
|
|



Τρύφωνας Ολύμπιος, διοργανωτής των Προμήθειων 2002-2003 (Πηγή Φώτο:Περιοδικό Τρίτο Μάτι, Τεύχος 96, σελίδα 2)
Απάντηση Τρύφωνα Ολύμπιου προς τον Μητροπολίτη Κίτρους και Κατερίνης κ. Αγαθόνικο
(απάντηση στην Εγκύκλιο 287)
Για ποιο φως μιλάτε; Για εκείνη την απάτη του δήθεν «φωτός της αναστάσεως» μέσα από μια κρύπτη του δήθεν «παναγίου τάφου», ο οποίος τάφος κατά τ’ άλλα έχει κτιστεί πάνω στον κατεδαφισμένο από χριστιανούς του 4ου αιώνα ναό της Αφροδίτης; Είναι ή δεν είναι αυτό αλήθεια; Πώς βρέθηκε εκεί ο τάφος του Ιησού, αφού μέχρι τον Κωνσταντίνο υπήρχε ο ναός της Αφροδίτης;…
Υπογραφή: Λιτόχωρο 20-7-2002 Μετ’ εκτιμήσεως, Τρύφων Ολύμπιος, 602 00 Λιτόχωρο (Πηγή: http://www.ysee.gr 2/11/2002, Θέμα Η «αγκυλωμένη κρίση» των Ελλήνων και ο «ατίμητος» Χριστιανισμός. Μια εγκύκλιος και 2 + 1 απαντήσεις )
Μυθοπλάστης: κ. Τρύφωνας Ολύμπιος (πρβλ Υ.Σ.Ε.Ε.)
Απάντηση: Εδώ



Μυθοπλάστης: κ. Ελευθέριος Σαράγας (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 14, άρθρο «Ο Γίγας Παλλάς, το Παλλάδιον και η Πάλλας Αθηνά», σελίδες σσ. 68 - 81.) Ο ίδιος αρθρογράφος φανέρωσε και την κατοίκηση της σελήνης από εξωγήινους
Απάντηση: Εδώ .



Ο Πατριάρχης Φώτιος στην «Μυριοβίβλο» αναφέρει την ύπαρξη στην περιοχή αυτή των Ινδιών, ημιανθρωπόμορφων όντων, με όψη και συνήθειες θηρίων. Τα όντα αυτά περιγράφονται από πολλούς αρχαίους Γεωγράφους και συγγραφείς ως «κυνοκέφαλοι». Από την περιοχή που εξετάζουμε κατάγεται και ο χριστιανός Άγιος Χριστόφορος, ο έχων κεφαλή σκύλου (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 20, άρθρο «Το παιδί του Διός και οι παράξενοι άθλοι του», Παντελής Παντελεμίδης, σελ. 34-35)
Μυθοπλάστης: κ. Παντελής Παντελεμίδης.
Απάντηση: Ο Αγιογράφος ζωγράφισε τον Άγιο με πρόσωπο κυνός είτε διότι ήθελε να τονίσει πως στην επουράνια βασιλεία η όψη δεν έχει καμία σημασία, είτε επειδή κατά άλλη παράδοση ο Άγιος αυτός (Χριστόφορος) επειδή ήταν πολύ όμορφος άνδρας και σκανδάλιζε τις πιστές με την όψη του, δεν θέλησε να αποδοθεί το πρόσωπό του. Περισσότερα για θεούς με την μορφή ζώων στην σελίδα ζωολατρία.


Μυθοπλάστες: Ιερατείο των Δελφών και υποστηρικτής τους ο κ. Μάριος Δημόπουλος, περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 7.



Ο «Ομφαλός της Γης» στους Δελφούς.(Πηγή: Περιοδικό Myst, τεύχος 2, άρθρο «Αναζητώντας το μυστικό της Πυθίας», Γεωργία Μεταξά, σελίδα 39)
Απάντηση: Εδώ



Α.Τ.Ι.Α. πάνω από αρχαίο ναό (Πηγή Φώτο: Περιοδικό Myst, τεύχος 1, σελίδα 19)
Μυθοπλάστης: NεοΕθνικοί κατά καιρούς
Απάντηση: Εδώ



Μυθοπλάστης: Ο ανύπαρκτος επιστήμονας «Karl Brighton» (Πηγή: βιβλίο «Αιγυπτιακές Πυραμίδες, Ελλήνων έργον», εκδόσεις Κάδμος)
Απάντηση: Εδώ.



Μυθοπλάστης: κ. Γεώργιος Νανόπουλος, (Πηγή: βιβλίο «Εξωγήινοι, ναι Υπάρχουν, τι είπαν και τι έγραψαν οι αρχαίοι Έλληνες» και Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 6, σελ. 72, άρθρο «Οι αποκαλύψεις του Λουκιανού για την Σελήνη», του Ελευθέριου Σαράγα) (ο ίδιος είδε και την Αθηνά Παλλάδα πάνω από την Ακρόπολη)
Απάντηση: Εδώ



Μυθοπλάστης: Διάφοροι Εθνικοί σε φόρουμ (π.χ. Pathfinder) κατά το 2002
Απάντηση: Εδώ



Σύμφωνα με τον αρθρογράφο κ. Νίκο Β. Λίτσα, το πράσινο βέλος δείχνει την επίσημη προκατακλυσμιαία είσοδο στο εσωτερικό του Ολύμπου και που σήμερα είναι σφραγισμένη με ένα ογκόλιθο που «έλειωσε και μετά πάγωσε και έπιασε πέτσα και έγινε ένα σώμα». Διακρίνονται με κόκκινα βέλη, οι ένθεν και ένθεν της σφραγισμένης εισόδου τιμητικά παραταγμένοι λέοντες όπως αυτής της Δήλου. Πάνω από την πύλη με μπλε βέλος σημειώνεται η τεράστια ανάγλυφη μορφή του επιβλητικού Δεσπότου Διός, ύψους περίπου 50 μέτρων. (Πηγή: Περιοδικό Τρίτο Μάτι, τεύχος 96, σελίδα 38)
Μυθοπλάστης: κ. Νίκος Β. Λίτσας. Ο ίδιος μυθοπλάστης, κατασκεύασε και τον μύθο περί του κρανίου του ελληνικού εξωγήινου δαίμονα.
Απάντηση: Εδώ


Μυθοπλάστης: Νεοπαγανιστές σε φόρουμ κατά το 2003 (π.χ. esoterica). Το μυθικά πλασμένο - (παρ-) εξηγημένο χωρίο (κατά Μάρκον, Κεφ. Ζ «26 ἡ δὲ γυνὴ ἦν Ἑλληνίς, Συροφοινίκισσα τῷ γένει· καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς. 27 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· Ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα· οὐ γάρ ἐστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ τοῖς κυναρίοις βαλεῖν») αναφέρει κατά τους μυθοπλάστες νεοπαγανιστές πως οι Έλληνες είναι εξωγήινοι από τον πλανήτη του Κυνός
Απάντηση: Δεν υπάρχει πιο τραγική κατάσταση από εκείνη της παραχάραξης της γραφής. Κατ’ αρχάς η γυναίκα δεν είναι Ελληνίδα στην καταγωγή αλλά στο θρήσκευμα. Στο γένος είναι Συροφοινίκισσα. Πέραν τούτου, είναι παράλογο να συνεχίσει κανείς. Περισσότερα για τα Ευαγγέλια στην ανάλογη σελίδα.



