ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ & ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΑΠΟΛΟΓΗΤΗ

 Ο Μ. Καλόπουλος έχει μάθει εις την συγγραφική του πορεία να χαλκεύει τα λόγια των άλλων. Τέτοιες μεθόδους χρησιμοποίησε για να ταλαιπωρήσει τους Αγίους Ορθοδόξους Πατέρες αλλά και την Βίβλο αλλά και την αλληλογραφία με τον Απολογητή.

Ο τίτλος και το άρθρο του Μ. Καλόπουλου στις 30/10/2004 όπως παρουσιάστηκε στην σελίδα :

(http://www.metanastis.com/KALOPOULOS.htm) και

Ο τίτλος και το άρθρο του Μ. Καλόπουλου όπως παρουσιάστηκε στην δική του σελίδα

(http://www.greatlie.com/gr/_letters.cfm?id=16&action=detail) στις 30/10/2004

ΑΠΟΛΟΓΗΤΗΣ ΜΕ ΥΒΡΕΙΣ ΔΙΧΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ο Μιχάλης με άστοχες δημοσιεύσεις, παρουσιάζει ένα Απολογητή που  βρίζει και που δεν έχει τεκμηριώση στα επιχειρήματά του. Και το χειρότερο; Υποστηρίζει πως ο Απολογητής δεν απαντάει. Ας δει κανείς αν υπάρχουν απαντήσεις ή όχι και ποιος είναι στα αλήθεια ο υβριστής.

Ο τίτλος και το άρθρο του Μ. Καλόπουλου στις 30/10/2004 όπως παρουσιάστηκε στην σελίδα :

(http://www.greatlie.com/gr/news.cfm?id=48&action=detail)

02/01/2004 ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΠΙΣΤΟΥ

Ο ανώνυμος πιστός μας έστειλε απαντητική επιστολή που εκτείνεται σε ... εκατονενενηνταέξη σελίδες. Το χωρίς προηγούμενο απαντητικό αυτό παραλήρημα δεν περιέχει καμία απάντηση για τα ερωτήματά μας, πέρα από βρισιές:

Έπειτα εξηγείς αυτάρεσκα πως ο Χριστιανισμός επεκτάθηκε πανάθλια στους Έλληνες!!! Θα σου πω ετούτο. Αν έχετε εφιαλτικές ονειρώξεις με την αρχαία Ελλάδα όλοι οι ψευτο-αρχαιολάτρες και σας λείπει τόσο πολύ, να ανοίξετε ξανά τους οίκους ανοχής της Αφροδίτης και να βάλετε όλοι σας εκεί μέσα τις κόρες και τις γυναίκες σας να εκπορνεύονται για την θεά και τους ιερείς και εις τους οποίους ναούς θα επιτρέπεται ελεύθερα η «προσκύνηση» και στους Εβραίους και τους Σιωνιστές! Να μας το αποδείξετε ότι αγαπάτε τόσο πολύ την αρχαία Ελλάδα σε όλα της τα σημεία. Να αυτομαστιγωνόσαστε μπροστά από το άγαλμα της Αρτέμιδας ή να αυτοκτονείτε έμπροσθεν αυτού, να ανθρωποθυσιάζετε και να σπλαχνοσκοπείτε. Να παρατηρείτε τα συκώτια από τα πρόβατα και τις γίδες, να λατρεύετε φαλλούς και αιδοία (να τα προσκυνάτε ως ιερά αντικείμενα της θρησκείας σας). Να λατρεύετε θεούς αγελάδες και τράγους. Να πνίγετε σε θυσίες 4 άλογα (ρίψη τέθριππου στην Ρόδο). Να σφαγιάζετε από το πρωΐ μέχρι το βράδι ζώα της φύσης σε θυσίες προς τιμή της φύσης!!! Να κοιτάζετε τον ορίζοντα όταν αστράφτει και ανάλογα αν η αστραπή πέφτει δεξιά ή αριστερά να μαντεύετε την βούληση του Δία! Να παρατηρείτε πως τρώνε οι κότες ώστε να γνωρίζετε τα μελλούμενα. Να βάλετε μια γριά στο μαντείο των Δελφών να σας λέει τον καφέ. Να ορίσετε θνητούς ως θεούς και μετά να τους παντρέψετε με τους άλλους θεούς σας (βλ. Δημήτριο Πολιορκητή). Να κατασκευάσετε ναούς για αρσενοκοίτες θνητούς (Αντίνοος) και να ορίσετε αγώνες προς τιμή τους. Να διάγετε συμπόσια με εταίρες ενώ οι γυναίκες σας βρίσκονται φυλακισμένες στον γυναικωνίτη. Να πετάτε τα παιδιά σας ή να τα πουλάτε ως δούλους κάθε φορά που έχετε οικονομικές δυσκολίες. Να κάνετε φανερή πρακτική της αρσενοκοιτίας και της παιδεραστίας χάρην παιδαγωγίας. Να ορίσετε τον αθλητικό αγώνα του παγρατίου και ο νικητής να τρώει το συκώτι του αντιπάλου! Αν πραγματοποιήσετε όλα τούτα, τότε εμείς θα ντραπούμε ως Χριστιανοί που φιμώσαμε την θρησκεία της αρχαίας Ελλάδας. Αν πάλι δεν θεωρείτε σωστό να εφαρμόσετε όλα τούτα, τότε εσείς και εσύ Καλόπουλε ήσαστε οι πραγματικοί πανάθλιοι επειδή κατηγορείτε τον Χριστιανισμό που επωμίσθηκε την ιστορική μετάλλαξη της συμπεριφοράς του Ελληνισμού, την οποία ούτε εσείς δεν επιθυμείτε να επαναφέρετε. Συνεπώς δόλια τον κατηγορείτε. Εξ ου και πραγματικοί πανάθλιοι

Κρυμμένος πίσω από την ανωνυμία βρίζει και αερολογεί με διαλεκτική μικρού παιδιού και συκοφαντεί με αισχρές και αστήρικτες κατηγορίες αντάξιες των χειρότερων εχθρών των αρχαίων Ελλήνων. Πραγματικά δεν μένουν και πολλά να σχολιάσομε από το ντοκουμέντο αυτό που διατηρεί πάντως ένα ενδιαφέρον από την άποψη της κλινικής ψυχοπαθολογίας. 

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΓΙΑ ΒΙΑΣΤΙΚΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑΣ ΤΟΥ

ΟΙ «ΥΒΡΕΙΣ»

Κρυμμένος πίσω από την ανωνυμία βρίζει και αερολογεί με διαλεκτική μικρού παιδιού και συκοφαντεί με αισχρές και αστήρικτες κατηγορίες αντάξιες των χειρότερων εχθρών των αρχαίων Ελλήνων. Πραγματικά δεν μένουν και πολλά να σχολιάσομε από το ντοκουμέντο αυτό που διατηρεί πάντως ένα ενδιαφέρον από την άποψη της κλινικής ψυχοπαθολογίας. (Πηγή: Μιχάλης Καλόπουλος http://www.greatlie.com/gr/news.cfm?id=48&action=detail)

… βρίζει και αερολογεί με διαλεκτική μικρού παιδιού…

…συκοφαντεί με αισχρές και αστήρικτες κατηγορίες…

Δεν νομίζω ότι ΕΣΥ Καλόπουλε Μιχάλη είσαι ικανός να διδάξεις τα περί τεκμηρίωσης:

1. Οι οίκοι ανοχής της Αφροδίτης και η εκπόρνευση 14 Ελληνίδων (κατά την πρώτη έμμηνο ρήση) (www.apologitis.com/gr/ancient/ermafroditos.htm)

2. Η αυτομαστίγωση νεαρών Ελληνίδων και Ελλήνων μπρος από το άγαλμα της Άρτεμης στην Σπάρτη με τραγικά [θάνατος] πολλές φορές αποτελέσματα (www.apologitis.com/gr/ancient/thisies.htm)

3. Οι ανθρωποθυσίες Ελλήνων (www.apologitis.com/gr/ancient/thisies.htm)

4. Οι σπλαχνοσκοπίες και η μαντική (www.apologitis.com/gr/ancient/manteia.htm)

5. Η λατρεία φαλλών και αιδοίων  (www.apologitis.com/gr/ancient/karnabalia-a.htm , www.apologitis.com/gr/ancient/tixi_thea.htm , www.apologitis.com/gr/ancient/dion-orf.htm)

6. Οι θεοί αγελάδες (www.apologitis.com/gr/ancient/zoolatria.htm) και οι τράγοι (www.apologitis.com/gr/ancient/ktinobasia.htm)

7. Οι σφαγές των ζώων (www.apologitis.com/gr/ancient/thisies2.htm)

8. Η μαντική δια μέσω της πτώσης της αστραπής (www.apologitis.com/gr/ancient/manteia.htm)

9. Η μαντική δια μέσω του τρόπου τροφής των ορνίθων (ορνιθομαντεία) (www.apologitis.com/gr/ancient/manteia.htm)

10. Η παντρειά του Δημήτριου Πολιορκητή με την θεά Δήμητρα και η χρήση της Ακρόπολης από αυτών για καλοπέραση με πόρνες και εταίρες (www.apologitis.com/gr/ancient/yperaspisi.htm)

11. Οι αρσενοκοίτες θεοί σας (www.apologitis.com/gr/ancient/Antinoos.htm [και οι αγώνες προς τιμή του] , www.apologitis.com/gr/ancient/paidofilia.htm, www.apologitis.com/gr/ancient/ermafroditos.htm, www.apologitis.com/gr/ancient/alexandreia.htm [Απόλωνας])

12. Τα συμπόσια (www.apologitis.com/gr/ancient/symposia.htm)

13. Η φυλακή του αρχαίου γυναικωνίτη χειρότερη και από τους μουσουλμάνους (www.apologitis.com/gr/ancient/a-ginaika.htm)

14. Το πέταμα των παιδιών και η χρήση τους προς δουλεία (www.apologitis.com/gr/ancient/kaiadas.htm)

15. Οι δούλοι και τα βασανιστήρια εναντίων τους (www.apologitis.com/gr/ancient/douleia.htm)

16. Η πρακτική της παιδαγωγικής αρσενοκοιτίας ιδίως εις τον Ιερό Λόχο της Σπάρτης (www.apologitis.com/gr/ancient/paidofilia.htm)

17. Το παγκράτιο και η φαγή του συκωτιού με περιγραφή αρχαίου φιλοσόφου (www.apologitis.com/gr/ancient/Olympiakoi.htm)

Επιθυμείς και άλλα;

Ορίστε:

18. Η ρίψη ιερόσυλων, του παιδαγωγού Αισώπου αλλά και μικρών παιδιών από το χάσμα στο μαντείο των Δελφών (www.apologitis.com/gr/ancient/manteia.htm)

19. Και τελειώνω με αυτό διότι δεν έχω καιρό για χάσιμο με ψεύτες και απαίδευτους ως εσύ. Στην σελίδα μου υπάρχουν πολλά περισσότερα από όσα τολμάει η φαντασία σου

ΑΣΕΜΝΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ (ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΙΕΣ) & ΠΟΙΗΤΩΝ

Επίσκοπος Αντιοχείας Θεόφιλος «Προς Αυτόλυκον, βιβλίον β΄»

«Ἐπειδὴ οὖν πολλὰ ἀνέγνως, τί σοι ἔδοξε τὰ Ζήνωνος ἣ τὰ Διογένους καὶ Κλεάνθους, ὁπόσα περιέχουσιν αἱ βίβλοι αὐτῶν, διδάσκουσαι ἀνθρωποβορίας, πατέρας μὲν ὑπὸ ἰδίων τέκνων ἕψεσθαι καὶ βιβρώσκεσθαι, καὶ εἰς τις οὐ βούλοιτο ἣ μέλος τι τῆς μυσερᾶς τροφῆς ἀπορρίψειεν, αὐτὸν κατεσθίεσθαι τὸν μὴ φαγόντα; Πρὸς τούτοις ἀθεωτέρα τις φωνὴ εὑρίσκεται, ἡ τοῦ Διογένους διδάσκοντος τὰ τέκνα τοὺς ἑαυτῶν γονεῖς εἰς θυσίαν ἄγειν καὶ τούτους κατεσθίειν. Τί δὲ; Οὐχὶ καὶ Ἡρόδοτος ὁ ἱστοριογράφος μυθεύει τὸν Καμβύσην τὰ τοῦ Ἁρπάγου τέκνα σφάξαντα καὶ ἑψήσαντα παρατεθεικέναι τῷ πατρὶ βοράν;»

(Μτφρ: Επειδή λοιπόν ανέγνωσες πολλά. Πως σου εφάνηκαν τα λεγόμενα από τον Ζήνωνα ή τον Διογένη και τον Κλεάνθη, τα οποία περιέχουν τα βιβλία αυτών, τα διδάσκοντα ανθρωποφαγία, να τρώγωνται οι πατέρες από τα τέκνα των και αν κανείς δεν ήθελε ή απέρριπτε μέλος της μυσαράς τροφής, να καταβροχθίζεται αυτός ο μη φάγων; (1). Ευρίσκεται μάλιστα και μια αθεωτέρα από αυτά φωνή, η του Διογένους, ο οποίος διδάσκει τα τέκνα να οδηγούν τους γονείς τους εις θυσία και να τους κατατρώγουν (2). Μήπως δε και ο ιστοριογράφος Ηρόδοτος δεν έπλασε τον μύθο ότι ο Καμβύσης, αφού έσφαξε τα τέκνα του Αρπάγου και τα έψησε, τα παράθεσε εις τον πατέρα προς βορά;(3))

(1) Βλ. Σέξτου Εμπειρικού, Πυρρώνειοι Υποτυπώσεις 3, 24. Διογένους Λαέρτιου, Περί βίου φιλοσόφων 7, 121· 128

(2) Διογένους Λαέρτιου, Περί βίου φιλοσόφων 6, 73

(3) Ηροδότου, Ιστορίαι 1, 119. Ο Θεόφιλος και εδώ παραθέτει από μνήμης. Ο φερόμενος ως διαπράξας το ανοσιούργημα είναι ο Αστυάγης, όχι ο Καμβύσης, και επρόκειτο περί του μοναδικού υιού του Αρπάγου.

(Πηγή: Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας,  Απολογηταί ΙΙ, Τατιανός Αθηναγόρας, Πατερικές Εκδόσεις Γρηγόριος ο Παλαμάς, Θεσσαλονίκη 1986, σσ. 460 -461)

«Καὶ γὰρ περὶ ἀθέσμου πράξεως πᾶσιν συμπεφώνηκε τοῖς περὶ τὸν χορὸν τῆς φιλοσοφίας πεπλανημένοις. Καὶ πρῶτος γε Πλάτων, ὁ δοκῶν ἐν αὐτοῖς σεμνότερον πεφιλοσοφηκέναι, διαρρήδην ἐν τῇ πέμπτῃ βίβλῳ τῶν Πολιτειῶν ἐπιγραφομένη τρόπῳ τινὶ νομοθετεῖ χρῆν εἶναι κοινὰς ἁπάντων τὰς γυναῖκας, χρώμενος παραδείγματι τῷ Διὸς παιδὶ καὶ Κρητῶν νομοθέτῃ, ὅπως διὰ προφάσεως παιδοποιΐα πολλὴ γίνηται ἐκ τῶν τοιούτων, καὶ ὡς δῆθεν τοὺς λυπουμένους διὰ τοιούτων ὁμιλιῶν χρῆν παραμυθεῖσθαι. Ἐπίκουρος δὲ καὶ αὐτὸς σὺν τῷ ἀθεότητα διδάσκειν συμβουλεύει καὶ μητράσι καὶ ἀδελφαῖς συμμίγνυσθαι, καὶ πέρα τῶν νόμων τῶν τόδε κωλυόντων. Ὁ γὰρ Σόλων καὶ περῖ τούτου σαφῶς ἐνομοθέτησεν, ὅπως ἐκ τοῦ γήμαντος οἱ παῖδες νομίμως γίνωνται, πρὸς τὸ μὴ ἐκ μοιχείας τοὺς γεννωμένους εἶναι, ἵνα μὴν τὸν οὐκ ὄντα πατέρα τιμήσῃ τις ὡς πατέρα, ἣ τὸν ὄντως πατέρα άτιμάσῃ τις, ἀγνοῶν ὡς μὴ πατέρα. Ὁπόσα τε οἱ λοιποὶ νόμοι κωλύουσιν Ρωμαίων τε καὶ Ἑλλήνων τὰ τοιαῦτα πράσσεσθαι.

