔτι τῆς Μουσικῆς παράδειγμα... ἐκείσθω Δαβίδ, ὑμνῶν τὸν Θεὸν ἐμμελῶς... ἡ τοίνυν ἁρμονία.. ἀρχαιοτάτη τυγχάνουσα, ὑπόδειγμα Τερπάνδρῳ μάλιστα γίνεται... (Στρωματείς, ζ΄11)»! (Πηγή: Παναγιώτης Μαρίνης, Περιοδικό Τρίτο Μάτι, τεύχος 109, ένθετο «Θα αναγνωρισθεί επίσημα η Αρχαία Ελληνική Θρησκεία;», σελ. 12)
Μυθοπλάστης: Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ
Τα ελληνικά πολιτιστικά επιτεύγματα σβήνουν με μια μονοκονδυλιά και προβάλλεται η θέσις ότι μόνον οι Εβραίοι διαθέτουν φιλοσοφικήν σκέψιν: «Μοῦνοι Χαλδαῖοι σοφίην λάχον, ἠδ’ ἄρ’ Ἑβραῖοι (Ιουστίνου, Προς Έλληνας, 11)». Αντιθέτως ολόκληρος η ελληνική σκέψις θεωρείται κλοπήν εκ των Εβραίων, οι χριστιανοί υποστηρίζουν την «(Κλήμης Αλεξ. Στρωματείς, Ε΄ 14) ἐκ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας Ἑλληνικήν κλοπήν ...Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν τὰ κυριώτατα τῶν δογμάτων εἰληφότας».
Τονίζεται ότι ό Ελληνικός Πολιτισμός είναι νεώτερος και ανεπτύχθη καθυστερημένως κατόπιν μιμήσεως των Εβραίων: «(Ιουστίνου, Προς Έλληνας, 12) Ἀναγκαῖον δὲ οἶμαι καὶ τοὺς χρόνους σκοπεῖν, καθ' οὓς οἱ καθ’ ὑμᾶς γεγόνασι φιλόσοφοι, ὅπως γνῶτε ὅτι νέος σφόδρα καὶ βραχύς ἐστιν ὁ τούτους ὑμῖν ἐνεγκῶν χρόνος. Μόνη δὲ ἡ τοῦ προφήτου Μωϋσέως προϋπῆρχεν ἱστορία, ἣν ἐκ τῆς θείας ἐπιπνοί