Αριστερά το αινιγματικό κρανίο της Ροδόπης και δεξιά πήλινη μάσκα σατύρου από το Ιερόν της Ορθίας Αρτέμιδος, στη Σπάρτη. Παρατηρείστε την εμφανή ομοιότητα μεταξύ τους, η οποία φτάνει στην ταύτιση με την αλληλοεπίθεση των δυο κρανίων. (Πηγή : Τρίτο Μάτι, τεύχος 102, «Το μυστηριώδης κρανίο της Ροδόπης, οι εξωγήινοι, η επιστημονική κοινότητα και η εκδοχή της Ελληνικής μυθολογίας». Ν. Λίτσα, σελίδα 32)
Μυθοπλάστης: κ. Νίκος Λίτσας Τρίτο Μάτι, τεύχος 102, «Το μυστηριώδης κρανίο της Ροδόπης, οι εξωγήινοι, η επιστημονική κοινότητα και η εκδοχή της Ελληνικής μυθολογίας» σελίδα 28. Ο ίδιος αρθρογράφος ευθύνεται για τον μύθο της εισόδους αρχαίων διαστημοπλοίων στα Ολύμπια δώματα.
Απάντηση: Εδώ



Μυθοπλάστης: Ανέστης Κεραμυδάς.
Απάντηση: Εδώ

Εικόνα της Θεοτόκου η οποία βρίσκεται στον ιερό χώρο της Γεσθημανής όπου κοιμήθηκε. Η Θεοτόκος εικονίζεται με Ε και σταυρό στο στήθος της, ενώ οι ακτίνες σε φόντο σε συνδυασμό με το Ε υποδηλώνουν το αρχαϊκό σύμπλεγμα ΕΥ (Πηγή: Τα αρχεία της χαμένης Γνώσης. Παναγιώτης Τουλάτος, εικ. 126, εκδόσεις Άμμων)
Μυθοπλάστης: Ανέστης Κεραμυδάς, Ιωάννης Φουράκης, Γεώργιος Γκιόλβας, Γεώργιος Πάλμος, Βλάσσης Ρασσιάς κ.α. παγανιστές
Απάντηση: Το ελληνικό έθνος έχει μόνο μια «ομάδα Ε». Τον Πραγματικό Θεό και την Αληθινή Μήτηρ Θεού για προστασία. Μυθικές ανθρώπινες ομάδες δεν αρκούν για να το στηρίξουν στον αγώνα υπέρ αιώνιας ζωής, καθόσον θνητές οι ίδιες και δηλαδή πρόσκαιρες. Η αθανασία του ελληνικού έθνους δεν μπορεί να στηρίζεται επάνω σε θνητούς της υποτιθέμενης ανύπαρκτης ομάδας Έψιλον που παρουσίασαν νεοπαγανιστές, σε θεούς Α.Τ.Ι.Α. και άλλες μυθοπλασίες της νέας εποχής της πλάνης.



(Πηγή Φώτο: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 6, άρθρο «Το θέατρο στα Βυζαντινά χρόνια», Βασίλης Μισύρης, σελ.48)
Μυθοπλάστης: Βασίλης Μισύρης
Απάντηση: Οι Άγιοι δεν έχουν σχέση με ψεύτικους θεούς ή δαίμονες, διότι οι Άγιοι διάγουν τον βίο τους εν Χριστώ και εν Αλήθεια και όχι εν παραμύθια. Εξάλλου το όνομα του Αγίου δεν μαρτυρεί τίποτα παραπάνω, παρά την ομαλή χριστιανοποίηση του Ελληνικού Εθνικού λαού εις ελληνική ορθοδοξία



Ερμής ο Ψυχοπομπός: Ίσως η μορφή που έχει το DNA ή το κηρύκειο του Ερμή να έχουν άμεση σχέση με την εξ έλικος πορεία (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 16, άρθρο «Λόγος, εγκέφαλος και η ελληνική Γλώσσα», Ελευθέριος Σαράγας, σελίδα 47).
Μυθοπλάστες : Ελευθέριος Σαράγας, Jean-Pierre Garnier Malet, Δρος Φυσικού, Paris ή κ. Ιωάννης Αναστασίου, Δρ. πυρηνικής μηχανικής, Βρυξέλλες
Απάντηση: Εδώ



Εμφανίστηκε σήμερα ξαφνικά η Ελληνική Θρησκεία του Δωδεκαθέου; Η Θρησκεία μας πάντοτε υπήρχε ζωντανή. Σ’ όλη την διάρκεια του Βυζαντίου και της Τουρκοκρατίας υπήρχε αφ’ ενός ως κύριο ρεύμα στις πόλεις και, αφ’ ετέρου, υπήρχαν, πολλά χωριά και κωμοπόλεις που όλοι οι κάτοικοι ήταν Έλληνες. [Σήμερα λέγεται Έλλην ο κάτοικος της Ελλάδος, όμως στο Βυζάντιο και κατά την Τουρκοκρατία, Έλλην λέγεται ο πιστός της Ελληνικής Θρησκείας, και γι΄ αυτό τα κατά της θρησκείας κείμενα των Πατέρων επιγράφονται «κατά Ελλήνων», και μ’ αυτό τον τρόπο χρησιμοποιούμε την λέξη]…Οπότε φθάσαμε στο σήμερα και αποφασίσαμε και εμείς ότι δεν πρέπει πλέον να κρυβώμεθα, αλλά πρέπει να διεκδικήσουμε και εμείς αυτό που προβλέπει πλέον ο νόμος… (Πηγή: Περιοδικό «Τρίτο Μάτι», τεύχος 95, άρθρο «Τι πιστεύει η Ελληνική μας Θρησκεία», Παναγιώτης Μαρίνης, Μέλος της επιτροπής για την αναγνώριση της ελληνικής θρησκείας του Δωδεκαθέου, σελίδα 26).
Μυθοπλάστης: Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ



Μυθοπλάστες: Απανταχού παγανιστές.
Απάντηση:
Εμφανίστηκε σήμερα ξαφνικά η Ελληνική Θρησκεία του Δωδεκαθέου; Η Θρησκεία μας πάντοτε υπήρχε ζωντανή. Σ’ όλη την διάρκεια του Βυζαντίου και της Τουρκοκρατίας υπήρχε αφ΄ ενός ως κύριο ρεύμα στις πόλεις και, αφ’ ετέρου, υπήρχαν, πολλά χωριά και κωμοπόλεις που όλοι οι κάτοικοι ήταν Έλληνες. [Σήμερα λέγεται Έλλην ο κάτοικος της Ελλάδος, όμως στο Βυζάντιο και κατά την Τουρκοκρατία, Έλλην λέγεται ο πιστός της Ελληνικής Θρησκείας, και γι’ αυτό τα κατά της θρησκείας κείμενα των Πατέρων επιγράφονται «κατά Ελλήνων», και μ’ αυτό τον τρόπο χρησιμοποιούμε την λέξη]…Οπότε φθάσαμε στο σήμερα και αποφασίσαμε και εμείς ότι δεν πρέπει πλέον να κρυβώμεθα, αλλά πρέπει να διεκδικήσουμε και εμείς αυτό που προβλέπει πλέον ο νόμος…» (Πηγή: Περιοδικό «Τρίτο Μάτι», τεύχος 95, άρθρο «Τι πιστεύει η Ελληνική μας Θρησκεία», Παναγιώτης Μαρίνης, Μέλος της επιτροπής για την αναγνώριση της ελληνικής θρησκείας του Δωδεκαθέου, σελίδα 26).
Έτσι λοιπόν, ενώ κατά τον Μαρίνη οι παγανιστές υπήρχαν όλα τα χρόνια στα χωριά της Ελλάδας, δεν κατάφεραν να σώσουν από τον χρόνο, όχι μόνο έργα της ελληνικής γραμματείας (για χριστιανικά δεν γίνεται κανένας λόγος) αλλά ούτε και τα αντίχριστα και κατ’ εξοχήν παγανιστικά, του Κέλσου τον «Αληθή Λόγο» και του Πορφύριου το «Κατά Χριστιανών». Τέτοια διασώστες της αρχαίας γραμματείας ήσαν οι παγανιστές. Αυτοί λοιπόν που δεν διέσωσαν κανένα έργο τολμούν και κατηγορούν τους Χριστιανούς πως δεν διέσωσαν αρκετά έργα. Περισσότερα εδώ.