Πρὸς τί οὖν Ἐπίκουρος καὶ οἱ Στωϊκοὶ δογματίζουσιν ἀδελφοκοιτίας καὶ ἀρρενοβασίας ἐπιτελεῖσθαι, ἐξ ὧν διδασκαλιῶν μεστὰς βιβλιοθήκας πεποιήκασιν, εἰς τὸ ἐκ παίδων μανθάνειν τὴν ἄθεσμον κοινωνίαν; »

(Μτφρ: Πράγματι ως προς τις αθέμιτες πράξεις είναι σύμφωνοι όλοι σχεδόν οι κινούμενοι γύρω από τον χορό της φιλοσοφίας. Και πρώτος ο Πλάτων, ο οποίος μεταξύ αυτών θεωρείται ο σεμνότερα φιλοσοφήσας, εις το πέμπτο βιβλίο της πολιτείας νομοθετεί κατά τινα τρόπον να είναι κοινές οι γυναίκες όλων (1), χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τον υιό του Διός και νομοθέτη των Κρητών (2), με την πρόφαση να γίνεται πολυάριθμος παιδοποιία με αυτές τις μίξεις και δια να παρηγορούνται οι λυπημένοι με αυτές τις μίξεις (3). Ο δε Επίκουρος μαζί με την διδασκαλία της αθεΐας συμβουλεύει και αυτός να ενώνονται με μητέρες και αδελφές παρά τους νόμους οι οποίοι εμποδίζουν αυτό. Διότι ο Σόλωνας νομοθέτησε σαφώς περί αυτού, τα παιδιά να γίνονται νόμιμα από εκείνον που επισυνάπτει γάμο, δια να μην προέρχονται εκ μοιχείας οι γεννημένοι, ούτως ώστε να μην τιμήσει κανείς ως πατέρα εκείνον ο οποίος δεν είναι πατέρας ή να ατιμάσει κανείς τον πραγματικό πατέρα ως μη πατέρα από άγνοια. Και οι λοιποί νόμοι των Ρωμαίων και των Ελλήνων εμποδίζουν να διαπράττονται αυτά (4).

Διατί λοιπόν ο Επίκουρος και οι Στωϊκοί (5) δογματίζουν να τελούνται αδελφοκοιτίες και αρρενοβασίες (διδασκαλίες περί των οποίων έχουν γεμίσει ολόκληρες βιβλιοθήκες), ώστε να μαθαίνουν την αθέμιτο επιμιξία από παιδική ηλικία;)

(1) Πολύβιου 5,7,457 D

(2) Πρόκειται περί του Μίνωα        

(3) Πολύβιου 5,7,460 B

(4) βλ. Σέξτου Εμπειρικού, Πυρρώνειοι Υποτυπώσεις 3,24

(5) Διογένους Λαέρτιου, Περί βίων φιλοσόφων 7, 188

(Πηγή: Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας,  Απολογηταί ΙΙ, Τατιανός Αθηναγόρας, Πατερικές Εκδόσεις Γρηγόριος ο Παλαμάς, Θεσσαλονίκη 1986, σσ. 460 -463)

«Καὶ πρώτου γε τοῦ Διὸς οἱ ποιηταὶ εὐφωνότερον ᾄδουσιν τὰς χαλεπὰς πράξεις. Χρύσιππος δέ, ὁ πολλὰ φλυαρήσας, πῶς οὐχὶ εὑρίσκεται σημαίνων τὴν Ἥραν στόματι μιαρῷ συγγίνεσθαι τῷ Διΐ. Τί γὰρ μοι καταλέγειν τὰς ἀσελγείας τῆς μητρὸς θεῶν λεγομένης, ἣ Διὸς τοῦ Λατεαρίου διψῶντος αἵματος ἀνθρωπείου, ἣ Ἄττου τοῦ ἀποκοπτομένου, ἣ ὅτι ὁ Ζεὺς ὁ καλούμενος Τραγῳδός, κατακαύσας, τὴν ἑαυτοῦ χεῖρα, ὥς φασιν, νῦν παρὰ Ρωμαίοις θεὸς τιμᾶται; Σιγῶ τὰ Ἀντινόου τεμένη καὶ τὰ τῶν λοιπῶν καλουμένων θεῶν. Καὶ γὰρ ἱστορούμενα τοῖς συνετοῖς καταγέλωτα φέρει»

(Μτφρ: Και πρώτου του Διός υμνούν δυνατότερο τις τρομερές πράξεις οι ποιητές. Ο δε Χρύσιππος ο πολλά φλυαρήσας, δεν γνωστοποιεί ότι η Ήρα συνήλθε με τον Δία με το μιαρό το στόμα; Τι χρειάζεται να απαριθμώ τις ασέλγειες της λεγόμενης μητέρας των θεών ή του Δία του Λατεαρίου του διψώντος από ανθρώπινο αίμα ή του ευνουχιζόμενου Άττι; Ή ότι ο Ζευς ο καλούμενος τραγωδός, κατακαύσας το χέρι του, όπως λένε, τώρα τιμάται από τους Ρωμαίους ως θεός; Αποσιωπώ τα αγιαστήρια του Αντίνοου (1) και τα των άλλων καλούμενων θεών. Διότι ιστορούμενα εις τους συνετούς φέρουν γέλωτα)

(1) Όλοι σχεδόν οι Απολογητές επικαλούνται την λατρεία του Αντινόου, ερωμένου του Αδριανού. Φαίνεται ότι στα τεμένη του διεπράττωνταν όργια.

(Πηγή: Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας,  Απολογηταί ΙΙ, Τατιανός Αθηναγόρας, Πατερικές Εκδόσεις Γρηγόριος ο Παλαμάς, Θεσσαλονίκη 1986, σσ. 468 -469)

«Εἰ γὰρ εἴποι τις περὶ ἀνθρωποβορίας, ἐκεῖ τὰ Θυέστου καὶ Τηρέως τέκνα ἀσθιόμενα· εἰ δὲ περὶ μοιχείας, οὐ μόνον περὶ ἀνθρώπων ἀλλὰ καὶ περὶ θεῶν, ὧν καταγγέλουσιν εὐφώνως μετὰ τιμῶν καὶ ἄθλων παρ’ αὐτοῖς τργῳδεῖται.»

(Μτφρ: Ένα πει κανείς περί ανθρωποφαγίας, εκεί είναι τα εσθιόμενα τέκνα του Θυέστου και του Τηρέως· εάν δε πει περί μοιχείας, όχι μόνον ανθρώπων αλλά και θεών, όσα κατηγορούν εμάς παριστάνονται εκεί ως τραγωδίες μεγαφώνως μετά τιμών και βραβείων) (Πηγή: Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας,  Απολογηταί ΙΙ, Τατιανός Αθηναγόρας, Πατερικές Εκδόσεις Γρηγόριος ο Παλαμάς, Θεσσαλονίκη 1986, σσ. 480 - 481)

ΑΜΑΘΕΙΑ

…βρίζει και αερολογεί με διαλεκτική μικρού παιδιού…

Ο Μ. Καλόπουλος είναι γεμάτος αποδείξεις. Δεν είναι παρά ένας ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ συγγραφικής ΨΕΥΤΙΑΣ από τους ικανότερους του είδους.   

ΚΛΙΝΙΚΗ ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ

Πραγματικά δεν μένουν και πολλά να σχολιάσομε από το ντοκουμέντο αυτό που διατηρεί πάντως ένα ενδιαφέρον από την άποψη της κλινικής ψυχοπαθολογίας. 

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

01. Τα κύρια σημεία της επιστολής

02. Τα ψευδώνυμα και η Ανωνυμία

03. Ερωτήσεις Απολογητή

04. Η Ορθογραφία του Απολογητή & ο διάλογος

05. Αγορές βιβλίων

06. Ο Κολόμβος και η Αμερική

07. Η καταδίκη του Θεού

08. 1η παρερμηνεία Αγίας Γραφής

09. 2η Παρερμηνεία Αγίας Γραφής

10. 3η Παρερμηνεία Αγίας Γραφής

11. 4η Παρερμηνεία Αγίας Γραφής

12. Ο Θεός Απολογούμενος

13. Η Αγάπη του Θεού

14. Παιδεία & Αμφισβήτηση

15. Οι θεοί του Καλόπουλου

16. Τελεολογία Θεολόγων

17. Παρερμηνεία Αριστοτέλη

18. Ο δόλος των συγγραμμάτων του Καλόπουλου

19. Τα προφητικά Βότανα του Καλόπουλου

20. Σεξουαλική υποκρισία των λόγων του Καλόπουλου

21. Ο Απολογητής ανησυχεί

22. Κολοσσιαία άγνοια Απολογητή σε Φιλοσοφικά θέματα

23. Περιφρόνηση Απολογητή προς την Φύση

24. Ο Καλόπουλος διδάσκει τον Απολογητή

25. Οι αρχαίοι Έλληνες ήσαν οικολόγοι

26. Παραπομπή σε άρθρο Καλόπουλου

27. Καλόπουλος & αρχαία Ελλάδα

28. Περί δεισιδαιμονίας

29. Ο προφήτης Ελισσαίος & τα παιδιά

30. Ο Θεός και το a priori

31. Μ. Καλόπουλος κατά Αγίου Φωτός Ιεροσολύμων

32. Η διαχρονική Εξάλειψη των Ελλήνων

33. Βίβλος και Μ. Καλόπουλος

34. Άθεος αλλά ένθεος αντιφατικός Καλόπουλος

35. 5η & τραγική Παρερμηνεία Αγίας Γραφής

36. Ο Αβραάμ

37. Κοίμηση και Βαυκαλισμός

38. Η καταδίκη των μισούντων

39. 6η Παρερμηνεία Αγίας Γραφής

40. 7η Παρερμηνεία Αγίας Γραφής

41. Ο Καλόπουλος αγνοεί τον παγανισμό & ο ζηλιάρης Θεός

42. 8η & σεξουαλική Παρερμηνεία Αγίας Γραφής

43. Ασιάτης Θεός & Εθνικότητες

44. Η Εβραϊκή αγάπη

45. Οι Διασώσεις των κειμένων

46. Αρχιμήδης και Παλίμψηστο

47. Περί Ανωνυμίας και επίλογος

Ο τίτλος και το άρθρο του Μ. Καλόπουλου στις 30/10/2004 όπως παρουσιάστηκε στην σελίδα :

(http://www.metanastis.com/KALOPOULOS.htm) και

Ο τίτλος και το άρθρο του Μ. Καλόπουλου όπως παρουσιάστηκε στην δική του σελίδα

(http://www.greatlie.com/gr/_letters.cfm?id=16&action=detail)

ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ

Ο "Ανώνυμος Απολογητής" μας έστειλε μακροσκελή ανώνυμη επιστολή 17 σελίδων . Δημοσιεύομε εδώ την απάντηση του Μιχάλη Καλόπουλου στα κύρια σημεία της επιστολής.

Είναι οφθαλμοφανές πως αυτά τα κύρια σημεία που όρισε ο Καλόπουλος ορίσθηκαν για να αυξηθούν οι πωλήσεις των βιβλίων κατά της βιβλικής θρησκείας, διότι ο Καλόπουλος φρόντισε να απαντήσει μόνο σε όσα αυτός πιστεύει πως ξέρει να χειρίζεται καλά, τα της Βίβλου δηλαδή ενώ άλλα ζητήματα της επιστολής του Απολογητή τα απέκρυψε και δεν τόλμησε να τα απαντήσει. Αλλά η αλήθεια είναι πως ούτε αυτό δεν ξέρει να κάνει. Αν γνώριζε να το κάνει θα ήταν Χριστιανός.

ΤΑ ΨΕΥΔΩΝΥΜΑ & Η ΑΝΩΝΥΜΙΑ

Απάντηση:

Θεσσαλονίκη 30/11/03

Αγαπητοί φίλοι και επισκέπτες της ιστοσελίδας μου, νιώθω εντελώς άβολα που πρέπει να απαντήσω σε κάποιον που μου έγραψε με το ψευδώνυμο «ο Ανώνυμος Απολογητής». Δυστυχώς ο κύριος αυτός πάσχοντας από φοβερή αμετροέπεια μου έστειλε μια μακροσκελέστατη επιστολή 17 σελίδων, με παραπομπές σε άλλες 9 δικτυακές σελίδες, όλες ανώνυμες! Είναι παραπάνω από σαφές ότι δεν έχω τόσο χρόνο να διαθέσω σε ερωτήσεις που τυχόν έχουν πνευματικά αναστατωμένοι άνθρωποι. Στα βιβλία μου έχω πάρει θέσεις και παρακαλώ οποίος θέλει να αντικρούσει τις απόψεις μου να τα συμβουλευτεί πρώτα.

Κατ’ αρχάς ας σημειωθεί πως οι απόψεις του Καλόπουλου μπορούν να αντικρουστούν και άνευ της συμβουλευτικής των βιβλίων του. Τα 2 του άρθρα στο περιοδικό Ιχώρ, περί φιλοσοφίας και της Αγίας Μαρκέλλας, οι αναρτήσεις των θεωριών του σε παγανιστικές ιστοσελίδες, η εμφάνισή του σε τηλεοπτικούς σταθμούς, η ιστοσελίδα του, καθώς και αυτή του η επιστολή, είναι υπέρ αρκετά για να φανερωθεί το ανυπόστατο των θεωριών του και η συσκότιση της λογικής του, ένεκα του αντι-Χριστιανικού του μένους.

Ο Καλόπουλος κατηγορεί τον Απολογητή για το ψευδώνυμο και την ανωνυμία ενώ ο ίδιος τυγχάνει συγγραφέας! Δεν βρήκε κάποιο πιο σοβαρό επιχείρημα. Φαίνεται πως δεν γνωρίζει τίποτα για τους ανώνυμους και ψευδώνυμους συγγραφείς ανά το πέρασμα των αιώνων που υπήρξαν σε όλα τα έθνη του κόσμου, που συνέγραψαν πλήθος συγγράμματα και που σαφώς η παγκόσμια λογοτεχνία τους χρωστάει. Μάλιστα την ίδια στιγμή που τον ενοχλεί η ανωνυμία του Απολογητή, δημοσιεύει επιστολές ανώνυμες ή ψευδώνυμες στην ιστοσελίδα του (βλέπε «Ιαπετός», «ΘΑΒ» κ.λ.π.) για να δώσει έναν αέρα υποστήριξης στις κακοδοξίες του. Μα δεν αρκείται μόνο σε αυτό. Σε δική του σελίδα φερόμενη κατά του Κυπρίου Αγίου Σπυρίδωνος, ο Καλόπουλος Μιχάλης, χρησιμοποιεί κείμενο ενός Ανώνυμου, τον οποίο βεβαίως προσδιορίζει και ως Έλληνα, χωρίς βεβαία να έχει κανένα στοιχείο υπέρ αυτής της άποψης.

Είναι πασιφανείς οι αντιφάσεις του Καλόπουλου. Πότε κατηγορεί για ΑΝΩΝΥΜΙΑ και πότε χρησιμοποιεί κατά το δοκούν κείμενα ΑΝΩΝΥΜΩΝ.

Τι προσπαθεί να αποδείξει λέγοντας πως οι ιστοσελίδες του Απολογητή είναι ανώνυμες; Αν είναι τόσο αστεία η ανωνυμία, ας τοποθετούσε ένα σύνδεσμο προς την σελίδα του Απολογητή, ώστε να την βλέπουν και άλλοι και να γελάνε με την αμετροέπειά της συγγραφής πολλών χιλιάδων λέξεων αμισθί για χάρη της αλήθειας! Ο Καλόπουλος φαίνεται πάσχει από αμετροέπεια κάθε φορά που πρέπει να συγγράψει για χάρη άνοδο των πωλήσεων ενάντια στην Βιβλική Θρησκεία, συγγράφοντας ψευδή βιβλία (π.χ. το Μεγάλο Ψέμα) ψέματα.

Έπειτα το ποιος είναι πνευματικά αναστατωμένος δεν χρειάζεται να το κρίνει ο Καλόπουλος. Ας το κρίνουν οι πανταχού αναγνώστες.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟΛΟΓΗΤΗ

Παρ’ όλα αυτά φίλοι και αναγνώστες με πιέζουν να απαντήσω στον ανώνυμο αυτό φίλο, αν και επαναλαμβάνω η επαφή αυτού του είδους είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρος μια και ο ερωτών από την μια δεν καταδέχεται να γνωρίσει το έργο μου, αλλά από την άλλη, ευχαρίστως εξαπολύει επί πάντων κριτική και ερωτήσεις που όχι μόνο σαφείς δεν είναι αλλά και πολλές εξ αυτών δεν με αφορούν διόλου.

Οι ερωτήσεις του Απολογητή, τις οποίες ο Καλόπουλος δεν απάντησε, ας ειπωθεί πως τον αφορούν άμεσα και επιθυμούν να καταδείξουν το αντιφατικό του συγγραφέα, δηλαδή από την μια την επιθετική του στάση ενάντια στον Χριστιανισμό, χαρακτηρίζοντας τον τελευταίο ως κάτι το ψεύτικο ή το μεσαιωνικό, και από την άλλη την σύμπραξή του με τα μέλη μιας θρησκείας που δεν έχει διόλου άξια θεολογία. Και αν δεν τον αφορούν οι ερωτήσεις του Απολογητή, καλό θα ήταν να μην τις είχε απαντήσει διόλου παρά επιλεκτικά ως έπραξε προς το δικό του συμφέρον.

Η ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ & Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Είμαι αυτό τον καιρό κυριολεκτικά βυθισμένος σε ένα ολόκληρο λαβύρινθο δεδομένων και γράφω όσο πιο επιμελημένα γίνεται το τελευταίο βιβλίο της σειράς Βιβλική θρησκεία με τίτλο «το θέατρο της σωτηρίας». Είναι λοιπόν σαφές ότι δεν έχω την πολυτέλεια του χρόνου, αλλά ούτε και την διάθεση να κονταροχτυπιέμαι με τον κάθε ανώνυμο, που προφανώς έχει και χρόνο και διάθεση και επιχειρεί να μεταβάλει σε πνευματικό αφοδευτήριο τις ιστοσελίδες των ιδεολογικών του αντίπαλων, χωρίς μάλιστα να σέβεται ούτε τις τυπικότερες αρχές του διάλογου.

Να λοιπόν τι μου γράφει: (Το συντακτικό και η ορθογραφία δικά του):

 Είναι εύκολα κατανοητός ο συγγραφικός λαβύρινθος στον οποίο βρίσκεται ο Καλόπουλος. Βρίσκεται στον λαβύρινθο του Μινώταυρου, μόνο που αυτός δεν έχει σχέση με τον Θησέα. Είναι δυστυχώς συγγραφικό θύμα και όχι ήρωας. Απόδειξη; «το θέατρο της σωτηρίας». Θέατρο θεολογικό υπήρχε μόνον το αρχαίο. Ο Χριστιανισμός δεν είναι θέατρα, μεθύσια και διασκεδάσεις προς τέρψιν των παρευρισκομένων, αλλά σωτήριος δρόμος προς διασφάλιση της αιώνιας επιβίωσης (ο φίλος του Καλόπουλου Νεοκλής [Ιωάννης Ρούσσος], μη μπορώντας να δει σε τι αποσκοπεί η σωτηρία του Χριστού, ρωτούσε από τι σώζει ο χριστιανισμός και ο Χριστός… από τον θάνατο αγαπητέ! Ο Θεός είναι η ίδια η βάση της ζωής μας (Αποκάλυψη, Α «18 καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρὸς, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου.»).

Ο Καλόπουλος όφειλε προς όφελος όλων να διδάξει τις τυπικότερες αρχές του διαλόγου πριν να κατηγορεί τον Απολογητή. Ποιες είναι αυτές; Μήπως οι διαστρεβλώσεις των λόγων των Αγίων Πατέρων; Οι ύβρεις και οι συκοφαντίες; Το κουτσούρεμα της επιστολής του Απολογητή; Η μη απάντηση στον Απολογητή αλλά η δημοσίευση της επιστολής του προς τρίτους; Όσο αφορά τώρα την πολυτέλεια του χρόνου, ποιος όρισε στον Καλόπουλο πως οι άλλοι έχουν χρόνο να ασχολούνται μαζί με αυτόν και τις μώρες συγγραφικές κακοδοξίες του; Γιατί πιστεύει πως αυτός δεν έχει χρόνο ενώ την ίδια στιγμή σε άλλο σημείο της επιστολής επιθυμεί να βρουν χρόνο ο Πατέρας Μεταλληνός και άλλοι ιεράρχες της Ορθοδόξου Εκκλησίας και να ασχολούνται μαζί του; Πιστεύει μήπως πως είναι φορέας τρομερών αληθειών και αποκαλύψεων; Κάνει κάποιο λάθος να είναι τόσο εγωκεντρικός.

Μετά στενοχωριέται ο Καλόπουλος που ο Απολογητής προσπάθησε να κάνει την ιστοσελίδα του Καλόπουλου πνευματικό αφοδευτήριο. Ξεχνά ο Καλόπουλος, πως η σελίδα του δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα κοινό συγγραφικό αφοδευτήριο ούτως ή άλλως; ξεχνά πως το έργο του έχει αφοδεύσει την Ελλάδα με τις αντιεπιστημονικές και αναπόδεικτες ιδέες του;

Ο Καλόπουλος σκίζεται να αναφέρει και να καταδείξει τον Απολογητή ως Ανορθόγραφο και ασύντακτο. Όμως ο Σπύρος Φίλος είναι κατηγορηματικός έναντι του βιβλίου του Μιχάλη Καλόπουλου «Το Μεγάλο Ψέμα»:

«Η αξιοπιστία ενός κειμένου κρίνεται και από την έλλειψη αδικαιολόγητων λαθών μέσα σ’ αυτό, και μάλιστα σοβαρών, κάτι που, δυστυχώς, συμβαίνει με το βιβλίο του κ. Κ. σε βαθμό ανεπίτρεπτο. Επειδή, μέσα στο βιβλίο του κ. Κ. υπάρχουν σοβαρά λάθη, πολλά δε απ’ αυτά εξώφθαλμα και χτυπητά. Και όχι μονάχα λάθη ορθογραφικά, από τα οποία - «ειρήσθω εν παρόδω» - βρίθει το βιβλίο αυτό (σε κάθε σχεδόν σελίδα του,  πολλές φορές μάλιστα φτάνουν τα 10 ή και περισσότερα - σε μια και μόνη σελίδα! Τα οποία, αν τα υπολογίσει κανείς με μόνον 5 λάθη κατά μέσον όρο ανά σελίδα, ανέρχονται σε 2.000 περίπου λάθη, μόνον αυτού του είδους στο βιβλίο του κ. Κ.!). Το γεγονός αυτό δείχνει πόσο πρόχειρα, αλλά και πόσο επιπόλαια και ανεξέλεγκτα έστειλε το υλικό του βιβλίου του ο κ. Κ. στον δρόμο της δημοσιότητας, χωρίς δηλαδή, σοβαρή επεξεργασία! Θέλετε ένα τέτοιο χτυπητό παράδειγμα; Δεν έχετε παρά να κοιτάξετε μόνον τις δύο σελίδες της βιβλιογραφίας του!»

ΑΓΟΡΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ

 Αγαπητέ φίλε, οι σκέψεις αυτές όπως και ολόκληρη η επιστολή σου, άριστα θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως εκθεσιακό δείγμα πολυεπίπεδης ασάφειας στους μελλοντικούς εκτιμητές της διανοητικής μας ανεπάρκειας. Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά: δεν αγοράζεις τα βιβλία μου, επειδή πιστεύεις στον τριαδικό Χριστό!

Φυσικά! Που είναι το περίεργο; Εσύ θα αγόραζες ποτέ βιβλία που βρίζουν και αμφισβητούν την ύπαρξη του Πατέρα σου; Ο Τριαδικός Θεός μου, Πατήρ, Ιησούς Χριστός και Άγιο Πνεύμα είναι ο Πνευματικός Πατέρας του Απολογητή. Πώς είναι δυνατόν ο Απολογητής να χαρίζει λεφτά σε άτομα που αμφισβητούν τον Πατέρα του; Και αν το πράξει ο Απολογητής, θα το πράξει για να τα πολεμήσει και όχι για να πλευροκοπηθεί από δαύτα. Εσύ Καλόπουλε αγοράζεις Χριστιανικά βιβλία; Και αν αγόρασες την Π.Δ., δεν συμφωνείς πως την αγόρασες ΜΟΝΟ για να την πολεμήσεις;

Αγαπητέ μου, κανένας δεν σου ζήτησε να αγοράσεις τα βιβλία μου. Αν όμως η πίστη σου στον βιβλικό θεό Χριστό, σε αναγκάζει να μην αγοράσεις τα βιβλία μου, τότε δεν καταλαβαίνω πως αυτή η ίδια πίστη, δεν σε σταμάτησε απ’ το να συζητάς μαζί μου;

Και όμως ο Καλόπουλος το ζήτησε «Στα βιβλία μου έχω πάρει θέσεις και παρακαλώ οποίος θέλει να αντικρούσει τις απόψεις μου να τα συμβουλευτεί πρώτα».

Η πίστη λοιπόν με ώθησε να συζητώ μαζί σου για πολλούς λόγους:

1^ον παρατήρησα πως λες ψέματα όσο αφορά τα λόγια του Χρυσόστομου και παραποιείς τα νοήματα των λέξεων

2^ον τα ψέματα που παρουσιάζεις για τον Χρυσόστομο τα αναμασά δίχως κριτική το περιοδικό για το οποίο δουλεύεις και οι διαδικτυακοί χώροι εξόχως μισόΧριστων παγανιστών της Ελλάδας

3^ον διότι υπάρχουν πολλά περισσότερα σημεία του συγγραφικού παραλογισμού σου τα οποία πρέπει να τα μάθει και να τα δει ο κόσμος για να μην σε εμπιστεύεται πλέον εσένα και τους φίλους σου. Όσο περισσότερο μελετάς κάποιον και τον «αμφισβητείς ελεύθερα» τόσο πέφτει και το prestize του. Το δικό σου το prestize, για τους μελετημένους Χριστιανούς και για κείνους που διάγουν τον βίο τους εν Χριστώ (Ιωάννης ΙΔ΄ 21) είναι πάρα πολύ χαμηλό, διότι γνωρίζουν περίτρανα την ύπαρξη του Θεού τους και την κατάντια στην οποία πέφτει το έργο σου προσπαθώντας να αποδείξεις εσύ το αντίθετο. Δεν είναι δυνατόν να θεωρείς τον εαυτό σου σοβαρό επιστήμονα ή ερευνητή - απομυθοποιητή συγγραφέα, υποστηρίζοντας στα έργα σου παραλογισμούς και ψεύδη.

4^ον μπας και καταφέρεις και πιστέψεις και σωθείς, διότι όσο σε μελετώ τόσο εντυπωσιάζομαι με την οδό της απώλειας εις την οποία έχει περιπέσει ο λόγος σου. Είναι πραγματικά απίστευτο και μάλιστα υπερηφανεύεσαι και από πάνω πως νίκησες το Άγιο Φως. Όμως στο είπα και στην άλλη επιστολή μου, Πήγαινε εκεί κάτω για να το νικήσεις, ειδάλλως δεν είσαι επιστήμονας μα θεομπαίχτης. Όπως σου είπα, δεν μπορείς να αναιρείς γεγονότα (καιόμενη βάτος) από την στιγμή που απέχεις τόσο τοπικά όσο και ΧΡΟΝΙΚΑ.

Ο ΚΟΛΟΜΒΟΣ & Η ΑΜΕΡΙΚΗ

Δεν ξέρω γιατί αισθάνεσαι σαν τον Κολόμβο... κι αν αυτό... δεν είναι λίγο επικίνδυνο... τέλος πάντων ο καθένας κάτι αισθάνεται... το βέβαιο είναι ότι η Αμερική σαν οντότητα είναι υπαρκτή και η ύπαρξή της αποδεικνύεται, ενώ δεν υπάρχουν πολλές εκδοχές για το ποιά είναι η πραγματική Αμερική. Αντιθέτως για το ποιος είναι ο πραγματικός θεός που ο κάθε πιστός έχει υπόψη του, υπάρχουν μύριες διαφορετικές περιγραφές και ανάλογα αρχαία και νεότερα πιστεύω. Δεν μπορούμε λοιπόν να εξισώνουμε την αυτονόητη και καθολικά αποδεκτή ύπαρξη της Αμερικής με το πλήθος των θεών που η ανθρωπότητα λάτρεψε ή λατρεύει ακόμα! Αλήθεια δεν διακρίνεις την διαφορά ή προσποιείσαι;

Είναι φυσικό να μην καταλαβαίνεις γιατί αισθάνομαι ως Κολόμβος… διότι απλούστατα εσύ δεν έχεις ανακαλύψει καμιά Αμερική ή καμιά νέα Ήπειρο. Περιστρέφεις τις σκέψεις σου μέσα σε χάρτες απατηλούς και δημιουργείς πορείες σε γεωγραφικά μήκη και πλάτη που δεν υπάρχουν. Γι’ αυτό ποτέ σου δεν πρόκειται να ανακαλύψεις κάτι το σπουδαίο. Ίσως να βρεθείς σε κάποιο ξεχασμένο αλλά γνωστό ακρογιάλι, όμως μην περιμένεις να φέρεις κάποια σημαντική είδηση στον κόσμο. Το πολύ πολύ να ανακαλύψεις κάποιο νέο είδος πετρώματος.

Πιστεύω πως τον κίνδυνο τον βίωσαν εκείνοι που δεν ήθελαν τον Κολόμβο να ανακαλύψει την Αμερική και όχι ο Κολόμβος, διότι ο Κολόμβος είχε γίνει πλούσιος στην γνώση μόλις την ανακάλυψε. Ο Κολόμβος όταν ανακάλυψε την νέα Ήπειρο, αγαλλίασε η ψυχή του διότι

α) απόκτησε ελπίδες για το μέλλον των συμπατριωτών του

β) γνώρισε κάτι, που πίστευε έστω και εσφαλμένα, πως κανείς άλλος πριν από αυτόν ή μετά από αυτόν, δεν είχε ή δεν θα γνώριζε

γ) ενθουσιάστηκε να μεταδώσει αυτή την αλήθεια και σε άλλους

δ) θέλησε να σβήσει τα στόματα εκείνων που έλεγαν πως εκείνη η γη δεν υπήρχε, έστω και αν δεν είχε τρανταχτές αποδείξεις. Και όντως έτσι ήταν … δεν μπορούσε να την κουβαλήσει μαζί του και να τους την παρουσιάσει. Μπορούσε μόνο να τους δείξει την οδό, είτε να αναιρέσει τις απάτες και τα ψεύδη εκείνων που αρνούνταν την Ήπειρο και έλεγαν πως δεν υπάρχει τίποτα πέρα από τις Ηράκλειες στήλες. Εκεί σταματούσε η λογική του Μεσαιωνικού ανθρώπου. Πέρα από αυτές υπήρχε το παράλογο για τους μη πιστεύοντας, όχι όμως και για τον Κολόμβο που δέχθηκε να μπει στους κόπους και στις θυσίες για να αποδείξει στον εαυτό του, πως οι ελπίδες του ήταν σωστές.