Κάποτε η θρησκεία γκρέμισε σωρηδόν τα περικαλλή αρχιτεκτονήματα των αρχαίων Ελλήνων, έκαιγε βιβλιοθήκες και εξόριζε φιλοσόφους. Σήμερα εμείς δεν κάνουμε τίποτα από όλες αυτές τις βαρβαρότητες, απλώς του απομυθοποιούμε, κάτι που είναι απαραίτητο, αληθινό και αιώνιο (Πηγή: Περιοδικό «Ιχώρ», τεύχος 38, «Θαύματα, αλήθειες και υπερβολές», Μιχάλης Καλόπουλος, σελίδα 81)
Μυθοπλάστης: Μιχάλης Καλόπουλος
Απάντηση: Τα παραδείγματα διώξεως Ελλήνων φιλοσόφων για τις επιστημονικές τους απόψεις κατά τα Βυζαντινά χρόνια είναι ελαχιστότατα. Πολλά περισσότερα δε εκείνα της αρχαίας θρησκείας με τους νόμους περί ασέβειας. Όσα δε αναφέρονται για τις δήθεν καμένες βιβλιοθήκες από χριστιανούς, είναι καθαρή μυθολογία, γι' αυτό και ουδείς παγανιστής τολμά να προσάψει αποδεικτικά στοιχεία προς αυτό, εφόσον ανύπαρκτα.


Μυθοπλάστες: ΝεοΕθνικοί - Παγανιστές
Απάντηση: Φυσικά και ο αρχαίος Ελληνικός τεχνολογικός πολιτισμός υπήρξε σπουδαιότατος αλλά χονδροειδείς τοποθετήσεις δεν μπορεί να στέκουν ορθολογικά (τα ανακάλυψαν όλα). Απόδειξη πως δεν τα ανακάλυψαν όλα οι αρχαίοι πρόγονοι είναι, πως ουδέποτε ανακάλυψαν τον ηλιακό ημερολόγιο (ηλιοκεντρισμός) αλλά χρησιμοποιούσαν το σεληνιακό.



Ο Ιωάννης Φουράκης στην περιοχή «Πριόνια» τού Ολύμπου, στους καταρράκτες τού Ενιπέα, απαγγέλλει τον ύμνο εις τον Πατέρα των Θεών

Αμέσως μετά την απαγγελία τού ύμνου εις την ξύλινη γέφυρα τού Ενιπέα, στον μέχρι εκείνη την στιγμή καθαρό ουρανό, αρχίζει να σχηματίζεται ένα σύννεφο, το οποίο βλέπουμε στην παρακάτω φωτογραφία να σχηματίζει

ένα Ε (Πηγή:http://www.fourakis.gr/frameset/photo.htm)
Μυθοπλάστης: κ. Ιωάννης Φουράκης
Απάντηση: Εδώ



Στο έργο του «λόγοι κατά Ιουδαίων» 48.851.38 έως 852.35, ο Ιωάννης «Χρυσόστομος» προέτρεπε τον εμπρησμό της ΜΕΓΑΛΗΣ βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας με τις εμπρηστικές δηλώσεις του
Μυθοπλάστης: Μιχάλης Καλόπουλος , λόγια που αναμασά και ο αρθρογράφος του Ιχώρ Επαμεινώνδας Παντελεμίδης καθώς και άλλοι Παγανιστές
Απάντηση: Δεν είναι θεϊκά επιτρεπτό ένας Άγιος που έζησε μ.Χ., να μπορεί να κάψει μια βιβλιοθήκη που υπήρχε και καταστράφηκε π.Χ. από ειδωλολάτρες. Περισσότερα γι’ αυτήν αλλά και για άλλες μυθοπλασίες Καλόπουλου Μιχάλη εδώ.




Δεξιά: Το «άγαλμα του Ε.Τ.». Αρχαίο κυπριακό αγαλματίδιο, της ύστερης εποχής του Χαλκού (μουσείο Καρλσρούης, Γερμανία)
Αριστερά: Το άγαλμα της Εφεσίας Αρτέμιδος. Ένα από τα ελάχιστα γλυπτά της αρχαιότητας που δεν φέρει ένδυμα της εποχής εκείνης αλλά φορά κάτι άλλο απροσδιόριστο που καλύπτει πλήρως την πλαστικότητα του σώματος. Αυτό το περίεργο πανωφόρι μοιάζει αρκετά με μια διαστημική στολή. (Πηγή: Περιοδικό Τρίτο Μάτι, τεύχος 103, άρθρο «Αναφορές και μαρτυρίες για άγνωστα και ανερμήνευτα σκάφη, φαινόμενα και τεχνολογίες, από την αρχαία Ελληνική Γραμματεία.», Δ. Κούτουλας, σελίδα 24)
Μυθοπλάστης: Δ. Κούτουλας
Απάντηση: Εδώ



Πανάρχαιος Μονοθεϊσμός στο Μαντείο των Δελφών (Πηγή: Περιοδικό «Δαυλός», Τεύχος 186, Εξώφυλλο, Άνω Επικεφαλίδα)
Μυθοπλάστης: Άγνωστος αρθρογράφος στο περιοδικό Δαυλός
Απάντηση: Εδώ



Μαντική: η πανάρχαια επιστήμη των προβλέψεων (Περιοδικό «Δαυλός», Τεύχος 62, Εξώφυλλο, Κάτω Επικεφαλίδα)
Μυθοπλάστης: Άγνωστος αρθρογράφος, στο περιοδικό Δαυλός τεύχος 62
Απάντηση: Εδώ



Μια περίεργη απάτη. Οι δήθεν ανθρωποθυσίες στην Κρήτη».(Πηγή: τεύχος 162, κάτω επικεφαλίδα εξωφύλλου)
Μυθοπλάστης: Περιοδικό «Δαυλός»,
Απάντηση: Εδώ



Ακόμη και θηριομαχίες, ήρθαν να αντικαταστήσουν [στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης] τους ευγενείς Ολυμπιακούς αγώνες του δρόμου, το δίαυλου, της πάλης, της μουσικής, της ποίησης (Πηγή: Περιοδικό «Ιχώρ» σελίδα 29, τεύχος 28, άρθρο «Οι λαμπροί Ολυμπιακοί αγώνες του Οικουμενικού Ελληνισμού στην Ρωμαιοκρατία», Βασίλης Μισύρης)
Μυθοπλάστης: Βασίλης Μισύρης
Απάντηση: Εδώ




Οι Έλληνες ποτέ δεν προσκυνούσαν, σκύβοντας μάλιστα στην γη. Σήκωναν μάτια και χέρια στον Ουρανό, όπου κατοικούσαν οι Θεοί τους κι εκεί που αυτός ο Ουρανός άγγιζε τις κορυφές των ψηλότερων βουνών τους, με πρώτο τον Όλυμπο (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 30, άρθρο «Το μίσος της Αγάπης», Επαμεινώνδας Παντελεμείδης, σελίδα 29)
Για μας τους Έλληνες ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της φυλής μας είναι η υπερηφάνεια. Ο υπερήφανος επιδεικνύει τον εαυτό του, αλλά, για να το επιτύχει αυτό, δεν πρέπει να συρρικνώνει το σώμα του, αλλά να υιοθετήσει ένα ευθυτενές παράστημα και ανάλογο βάδισμα. Ο υπερήφανος δεν φοβάται. Δεν γονατίζει. Δεν προσκυνά. Κατά τον Ξενοφώντα δεν είναι γνώρισμα των Ελλήνων το προσκύνημα ούτε θεών ούτε ανθρώπων, το προσκύνημα είναι ίδιον των βαρβάρων. Δεν σέρνεται ο Έλληνας για να εγείρει τον οίκτο τού «θεού» του. Δεν επιζητεί καν τον οίκτο τού θεού του για τη «σωτηρία» του. (Πηγή: Ίων Δημόφιλος, Ηλεκτρολόγος - Μηχανολόγος Ε.Μ.Π., περιοδικό Δαυλός, τεύχος 272 - 273, άρθρο «Ιησούς: Κήρυκας μίσους, διχασμού και ανθελληνισμού, αποκάλυψη του ρόλου του από τα ίδια τα ευαγγέλια», σελίς 17909 κ.εξ. )
Μυθοπλάστης: Επαμεινώνδας Παντελεμείδης & Ίων Δημόφιλος
Απάντηση: Εδώ



Ο Τάλως, το προϊστορικό αυτόματο (ρομπότ) (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 2, άρθρο «Η Ευρώπη», Απόστολος Γονιδέλλης, σελ. 29)
Μυθοπλάστης: Απόστολος Γονυδέλλης και Ελευθέριος Σαραγάς
Απάντηση: Εδώ