Έπειτα γνωρίζω πολύ καλά πως σήμερα της Αμερικής η ύπαρξη αποδεικνύεται, αλλά αυτό συμβαίνει όπως είπα σήμερα και όχι τότε. Τότε ήταν αναπόδεικτη. Το αυτό και με τον Θεό μας. Αλλά κάποτε θα λάβουν όλοι οι άνθρωποι τις χειροπιαστές αποδείξεις τους και θα εννοήσουν, ότι εκείνοι οι ασήμαντοι Κολόμβοι είχαν δίκιο.

Όσο αφορά τον Θεό, οι θεωρίες δεν παίζουν σημασία. Ο Θεός είναι Θεός και όταν το θέλει μπορεί να σου το αποδείξει. Αν δεν μπορεί να σου το αποδείξει τότε δεν είναι Θεός. Αν εσύ επιθυμείς τον Θεό , τότε θα πρέπει να ζητήσεις σε Εκείνον (αυτό αφορά και τον Νεοκλή), εφόσον δεν μπορείς να Τον βρεις στις γραφές. Οι πολλές οι θεωρίες δεν μπορούν να αλλάξουν την πραγματικότητα. Ας κάνω ένα παράδειγμα: στα αρχαία χρόνια υπήρχαν πολλές θεωρίες για τον ήλιο όμως ο ήλιος ήταν αυτός που ήταν. Ποτέ δεν επηρεάσθηκε από τις θεωρίες των ανθρώπων. Η οντότητά του δεν μπορεί να μεταβληθεί ούτε από μία, μα ούτε και από περισσότερες. Συνεπώς μην αναρωτιέσαι αν δεν διακρίνω την διαφορά, διότι πολύ απλά ΔΕΝ υπάρχει διαφορά. Η διαφορά που εσύ βλέπεις είναι χρονική. Άλλοτε η Αμερική δεν μπορούσε να γίνει καθολικά αποδεκτή και όμως υπήρχε. Το αυτό και ο Θεός. Δεν μπορεί να γίνει καθολικά αποδεκτός και όμως υπάρχει. Θα μου πεις: εγώ θέλω αποδείξεις τώρα! Και ‘γω σου απαντώ: πήγαινε βρες Τον (Κατά Ιωάννην ΙΔ΄ 21). Σου το είχα ξαναπεί ότι αεροβατείς συγγραφικά! Δεν είναι δυνατόν να βρεις την Αμερική μελετώντας τους χάρτες και να είσαι 100% σίγουρος. Ο γράφων δεν μελέτησε τους χάρτες. Πρώτα πήγε στην Αμερική και μετά κατάλαβε της αξία από τους χάρτες. Εσύ θες να μελετήσεις τους χάρτες, όχι για να βρεις την Αμερική, αλλά γιατί επιθυμείς να χαθείς στο πέλαγος και να μπερδέψεις κι άλλους. Δηλαδή ψάχνεις να δεις που έχει «λάθη» η Αγία Γραφή. Ποτέ σου όμως δεν σκέφτηκες αν η Αγία Γραφή ως χάρτης επίτηδες έχει λάθη. Ποτέ σου δεν κοίταξες να δεις αν αυτά τα λιγοστά «λάθη», είναι για να μπερδεύουν τους κακοπροαίρετους. Διότι δεν είναι λάθη αλλά κώδικας ναυτικός και αν δεν θες να βγεις στο πέλαγος ποτέ σου δεν θα εκτιμήσεις την αξία του. Για σένα τα ακατανόητα του χάρτη αυτού είναι η απόδειξη πως δεν μπορεί η Αμερική να υπάρχει. Και όμως φίλε μου…

Στην περίπτωση μάλιστα του χριστιανισμού που εδώ με πάθος εκπροσωπείς, οι διαφωνίες κορυφώνονται, διότι εσχάτως οι χριστιανοί δέχονται μόνο τον θεό της Καινής Διαθήκης και συχνά αρνούνται την παλαιοδιαθηκική του προϊστορία, κάτι που κάνει σχεδόν αδύνατη κάθε συζήτηση περί βιβλικού θεού! Ξεκαθάρισε λοιπόν πρώτα απ' όλα σε ποιον θεό πιστεύεις... και άφησε κατά μέρος την Αμερική, γιατί η Αμερική σίγουρα υπάρχει... κάτι άλλο έχει συρρικνωθεί μέχρι ανυπαρξίας!

Και ο Κολόμβος εκπροσωπούσε με πάθος τις ιδέες του αν και δεν είχε δει την Αμερική. Φαντάζεσαι πως την εκπροσωπούσε αφού την είδε; Για σκέψου!

Κάνεις μεγάλο λάθος όταν λες πως οι Χριστιανοί δεν αποδέχονται την Π.Δ.  Αυτοί δεν μπορεί να λέγονται Χριστιανοί εξ ολοκλήρου (Ορθόδοξοι) (Ιωάννου Α΄, Κεφ. β’ «22 τίς ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν. 23 πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει»). Βέβαια αυτό δεν θα τους στερήσει την σωτηρία, εφόσον και αν, δεν αντιστρατεύονται τον Θεό τον ίδιο (Κατά Μάρκο , Κεφ. Θ, 40 «ὃς γὰρ οὐκ ἔστι καθ' ἡμῶν, ὑπὲρ ἡμῶν ἐστιν»). Εγώ φίλτατε Καλόπουλε, πιστεύω στον Ιησού Χριστό τον Ναζωραίο και αυτό τα λέει όλα. Τα λοιπά που εσύ υποστηρίζεις ανήκουν σε αιρετικούς και καλό θα είναι να πλησιάσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία και την διδασκαλία της.

Έπειτα αυτό που έχει συρρικνωθεί δεν είναι ο Χριστιανισμός. Αυτό το λες εσύ! Ακόμη και αν συρρικνωθεί όπως σου ξαναείπα αυτό δεν αντικατροπτίζει τα του Θεού. Ότι γίνεται στην Γη δεν ανακλάται στον Ουρανό. Πριν έρθει ο Χριστός ο Χριστιανισμός δεν υπήρχε και όμως ο Χριστός υπήρχε. Μήπως η μη ύπαρξη των Χριστιανών αναιρούσε τον Χριστό; Ο Θεός είναι αιώνιος και σαφώς εκτός χρόνου. Ακόμη και αν εσύ καταστρέψεις την πίστη ορισμένων, αυτό δεν σημαίνει πως νίκησες τον Θεό Χριστό. Είσαι άνθρωπος και αν αντιταχθείς τον Θεό είσαι προορισμένος να χάσεις. Κανείς δεν νικά τον Θεό. Αν θες να κερδίσεις θα πρέπει να ταχθείς μαζί Του. Ειδάλλως ποτέ μην κακολογήσεις τον Απολογητή πως δεν σου το μαρτύρησε. Ακόμη και όταν ο μικρός Απολογητής φύγει πάλι ο Θεός θα είναι εκεί που είναι.

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Επειδή όμως: νυν υπέρ πάντων διάλογος, χάριν των αναγνωστών μου που μας παρακολουθούν με ενδιαφέρον, θα κάνω μια προσπάθεια να απαντήσω σε κάποιες απ’ τις σκέψεις σου. Αν κατάλαβα λοιπόν καλά, στην παραπάνω φράση σου μου γράφεις ότι: Η ανυπαρξία του Χριστού ως τριαδικού θεού δεν μπορεί να αποδειχθεί! Μα, ουδέποτε ήταν στις προθέσεις μου να αποδείξω την ανυπαρξία του τριαδικού Βιβλικού 'θεού'! Αντιθέτως σε όλες μου τις μελέτες, αναδεικνύω την μοναδικότητα του δόλου, της πανουργίας και της εθνο-διαμελιστικής διάθεσης αυτού του συγκεκριμένου τριαδικού θεού.

Τι πάει να πει, νυν υπέρ πάντων ο διάλογος για χάρη των αναγνωστών μου; Πώς είναι διάλογος για τους αναγνώστες; Που τον είδες τον διάλογο άραγε εφόσον κατακομμάτιασες την επιστολή μου; Πώς είναι διάλογος όταν παρουσιάζεις την επιστολή μου απευθυνόμενος σε τρίτους, τους οποίους επιστρατεύεις κιόλας για να αποδείξεις τα αυστηρώς αναπόδεικτα; (βλέπε Νεοκλή) Στην τελευταία μου επιστολή στο είπα: τέλος οι επιστολές προς το γραφείο σου. Από δω και στο εξής θα υποστείς σκληρότατη κριτική δηλαδή «ελεύθερη αμφισβήτηση», εννοείς;

Αγαπητέ Καλόπουλε, κανείς δεν μπορεί να καταδικάσει τον Θεό. Είναι σαν να καταδικάζεις την μάνα σου και τον πατέρα σου επειδή σε γέννησαν. Σαν να καταδικάζεις την Γη (στην παγανιστική θρησκεία) επειδή έδωσε καρπούς. Δεν μπορείς να καταδικάσεις μήτε την Γη που κάνει σεισμούς, μήτε τον Θεό όταν είναι να «τιμωρήσει». Στην Χριστιανική Θεολογία ο Θεός έδωσε όλα όσα βλέπουμε ως αγαθά της ζωής. Κανείς δεν μπορεί να Τον κατηγορήσει επειδή αποφασίζει κατά διαστήματα να τα στερεί. Εσύ μπορεί π.χ. να δώσεις σε ένα φτωχό στον δρόμο φιλανθρωπία, αλλά αν την πάρεις ξανά πίσω, επειδή δεν την άξιζε, εφόσον θέλησε να αγοράσει όπλα για να σκοτώνει ή να ληστεύει, κανείς δεν μπορεί να σε καταδικάσει ότι έκλεψες και να σε ορίσει κλέφτη! Εξάλλου το σωτηριολογικό σχέδιο του Θεού μας, προβλέπει αιώνια προσφορά αυτών των αγαθών εν κτίση αφθαρσίας σε όλους όσους αδικήθηκαν. Αλλά μην περιμένεις ψεύτες και απατεώνες και κάθε πηγή κακού να συμμετάσχει σε αυτό τον νέο κόσμο (Πέτρου Β΄, γ΄ «10 Ἥξει δὲ ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, ἐν ᾗ οὐρανοὶ ῥοιζηδὸν παρελεύσονται, στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται, καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται. 11 Τούτων οὖν πάντων λυομένων ποταποὺς δεῖ ὑπάρχειν ὑμᾶς ἐν ἁγίαις ἀναστροφαῖς καὶ εὐσεβείαις, 12 προσδοκῶντας καὶ σπεύδοντας τὴν παρουσίαν τῆς τοῦ Θεοῦ ἡμέρας, δι' ἣν οὐρανοὶ πυρούμενοι λυθήσονται καὶ στοιχεῖα καυσούμενα τήκεται! 13 καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ».

Βέβαια αν και εδώ δεν αρνείσαι τον Θεό, όπως λες, σε άλλα σημεία της επιστολής σου θεωρείς τα θαύματα μαγγανείες και παρακάτω λες πως ο Θεός δεν υπάρχει. Συ είπες.

Έπειτα πέφτεις σε παράλογα λόγαι. Διότι αγαπητέ Καλόπουλε, που η λογική των συγγραμμάτων σου ανήκει στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, πώς κατηγορείς τον Θεό για εθνοδιαμελισμό, εφόσον υποστηρίζεις πως η Βίβλος είναι δημιουργία Χαλδαίων (έθνος) μάγων. Πώς λοιπόν είναι εθνοδιαμελιστική όταν και μόνο όταν διατηρείται ένα τουλάχιστον έθνος; Στην 1η επιστολή σου, όρισες αυτό το έθνος σαφώς ως το Εβραϊκό.

Εν πάση περίπτωση, με την αναφορά σου αυτή μου ξεκαθαρίζεις τουλάχιστον ότι ο θεός σου είναι ο βιβλικός τριαδικός θεός και περί αυτού ο λόγος. Επειδή λοιπόν αγνοείς τις γραπτές μου τοποθετήσεις, σε πληροφορώ ότι με αποσπάσματα μέσα από την ίδια την Βίβλο, αναδεικνύω τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου τριαδικού‘θεού΄, που όχι μόνο δεν ταιριάζουν σε κανένα αξιοπρεπή και αξιαγάπητο θεό, αλλά θα έπρεπε να προκαλούν στους ανθρώπους αλυσιδωτές εκρήξεις προβληματισμού, θυμού και απόρριψης, διότι πρόκειται για τον βιαιότερο και τον πλέον ανθρωποφθόρο θεό όλων των θρησκειών από καταβολής κόσμου!!

Ας ειπωθεί μόνο, πως έτσι βλέπεις Τον Θεό εσύ, και όχι Εγώ και οι υπόλοιποι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Έτσι φαντάζεσαι εσύ την Αμερική επειδή κάποιοι άλλοι την περιέγραψαν κατ’ αυτόν τον τρόπο και εσύ επιπροσθέτως της αποδίδεις τους χαρακτηρισμούς που η καρδιά σου επιθυμεί και τους οποίους προείδε αυτή σε εκείνες τις περιγραφές. Ο άνθρωπος μπορεί να βλέπει και να παρατηρεί φαινόμενα, όμως οι περιγραφές που δίνει γι’ αυτά τα φαινόμενα δεν είναι αντικειμενικές πάντοτε. Εσύ π.χ. δίνεις μια περιγραφή για τους Πατέρες, τον Αβραάμ κ.λ.π. που δεν αντικατοπτρίζουν την αλήθεια. Γιατί περιμένεις τα λεγόμενα των Ιουδαίων να αντικατοπτρίζουν πάντα την ακριβή αλήθεια και όχι εκείνη την οποία υποκειμενικά παρατήρησαν; Εγώ μπορώ να σου παρουσιάσω άλλες θεότητες πολύ πιο και σίγουρα «ανθρωποφθόρες», «βιαιότερες» που οδηγούν σε μεγαλύτερους ακόμη προβληματισμούς από ότι ο Θεός της Βίβλου όπως μπορώ να σου παρουσιάσω τα ίδια τα χωρία που επικαλείσαι, με την σωστή εξήγηση τους και όχι αυτή την οποία ακολουθείς εσύ που χρήζει αυστηρής λογικής απόρριψης.

ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗΣ

Και επειδή έχω πρόχειρο ένα τέτοιο αποκαλυπτικό και εξαιρετικά δύσπεπτο βιβλικό απόσπασμα στο παραθέτω: «Ποιος είναι εκείνος που έρχεται με την στολή του κατακόκκινη; Εγώ ο Κύριος (ο Γιαχβε [1]) είμαι. Γιατί είναι τα ρούχα σου κόκκινα σαν εκείνου που πατάει σε πατητήρι; Πάτησα μονάχος μου (τα έθνη) στο πατητήρι, πάνω στον θυμό μου τους ποδοπάτησα (Μασ. κατελάκτισα αυτούς) και τους σύνθλιψα έως εδάφους και το αίμα τους πιτσίλισε [2] τα ρούχα μου και λέρωσα όλη την στολή μου... πάνω στο θυμό μου ποδοπάτησα τους λαούς και πάνω στην οργή μου τους κομμάτιασα και έχυσα το αίμα τους στη γη». (Β.Β.) Ησαΐας 63. 1-6.

Δηλαδή τι μένει σε μας, τα 'έθνη' να πούμε: συγνώμη θεέ της βίβλου... που μας ποδοπάτησες... συγνώμη βιβλικέ 'θεέ' Γιαχβέ που με το αίμα μας πιτσιλίσαμε την στολή σου;!

Αν αυτός ο οργισμένος 'θεός' που σκέφτεται το λερωμένο φόρεμά του καθώς οργισμένος τσαλαπατάει λαούς και έθνη... εσένα σου ταιριάζει... πρόβλημα και χάρισμα σου!

Είναι δύσπεπτο το χωρίο που παραθέτεις μόνο για εκείνους που ψάχνουν για εξηγήσεις εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Εσύ ας ειπωθεί για άλλη μια φορά πως πάσχεις από κάλπικο επιστημονισμό, δηλαδή δεν είσαι ερευνητής ως επικαλείσαι. Ο ερευνητής πριν ακολουθήσει μια γνώμη ρωτά εδώ και κει και ψάχνει να εύρη την αλήθεια. Συ όμως Καλόπουλε δεν έψαξες για κάτι, παρά μέσα στην τυφλή υπερηφάνεια των λόγων σου, που κουκουλώθηκαν μέσα σε ψεύτικες ερμηνείες και με αυτό το κουκούλωμα, αφάνισαν και άλλους. Αν ήσουν ερευνητής θα είχε ρωτήσει και την μάνα Εκκλησία να σου εξηγήσει το εδάφιο. Αν πάλι ρώτησες και εξακολουθείς να διδάσκεις ψέματα, τότε ψεύδεσαι εις σκοπό εσκεμμένης πλάνης ανθρώπων. Αιώνια καταδίκη περιμένει τους εν συνειδήσει δάσκαλους του ψεύδους (Προς Ρωμαίους, Κεφ. ΙΒ «19 μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ· γέγραπται γάρ· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος»)

 Το χωρίο που παραθέτεις αναφέρεται σε συγκεκριμένο πόλεμο. Ποιος είναι αυτός ο πόλεμος; Είναι μελλοντικός πόλεμος, λίγο πριν από την 2η Παρουσία τού Χριστού, όπου τα στρατεύματα τού Αντιχρίστου, θα χτυπήσουν την Ιερουσαλήμ, τότε που οι κάτοικοί της θα έχουν μεταστραφεί στον Χριστό. Έτσι ο Θεός θα βοηθήσει τους πολιορκημένους Χριστιανούς, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν τα στρατεύματα τού Γωγ σε πανωλεθρία (το πως και οι Ιουδαίοι, μελλοντικά, θα δεχτούν τον Χριστό ως Υιό του Θεού, μπορείς να το ξεκαθαρίσεις σε παρακάτω ενότητα, με τα νήπια και την πέτραν που πάλι κακόδοξα παράφρασες). Αφού εννοήσεις αυτό, δίκαια θα πρέπει να καταλάβεις πως αυτός ο πόλεμος θα είναι ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ των Χριστιανών και του Θεού, ενάντια στους αντίχριστους και τους δαίμονες που θα επιτίθενται, γι’ αυτό και λέει ο Θεός στο ίδιο χωρίο (Ησαΐας, Κεφ. ΞΓ’ «1... Ἐγώ, ὁ λαλῶν ἐν δικαιοσύνῃ»).

Εκτός αυτών, των όσων με τάση αυτοκαταστροφής εξηγείς ενάντια στον Θεό που σε Δημιούργησε, ομολογείς πως «ο οργισμένος 'θεός' που σκέφτεται το λερωμένο φόρεμά του». Με συγχωρείς αγαπητέ, αλλά ποιος σε δίδαξε πως ο Θεός σκέφτεται το φόρεμά του; Άλλος παρατηρεί την στολή του Θεού και όχι ο Θεός (ό.π., «2 Διὰ τί εἶναι ἐρυθρὰ ἡ στολή σου καὶ τὰ ἱμάτιά σου ὅμοια ἀνθρώπου πατοῦντος ἐν ληνῷ»). Αν δεν βλέπεις το δεύτερο πρόσωπο Ενικού αριθμού, τι μένει άλλο να σου πω, παρά το ότι τα λόγια σου είναι αγράμματα; Ο Ησαΐας ο Προφήτης λοιπόν παρατηρεί τον Θεό. Συ όμως που σπούδασες λογική, τέτοια λάθη όχι μόνο δεν τα παρατηρείς στον εαυτό σου αλλά τα διδάσκεις επιπλέον! Γιατί όμως απαντά ο Θεός; φυσικά για να μας δώσει να καταλάβουμε πως είναι Αυτός ο Ίδιος που αναφέρεται στο εδάφιο της  (Αποκάλυψης ΙΘ΄ «15 καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία ὀξεῖα δίστομος, ἵνα ἐν αὐτῇ πατάσσῃ τὰ ἔθνη· καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος. 16 καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον· βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων»). Αλλά που να το βρεις εσύ αυτό Καλόπουλε! Εσύ σπούδασες να βρίσκεις ΛΟΓΙΚΑ λάθη σε μεγάλο ΟΓΚΟ δεδομένων! Και όμως και λάθη δικαιοσύνης και αλήθειας και συνεπώς και λογικής έχεις. Διότι δεν ψάχνεις τον Θεό! Άλλα πράγματα ψάχνεις!

Αυτός λοιπόν ο πόλεμος, Καλόπουλε, είναι πόλεμος αμυντικός και δίκαιος προστασίας του Θεού υπέρ των πιστών Του. Εσύ τι περιμένεις ΛΟΓΙΚΑ; Ο Θεός να αφήσει τα πιστά -έμπιστα πλάσματά Του να τα φάνε «κολατσιό» οι δαίμονες και οι αντίχριστοι; Θα είναι ΔΙΚΑΙΟ να μας προστατέψει ως θείο γένος Του. Τα λόγια του Θεού Χριστού δεν απευθύνονται σε οποιονδήποτε, αλλά σε όσα στρατεύματα δεν τον δέχονται ως βασιλιά σε αυτή την μάχη (Κατά Λουκά, Κεφ. ΙΘ’ «27 πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ' αὐτοὺς, ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου»). Ποιοι θα τους αγάγουν - οδηγήσουν μπροστά στον Θεό;  Ας το δούμε και αυτό: (Αποκάλυψη Ιωάννου, Κεφ. ΙΣ΄ «13 Καὶ εἶδον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ δράκοντος καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ ψευδοπροφήτου πνεύματα τρία ἀκάθαρτα, ὡς οἱ βάτραχοι· 14 εἰσὶ γὰρ πνεύματα δαιμονίων ποιοῦντα σημεῖα, ἃ ἐκπορεύεται ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς οἰκουμένης ὅλης, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος.») Είναι ξεκάθαρο πως αυτοί οι λαοί είναι οι αντίπαλοι του Θεού, που θα οδηγούνται από τους δαίμονες, με την ΑΝΟΧΗ του Θεού (για την ανοχή του Θεού, δες και ενότητα με τον προφήτη και τις αρκούδες στην ίδια επιστολή). Επίσης αυτό το γεγονός αναφέρεται και σε άλλο εδάφιο (Αποκάλυψη Ιωάννη, Κεφ. Κ΄ «7 Καὶ ὅταν τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη, λυθήσεται ὁ Σατανᾶς ἐκ τῆς φυλακῆς αὐτοῦ, 8 καὶ ἐξελεύσεται πλανῆσαι τὰ ἔθνη τὰ ἐν ταῖς τέσσαρσι γωνίαις τῆς γῆς, τὸν Γὼγ καὶ Μαγώγ, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον, ὧν ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης. 9 καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς γῆς, καὶ ἐκύκλευσαν τὴν παρεμβολὴν τῶν ἁγίων καὶ τὴν πόλιν τὴν ἠγαπημένην· καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτούς· 10 καὶ ὁ διάβολος ὁ πλανῶν αὐτοὺς ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ θείου, ὅπου καὶ τὸ θηρίον καὶ ὁ ψευδοπροφήτης, καὶ βασανισθήσονται ἡμέρας καὶ νυκτὸς εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.»). Τα πλήρη γεγονότα εκείνης της ημέρας μπορεί κανείς να τα διαβάσει στον Ζαχαρία, Κεφ. ΙΔ΄ 1- 17.

Ο καθείς είναι ελεύθερος να πάρει τον δρόμο του (Κατά Ματθαίον, Κεφ. ΙΣ΄ «24 Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι.»). Ο καθείς μπορεί να πάρει τον δρόμο της ζωής ή τον δρόμο του αιώνιου θανάτου. Ο καθείς ενώ βρίσκεται στην εντατική (ο Καλόπουλος το ονομάζει βρεφονηπιακός σταθμός γη) μπορεί να διατηρηθεί στην ζωή αν είναι συνδεμένος με τον βηματοδότη της καρδιάς του, τον Θεό, την κατ’ εξοχήν Πηγή της ζωής. Μόνο κανείς να μην κατηγορήσει τον Θεό, αν ο ίδιος επιλέξει να αποσυνδεθεί με τον βηματοδότη αυτόν και κανείς να μην κατηγορήσει τον Θεό ότι δεν προειδοποιήθηκε ότι θα πεθάνει για πάντα αν αποσυνδεθεί, εφόσον και εάν διάβασε αυτά τα λόγια.

2η ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Αν το παραπάνω απόσπασμα σου φαίνεται δικαιολογημένο, επειδή στρέφεται κατά των αμαρτωλών εθνών, σου παραδίδω προς εκτίμηση ακόμα ένα 'διαμάντι' βιβλικής μαγγανείας κατά του ίδιου αυτή τη φορά λαού του: «θα σας δώσω λοιπόν κρέας να φάτε. Όχι για μια μέρα ούτε δυο, αλλά για ολόκληρο μήνα θα τρώτε κρέας ώσπου να σας βγει απ’ την μύτη και έσται υμίν εις χολέραν... και πέθαναν εκεί όσοι επιθύμησαν να φάνε κρέας» [3] Ο΄ Αριθμοί 11.20. & (Β.Β.)

Την απίστευτη αυτή δήλωση: «σας έδωσα κρέας για να χολεριάσετε» κάνει ο δηλητηριο-χρήστης Γιαχβε, δηλαδή ο τριαδικός θεός της Βίβλου (ο θεός της Καινής και Παλαιάς Διαθήκης) όταν στους δικούς του ανθρώπους που έκλαιγαν λιμαγμένοι για λίγο κρέας προσφέρει (άκουσον-άκουσον), δηλητηριασμένα ορτύκια. Ναι, δεν υπάρχει θεός σε ολόκληρο το θεολογικό πάνθεον της ανθρωπότητας που να καυχάται ότι δηλητηρίασε τους δικούς του ανθρώπους, τους τσακισμένους απ’ την πείνα και την έρημο φουκαράδες Ισραηλίτες!

Γιατί δεν διευκρινίζεις στον κόσμο για ποιο λόγο ο Θεός υποσχέθηκε στους Ισραηλίτες να φάνε τόσο πολύ κρέας ώστε «να τους βγει από την μύτη»; Γιατί δεν αναφέρεις παρέα με τα χωρία που παρουσιάζεις και την άλλη όψη του νομίσματος; Γιατί δεν αναφέρεις πως, ενώ ο Θεός τους οδήγησε από την δουλεία της Αιγύπτου προς την ελευθερία, και τους ταΐζε μάννα εξ ουρανού, ειδάλλως θα πέθαιναν στην έρημο στηριζόμενοι στις δικές τους δυνάμεις, και τους συνόδευε συνεχώς (Αριθμοί Κεφ. Ι’ «34 καί ἠ νεφέλη τοῦ Κυρίου ἦτο ἐπάνωθεν αὐτῶν… »), εκείνοι άρχισαν να παραπονιούνται πως βαρέθηκαν να τρώνε μάννα και προτιμούσαν πάλι την διατροφή που είχαν ως σκλάβοι στην Αίγυπτο, ζητώντας κρέας;

Αποδείχτηκαν αχάριστοι αγαπητέ Καλόπουλε οι Ιουδαίοι προς τον Θεό σε αυτό το παράδειγμα που αναφέρεις, διότι ο Θεός είχε τόση δύναμη ώστε όχι μόνο να τους διασώσει αλλά και να τους τροφοδοτεί με τόσο πολύ φαΐ ώστε να «σκάσουν» από δαύτο και να τους «βγει από την μύτη». Θα ήταν σαν στην πολιορκία του Μεσολογγίου, οι Έλληνες πολιορκημένοι, αφού θα είχαν παρακαλέσει τον Θεό να τους γλιτώσει από την πείνα και την πολιορκία δίνοντας τους να φάνε μάννα, αργότερα να αποδέχονταν πως θα προτιμούσαν τον Τουρκικό ζυγό και το κρέας που αυτός θα έφερνε μαζί του! Θα άξιζαν τιμωρία ναι ή όχι; διότι αν αμφιβάλεις στην δύναμη του Θεού και χάνεις στην εμπιστοσύνη σου σε Αυτόν, τότε που αλλού θαρρείς πως μπορείς να την στηρίξεις; Στα λόγια των πολιτικών και των βασιλιάδων της εποχής; (Αριθμοί, Κεφ. Ια΄ «18 καὶ τῷ λαῷ ἐρεῖς· ἁγνίσασθε εἰς αὔριον, καὶ φάγεσθε κρέα, ὅτι ἐκλαύσατε ἔναντι Κυρίου λέγοντες· τίς ἡμᾶς ψωμιεῖ κρέα; ὅτι καλὸν ἡμῖν ἐστιν ἐν Αἰγύπτῳ. καὶ δώσει Κύριος ὑμῖν φαγεῖν κρέα, καὶ φάγεσθε κρέα. 19 οὐχ ἡμέραν μίαν φάγεσθε, οὐδὲ δύο, οὐδὲ πέντε ἡμέρας, οὐδὲ δέκα ἡμέρας, οὐδὲ εἴκοσιν ἡμέρας. 20 ἕως μηνὸς ἡμερῶν φάγεσθε, ἕως ἂν ἐξέλθῃ ἐκ τῶν μυκτήρων ὑμῶν. καὶ ἔσται ὑμῖν εἰς χολέραν, ὅτι ἠπειθήσατε Κυρίῳ, ὅς ἐστιν ἐν ὑμῖν, καὶ ἐκλαύσατε ἐναντίον αὐτοῦ λέγοντες· ἱνατί ἡμῖν ἐξελθεῖν ἐξ Αἰγύπτου;») - (Αριθμοί, Κεφ Ια΄ «23 καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· μὴ χεὶρ Κυρίου οὐκ ἐξαρκέσει; ἤδη γνώσῃ εἰ ἐπικαταλήψεταί σε ὁ λόγος μου ἢ οὔ.»). Αντί να ευγνωμονούν τον Θεό και να έχουν εμπιστοσύνη στην δύναμή Του, εκείνοι άρχισαν να κλαίνε και να οδύρονται λες και τους συνόδευε ο χειρότερος στρατηγός του κόσμου.