«λέγεται τοίνυν αὔτη ἠ Πυθία γυνί τις οὖσα ἐπικαθῆσθαι τῷ τρίποδί ποτε τοῦ Ἀπόλλωνος, διαιροῦσα τὰ σκέλη· εἶθ᾽ οὕτω πνεῦμα πονηρὸν κάτωθεν ἀναδιδόμενον, καὶ διὰ τῶν γεννητικῶν αὐτῆς διαδυόμενον μορίων πληροῦν τὴν γυναῖκα τῆς μανίας, καὶ ταύτην τὰς τρίχας λύουσαν λοιπὸν ἐκβακχεύεσθαι τε, καὶ ἀφρὸν ἐκ τοῦ στόματος ἀφιέναι, καὶ οὕτως ἐν παροινίᾳ γενομένην τὰ τῆς μανίας φθέγγεσθαι ῥήματα. Οἶδα ὅτι ἠσχύνθητε καὶ ἠρυθριάσατε ταῦτα ἀκούσαντες· ἀλλ᾽ ἐκεῖνοι καὶ μέγα φρονοῦσι καὶ διὰ τὴν ἀχημοσύνην καὶ διὰ τὴν μανίαν ταύτην» Johannes Chrysostomus Scr. Eccl. Work #156 61.241.54 61 to 242.12. Βέβαια, οι τρεις αυτοί μεγάλοι ιεράρχες δεν είναι οι μόνοι υποτιμητές των Ελλήνων. (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 30, άρθρο «Το μίσος της Αγάπης», σελίδα 28)
Μυθοπλάστης: Επαμεινώνδας Παντελεμείδης
Απάντηση: Εδώ



Χτυπούσε άσχημα και καταγγελτικά στα που η ελληνική ψυχή, η ελευθερία που «εκεί μέσα κατοικούσε», ξύπνησε από τα παιδιά της, τους Έλληνες, όχι τους Ρωμιούς, όχι τους Γραικούς ή τους Greeks, αλλά τους Έλληνες…(Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 29, Εκδοτικό σημείωμα, Ευάγγελος Μπεξής, εκδότης και αρχαιολόγος (Εκδόσεις Εύανδρος και Επιστημονική Εστία), σελίδα 2)
Μυθοπλάστης: Ευάγγελος Μπεξής, εκδότης Ιχώρ και αρχαιολόγος (Εκδόσεις Εύανδρος και Επιστημονική Εστία)
Απάντηση: Εδώ



Η δολοφονία δύο - τρίων Γότθων στην Θεσσαλονίκη, έδωσε την ευκαιρία στον Θεοδόσιο να εκδικηθεί τους Θεσσαλονικείς για την γενικότερη εναντίον του συμπεριφορά τους, που είχε να κάνει με την άρνησή τους να αποδεχτούν τον νηπιοβαπτισμό. Έδωσε λοιπόν εντολή στο Γότθο διοικητή, να συγκεντρώσει τους κατοίκους στον Ιππόδρομο, για δήθεν τέλεση Ιποδρομιών, και οι Γότθοι κατάσφαξαν 15.000, ενώ κατ΄άλλους, 7.000 Θεσσαλονικείς. (Πηγή:Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 41, άρθρο «Ο νηπιοβαπτισμός και πως επιβλήθηκε», Μενέλαος Παγουλάτος, σσ. 50 -51)


Επί «μεγάλου» Θεοδοσίου και του υιού του Αρκαδίου, αφ’ ενός μεν σφαγιάσθηκαν 15.000 Έλληνες στην Θεσσαλονίκη, γιατί αρνήθηκαν να βαπτίσουν τα παιδιά τους, αφ’ ετέρου δε διατάχθηκε η πλήρης καταστροφή των ναών και των μνημείων της Αρχαίας Ελλάδας, με τέτοιο τρόπο, «ώστε να μην μείνει τίποτα που να τα θυμίζει», όπως έλεγε ένα διάταγμα (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 28, άρθρο «Πίστη και Γνώση, Ελληνικότητα και Ανατολικισμός», Γρηγόρης Δ. Δέπος, σελίδα 52)
Τον Δεκέμβριο του +390 ο Γότθος στρατηγός Βοθέριχος, αρχηγός της Βυζαντινής φρουράς της Θεσσαλονίκης, προσπαθεί να επιβάλλει τον εκχριστιανισμό των Ελλήνων κατοίκων της πόλεως. Αποτέλεσμα, η εξέγερση του λαού που προσπαθούσε απεγνωσμένα να διατηρήσει την ταυτότητά του. Η Γοτθική φρουρά της πόλεως στην αρχή αιφνιδιάστηκε και πολλοί αξιωματικοί και στρατιώτες σκοτώθηκαν. Ο Θεοδόσιος πληροφορείται το συμβάν και με δόλιο τρόπο, τάχα για να εξευμενίσει τα οξυμένα πνεύματα, καλεί τον λαό της πόλεως στον Ιππόδρομο, για να παρακολουθήσουν την ιπποδρομία. Εκεί μέσα, μόνο σε τρεις ώρες, κατασφάζει με την βοήθεια των Γότθων 7.000 πολίτες, σύμφωνα με τον ιστορικό Θεοδώρητο, ενώ κατά τον Κεδρηνό, τον Θεοφάνη και άλλους, ο αριθμός των θυμάτων ξεπερνά τις 15.000. «Τους θέρισαν όλους», γράφει ο Θεοδώρητος, «σαν καλαμιές στον θερισμό». Η σφαγή της Θεσσαλονίκης θεωρείται από τους ιστορικούς το πιο αποτρόπαιο, εν ψυχρώ έγκλημα, ενός μονάρχη της αρχαιότητας. Πραγματική θηριωδία. Το πιο βδελυρό της ιστορίας. Ξεπέρασε σε αγριότητα και διαστροφή και τα πιο ειδεχθή εγκλήματα. Ο Θεοδόσιος ενώ θα έπρεπε να κατατάσσεται στον εφιαλτικό πίνακα των πλέον κατάπτυστων αιμοβόρων μοναρχών, αναβιβάζεται από την Εκκλησία, χωρίς αιδώ, στο βάθρο του «αγίου» και «μέγα». (Αυτή είναι η έκδοση του περιοδικού Δαυλού, που πρώτο διάχυσε αυτό το ψέμα ανάμεσα στους νεοΕθνικούς, οι οποίοι συνεχίζουν ανεξέλεγκτα να αναμασούν)
Μυθοπλάστης: Μενέλαος Παγουλάτος, περιοδικό Δαυλός και "Ιστορική" (παγανιστική) Εταιρία ο Δευκαλίων (Θεσσαλονίκη) στην οποία μετέχει ο Καλόπουλος Μιχάλης
Απάντηση: Εδώ


Το βάπτισμα, ως καθαρμός του σώματος των νεογεννηθέντων βρεφών, αποτελούσε κοινό τόπο για τους ανατολικούς λαούς (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 41, άρθρο «Ο νηπιοβαπτισμός και πως επιβλήθηκε», Μενέλαος Παγουλάτος, σσ. 50)
Μυθοπλάστης: Μενέλαος Παγουλάτος
Απάντηση: Εδώ



Μυθοπλάστης: Γεώργιος Γρηγορομιχελάκης, 15 Εσταυρωμένοι & Αναστημένοι σωτήρες,, Εκδόσεις Δαδούχος, Θεσσαλονίκη 2003
Απάντηση: Εδώ




Μέσο Αριστερά: Η γυναίκα υποχείριο στον άνδρα ως επίσημη θέση στον Χριστιανισμό» (Πηγή: Περιοδικό Δαυλός, εξώφυλλο και άρθρο, Νικόλαος Τσίτσος,, τεύχος 236-237)
Μέσο Δεξιά: Ο Γεώργιος Γρηγορομιχελάκης, «palladas1@hotmail.com» που συνέγραψε το βιβλίο «15 εσταυρωμένοι και αναστημένοι σωτήρες», εκδόσεις Δαδούχος, Θεσσαλονίκη 2003, διακινητής της επιστολής περί γυναίκας ως υποχειρίου
Μυθοπλάστες: Νικόλαος Τσίτσος συγγραφέας του Δαυλού και Γρηγόριος Γρηγορομιχελάκης, διακινητής της επιστολής «Η γυναίκα ως υποχείριο του άνδρα στον Χριστιανισμό», σε πολλούς αθώους παραλήπτες στις 28/03/2004
Απάντηση: Εδώ




Μέσο Αριστερά: Αναθεματίζονται οι Έλληνες στις Εκκλησίες της Ελλάδος»(Πηγή: Περιοδικό Δαυλός, εξώφυλλο, τεύχος 192)
Μέσο Δεξιά: Ο Γεώργιος Γρηγορομιχελάκης, «palladas1@hotmail.com» που συνέγραψε το βιβλίο «15 εσταυρωμένοι και αναστημένοι σωτήρες», εκδόσεις Δαδούχος, Θεσσαλονίκη 2003
Μυθοπλάστες: Περιοδικό Δαυλός, διακινητής επιστολής Γ. Γρηγορομιχελάκης και διακινητής επιστολής Στυλιανός Τάκας, Νομικός και Φυσικός (hellenicrelligion) «Αναθεματισμοί κατά του Ελληνικού Έθνους στις εκκλησίες της Ελλάδος»
Απάντηση: Εδώ



Η Χριστιανική θρησκεία, ανεξάρτητα εάν πιστεύει κάποιος ή δεν πιστεύει, είναι όλη οικοδομημένη επάνω στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 42, άρθρο «Ο Σπύρος Καρατζαφέρης μιλάει στον Γιώργο Τσαγκρινό για όλους και για όλα…», σελίδα 40)
Μυθοπλάστης:Σπύρος Καρατζαφέρης
Απάντηση: Εδώ



Και καταλαβαίνω και την ανησυχία της Εκκλησίας, όταν σκέπτομαι ότι τα περισσότερα πατερικά κείμενα στην ουσία είναι διασκευές Πλατωνικών και Νεοπλατωνικών κειμένων (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 42, άρθρο «Ο Σπύρος Καρατζαφέρης μιλάει στον Γιώργο Τσαγκρινό για όλους και για όλα…», σελίδα 40)
Μυθοπλάστης: Γεώργιος Τσαγκρινός
Απάντηση: Εδώ



Ξύλινο κεφάλι προχριστιανικού ξόανου σλαβικού θεού, που ανακαλύφθηκε σε λίμνη της Πολωνίας «θύμα» του εχριστιανισμού των Σλάβων. (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 42, άρθρο «Η Ελληνική συμβολή στον εκπολιτισμό‘πασών των Ρωσιών΄, Βασίλης Μισύρης σ. 73)
Ο Βλαδίμηρος ήταν παγανιστής, πιστός στον αργυροκέφαλο και αιμοβόρο θεό Περούν. Μικρός είχε βαπτισθεί Ορθόδοξος από την χριστιανή γιαγιά του, την θρυλική Όλγα. Όταν έγινε ηγεμόνας και είχε πεθάνει η Όλγα, επανήλθε στην παραδοσιακή θρησκεία των Roska. Η Ρωσία εκείνη την εποχή βρισκόταν στο τελευταίο σκαλοπάτι της εξαθλίωσης, στυγερή και άγρια, μ’ ένα θρήσκευμα αιμοχαρές και με ήθη θηριώδη. Εθεωρείτο ότι κατείχε την έσχατη θέση στην ιεραρχία των αναγνωρισμένων κρατών… Ο Βλαδίμηρος , πιστεύοντας ότι η επιγαμία ήταν τελειωμένη, άρχισε να κωλυσιεργή το ζήτημα της βάπτισης. Και τότε μπήκαν σε ενέργεια τα μεγάλα μέσα της βυζαντινής πανουργίας. Κατά την διάρκεια του γεύματος που παρετέθη προς τιμή της νύφης, η Άννα έριξε κρυφά στο ποτήρι που έπινε κρασί ο παρακαθήμενος τσάρος μια μυστηριώδη σκόνη και ο Βλαδίμηρος ξαφνικά τυφλώθηκε! Την επομένη η πριγκίπισσα διεμήνυσε στον μνηστήρα της: «Θέλεις να θεραπευτείς; Βαπτίσου και τα σκοτάδια θα φύγουν από τα μάτια σου…» Τι να κάνει ο δύσμοιρος Βλαδίμηρος; Μπήκε στην κολυμβήθρα και, ω του θαύματος, ξαναβρήκε το φως του! Και τότε αναφώνησε «Νυν γιγνώσκω τον αληθινό Θεό». Είναι αλήθεια ότι οι αρχέγονοι λαοί ουδέποτε παραδέχθηκαν την ικανότητα της ανθρώπινης γνώσης και της επιστήμης. Κάθε τι που δεν μπορούσαν να εξηγήσουν , το απέδιδαν σε υπερφυσικές δυνάμεις και γι αυτό απέδωσαν το θαύμα σε γιατρειά των ματιών του τσάρου. Έτσι οι αξιωματούχοι που περιστοίχιζαν τον ηγεμόνα τους, διαπιστώνοντας ότι πρόκειται περί γεγονότος υπεράνω των ανθρωπίνων δυνάμεων, έτρεξαν και αυτοί να βαπτισθούν…. Ο Βλαδίμηρος μετά την βάπτισή του, έδωσε εντολή να γκρεμίσουν τα ξόανα των Σλαβικών θεών και διέταξε να προσδέσουν τον θεό Περούν στην ουρά ενός αλόγου και να τον τραβήξουν έως τον ποταμό Βορυτσήβο. Στην συνέχεια, αφού επήλθε η κάθαρση, πέταξαν τον ταλαίπωρο Περούν στο ποτάμι (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 42, άρθρο «Η Ελληνική συμβολή στον εκπολιτισμό «πασών των Ρωσιών», Βασίλης Μισύρης σσ. 71-73)
Μυθοπλάστης: Βασίλης Μισύρης
Απάντηση: Εδώ


ΠΑΥΛΟΥ Α΄ Προς Κορινθίους Κεφ. ζ΄ «36 Εἰ δέ τις ἀσχημονεῖν ἐπὶ τὴν παρθένον αὐτοῦ νομίζει, ἐὰν ᾖ ὑπέρακμος, καὶ οὕτως ὀφείλει γίνεσθαι, ὃ θέλει ποιείτω· οὐχ ἁμαρτάνει· γαμείτωσαν. 37 ὃς δὲ ἕστηκεν ἑδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ, μὴ ἔχων ἀνάγκην, ἐξουσίαν δὲ ἔχει περὶ τοῦ ἰδίου θελήματος, καὶ τοῦτο κέκρικεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, τοῦ τηρεῖν τὴν ἑαυτοῦ παρθένον, καλῶς ποιεῖ. 38 ὥστε καὶ ὁ ἐκγαμίζων καλῶς ποιεῖ, ὁ δὲ μὴ ἐκγαμίζων κρεῖσσον ποιεῖ.»
Για άλλη μια φορά οι επίσημοι μεταφραστές της εκκλησίας αναλαμβάνουν να αποκρύψουν την αλήθεια των κειμένων και να κρύψουν ότι το παραπάνω κείμενο αφορά τον γάμο πατέρα με την δική του κόρη! Αυτό αποτελεί άλλωστε εβραϊκή παράδοση, δηλ. οι γάμοι μεταξύ μελών της ίδιας οικογένειας (Πηγή: Οδυσσέας Επικουρίδης, καταχώρηση σε βιβλίο επισκεπτών http://guestbooks.pathfinder.gr/read/ancientgr?pass=&page=3)
Μυθοπλάστης: Οδυσσέας Επικουρίδης, Μαθηματικός
Απάντηση: Εδώ