Αλλά ας δούμε περισσότερο αναλυτικά αυτά που υποστηρίζεις, πως δηλαδή ο Θεός τους έδωσε ως λες να φάνε ορτύκια ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΑ. Απορεί κανείς πως και με ποια επιστημονική μέθοδο αγαπητέ Καλόπουλε ανακάλυψες πως ο Θεός

α. τους έδωσε να φάνε ορτύκια δηλητηριασμένα

β. και εκείνοι τελικά τα έφαγαν και δηλητηριάστηκαν

Μπορείς να δείξεις σε ποια εδάφια το αναφέρει αυτό; Αν αποδείξεις κάτι τέτοιο στον Ελληνικό λαό, εγώ θα σου εξηγήσω και τη σημασία του όρου «ἐπάταξε» και γιατί ο Θεός «ἐπάταξε»! και δεν πάταξαν τα ορτύκια. Για την φιλομάθεια του Ελληνικού λαού θα παρουσιάσω το εδάφιο : (Αριθμοί, Κεφ. Ια’ 31 -33 «καὶ πνεῦμα ἐξῆλθε παρὰ Κυρίου καὶ ἐξεπέρασεν ὀρτυγομήτραν ἀπὸ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπέβαλεν ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν ὁδὸν ἡμέρας ἐντεῦθεν καὶ ὁδὸν ἡμέρας ἐντεῦθεν, κὐκλῳ τῆς παρεμβολῆς, ὡσεὶ δίπηχυ ἀπὸ τῆς γῆς. 32 καὶ ἀναστὰς ὁ λαὸς ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα καὶ ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν ἐπαύριον καὶ συνήγαγον τὴν ὀρτυγομήτραν, ὁ τὸ ὀλίγον, συνήγαγε δέκα κόρους, καὶ ἔψυξαν ἑαυτοῖς ψυγμοὺς κύκλῳ τῆς παρεμβολῆς. 33 τὰ κρέα ἔτι ἦν ἐν τοῖς ὀδοῦσιν αὐτῶν πρινὴ ἐκλείπειν, καὶ Κύριος ἐθυμώθη εἰς τὸν λαόν, καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν λαὸν πληγὴν μεγάλην σφόδρα.») Καθώς βλέπεις δεν πρόλαβαν να τα βάλουν στο στόμα τους τα ορτύκια, συνεπώς δεν έπαθαν κάτι από αυτά, δεν δηλητηριάστηκαν… εμπρός λοιπόν περιμένω την αλήθεια σου! Πώς έπαθαν, τι έπαθαν και γιατί έπαθαν!

Έπειτα με ποια επιστημονική μέθοδο απέδειξες πως οι φουκαράδες οι Ισραηλίτες είναι τσακισμένοι από την πείνα στην έρημο; Ποιος σε πληροφόρησε δια αυτό πέραν της δικής σου εμπαθέστατης συγγραφικής συμπεριφοράς προς τον Τριαδικό Θεό των Χριστιανών; Σαφώς δεν ήσαν πεινασμένοι καθόσον ο Θεός τους παρείχε διαρκώς μάννα εξ ουρανού (Αριθμοί Κεφ. Ια΄ «6 νυνὶ δὲ ἡ ψυχὴ ἡμῶν κατάξηρος, οὐδὲν πλὴν εἰς τὸ μάννα οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν· 7 τὸ δὲ μάννα ὡσεὶ σπέρμα κορίου ἐστί, καὶ τὸ εἶδος αὐτοῦ εἶδος κρυστάλλου· 8 καὶ διεπορεύετο ὁ λαὸς καὶ συνέλεγον καὶ ἤληθον αὐτὸ ἐν τῷ μύλῳ καὶ ἔτριβον ἐν τῇ θυΐᾳ καὶ ἥψουν αὐτὸ ἐν τῇ χύτρᾳ καὶ ἐποίουν αὐτὸ ἐγκρυφίας, καὶ ἦν ἡ ἡδονὴ αὐτοῦ ὡσεὶ γεῦμα ἐγκρὶς ἐξ ἐλαίου·»). Με άλλα λόγια πολυδιαβασμένε Καλόπουλε, έτρωγαν οι Ισραηλίτες και ήσαν χορτασμένοι και όχι «τσακισμένοι από την πείνα» ως καταμαρτυρείς. Είσαι τελικά μεγάλος εχθρός της Αλήθειας φίλτατε! Και ο λόγος είναι απλός: προσπαθείς να φέρεις τους αναγνώστες σε λύπηση των Εβραίων, τους οποίους φαίνεται μισείς (δες παρακάτω), ώστε εκείνοι με την σειρά τους να απαρνηθούν τον Βιβλικό Θεό και δηλαδή τον Χριστό που φέρθηκε «σκληρά» στους Ιουδαίους.

Μια από τις μεγάλες συγγραφικές απάτες σου, είναι πως τάχα λυπάσαι και αναφέρεις τους Ισραηλίτες ως «φουκαράδες» και «τσακισμένους από την πείνα». Φουκαράδες θα ήταν Καλόπουλε οι Ισραηλίτες, αν παρέμεναν σκλάβοι στους Αιγυπτίους όπως και οι Έλληνες θα ήσαν φουκαράδες αν έμενα υπόδουλοι στον Χίτλερ και στα γοτθικά του στίφη. Ο Λαός μας στην κατοχή και στο Μεσολόγγι’ προτίμησε τον θάνατο και την πείνα παρά την υποδούλωση. Έπειτα εφόσον λυπάσαι, εγώ λέω δήθεν λυπάσαι, για τους Ισραηλίτες, γιατί έχεις φίλους με αμετροέπεια αντιεβραϊκών αισθημάτων; (βλέπε Νεοκλή [Ιωάννη Ρούσσο] και χρήση -προθέματος «Έβραιο», μέχρι εξαντλήσεως)

Αλλά μην πιστέψεις πως θα σταματήσω εδώ. Ενώ κάκιστα αναφέρεις πως «λιμαγμένοι για λίγο κρέας προσφέρει (άκουσον-άκουσον), δηλητηριασμένα ορτύκια» και παρερμηνεύεις και κακολογείς τον Θεό, ότι έδωσε τάχα στους Ιουδαίους και έφαγαν δηλητηριασμένα ορτύκια (όπως είπα δεν έφαγαν μα μήτε δηλητηριασμένα ήσαν), εντούτοις αποφεύγεις να δώσεις εξηγήσεις για το πώς βρέθηκαν τόσα πολλά ορτύκια στην έρημο και μάλιστα συγκεντρωμένα γύρω από το στρατόπεδό τους. Μήπως είχαν πάρει όλοι τους προφητικά βότανα (συ είπες) ή βότανα που γεννάνε παραισθήσεις; Αλλά να προσθέσω και αυτό. Ενώ αντιφάσκεις συνεχώς και άλλοτε λες πως ο Θεός δεν υπάρχει και άλλοτε λες πως ο Θεός είναι παραισθήσεις βοτάνων και συνεπώς δεν υπάρχει, εντούτοις εδώ σε αυτό το χωρίο κατηγορείς τον Θεό, και δηλαδή δέχεσαι την μεταφυσική Του ύπαρξη. Αν ήσουν δίκαιος και δηλαδή τηρούσες σταθερή στάση απέναντι στον Θεό, αρνούμενος Αυτόν, δεν θα έπρεπε να κατηγορείς τον Θεό, εφόσον δεν Υπάρχει, αλλά την «θεϊκή», κατ’ εσέ και παγανιστές, φύση που έβρεξε ορτύκια μολυσμένα.

 Τέλος ενώ σκαρφίζεσαι ένα σωρό ανυπόστατες κατηγορίες δεν απορείς πως 500.000 Ιουδαίοι διέσχισαν την έρημο τόσους μήνες και δεν τους έλειψε τίποτα! Που είναι η επιστημονική σου λογική τώρα; Την πήρε ο αέρας; Έπρεπε να το ξέρεις πως στην έρημο σηκώνει αμμοθύελλες!

ΤΡΙΤΗ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Θέλετε κι άλλο απόσπασμα που φωτίζει το απαράδεκτο προφίλ του Γιαχβε-Χριστού [4] «Όταν ο Κύριος ο θεός σου σε φέρει εις την γην την οποίαν υπάγεις, δια να κληρονομήσεις αυτήν, δια να δώσει εις σε πόλεις μεγάλες και καλές τις οποίες δεν έκτισες και οικίες πλήρεις αγαθών, τις οποίας δεν εγέμισες και φρέατα ανοιγμένα, τα οποία δεν άνοιξας, αμπελλώνες και ελαιώνες τους οποίους δεν εφύτευσες... Κύριον τον θεόν σου θέλεις φοβείσθαι... δια να εκδιώξει πάντας τους εχθρούς σου απ' έμπροσθεν σου... και θέλω εκδιώξει έθνη πολλά απ' έμπροσθεν σου... και σου παραδώσει αυτούς έμπροσθεν σου, θέλεις πατάξει αυτούς, κατά κράτος θέλεις εξολοθρεύσει (Ο΄αφανίσει) αυτούς, δεν θέλεις δείξει έλεος προς αυτούς... δεν θέλεις συμπεθερεύσει μετ' αυτών... ούτω (έτσι) θέλετε κάμει προς αυτούς... θέλετε καταστρέψει... συντρίψει... κατακόψει... καύσει εν πυρί... και δεν θέλει βάλει (ο Κύριος) επί σε ουδεμίαν των κακών νόσων της Αιγύπτου, τας οποίας γνωρίζεις (!!!), αλλά θέλει βάλει αυτάς (τας νόσους!) επί πάντας τους μισούντας σε. Καί θέλεις εξολοθρεύσει πάντα τα έθνη... δεν θέλεις σπλαχνισθεί δι αυτούς.»!! Δευτ. 6.10. & 7.1-16.

Μην ανησυχείς δεν αμφιβάλλουμε για την ταύτιση Γιαχβέ (Ο Ων ) με τον Χριστό. (Έξοδος, Κεφ. Γ΄ «13 καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς τὸν Θεόν· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξελεύσομαι πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς· ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς. ἐρωτήσουσί με· τί ὄνομα αὐτῷ; τί ἐρῶ πρὸς αὐτούς; 14 καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς Μωυσῆν λέγων· ἐγώ εἰμι ὁ ὤν.» (αυτός που υπάρχει Καλόπουλε, οι άλλοι θεοί ΔΕΝ υπάρχουν).

Εσύ έχεις τέτοιες αμφιβολίες που φυσικά δεν σταματούν έως εκεί! Πριν συνεχίσω ας πω, πως αλλού παρουσιάζεις τον Υιό (χριστιανούς) ως αιρετικό, δηλαδή δεν τον αποδέχεσαι αλλά εδώ τον συνταυτίζεις με τον Γιαχβέ. Είσαι φοβερός στα ατοπήματα! Έχω δει πολλούς παγανιστές αλλά εσύ τους έχεις ξεπεράσει όλους, ειλικρινά σου μιλάω. Έπειτα δεν μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί θεωρείς το προφίλ του Γιαχβέ απαράδεκτο. Το δικό σου προφίλ (συγγραφικά ψέματα και συγγραφικές συκοφαντίες) το θεωρείς αποδεκτό; Εγώ μάλλον όχι!

Αλλά ας δούμε εκείνο του Θεού, που εσύ το θεωρείς «απαράδεκτο». Ο Θεός λοιπόν της Βίβλου αποφασίζει να θέσει τον μικρότερο λαό της Γης εκείνου του καιρού, που τελούσε υπό δουλεία των Αιγυπτίων, υπό την προστασία Του και ο ίδιος ο Θεός εξηγεί γιατί διάλεξε τους Ισραηλίτες τότε, (Δευτ. Κεφ. Ζ΄ «7 οὐχ ὅτι πολυπληθεῖτε παρὰ πάντα τὰ ἔθνη, προείλετο Κύριος ὑμᾶς καὶ ἐξελέξατο Κύριος ὑμᾶς, ὑμεῖς γάρ ἐστε ὀλιγοστοὶ παρὰ πάντα τὰ ἔθνη,»). Με αυτόν τον τρόπο, ήθελε να δείξει ο Θεός, πως αυτός ο λαός αν φυλούσε τους νόμους του πραγματικού Θεού (Δευτ. Κεφ. Σ΄ «17 φυλάσσων φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τὰ μαρτύρια καὶ τὰ δικαιώματα, ὅσα ἐνετείλατό σοι· 18 καὶ ποιήσεις τὸ ἀρεστὸν καὶ τὸ καλὸν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ εἰσέλθῃς καὶ κληρονομήσῃς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν, 19 ἐκδιῶξαι πάντας τοὺς ἐχθρούς σου πρὸ προσώπου σου, καθὰ ἐλάλησε Κύριος») γινόμενος δίκαιος και αγαθός θα είχε την προστασία Του προς πάντα τον επιβουλευόμενο αυτόν λαό. Και το έπραξε αυτό ο Θεός ως απόδειξη της δύναμής του καθόσον οι Ιουδαίοι αν και λιγότεροι είχαν προοριστεί για να νικήσουν τους λοιπούς, (Δευτ. Κεφ. ζ΄, 1 «1 ΕΑΝ δὲ εἰσάγῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν, καὶ ἐξάρῃ ἔθνη μεγάλα ἀπὸ προσώπου σου, τὸν Χετταῖον καὶ Γεργεσσαῖον καὶ Ἀμορραῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Εὐαῖον καὶ Ἰεβουσαῖον, ἑπτὰ ἔθνη πολλὰ καὶ ἰσχυρότερα ὑμῶν,»), αφού ο Θεός τους το υποσχέθηκε.

Θα ρωτήσει κανείς: «γιατί να προστατεύει τους Ιουδαίους και όχι κάποιον άλλο λαό;». Σε αυτό αναφέρθηκα παραπάνω (ήσαν το μικρότερο έθνος). Μα ας πω και αυτό. Ο Θεός δεν προστάτευσε τους Ιουδαίους ως κάποιος ρατσιστής. Δεν είναι μόνο απόδειξη τα Ευαγγέλια προς αυτό (Κατά Ματθαίον, Κεφ Γ΄ «7 Ἰδὼν δὲ πολλοὺς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων ἐρχομένους ἐπὶ τὸ βάπτισμα αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· Γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς; 8 ποιήσατε οὖν καρπὸν ἄξιον τῆς μετανοίας· 9 καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, Πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ. 10 ἤδη δὲ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται· πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.») αλλά και η περίπτωση του Αγίου Κωνσταντίνου. Ο ίδιος Θεός προστάτευσε τον Μέγα Κωνσταντίνο όταν του ζήτησε να νικήσει με το σύμβολο του σταυρού τον αντίπαλό του, ακόμη και αν ο Κωνσταντίνος είχε πολύ ολιγότερο σε αριθμό στρατό (Δευτ. Κεφ. Ζ΄ «17 ἐὰν δὲ λέγῃς ἐν τῇ διανοίᾳ σου, ὅτι πολὺ τὸ ἔθνος τοῦτο ἢ ἐγώ, πῶς δυνήσομαι ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς; 18 οὐ φοβηθήσῃ αὐτούς· μνείᾳ μνησθήσῃ ὅσα ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός σου τῷ Φαραὼ καὶ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις,»). Δηλαδή τι περιμένεις αγαπητέ Καλόπουλε; Να αφήσει το έθνος, που ο Θεός ο ίδιος διάλεξε ως μέσο σωτηρίας της ανθρωπότητας, έρμαιο της τύχης του και να νικήσουν οι δαίμονες που πλάνευαν τα τότε άλλα έθνη;

Πολύ κόσμος απορεί γιατί ο Θεός προστάτευσε τότε ένα λαό επί της γης και μάλιστα τους Ιουδαίους. Μα αν δεν ήταν οι Ιουδαίοι θα ήταν κάποιος άλλος λαός και όπως ένεκα αυτού του ιστορικού γεγονότος οι Ιουδαίοι κατάντησαν μισητοί σε όλο τον κόσμο (βλέπε αντισιωνισμός), το αυτό θα γίνονταν στην περίπτωση του άλλου έθνους. Αν ο Θεός είχε διαλέξει τότε το Ελληνικό έθνος, σήμερα όλα τα έθνη του κόσμου δεν θα είχαν αντισιωνιστικά αισθήματα αλλά ανθελληνικά. Θα σου «άρεσε» αυτό; πόσο κοντά στην αλήθεια του Θεού πιστεύεις πως θα σε έφερνε ένα μίσος ενάντια σε εκείνον τον λαό π.χ. ανθελληνικό σου συγγραφικό συναίσθημα όπως ανάλογα τώρα έχεις αντισιωνιστό ή αντιχαλδαϊκό ή αντιχριστιανικό (θείο γένος); (Κατά Ματθαίον, Κεφ. Κδ΄ «8 πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων. 9 τότε παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς θλῖψιν καὶ ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν διὰ τὸ ὄνομά μου. 10 καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοὶ καὶ ἀλλήλους παραδώσουσι καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους.»).