Όλοι οι εξουσιαστές έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό, είναι ιδεολογικά τέκνα ενός δικτατορικού ολοκληρωτικού πολιτικοθρησκευτικού συστήματος και έχουν ένα κοινό μεγάλο εχθρό: τον ερωτοθρεμμένο ελεύθερο Ελληνικό πνεύμα που ποτίζει την ανθρώπινη ψυχή με το Δίκαιο, με την Ελευθερία, με τον Έρωτα, με τον ηρωικό τρόπο ζωής. Γι’ αυτό και οι θρησκείες των εξουσιαστών είναι οι θρησκείες ανέραστων (δογματικοί μονοθεϊσμοί) ή θρησκείες σκληρών και ανηλεών σεξιστών (σατανολατρεία, δαιμονολατρεία) (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 11-12, άρθρο «Ελλάδα - Δύση. Ελληνισμός και Ιουδαιοχριστιανισμός», Γεώργιος Τσαγκρινός, σελίδα 54.)
Μυθοπλάστης: κ. Γεώργιος Τσαγκρινός
Απάντηση: Εδώ



Βίντεο: Μέγεθος: 56 kb Διάρκεια: 19΄΄.Παναγιώτης Μαρίνης, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας αρχαιοφίλων και μέλος της Επιτροπής για την αναγνώριση της Ελληνικής θρησκείας του 12θέου: Όταν έχουμε μια επιβαλλόμενη θρησκεία (Χριστιανισμό) έχουμε να κάνουμε κατά τους νομικούς με ήπια θεοκρατία στο σημερινό Ελληνικό κράτος. (Πηγή: Τηλεοπτικός σταθμός Alter, εκπομπή «Χωρίς Μοντάζ ΙΙ», Σάββατο 07/02/2004)
Μυθοπλάστης: Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ των «αρχαιόφιλων» Μαρίνης δεν βλέπει πως στην αρχαία Ελλάδα η πόλη - κράτος ήταν αυστηρώς συνδεμένη με την πλειοψηφική θρησκεία και η θεοκρατία της δεν ήταν καθόλου ήπια μιας και καταδίκαζε τους φιλοσόφους σε εξορία; Το σόι «αρχαιόφιλος» είναι; Και πού εφαρμόζεται η αρχαιο-φιλία του; Μόνο στην αρχαία θρησκεία; Αφού έχει μελετήσει την πολιτεία του Πλάτωνα τι κομπάζει; ή τον ενδιαφέρει απλά ο Χριστιανισμός να μην είναι ενωμένος με το κράτος ώστε η δική του θρησκεία να βρει πάτημα επεκτατισμού; Δηλαδή αρχαιοφιλία τι εστί; Η αγάπη για τις αρχαίες αξίες όπως αυτές ήσαν στην παλαιά Ελλάδα ή μονάχα αγάπη για τους «12 θεούς» και τον παγανισμό, συντροφευμένο από το μίσος κατά του Ιησού Χριστού; Ας αποκτήσουν ελευθερία στο θρησκεύεσαι οι νεοΕθνικοί αλλά αυτό δεν πρέπει να έχει σχέση με την συνταγματική θρησκεία, αν αυτοί θέλουν να ονομάζονται αρχαιολάτρες και όχι αρχαιοκάπηλοι. Περισσότερα για την σύνδεση αρχαίου κράτους με την θρησκεία.




Εκτός των 12 Ολυμπίων θεών, στο ελληνικό πάνθεον υπάρχουν και άλλοι. Μια τέτοια μεγάλη θεά είναι η Εκάτη, η οποία εκτός των άλλων, ονομάζεται «Νυκτερία», επειδή ασχολείται με τον ιδικό μας κόσμο ο οποίος εις την Συμβολική της μυθολογίας ονομάζεται «νύχτα» και «ετερόφωτος», προς διαχωρισμόν από τουτς αυτόφωτους και φωτεινούς Ανώτερους Κόσμους δια τον «μελαναυγέα κόσμον» των Χαλδαϊκών Λογίων. Η Εκάτη ως κυρία του κόσμου μας ονομάζεται «Χθονία».
Δια να καταστεί ενεργής η εικονοπλασία της θεάς ή οποία έχει καθήκον την προώθηση της εξελίξεως των αφωτίστων ακόμη ανθρώπων του ετερόφωτου κόσμου -τουτέστιν να επιτύχει τον «φωτισμόν» των- η εκάτη λέγεται «Φωσφόρος» και «Δαδούχος» και εικονίζεται εις τα αγάλματά της, φέρουσα εις εκάστην των χειρών της δάδα. Είναι δε γνωστόν ότι η θεά δια να δείξει την υπέρ του Μεγάλου Ιουλιανού ευαρέσκειάν της, κατά την είσοδο του εις τον ναό της ανέλαμψε πυρ από τας δάδας του μαρμάρινου αγάλματός της! (Πηγή: Περιοδικό Τρίτο Μάτι, τεύχος 96, άρθρο «Ας μιλήσουμε για τους Έλληνες θεούς», Παναγιώτης Μαρίνης, μέλος της επιτροπής για την αναγνώρισης της Ελληνικής Θρησκείας και πρόεδρος της Ελληνικής εταιρίας αρχαιοφίλων, σελίδα 69)
Μυθοπλάστης: Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ



«Ὁ νῦν κόσμος περικεκλασμένῳ σχήματι ἐσχημάτισται τὸν τρόπον τοῦτον: Τῶν ἀτόμων σωμάτων ἀπρονόητον καὶ τυχαίαν ἐχόντων τὴν κίνησιν, συνεχῶς τε καὶ τάχιστα κινουμένων, εἰς ταὐτο πολλὰ σώματα συνηθροίσθη καὶ διὰ τοῦτο ποικιλίαν ἔχοντα καὶ σχημάτων καὶ μεγεθῶν» (Ο κόσμος αυτός, σε (αυτήν την) διασπαρμένη μορφή εσχηματίσθη με τον εξής τρόπο: τα ατόμων σώματα, χωρίς αιτία και τυχαία έχοντας την κίνηση, κινούμενα συνεχώς και ταχύτατα, πλήθος επί τω αυτώ (σε ένα τόπο) συγκεντρώθηκαν, σε ποικιλία σχημάτων και μεγεθών)…είναι πραγματικά πέρα από κάθε κατανόηση, το πώς ο μέγας αυτός θεωρητικός διέβλεψε από τότε με τέτοια ακρίβεια την μεγάλη κοσμογονική έκρηξη, που σήμερα είναι γνωστή ως «BING BANG».... ο διανοητικά προικισμένος Έλληνας είχε πράγματι ξεπεράσει κάθε αναμενόμενη πρόοδο
Αριστοτέλης ο Μέγας Φιλόσοφος
Κάποια στιγμή λοιπόν, όπως τόσες άλλες χρυσές στιγμές, θεοί και αιτιότητα διαχωρίστηκαν αποφασιστικά στα χέρια του σκεπτόμενου Έλληνα. Μετά την εδραίωση της αιτιοκρατικής σκέψης, τίποτα πια στον πνευματικό χώρο δεν μπορούσε να είναι το ίδιο. Οι θεοί, όχι μόνο της Μεσογείου, αλλά ολόκληρης της ανθρωπότητας, εφεξής δεν θα μπορούσαν πια να επικαλεστούν την προτεραία τους δόξα. Σταδιακά, οι κοσμικές και γήινες εξελίξεις άρχισαν να αποδίδονται σε ανεξάρτητες από το θέλημα οποιουδήποτε «θεού».
Δεν ήταν μάλιστα δύσκολο να καταδειχθεί κάτι εξαιρετικά ανατρεπτικό. Οι φυσικοί νόμοι λειτουργούσαν εντελώς ανεξάρτητα από την θρησκευτική τοποθέτηση των ανθρώπων και το όνομα του θεού τους. Μάλιστα τα αίτια των φαινομένων της ζωής, ευχάριστα ή και δυσάρεστα, δεν φαινόταν να έχουν απολύτως καμιά σύνδεση με τον βαθμό της φιλευσέβιάς τους. Η καινοφανής γνώση για την ουδέτερη φύση των νόμων της φύσης, κέρδιζε συνεχώς έδαφος (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 35 - 36, άρθρο «Δεισιδαιμονία ή αιτιότητα; ο πόλεμος συνεχίζεται», Μιχάλης Καλόπουλος, σσ. 80 - 81)
Μυθοπλάστης: Καλόπουλος Μιχάλης
Απάντηση: Ο Λεύκιππος, κατά πρώτον, δεν έχει κανένα μα κανένα αίτιο στην κίνησή του δια αυτό και αναφέρει πως «Τῶν ἀτόμων σωμάτων ἀπρονόητον καὶ τυχαίαν ἐχόντων τὴν κίνησιν», (αν υπέθετε το Μπινκγ Μπανκ ο Λεύκιπος δεν θα έλεγε μήτε «ἀπρονόητον» μήτε και «τυχαίαν») διότι το Μπινγκ Μπανγκ από μόνο του δεν μπορεί να είναι πρώτο αίτιο, διότι λογικά η έκρηξη προϋποθέτει αίτιο κ.ο.κ. Κατά δεύτερον, ο Αριστοτέλης, ο Μέγας Φιλόσοφος, σύμφωνα με τον μυθοπλάστη Καλόπουλο, όχι μόνο καταργεί τους πολλούς θεούς αλλά ορίζει τον ένα Θεό ως αίτιο της κίνησης του κόσμου (Μετά τα Φυσικά 1072a21 κ. εξ. «Θεός ἔστι τι ἀεὶ κινούμενον κίνησιν ἄπαυστον, αὕτη δ΄ ἡ κύκλῳ (καὶ τοῦτο οὐ λόγῳ μόνον ἀλλ΄ ἔργῳ δῆλον), ὥστ΄ ἀΐδιος ἂν εἴη ὁ πρῶτος οὐρανός. ἔστι τοίνυν τι καὶ ὃ κινεῖ. ἐπεὶ δὲ τὸ κινούμενον καὶ κινοῦν [καὶ] μέσον, τοίνυν ἔστι τι ὃ οὐ κινούμενον κινεῖ, ἀΐδιον καὶ οὐσία καὶ ἐνέργεια οὖσα. κινεῖ δὲ ὧδε τὸ ὀρεκτὸν καὶ τὸ νοητόν· κινεῖ οὐ κινούμενα. τούτων τὰ πρῶτα τὰ αὐτά. ἐπιθυμητὸν μὲν γὰρ τὸ φαινόμενον καλόν, βουλητὸν δὲ πρῶτον τὸ ὂν καλόν· ὀρεγόμεθα δὲ διότι δοκεῖ μᾶλλον ἢ δοκεῖ διότι ὀρεγόμεθα· ἀρχὴ γὰρ ἡ νόησις. νοῦς δὲ ὑπὸ τοῦ νοητοῦ κινεῖται, νοητὴ δὲ ἡ ἑτέρα συστοιχία καθ΄ αὑτήν· καὶ ταύτης ἡ οὐσία πρώτη, καὶ ταύτης ἡ ἁπλῆ καὶ κατ΄ ἐνέργειαν (ἔστι δὲ τὸ ἓν καὶ τὸ ἁπλοῦν οὐ τὸ αὐτό· τὸ μὲν γὰρ ἓν μέτρον σημαίνει, τὸ δὲ ἁπλοῦν πὼς ἔχον αὐτό). ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ δι΄ αὑτὸ αἱρετὸν ἐν τῇ αὐτῇ συστοιχίᾳ· καὶ ἔστιν ἄριστον ἀεὶ ἢ ἀνάλογον τὸ πρῶτον. ὅτι δ΄ ἔστι τὸ οὗ ἕνεκα ἐν τοῖς ἀκινήτοις, ἡ διαίρεσις δηλοῖ· ἔστι γὰρ τινὶ τὸ οὗ ἕνεκα καὶ τινός, ὧν τὸ μὲν ἔστι τὸ δ΄ οὐκ ἔστι. κινεῖ δὴ ὡς ἐρώμενον, κινούμενα δὲ τἆλλα κινεῖ. εἰ μὲν οὖν τι κινεῖται, ἐνδέχεται καὶ ἄλλως ἔχειν, ὥστ΄ εἰ [ἡ] φορὰ πρώτη ἡ ἐνέργειά ἐστιν, ᾗ κινεῖται ταύτῃ γε ἐνδέχεται ἄλλως ἔχειν, κατὰ τόπον, καὶ εἰ μὴ κατ΄ οὐσίαν· ἐπεὶ δὲ ἔστι τι κινοῦν αὐτὸ ἀκίνητον ὄν, ἐνεργείᾳ ὄν, τοῦτο οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως ἔχειν οὐδαμῶς»)
Συνεπώς ο δεισιδαίμονας είναι ο Καλόπουλος και όχι οι Χριστιανοί διότι δεισιδαίμων ετυμολογικά είναι εκείνος που φοβάται τον Θεό!, άλλωστε και ο Καλόπουλος το αναφέρει κάνοντας χρήση του Θεόφραστου που καταδικάστηκε για αθεΐα στην Αθήνα (ό.π. σελ. 72 «δειλία πρός τὸ δαιμόνιο (τὸ θεῑο) εἶναι») ο δεισιδαίμων. Μάλιστα ο Καλόπουλος αναφέρει πως «Τον δε δεισιδαίμονα περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα, ως κατατρεχόμενο από αυτήν του την δειλία»). Τόσο δειλός και κατατρεγμένος είναι λοιπόν ο δεισιδαίμων Καλόπουλος που εξαπατά τους έλληνες πολίτες μασκαρεύοντας τις θεωρίες των αρχαίων φιλοσόφων μιας και φοβάται να παραδεχτεί και να δεχτεί την ύπαρξη του Θεού Ζώντος.




…τα ευρήματα πρόσφατων ανασκαφών των Γερμανών αρχαιολόγων Sinn, Brodersen, Siewert και Ebert στην Ολυμπία, στα οποία καταγράφονται Ολυμπιάδες και ολυμπιονίκες αγώνων, που οι Έλληνες τελούσαν για 350 χρόνια εκτός νόμου μετά την απαγόρευσή τους και την ισοπέδωσή της Ολυμπίας από τους Βυζαντινούς (βλέπε τεύχη 229, Ιανουαρίου 2001 και 230, Φεβρουάριου 2001 (Πηγή: Περιοδικό Δαυλός, σελίδα 17619, άρθρο «Δικάζεται η Ε.Ρ.Τ. Α.Ε. για λογοκρισία του «Δ»» Δημήτρης Ι. Λάμπρου, Διευθυντής «Δ»)
Μυθοπλάστης: Δημήτρης Ι. Λάμπρου
Απάντηση: Εδώ



Ακόμη οφείλουμε να γνωρίζουμε για την θεία λατρεία ότι:
α. η λατρεία είναι εικονική και υλική, δηλαδή τελείται πάντοτε προ της απεικονίσεως ενός έστω Θεού (διότι πρωτίστως αποδίδεται τιμή στους θείους νόμους της μορφής και της εξελίξεως), η οποία απεικόνιση οφείλει να είναι τρισδιάστατος πλήρης ύλης, δηλαδή γλυπτό ή ανάγλυφο (διότι πρωτίστως τιμάται η ύλη του Κόσμου ως το μόνο υπάρχον), και όχι εζωγραφισμένη επιφάνεια. (Πηγή: Περιοδικό Τρίτο Μάτι, τεύχος 95, άρθρο «Τι πιστεύει η Ελληνική μας θρησκεία», Παναγιώτης Μαρίνης, μέλος της επιτροπής για την αναγνώρισης της Ελληνικής Θρησκείας και πρόεδρος της Ελληνικής εταιρίας αρχαιοφίλων, σελίδα 29)
Μυθοπλάστης: Παναγιώτης Μαρίνης
Απάντηση: Εδώ