Απορείς μήπως γιατί ο Θεός αποφάσισε να πάρει τους Ιουδαίους και να τους εγκαταστήσει σε γη άλλων λαών; Μα οι Ιουδαίοι δεν είχαν ΓΗ δική τους. Ήσαν υπόδουλοι! Εξάλλου ποιανού είναι η γη; Του Θεού δεν είναι; (Έξοδος, Κεφ. Ιθ΄ «5 καὶ νῦν ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε τῆς ἐμῆς φωνῆς καὶ φυλάξητε τὴν διαθήκην μου, ἔσεσθέ μοι λαὸς περιούσιος ἀπό πάντων τῶν ἐθνῶν· ἐμὴ γάρ ἐστι πᾶσα ἡ γῆ·»). Έπρεπε ο Θεός να τους αφήσει δούλους; Και αν τους άφηνε δούλους πώς ετούτοι θα είχαν δικούς τους (του Θεού) νόμους, εφόσον δεν θα ήσαν κύριοι του τόπου τους; ή θα έπρεπε ο Θεός να τους αφήσει και να διαλέξει ένα λαό που ήδη έχει πολιτισμό; (νόμους, πόλεις κ.λ.π.). Αν το έπραττε αυτό ο Θεός, τότε κανείς δεν θα πίστευε πως όντως ο Θεός προστάτευε τους Ιουδαίους αλλά ο καθείς θα φαντάζονταν πως η προκοπή αυτού του λαού οφείλονταν στον πολιτισμό του και όχι στον Θεό! Μα θα πεις: δεν είναι άδικο ο Θεός να εκδιώξει άλλους λαούς για να βάλει τον δικό Του; Δεν είναι άκαρδο αυτό; ΟΧΙ! Διότι ο Θεός είχε σχέδιο για όλη την ανθρωπότητα. Ακόμη και αν χάθηκαν κάποιοι λαοί τότε, ο Θεός πάλι μπορεί να τους αποκαταστήσει, εφόσον αυτός δίνει και θα δώσει την αιώνια ζωή (νέο σύμπαν - καινή γη). Η θα ήταν λογικό να υποθέσουμε πως ο Θεός δεν έπρεπε να αγγίξει κανέναν άλλο λαό, λαούς που μάλιστα έθυαν τα παιδιά τους στην φωτιά όπως θα δούμε παρακάτω σε άλλο εδάφιο, και να αφήσει τους «δικούς» του ανθρώπους, δια μέσω των οποίων θα ενσαρκώνονταν ο Χριστός εκ Πνεύματος Αγίου, βορρά των άλλων; Είναι λογικές αυτές οι υποθέσεις; Δηλαδή ο Θεός και ο λαός Του (για εκείνη την εποχή) να είναι αδύναμος;

Πάντως η απάντηση στο ερώτημα γιατί ο Θεός προστάτεψε ΤΟΤΕ το έθνος των Ιουδαίων είναι πολύ απλή. Ο προστατευμένος λαός του Θεού, θα ήταν ο λαός που θα αντιπροσώπευε επί της Γης τον πραγματικό Θεό. Οι άλλοι λαοί λάτρευαν ψεύτικους θεούς και δαίμονες. Πόσο λογικό θα ήταν ο Όντως Θεός να αφήσει τον ΜΟΝΑΔΙΚΟ λαό που Τον λατρεύει, έρμαιο των λαών που λατρεύουν δαίμονες; Πώς θα έδειχνε ο Θεός την δύναμη Του; Μήπως θα έπρεπε να αφήσει τους άλλους λαούς που τον εχθρεύονταν λατρεύοντας τα ξύλα και τις πέτρες να πατάξουν τον λαό -αντιπρόσωπο του πραγματικού Θεού; Ποιος δυνατός βασιλιάς ή στρατηγός άφησε τον λαό του έρμαιο στα χέρια άλλων λαών που είχαν ανάξιους ηγέτες ή δαίμονες; Και ο Θεός έπρεπε να διαφυλάξει ένα λαό στην Γη για τον εξής απλούστατο λόγο. Μέσα από αυτόν τον λαό θα γεννιόνταν ο Υιός του Θεού, ο Οποίος θα φρόντιζε για όλα τα υπόλοιπα έθνη (Γένεσις, Κεφ. Ιβ΄ «1 ΚΑΙ εἶπε Κύριος τῷ Ἅβραμ· ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καὶ δεῦρο εἰς τὴν γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω· 2 καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ εὐλογήσω σε καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογημένος· 3 καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς.») και (Ματθαίος Κεφ. Α΄ «1 Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυῒδ, υἱοῦ Ἀβραάμ.»). Βέβαια θα ήταν καλό να εξηγήσω, γιατί ο Αβραάμ ονομάζεται στην Γένεση Αβράμ και μετά Αβραάμ: (Γένεσις, Κεφ Ιζ΄  «4 καὶ ἐγὼ ἰδοὺ ἡ διαθήκη μου μετὰ σοῦ, καὶ ἔσῃ πατὴρ πλήθους ἐθνῶν, 5 καὶ οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου Ἅβραμ, ἀλλ’ ἔσται τὸ ὄνομά σου Ἁβραάμ, ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε.» κ.εξ ). Αν κάποιος μπορούσε να μιλήσει με «στρατιωτικούς» όρους θα μπορούσε να πει ως παράδειγμα το εξής: πριν κατακτήσει κάποιος μια ξένη γη (νησί ή ήπειρο) είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί πρώτα ένα προγεφύρωμα δια μέσω μιας απόβασης. Έπειτα, δια μέσω αυτού του ασφαλούς προγεφυρώματος, ο κυρίως όγκος του στρατού μπορεί να καταλάβει ολόκληρο το εχθρικό έδαφος. Όμως το προγεφύρωμα αυτό, πρέπει να είναι απολύτως προστατευμένο ειδάλλως είναι αδύνατη η απόβαση και του κυρίου όγκου του στρατού. Κατ’ ανάλογο τρόπο, ένας λαός επί της Γης, θα ήταν το προγεφύρωμα του Αληθινού Θεού δια μέσω του οποίου θα εισέρχονταν στην Γη το όντως πραγματικό στράτευμα του Θεού, ο Υιός και Λόγος Αυτού Ιησούς Χριστός. Ο Ιουδαϊκός λαός δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα προγεφύρωμα, το οποίο για τον καιρό εκείνο έπρεπε να προστατευθεί και να εξασφαλίσει την είσοδο του κυρίως πνευματικού στρατεύματος (των Χριστιανών) με τον Στρατηγό τους (Χριστό) για την κατάκτηση (σωτηρία) του κόσμου. Ο Θεός με στρατιωτικούς όρους έπραξε το μεγαλοφυέστερο σχέδιο σωτηρίας όλων των εποχών και για αυτό δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Απόδειξη η επιτυχία του. Και το προγεφύρωμα είχε επιτυχία αλλά ιδιαιτέρως ο κύριος πνευματικός στρατός έκανε θραύση επί του εχθρού (δαιμόνων).

Αλλά ας δούμε γιατί ο Θεός ήθελε τους Ιουδαίους να πατάξουν τους άλλους λαούς και να μην έχουν σχέση μαζί τους: (Δευτ. Κεφ.  Ζ΄ «3 οὐδὲ μὴ γαμβρεύσητε πρὸς αὐτούς· τὴν θυγατέρα σου οὐ δώσεις τῷ υἱῷ αὐτοῦ, καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ οὐ λήψῃ τῷ υἱῷ σου· 4 ἀποστήσει γὰρ τὸν υἱόν σου ἀπ΄ ἐμοῦ, καὶ λατρεύσει θεοῖς ἑτέροις, καὶ ὀργισθήσεται θυμῷ Κύριος εἰς ὑμᾶς καὶ ἐξολοθρεύσει σε τὸ τάχος.») και (ό.π, «16 καὶ φαγῇ πάντα τὰ σκῦλα τῶν ἐθνῶν, ἃ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι· οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ’ αὐτοῖς, καὶ οὐ μὴ λατρεύσῃς τοῖς θεοῖς αὐτῶν, ὅτι σκῶλον τοῦτό ἐστί σοι»). Συνεπώς το πρόβλημα που είδε ο Θεός στην σχέση των Ιουδαίων με τους άλλους διπλανούς λαούς ήταν η σχέση εκείνων των λαών με ψεύτικους θεούς και δαίμονες, σχέση που θα μετέφεραν στον «δικό» Του λαό. Ο Θεός όριζε, τότε, στον λαό Ισραήλ να μην έχει σχέση μαζί τους και να τους εξολοθρεύει ώστε να μην παγιδευτεί στην λατρεία δαιμόνων. Κάποιος θα απορήσει και θα πει: αυτό είναι άκαρδο! Μα φυσικά και είναι άκαρδο και ο ίδιος ο Θεός το μαρτυρά όταν ζητά στον Ισραήλ να κλείσει τα μάτια του (ό,π.«οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ’ αὐτοῖς»). Ο Θεός είχε σωτηριολογικό σχέδιο μέσω του οποίου κάθε αδικοχαμένος άνθρωπος ήταν και είναι δυνατόν να λυτρωθεί μεταθανάτια από τον ίδιο τον Θεό. Επιστρέφοντας στις προηγούμενες σκέψεις, επάνω στην γη, όπως ειπώθηκε, ο λαός που προετοίμαζε την «απόβαση» του Ναζωραίου έπρεπε να μείνει αμόλυντος από ψεύτικους θεούς ή δαίμονες. Ας δοθεί ΜΕΓΙΣΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ σε τούτο: αυτή η εντολή του Θεού δεν έχει σχέση με την σημερινή εποχή που όλοι οι λαοί που συνορεύουν με το Ισραήλ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΘΕΟ! Είχε σχέση με τους τότε λαούς που λάτρευαν δαίμονες.

Οι παγανιστές και ο εσύ Καλόπουλε έχετε ευαισθητοποιηθεί σε αυτό το ζήτημα διότι η θρησκεία σας είναι εκείνη η αρχαία, κατά της οποίας πολέμησε και ο Θεός της Βίβλου και ο Χριστός (βασικά δηλαδή ο ίδιος Θεός). Και ας μην πλανηθεί κανείς και σκεφτεί πως όλα αυτά άδικα έγιναν! Διότι ο καθείς από εμάς τους σημερινούς οφείλει την εν Χριστώ σωτηρία του σε αυτές ακριβώς τις εντολές του Θεού για μη πρόσμιξη του Ισραήλ με άλλες θεότητες - δαιμόνια. Το σωτηριολογικό έργο του Θεού έχει τεράστιο χρονικό βάθος και αφορά τον καθένα μας, Αυτά που έγιναν τότε δεν αφορούσαν μόνο τους Ισραηλίτες. Αφορά και εμάς, η φυσική και κυρίως η πνευματική εξολόθρευση αυτών των παγανιστικών λαών, στους οποίους όμως ο Θεός μπορεί να ανταποδώσει ζωή. Βέβαια αυτά ίσχυαν τότε ώστε μέσα από το «σπέρμα» Αβραάμ να ενσαρκωθεί ο Χριστός. Από κει και έπειτα ισχύουν άλλα πράγματα, της Κ.Δ. και όχι της Π.Δ. ως νόμος συμπεριφοράς. Απόδειξη πως ο Θεός δεν είναι ένας κατά βούληση εξολοθρευτής είναι η από γέννησης Χριστού αλλαγή της Στρατηγικής Του. Η Ελλάδα δεν εξολοθρεύτηκε ως κάποιος εχθρικός λαός προς τον τότε λαό του Θεού, Ισραήλ, της Π.Δ. αλλά ευαγγελίσθηκε , δηλαδή πλέον ο Χριστός ήταν πραγματικότητα και η στρατηγική της Π.Δ. είχε λάβει τέλος (Κατά Ματθαίο, Κεφ. Κδ΄ «14 καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσιν τοῖς ἔθνεσι, καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος.»).

Ερωτήσεις Λογικής για Καλόπουλο:

1. Αν ο Θεός δεν είχε διατάξει τους Ισραηλίτες τότε να εξολοθρεύσουν τους ειδωλολάτρες, πιστεύεις ότι οι Ισραηλίτες θα άντεχαν και δεν θα γίνονταν ειδωλολάτρες;

2. Για να τους διατάξει ο Θεός όμως, σημαίνει πως ο Ίδιος γνώριζε, μέσα στην προφητική του σοφία, πώς οι Ισραηλίτες θα τα προσκυνούσαν τα είδωλα στο τέλος... απόδειξη: τόσο η προσκύνηση της αγελάδας κατά την παραλαβή των 10 εντολών επί της έλλειψης του Μωϋσή, όσο και ο λεγόμενος εξελληνισμός (λατρεία ειδώλων) των Ιουδαίων την ελληνιστική εποχή με συμμετοχές στην λατρεία Βαάλ - Διονύσου και τράγου Παν

Θα πρέπει ΛΟΓΙΚΑ Καλόπουλε να σκεφτείς: είναι προτιμότερο που παταχθήκαν εκείνοι οι λαοί που έθυαν τα βρέφη τους ώστε να σωθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα και ο Θεός όντως να είναι πάνσοφος ή να ζούσαν οι τότε ειδωλολάτρες, οι Ιουδαίοι να γίνονταν ίσα και όμοια ειδωλολάτρες, εμείς να μην γνωρίζαμε τον Θεό και ο Θεός ο ίδιος ως αδύναμος να αποτύγχανε στα σχέδια Του; που είναι η λογική των λόγων σου; την πήρε ο Ζέφυρος;

Για τις «κατάρες» τους Θεού θα ομιλήσω στην παρακάτω ενότητα.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Αν βέβαια θέλεις να χορτάσεις θεϊκή κακία και δικτατορία τρόμου και ασθενοποιού πειθαναγκασμού, διάβασε ολόκληρο το 28 κεφαλαίο του Δευτερονομίου! Για τις ανάγκες των αναγνωστών μου το παραθέτω:

«Eάν δεν υπακούσεις επιμελώς εις την φωνή του Κυρίου του θεού σου, για να προσέχεις να εκτελείς όλες τις εντολές του και τα διατάγματα του τα οποία εγώ σε προστάζω σήμερα, όλες αυτές οι κατάρες θα έλθουν πάνω σου και θα σε βρουν.

Eάν δεν υπακούσεις, καταραμένος θα είσαι στην πόλη και καταραμένος θα είσαι στον αγρό. Καταραμένες θα είναι οι αποθήκες σου, το καλάθι και η σκάφη σου. Καταραμένος ο καρπός της κοιλίας σου και τα γεννήματα της γης σου, καταραμένες οι γέννες των γελαδιών και των προβάτων σου. Καταραμένος θα είσαι όταν εξέρχεσαι αλλά και όταν εισέρχεσαι.»

«Ο Κύριος θα στείλει επάνω σου την ένδεια (φτώχια) και την αχoρτασίαν (στο ελλ. κείμενο: εκλιμίαν [5]), τον τρόμο, την θλίψη και την φθορά και ότι πιάνεις θα καταστρέφεται. Ο Κύριος θα προσκολλήσει πάνω σου θανατικό. Ο Κύριος θα σε χτυπήσει με απορία, πυρετό, ρίγος, ερεθισμό, μαρασμό, φλόγωση και ώχρα (κιτρινάδι;) και με μάχαιρα και με ανεμοφθορία [6] και θα σε καταδιώκει εωσού αφανισθείς.

Και ο ουρανός από πάνω σου θα γίνει χαλκός και η γη κάτω από τα ποδιά σου σίδηρος. Ο Κύριος θα μετατρέψει την βροχή σε σκόνη και χώμα (αντί βροχής) θα κατεβαίνει πάνω σου από τον ουρανό... θα συντριφθείς μπροστά στους εχθρούς σου... και το πτώμα σου θα γίνει τροφή στα όρνια του ουρανού και στα θηρία της γης.