Πριν ξεκινήσουμε την ανάλυση του πολύ σημαντικού άλλα και συνάμα δύσκολου αυτού θέματος, θα πρέπει ευθύς εξ αρχής να ξεκαθαρίσουμε: Ό όρος δαίμων ουδεμία σχέση έχει με την διαστρεβλωτική ερμηνεία του όρου πού κατά κόρον στις παραδόσεις των μονοθεϊστικών θρησκειών αναφέρεται. Δαίμων στην αρχαία γλώσσα μας σημαίνει συνετός, όπως δηλαδή τους χαρακτήριζε ο Ησίοδος ως δαήμονες = σοφούς, συνετούς.
Ο Σατανισμός και οι παρόμοιες εκδηλώσεις τους έχουν ως βάση την Εβραϊκή θρησκευτική παράδοση και όχι την Ελληνική και ενεργεί ως αντίπαλο δέος, και πάλι έτσι ουδεμία σχέση έχει με τους αγαθοδαίμονες, τις σοφές και φωτεινές οντότητες της αρχαίας ελληνικής θρησκευτικής αντίληψης ούτε πουθενά σχετίζονται ή συναντιόνται αυτά τα δυο. (Πηγή: Περιοδικό «Ιχώρ», τεύχος 9, άρθρο «Η λαϊκή λατρεία των αρχαίων Ελλήνων και οι αγαθοοντότητες», Γεώργιος Τσαγκρινός, σελίδα 24)
Μυθοπλάστης: Γεώργιος Τσαγκρινός, Φυσικός και διευθυντής περιοδικού Ιχώρ
Απάντηση: Εδώ



Πόσο φιλέλληνες είναι οι Πατέρες της Εκκλησίας; (Πηγή: Μιχάλης Καλόπουλος, τα βιβλία του Μ. Θ. Καλόπουλου, απ’ την σειρά ΒΙΒΛΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: «Το μεγάλο ψέμα», «Ο ένοπλος δόλος» και «Αβραάμ ο Μάγος»)
Μυθοπλάστης: Μιχάλης Καλόπουλος
Απάντηση: Εδώ




363 Ο Ιουλιανός διατάσσει την απομάκρυνση από τον Ναό του Απόλλωνος στη Δάφνη της Αντιοχείας του μιάσματος των λειψάνων του Αγίου Βαβύλα (επισκόπου Αντιοχείας που υποτίθεται ότι είχε μαρτυρήσει επί Δεκίου, αλλά στην πραγματικότητα είχε εκτελεσθεί από τον χριστιανό αυτοκράτορα Φίλιππο τον Άραβα επειδή, ως επιτίμιο για τη δολοφονία του Γορδιανού, του είχε αρνηθεί την «θεία κοινωνία», Lieu, 1989, σελ. 48). Χριστιανοί εμπρηστές πυρπολούν τον Ναό μετά την απομάκρυνση των λειψάνων. (Πηγή: Βλάσσης Γ. Ρασσιάς (Υ.Σ.Ε.Ε.), Μια ιστορία Αγάπης, Εκδόσεις Ανοιχτή Πόλη)
Μυθοπλάστης: Βλάσσης Γ. Ρασσιάς, Υ.Σ.Ε.Ε.
Απάντηση: Εδώ


Στην εκπομπή της κας Δρούζας «Μπορώ» της 24/09/03, στον δίαυλο «Άλφα», με θέμα: «Τα θαύματα», εξαπέλυσε (ο π. Γεώργιος Μεταλληνός), χωρίς λόγο, (;) προσωπική επίθεση κατά του γνωστού και για το μεγάλο έργο του και πρόσφορα στην γνώση, συγγραφέα κ. Μιχάλη Καλόπουλου, πριν μάλιστα ο άνθρωπος προλάβει να καθίσει στην θέση του (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 38, «Επιστολές Αναγνωστών - Ανακοινώσεις», Παναγ. Ιατρού Θεσσαλονίκη, σελ. 6)
Μυθοπλάστης: Παναγ. Ιατρού Θεσσαλονίκη
Απάντηση: Όσους λόγους επίθεσης έχει Μιχάλης Καλόπουλος ενάντια στον Χριστιανισμό, τόσους έχει και ο π. Μεταλληνός ενάντια στις ιδέες του Καλόπουλου. Ουδείς στο απυρόβλητο. Όσο αφορά το έργο του Μιχάλη, ναι αυτό είναι μεγάλο. Αλλά αν αυτό είναι προσφορά στην γνώση, αφήστε κ. Ιατρού να το κρίνει κανείς άλλος. Προσφορές του Μιχάλη Καλόπουλου στην: Γνώση. Αν δεν αρκούν αυτά, ρίξτε και μια ματιά στην παρούσα σελίδα.


Τι στάση κράτησε [ο π. Γεώργιος Μεταλληνός], όταν οι ομοιόμορφα στα γκρίζα ντυμένοι παραβαλάνοι (τραμπούκοι), πετούσαν τον εκδότη του «Ιχώρ» Βαγγέλη Μπεξή, και τον συγγραφέα και στρατηγό Γεώργιο Αϋφαντή, έξω από το κτίριο, σαν τσουβάλια με πατάτες, αφού τους «φίμωσαν» πρώτα, κατεβάζοντας τα μικρόφωνα επειδή τόλμησαν να έχουν άλλον λόγο από τον δικό τους.
Τσιμουδιά! Ούτε κουβέντα. Αυτό έκανε ο κ. Μεταλληνός· όχι ανέχθηκε, αλλά συμφώνησε απολύτως με τα διαπραχθέντα, συμφωνώντας βέβαια, και ακολουθώντας τις εντολές ενός αντίστοιχου με αυτόν «πατέρα» του παρελθόνος, του Ι. Χρυσοστόμου.
Και αν ακόμη φονεύσει κάποιος κατά το θέλημα του Θεού, ο φόνος αυτός είναι από κάθε φιλανθρωπία καλύτερος, ενώ αν κάποιος από λύπη δείξει ευσπλαχνία και φιλανθωπία, παρά το θέλημα του Θεού, θα μπορούσε η φειδώ αυτή να αποβεί πιο μιαρή από οποιονδήποτε φόνο («Κατά Ιουδαίων» λόγος Δ΄, σελ 195, τόμος 34)
Δεν είχε δίκιο λοιπόν ο «πατήρ» που «ἐποίησε τὴν νῆσσαν», αφήνοντας έτσι τους ανεγκέφαλους πιστούς τραμπούκους να αγωνισθούν, σκορπίζοντας απλόχερα όλη την γιαχβική αγάπη στον περιβάλλοντα χώρο, εκπεφρασμένη, για να γίνει κατανοητή, σε βρισιές, απειλές, χειροδικίες; [Αυτά τα είδα και τα άκουσα] Πυρές δεν είδα, για να είμαι ειλικρινής, αργότερα … ίσως. (Πηγή: Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 38, «Επιστολές Αναγνωστών - Ανακοινώσεις», Παναγ. Ιατρού Θεσσαλονίκη, σελ. 6)
Μυθοπλάστης: Παναγ. Ιατρού Θεσσαλονίκη
Απάντηση: . Όσο τώρα για την επιστολή του κ. Π. Ιατρού (στο Ίδιο τεύχος, σ. 6), οι χαρακτηρισμοί του είναι για εμέ το μεγαλύτερο εγκώμιο, και τους αφήνω ασχολίαστους. Ήδη τα προβληθέντα για το Συνέδριο της Θεσσαλονίκης στην Τηλεόραση, απέδειξαν, ότι όσα πολεμικά ελέχθησαν γι’ αυτό, είναι ψεύδη και κατασκευάσματα, εξυπηρετικά μιας καταφανούς σκοπιμότητας. Θα σταθώ μόνο σε ένα σημείο, στον λόγο τού Ιερού Χρυσοστόμου, του μεγαλυτέρου ερευνητού της Εκκλησίας μας και φορέα της Ελληνικότητας, ως παιδείας, λόγου και επιστημοσύνης. Ο Χρυσόστομος, στον Δ΄ λόγο του «Κατά Ιουδαίων», θέλοντας ως μεγάλος ρήτωρ να εξάρει την σημασία του θελήματος του Τριαδικού Θεού, λέγει «καθ’ υπερβολήν» (ρητορικά) και τα παρατιθέμενα από τον επιστολογράφο σας λόγια. Γράφει: «Κἄν φονεύσῃ τὶς κατὰ γνώμην Θεοῦ, φιλανθρωπίας ἁπάσης βελτίων ἐστιν ὁ φόνος» («Και αν ακόμη φονεύση κάποιος κατά το θέλημα του Θεού, ο φόνος αυτός είναι από κάθε φιλανθρωπία καλύτερος...»). Δεν συνιστά τον φόνο προφανώς. Είναι σχήμα λόγου, για να φανεί η σημασία του θείου θελήματος. Δεν είναι, λοιπόν, «εντολή» προς τους χρισ