Ο Κύριος θα σε χτυπήσει με την Αιγυπτιακή πληγή στις έδρες (στον πισινό! [7]) και με αιμορροΐδες (!) και με άγρια ψώρα και ξυσμό, με αρρώστιες αγιάτρευτες... θα σε χτυπήσει (ο Κύριος) με τρέλα, με τύφλωσιν... με σύγχυση μυαλού, θα ψηλαφείς σαν τον τυφλό στο καταμεσήμερο και θα είσαι μόνος καταδυναστευόμενος και διαρπαζόμενος χωρίς βοήθεια... αμπελώνα θα φυτεύεις και δεν θα τον τρυγείς, γυναίκα θα αρραβωνιασθείς και άλλος μαζί της θα πλαγιάζει, υιούς και θυγατέρας θα γεννήσεις και δεν θα είναι δικοί σου... σπίτι θα χτίζεις και δεν θα κατοικείς σ' αυτό.

Και συνεχίζει λοιπόν στο Δευτερονόμιο το μαύρο "ουράνιο" ποτάμι από κατάρες: «θα σου σφάξουν το βόδι... θα σου αρπάξουν το γαϊδούρι... τα πρόβατά σου θα τα πάρουν οι εχθροί σου... τον πόλεμο θα χάσεις... οι υιοί και οι θυγατέρες σου θα παραδοθούν σε άλλον λαό, οι οφθαλμοί σου θα βλέπουν και θα μαραίνονται γι' αυτούς όλη την ημέρα και θα γίνεις παράφρων... Ο Κύριος θα σε χτυπήσει στα γόνα­τα και στα σκέλη με κακή πληγή, από τις πατούσες έως την κορυφή σου, ώστε να μην μπορείς να γιατρευτείς...

Τον αγρό σου θα καταφάγει ακρίδα. Όλα τα γεννήματα της γης σου... θα τα καταφθείρει η ερυσίβη. Σκουλήκια θα φανέ τους αμπελώνες σου και δεν θα πιεις το κρασί τους... Ελιές θα έχεις, αλλά δεν θα σου δίνουν το λαδί τους. Ο ξένος θα σε δανείζει, δεν θα δανείζει εσύ αυτόν... όλες αυτές οι κατάρες θα έλθουν πάνω σου, αν δεν υπακούσεις.

Αν δεν υπακούσεις, όλες αυτές οι κατάρες θα πέσουν πάνω σου. Θα στείλω πάνω σου... πείνα... δίψα... γυμνότητα... έλλειψη πάντων... ζυγό σιδερένιο... και θα φας τις σάρκας των υιών σου και των θυγατέρων σου... Η απαλή και τρυφερή γυναίκα... θα κοιτάξει με πονηρό (πεινασμένο!) βλέμμα τον άνδρα της, τον γιο και την κόρη της, αλλά και το νεογέννητο βρέφος της, (!) που γεννήθηκε ανάμεσα στα ποδιά της, διότι, από την έλλειψη πάντων στην πολιορκία, θα τα φάγει (τα παιδιά της) κρυφά...! Δευτ. 28 15-60.

Καλέ μου φίλε αν ευσεβείσαι και λατρεύεις σκυφτός έναν τέτοιο απειλητικό και πληγοποιό θεό... δικό σου το βίτσιο! Αλλά δεν νομίζω ότι γνωρίζεις με τι ακριβώς έχεις μπλέξει!

 Αγαπητέ Καλόπουλε αναφέρεσαι στις «κατάρες» του Θεού. Με συγχωρείς αγαπητέ, αλλά έχεις κάποια πλεκτάνη κατά νου. Όλες αυτές οι κατάρες δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα μύρια δεινά της ζωής, που ο κάθε λαός πέρασε και γνώρισε στο πέρας του χρόνου. Με αυτό ο Θεός ήθελε να δείξει, πως αν παρατούσαν οι Ιουδαίοι την λατρεία Του και άρχιζαν να λατρεύουν άλλους θεούς, θα έχαναν αυτή την θεϊκή προστασία, που τόσο καιρό του παρείχε ο Θεός και θα τύγχαναν των όσων δεινών είχαν όλοι οι άλλοι λαοί όλα τα χρόνια. Εξάλλου λίγο νωρίτερα τους ορίζει ο Θεός ποια είναι αυτά τα κέρδη εφόσον και εάν Τον λατρεύουν (Δευτ. Κεφ. ζ΄ 12 -15). Θα πρέπει να ορίσεις αγαπητέ μου και άλλη, εκείνη την χρονική στιγμή που ο Θεός δεν θέλησε ο άνθρωπος να έχει δεινά: στην δημιουργία του Παραδείσου επί της Γης, (Γένεσις Κεφ. Β΄, 8 «8 Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδὲμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε»). Η στιγμή της απαρχής των φυσικών δεινών (καταστροφές, πληγές, αρρώστιες κ.λ.π.) ξεκίνησαν και πάλι για τον Αδάμ και την Εύα (ανθρώπους προστατευμένους από τον Θεό), όταν αυτοί άφησαν τον Παράδεισο, και δηλαδή άφησαν την θεϊκή προστασία που ο Κύριος τους παρείχε (Γένεσις Κεφ Γ΄ 15 - 21) εφόσον οι ίδιοι το επέλεξαν με την αμαρτία τους (Γένεσις Κεφ. Γ΄ «7 καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν, καὶ ἔρραψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα.») διότι νωρίτερα (Γένεσις, Κεφ Β΄,  «25 καὶ ἦσαν οἱ δύο γυμνοί, ὅ τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ᾐσχύνοντο») . Εδώ, σε αυτά που αναφέρεις, έχουμε ακριβώς το ίδιο γεγονός. Προστασία του Θεού αν ακολουθούν τους νόμους Του και έλλειψη αυτής της προστασίας όταν και εάν δεν ακολουθούσαν τους νόμους Του. Που είναι το άδικο;

Έπειτα ωρύεσαι κατά του Θεού και της διδαχής Του, και όμως όλοι γνωρίζουν πως στο σχολείο για να μάθεις, ισχύει ο νόμος της επιβράβευσης και της τιμωρίας. Είσαι τόσο «λογικός» αγαπητέ Καλόπουλε, που σε θεωρώ πρακτικά «ικανότατο» για την διαπαιδαγώγηση των ελληνοπαίδων. Σου συνιστώ να διαβάσεις τα πειράματα επάνω στο σκυλάκι του Παβλόφ αγαπητέ μου συμπολίτη. Ο Θεός είναι κυρίως προστασία και αθανασία εφόσον ο ίδιος είναι η πηγή της ζωής και όχι τιμωρία (στέρηση της θεϊκής αυτής προστασίας -παρουσίας -ζωής). Μάλιστα μια στέρηση την οποία ο άνθρωπος μόνος του επέλεξε, όπως άλλωστε και στο παράδειγμα που αναφέρεις, οι Ιουδαίοι επέλεξαν μόνοι τους, και όχι ο ίδιος ο Θεός. Αυτό που υποστηρίζεις είναι παράλογο και θα σου δώσω ένα παράδειγμα για να το καταλάβεις: ας υποθέσουμε πως έχουμε μια πηγή θερμότητας το καταχείμωνο και όσο καθόμαστε κοντά της είμαστε ζεστοί. Μόλις απομακρυνθούμε από αυτήν, αμέσως νιώθουμε κρύο - παγωνιά και έπειτα επέρχεται ο θάνατος. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την πηγή αυτή της θερμότητας ως τρομοκράτισσα και ασθενοποιό διότι αυτή η πηγή θερμότητας δεν είναι κάτι τέτοιο. Δεν φταίει η πηγή αν μόνοι μας επιλέξουμε να απομακρυνθούμε από αυτή και να πεθάνουμε, εφόσον το γνωρίζουμε πως αυτή η πηγή θερμοκρασίας είναι η μοναδική πηγή που μπορεί να μας κρατήσει στην ζωή από το κρύο του χειμώνα! Το λάθος είναι δικό μας και όχι της πηγής της θερμοπομπού πηγής. Επιστρέφοντας τώρα στον Θεό, ο Θεός δεν είναι απλώς μια πηγή ζωής αλλά πολλά παραπάνω. Σε αυτό το εδάφιο ο Θεός δεν είναι μια βουβή πηγή ζωοποιού θερμότητας αλλά έχει και τον υπέρτατο νου και ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ τους ανθρώπους τι θα τους βρει αν Τον εγκαταλείψουν, πράγμα που δεν μπορεί να κάνει μια απλή πηγή θερμότητας π.χ. εστία ή σώμα ηλεκτρικής αντίστασης. Συνεπώς καλά θα έκανες να μην τα βάζεις με τις ιδιότητες του Θεού αλλά με τις ιδιότητες του ανθρώπου και με τις ιδιότητες τις δικές σου.

Όσο αφορά το κατά πόσο ξέρω με τι έχω μπλέξει θα σου πω ετούτο. Έχω μπλέξει με την Αλήθεια την οποία εσύ ακόμα ως δύστυχος δεν έχεις εννοήσει, διότι δεν σε αφήνει η άδικη βούλησή των συγγραμμάτων σου. Αγαπητέ Καλόπουλε, εκ βάθος καρδίας σου λέω απελπισμένα, πως εσύ δεν ξέρεις με τι έχεις μπλέξει. Τα πράγματα με τα οποία ασχολείσαι δεν έχουν την φύση που εξετάζεις.

Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΣ

Προφανώς λοιπόν (για να επιστρέψω στις δικές σου θέσεις) με μπερδεύεις με κάποιους άλλους που προσπαθούν να αποδείξουν την ανυπαρξία του τριαδικού βιβλικού θεού! Κάθε άλλο, εγώ αναγνωρίζω την ιστορική του ύπαρξη και προσπαθώ με κάθε τρόπο να φανερώσω την απίστευτη κακότητά του.

Εδώ αγαπητέ Καλόπουλε αντιφάσκεις, και αυτή είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη των συκοφαντιών των έργων σου. Σε άρθρα σου παρουσιάζεις εαυτόν ως λάτρη της θεϊκής φύσης όχι όμως του Θεού. Εγώ το μόνο που έχω να πω είναι, πως άνθρωπος που δεν έχει σταθερό λόγο, δεν μπορεί όχι τον Θεό να κρίνει, ούτε τους συμπολίτες του αλλά ιδίως ούτε τον εαυτό του.

Κατά την δική μου εκτίμηση, αν ο βιβλικός θεός διαφύγει της βασανιστικής κριτικής, δια της αφάνειας, αυτό θα ήταν η καταστροφικότερη κατάληξη της θρησκειολογικής έρευνας. Για ένα φρικτά εγκληματικό θεό όπως ο βιβλικός, μια τέτοια παραγραφή θα ήταν μάλλον η ευνοϊκότερη των εξελίξεων. Βλέπεις αν κηρύξουμε σε αφάνεια κάποιον φρικτό εγκληματία, τότε μάλλον του κάνουμε μεγάλη χάρη, αφού δεν θα υπάρχει πια κανένας λόγος να παρασταθεί ενώπιον δικαστηρίου. Σε διαβεβαιώ όμως ότι (όσο περνάει κι απ' το χέρι μου) ο θεός της Βίβλου σύντομα θα βρεθεί απολογούμενος μπροστά στην ογκούμενη παγκόσμια λογική επεξεργασία των βιβλικών δεδομένων (λόγων και έργων) και η μελλοντική ετυμηγορία δεν θα είναι διόλου κολακευτική γι' αυτόν!

Κοίταξε μόνο να έχεις και ένα πολύ καλό δικηγόρο μαζί σου όταν θα σου απαγγελθούν οι κατηγορίες (Κατά Ιωάννη, Κεφ. Ε «24 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν.»). Ο Θεός δεν απολογείται σε κανέναν, πόσο μάλλον σε έναν που έχει αποδείξει ότι κατηγορείται ήδη για ψέματα. Η ετυμηγορία εναντίων σου, αγαπητέ Καλόπουλε δεν θα είναι η θανατική καταδίκη, αλλά η αποβολή από την ζωή, που μόνος σου διάλεξες. Μπορείς να καταλάβεις την διαφορά; Εύχομαι ο Θεός να σε φωτίσει και να την διακρίνεις.

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Όσοι μάλιστα όπως εσύ, καταγοητευμένοι απ’ την έντεχνα προβαλλόμενη αγαπητική όψη της βιβλικής θεότητας, έχουν πέσει θύματα της οργανωμένης θεολογικής προπαγάνδας, αργά ή γρήγορα θα αισθανθούν φρικτά εξαπατημένοι! Αν μάλιστα έχουν το θάρρος όπως εσύ να ανακατεύονται με την αμφισβήτηση, που δεν χαρίζεται σε κανέναν, σύντομα θα δουν ότι κατασπατάλησαν την πολύτιμη ζωή και την αρωγή τους, υπηρετώντας όχι κάτι ευγενικό και υπέροχα θεϊκό, αλλά βρώμικες θρησκείες, δηλαδή δόλια κατασκευάσματα ιερατείων, πλεγμένα με απατηλές υποσχέσεις και σκοτεινούς, συνωμοτικούς και εξουσιαστικούς σκοπούς.

Αυτή είναι η δική σου συγγραφική άποψη η οποία δεν έχει καμιά λογική και καμιά απόδειξη περί των όσων υποστηρίζει. Λίγο παραπάνω υποστήριξες πως αναγνωρίζεις την ιστορική Του ύπαρξη και πως προσπαθείς να φανερώσεις την απίστευτη κακότητά του Θεού. Εσύ αγαπητέ μου είσαι αγαθός; Έλεγξε πρώτα τον εαυτό σου, σαν τους Πυθαγόρειους, δες το δοκάρι στους συγγραφικούς οφθαλμούς σου (Κατά Ματθαίον κεφ ζ’ «3 τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς; 4 ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου, Ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἀπὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σοῦ; 5 ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου.») και μετά προσπάθησε, αν μπορείς να ελέγξεις τον Θεό (Κατά Ιωάννη, Κεφ. η’ «46 τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας;»), διότι σε κάθε άλλη περίπτωση το Ευαγγέλιο λέει πως τα έργα σου είναι υποκριτικά αγαπητέ! Θα είσαι πιο δίκαιος, όχι με τον Θεό αλλά με τον εαυτό σου.

Η ΑΓΑΠΗ του Θεού είναι φανερότατη και θα σου την αποδείξω ευθύς αμέσως: ο Χριστός ο ίδιος, που και εσύ παραδέχεσαι ως τον Θεό της Βίβλου, αναφέρει πως (κατά Μάρκον, Κεφ. γ’ «28 Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τὰ ἁμαρτήματα καὶ αἱ βλασφημίαι ὅσας ἐὰν βλασφημήσωσιν· 29 ὃς δ' ἂν βλασφημήσῃ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλ' ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου κρίσεως·») δηλαδή όλα τα αμαρτήματα μπορούν να συγχωρεθούν στους ανθρώπους από τον Θεό, ακόμη και οι βλασφημίες προς Αυτόν. Εκείνο που δεν συγχωρείται είναι η βλασφημία προς το Άγιο Πνεύμα και δηλαδή η αίρεση.

Η μετάνοια αγαπητέ Καλόπουλε και η δικαιοσύνη στον Χριστιανισμό, ακόμη και εάν εμφανιστούν την τελευταία στιγμή στην ζωή ενός ανθρώπου, ακόμη και ενός κακούργου, είναι αρκετό για να τον σώσουν από τον θάνατο και να του χαρίσουν την αιώνια ζωή , δηλαδή ζωή που ο Θεός θα του χαρίσει. (Λουκά Κεφ, Κβ «40 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἕτερος ἐπετίμα αὐτῷ λέγων· Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν Θεόν, ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ; 41 καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως· ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξε. 42 καὶ ἔλεγε τῷ Ἰησοῦ· Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου. 43 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ἀμήν λέγω σοι, σήμερον μετ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ.»), γι’ αυτό και στην Ορθοδοξία έχουμε πρώην ειδωλολάτρες που Αγίασαν έ